บอสกินข้าว

    บทที่ 10 เวลาก็ไม่ช่วยอะไรแล้วมั้ง

    ร้านการรอคอย“ฟีนนน สวัสดีค่ะ พี่ๆ” ฉันทักยัยฟีน พร้อมกับยกมือไหว้เพื่อนของบอสไปด้วย“คิดถึง” ยัยฟีนเข้ามากอดฉันแน่น“นึกว่าแกจะมาไม่ได้สักอีก”“ต้องมาอยู่แล้วป่ะ นานๆ แกจะเป็นเลือกร้านที”“ต้องแบบนี้สิเพื่อน เราเข้าไปกันเถอะ” เราเดินเข้าไปข้างในร้าน พนัก...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 5.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ