เสียงบทเพลงดังขึ้นท่ามกลางบรรยากาศแสงไฟสลัวยามพลบค่ำ
ณ โฮมสเตย์ริมชายหาด
สถานที่ท่องเที่ยวที่อยู่ไม่ไกลจากเมืองหลวง บรรยากาศชิลๆที่เหมาะกับการหนีความวุ่นวาย พาหัวใจมาพัก นอนรับลมทะเล
ตัวโฮมสเตย์ถูกล้อมรอบไปด้วยทะเลและกระชังปลามีแพทางเดินเชื่อมจากหน้าที่พักเป็แนวยาวออกมาให้สามารถเดินมาััและได้ใกล้ชิดกับน้ำทะเล
บรรยากาศโพล้เพล้บวกกับเสียงเพลงที่มีเนื้อหาตอกย้ำกินใจใครบางคนในเวลานี้นั้นเกิดความรู้สึกที่สวนทางกันภายในใจของตัวเอง
----- เป็ความเ็ปที่ไม่อยากเดินหนีออกไป-----
“ขอโทษค่ะ/ขอโทษครับ” คำอุทานขอโทษของชายหนุ่มและหญิงสาวที่พูดขึ้นมาพร้อมกันเมื่อ
“อัญญา” บิวตี้บล็อกเกอร์สาวสวยเธอเดินชนเข้าที่ร่างกำยำของชายหนุ่มคนหนึ่งโดยไม่ตั้งใจขณะที่เธอมัวแต่ยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูปบรรยากาศรอบๆจนไม่ทันได้มอง
“ขอโ....” เมื่อตั้งหลักแล้วทั้งเธอและยังไม่ทันพูดคำขอโทษจบ ก็ต้องหยุดชะงักด้วยความใเมื่อทั้งสองได้หันมาเผชิญหน้ากัน
ทั้งสองยืนนิ่งราวกับไร้จิติญญาต่างฝ่ายต่างไม่ละสายตาออกจากกันดวงตาที่มองจ้องสบสายตากันนั้นเป็แววตาที่เ็ปของคนสองคนแต่ว่าก็ไม่มีใครคนใดที่อยากจะก้าวขาเดินหลบออกจากตรงนี้ไป
เพียงไม่นานน้ำในตาของเธอก็เริ่มเอ่อคลอขึ้นมาใบหน้าที่มีรอยยิ้มแสดงออกมานั้นสวนทางกับความรู้สึกเสียเหลือเกิน
“สวัสดี” อัญญากล่าวทักทายชายหนุ่มที่ยืนอยู่ต่อหน้าพร้อมกับรอยยิ้มที่แม้ว่าดวงตาจะเริ่มมีน้ำใสๆคลออยู่ก็ตาม
“สวัสดี” เขาตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่สุขุม มุมปากทั้งสองข้างฉีกยิ้มเล็กน้อยพร้อมยกมือขวาขึ้นมาทักทายเธอ
ทั้งสองต่างหยุดเวลาเอาไว้สายตาที่มองจ้องสบตากันแต่ไร้คำพูดอื่นใด ภายในใจเต้นแรงราวกับแผ่นดินไหวทั้งสั่นและชาอยู่ภายในอกข้างซ้าย
“เจ”หนุ่มหล่อมาดเข้มอดีตนักร้องอิสระที่รับงานตามร้านเหล้าและผับบาร์ คือชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเธอในเวลานี้
“คุณคะ” เสียงหญิงสาวอีกคนเรียกชายหนุ่มมาจากทางด้านหลังของเขาก่อนที่เธอจะเดินเข้ามาถึงตรงที่ทั้งคู่ยืนอยู่
“ครับ”เมื่อได้ยินเสียงเรียกนั้นเขาจึงหลุดจากห้วงนาทีนี้พร้อมกับหันไปตอบรับเ้าของเสียงนั้น
“มีอะไรหรือเปล่าคะชั้นเห็นคุณยืนอยู่นิ่งๆตรงนี้สักพักใหญ่ได้” หญิงสาวเอ่ยถามพร้อมมองมาที่เธอด้วยใบหน้าและแววตาที่เป็มิตรอ่อนโยน
“เปล่าครับพอดีเกิดอุบัติเหตุผมเดินชนกับคุณคนนี้เข้า”
“อุ้ยแล้วเป็อะไรหรือเปล่าคะ” หญิงสาวถามด้วยความใพร้อมกับยื่นมือมาจับที่มือของอัญญาด้วยความเป็ห่วง
“อ๋อ ไม่ค่ะไม่เป็อะไร” อัญญาตอบหญิงสาวคนนั้นกลับไปด้วยเสียงที่ตะกุกตะกัก
“ชั้นต้องขอโทษแทนเจด้วยนะคะ”
“ไม่เป็ไรค่ะ”
“ไม่ทราบว่าคุณเป็ลูกค้าที่จะเข้ามาพักที่โฮมสเตย์นี้หรือเปล่าคะ” หญิงสาวเอ่ยถามอัญญาขึ้นมา
“ค่ะใช่ค่ะ” อัญญาตอบกลับไป
“เจ เห็นมั้ยชนลูกค้าเข้าเกิดลูกค้าเจ็บขึ้นมาแย่เลย” หญิงสาวหันกลับไปตำหนิเขาพร้อมทำหน้าตาเชิงตำหนิเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมาคุยกับเธอต่อ
“อย่างงั้นเดี๋ยวเราสองคนพาคุณไปที่พักเลยนะคะ”
“ค่ะ” อัญญาตอบรับอุทานขึ้นมาด้วยความแปลกใจ
“เอ่อขอโทษทีนะคะ เราสองคนลืมแนะนำตัวเลย” หญิงสาวพูดขึ้นเมื่อเห็นเธอทำทีท่าแปลกใจ
“ชั้นชื่อพลอย ค่ะ ส่วนนี่ก็เจเราสองคนเป็เ้าของโฮมสเตย์ที่นี่ค่ะ ยินดีต้อนรับคุณลูกค้านะคะ”