ปราพกแห่งนิรมล

10.00 น. รถลีมูซีนขับไปตามถนนที่ทอดยาวเชื่อมต่อกันในหลายจุดหมายปลายทาง สายฝนเริ่มโหมกระหน่ำลงมาอีกครั้ง นั่นคงเป็นเพราะฤดูกาล หรืออาการช้ำรักของใครบางคนมันสั่งฟ้าฝนได้งั้นหรอรถเคลื่อนตัวออกไปนอกชานเมืองเรื่อยๆ มีเพียงความเงียบงันภายในโครงสร้างเล็กที่กำลังเคลื่อนไหวเท่านั้น .. สายตาที่ยังคงจับจ้องออกไปด้านนอกกระจกใส ที่ดูเหมือนว่าตอนนี้จะถูกสายฝนบดบังทัศนียภาพจนหมดแล้ว "คุณหนู ฝนตกหนักมาก มองเส้นทางไม่เห็นเลยครับ จะหยุดพักก่อนไหมครับ" ในตอนเวลานี้ ไม่ได้มีแค่ชีวิตของเธอคนเดียว "ได้สิ"เสียงของเด็กสาวตอบกลับมาก่อนคนขับจะมองหาปั้มข้างทาง แม้จะไม่ค่อยมีนักแต่สุดท้ายก็เจอ ก่อนจะเลี้ยวหัวรถเข้าไปทันทีที่รถจอดสนิทคนขับก็ลงมาพร้อมกับร่มและวิ่งมาเปิดประตูให้คุณหนู เด็กสาวก้าวลงจากรถพร้อมกับรับร่มอีกคันมากาง จากนั้นเธอก็เดินเข้ามาด้านในร้านสะดวกซื้อ ก่อนจะวางร่มเอาไว้ด้านหน้า"คุณหนูครับ ผมจะไปถามคนแถวนี้ว่าที่นี่ที่ไหนนะครับ" พัคแซนพยักหน้าเล็กน้อยก่อนคนขับจะเดินแยกไป เด็กสาวในชุดนักศึกษาเดินเข้ามาในร้านสะดวกซื้อต่อ เธออยากจะได้เครื่องดื่มเย็นๆสักขวด เธอเดินตรงไปยังตู้แช่น้ำก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดตู้.."ฮ่าๆๆ ก็บอกแล้วว่าฝนตกจนได้" จู่ๆก็มีเสียงบทสนทนาดังขึ้นจากกลุ่มวัยรุ่นที่เพิ่งเดินเข้ามาในร้าน นั่นทำให้เธอหันไปมอง "เดี๋ยวไปหยิบน้ำก่อนนะ" เสียงที่จู่ๆก็ทำให้ใจสั่น .. และการเคลื่อนไหวที่คืบคลานเข้ามาเรื่อยๆ ดวงตาคู่สวยจ้องมองไปยังทางเดินวางเปล่า เธอกำลังคาดหวังกับการพบเจอใครสักคนที่กำลังเดินมา .. ตรึก .. ตรึก .. มือเล็กกำแน่นโดยไม่รู้ตัว ปลายผมสลวยถูกลมพัดมาให้เฉยชมก่อน แต่ทว่าสวยจัง.. ผมของเธอคนนั้น .. ตรึก ตรึก .. ขาเรียวยาวสวยย่างก้าวผ่านชั้นวางของก่อนจะเผยให้เห็นรูปร่างผอมบางทั้งตัว.. หญิงสาวในชุดเดรสสายเดี่ยวสีขาวกระโปรงสั้น ความสูงที่ไล่เลี่ยกันรวมถึงขนาดตัว .. ผมดำยาวสลวยถูกปล่อยให้เป็นอิสระ ใบหน้ากลมเล็กถูกปกปิดด้วยหน้าม้าที่ตัดเสมอกัน .. ดวงตากลมโตนั่นยิ่งทำให้เธอเหมือนกับตุ๊กตาเลย .. จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากอิ่มเบียดแก้มสองข้างสะจนมันจับกันเป็นก้อนเล็กๆ .. ผิวของเธอขาวเหลืองแต่ทว่าดูแข็งแรง .. ดวงตาที่สบกันอยู่เนิ่นนาน .. ก่อนอีกฝ่ายจะเดินเข้ามาต่อราวกับไม่ได้มีอะไรให้หยุดชะงักในตอนแรก.. "โทษนะ" เสียงสดใสดังออกมาพร้อมกับเธอที่ก้มลงไปหยิบเครื่องดื่มในขณะที่อีกคนยืนจับประตูตู้แช่อยู่ .. อะไรทำให้เธอคนนี้ควบคุมสายตาของกุหลาบจะสะหลบหนีไม่ได้เลย .. และกลิ่นนี่มัน...เด็กสาวรุ่นราวคราวเดียวกันดันตัวลุกขึ้นยืนอีกครั้ง ก่อนจะหันมามองคนที่ยังจ้องเธออยู่ "ขอบใจ ที่เปิดประตูตู้ให้"เด็กสาวตอบกลับมา และทันทีที่เธอเดินหันหลังไป.. "นิ..""ได้ยังวะ"เสียงของเพื่อนของเธอคนนั้นที่กลบคำพูดอีกคนสะหมดสิ้น .. ทำไมถึง.. พัคแซนทำท่าครุ่นคิดและเมื่อเธอเงยหน้าไปมองหญิงสาวคนดังกล่าวอีกรอบ เจ้าของผมหน้าม้าดำยาวก็หันกลับมามองเธอเช่นกัน .. หัวใจดวงน้อยสั่นระรัวไม่หยุด .. มันเพราะความงดงามของอีกฝ่าย หรือเพราะอะไรกันแน่ .. แล้วสายตาแบบนั้นคืออะไร .. "นิรมล ไปเถอะ""!!" สิ้นเสียงเรียกชื่อ หญิงสาวแสนสวยก็เดินออกจากร้านไป.. เดี๋ยว ... เมื่อกี่ .. ชื่อของเธอคนนั้นหรอ.. เดี๋ยวสิ.. "เดี๋ยวก่อน ! นิรมล!" พัคแซนวิ่งตามออกไปทันทีที่ได้สติ และเมื่อออกมานอกร้าน เธอก็หันมองรอบๆอย่างรวดเร็ว "นิรมล!" หายไป.. หายไปไหนแล้ว .. อย่าเพิ่งไปสิ.. "ฮ่าๆ วู้ววว .. "บรื้นนนนน! เสียงของรถมอเตอร์ไซน์ที่ทำให้หันไปมองอีกครั้ง ก่อนจะเจอเด็กสาวที่กำลังขับมอเตอร์ไซน์บิ๊กไบค์คันใหญ่ออกจากปั้มไปพร้อมกับกลุ่มบิ๊กไบค์ของเธอ"เดี๋ยว! หยุดนะ!" พัคแซนพูดจบก่อนจะวิ่งออกไปกลางสายฝน กลุ่มบิ๊กไบค์ที่ไม่ได้ขับเร็วมากนักและยังไม่พ้นเขตปั้ม พวกเขาหยุดชะงักลงทันทีที่มีหญิงสาววิ่งมาตัดหน้า "หยุดก่อน! "เอี๊ยด!.. รถมอเตอร์ไซน์บิ๊กไบค์ 5-6 คัน หยุดรถท่ามกลางสายฝนที่ไม่ว่ายังไงก็เปียกอยู่แล้ว .. ทุกคนยังคงสวมหมวกกันน็อค นั่นทำให้คนที่มาขัดจังหวัดจะเป็นต้องเดินหา แต่ก็เจอได้ไม่ยากเมื่อเสื้อของอีกฝ่ายโดดเด่นออกมา พัคแซนเดินตรงเข้าหารถบิ๊กไบค์คันใหญ่ที่จอดอยู่เกือบหลังสุด ก่อนจะหยุดตรงหน้า นั่นทำให้คนอื่นๆหันมามองด้วย ..มือเรียวยาวเลื่อนมาดึงหมวกกันน็อคออกเพื่อเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายได้สะดวกขึ้น "อยากตายหรอไง จู่ๆก็ เข้ามาขวางแบบนี้" เธอถามกลับมาในทันที การสนทนาที่ยังคงอยู่ในสายตาของเพื่อนของเธอ "จ .. จะไปไหนหรอ?" คำถามที่สร้างความประหลาดใจให้คนฟังไม่น้อย "จะขึ้นเขา? ""ฉ.. ฉัน ไปด้วยสิ""???" เพื่อนๆ ที่พากันอมยิ้มออกมา จู่ๆก็มีสาวสวยอยากจะซ้อนท้ายเพื่อนของเราสะงั้น ในขณะที่เจ้าของผมม้าสีดำที่นั่งคร่อมบิ๊กไบค์คันใหญ่ด้วยท่าทางกระฉับกระเฉงยังคงมองหน้าคนตรงหน้าอยู่ "เห่อ.. แล้วแต่ละกัน"พูดจบหมวกกันน็อคก็ถูกยื่นให้พัคแซน ก่อนเจ้าตัวจะรับเอาไว้ด้วยความตื่นเต้นดีใจจากนั้นก็สวมใส่แล้วรีบปีนขึ้นมานั่งด้านหลังสาวสวยทันที .. คนขับที่ไม่ได้สวมหมวก เพราะมีอยู่ใบเดียว ก่อนจะหันไปมองเพื่อนคันแรก เป็นการส่งซิคให้นำทาง "เห่ย ไปๆ "สิ้นเสียงพวกเขาก็ออกเดินทางกันทันที มือเล็กที่โอบกอดร่างบางแน่นขึ้นเรื่อยๆ..หอมจัง .. ภายในหมวกกันน็อคนี่ .. มีกลิ่นของดอกไม้ด้วย .. และความอบอุ่นจากตัวของอีกคน .. พัคแซนขยับเข้าไปอีก.. นั่นทำให้อีกคนรู้สึกตัว .. ก่อนจะหันมามองเล็กน้อยในขณะที่กำลังขับรถด้วยความเร็วไม่มากนัก.. อ้อมแขนเล็กกอดรัดอีกฝ่ายราวกับได้หวนคืนมาสู่สัมผัสที่อบอุ่นอีกครั้งแล้ว .. คิดถึงจังเลย..คิดถึงมากๆเลย .. เธอเป็นใครกัน ... นิรมล... .....

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 4 การพบเจอ

นิยายแนะนำ

ปราพกแห่งนิรมล

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 4 การพบเจอ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้