@โต๊ะใต้ตึกคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยS“นี่เพ้นท์ แกจะไม่ไปจริงเหรอวะ” เสียงเพื่อนสาวนามว่าขวัญกำลังนั่งทำหน้ามุ่ยเอาหัวมาถูแขนฉันอย่างกับแมว ผลั่ก“ไม่ไป“ ฉันเอามือผลักหัวยัยขวัญออก ถูจนเลขจะขึ้นอยู่แล้วเหอะ”พี่เจดูมันดิ นี่ขวัญชวนไปตั้งแต่เข้าเรียนจนนี่หมดคาบนานแล้วมันยังไม่ยอมไปด้วยเลยอะ!” ขวัญหันไปฟ้องผู้ชายหุ่นสมส่วน ผิวขาว หน้าหล่อตี๋ข้างๆ”แกไปเป็นเพื่อนมันซะก็จบๆละเพ้นท์” พี่เจหันมาบอกฉันที่กำลังเก็บรายงานใส่กระเป๋าผ้าใบโปรด”พี่เจก็ไปกับมันสิ” “เออใช่! ไปดูผู้ชายหุ่นล่ำๆไงพี่ สนามนี้งานดีทั้งนั้นบอกเลย” ขวัญหันไปเกาะแขนพี่เจเขย่า ลืมบอกไปพี่เจเป็นเกร์น่ะ ”โอ้ยยย ฉันก็อยากไปอยู่หรอก แต่รายงานยังไม่เสร็จเลยเว้ย“ “แกจะอยากไปทำไมนักหนาวะ” ฉันหันไปถามขวัญที่กำลังเขย่าแขนพี่เจไม่เลิก”เห็นผู้หญิงในห้องคุยกันเมื่อวานอะ บอกมีผู้ชายหล่อเต็มเลย” “แรด!” ขวัญพูดยังไม่ทันจบ พี่เจก็พูดแทรกทันที “ไรอะ เจ้ไม่ชอบผู้ชายหล่อๆล่ำๆกล้ามโตๆหรือไง” “เจ้อะไร เดี๋ยวตบปาก” พี่เจยกมือทำท่าจะตีปากขวัญจริงๆ ยัยขวัญมันเลยเอามือปิดปากไว้”แกจะไปดูแค่ผู้ชายเนี่ยนะ มหาลัยก็มีมั้ง” “มันไม่เหมือนกันเว้ยเพ้นท์ แกต้องไปสัมผัส””สัมผัสบ้าไรของแก” “สัมผัสบรรยากาศไง ตื่นเต้นดีออก ฉันเคยไปกับเพื่อนแถวบ้านแต่วันนี้มันไม่ว่าง เลยต้องชวนแกเนี่ยไง” แล้วขวัญก็ส่งสายตาอ้อนวอนน่าสงสารเหมือนหมาน้อยมาให้ “เออ ไปก็ไป” ก็อยากจะรู้เหมือนกันไอ้ที่บอกตื่นเต้นอะมันเป็นแบบไหน
@สนามแข็งรถ XXบรื้น บรื้นน บรื้นนนน! ฉันยืนหน้ามุ่ยคิ้วขมวดอยู่ข้างยัยขวัญที่กำลังส่งเสียงเชียร์อย่างเมามันส์ รถยนต์หรูหลายคันกำลังแซงกันไปมาบนสนามด้านล่าง มีเหล็กกั้นระหว่างสนามกับที่นั่งคนดูเพื่อความปลอดภัย คนเยอะแยะเต็มไปหมด หายใจลำบากมากเว้ย “ฉันไปเข้าห้องน้ำแปปนึง” ฉันสะกิดไหล่ขวัญ มันหันมาพยักหน้าแล้วหันกลับไปเชียร์ต่อ พอเดินออกจากพื้นที่แออัดได้ฉันก็มองหาป้ายทางไปห้องน้ำ แต่มันอยู่ตรงไหนวะ ลืมถามยัยขวัญอีก แล้วพอเดินตรงมาเรื่อยๆก็เป็นทางแยกซ้ายขวา “ทางไหนวะเนี่ย“ บ่นอยู่คนเดียวก็คิดว่าน่าจะซ้าย เพราะขวาร้ายซ้ายดีปึก! ครืดดด”หืออ?” เหมือนได้ยินเสียงแปลกๆฉันเลยหันไปมองทางซ้ายมือตัวเอง เชี่ยยย! ทันทีที่เห็นกิ่งไม้ไม่ใหญ่ไม่เล็กแต่ท่าจะแข็งที่มาปักคาอยู่ในกระเป๋าเสื้อคลุมขูดกับรถหรูสีดำยี่ห้ออะไรไม่รู้ รู้แค่ว่าน่าจะแพงหูฉีก ฉันก็ได้แต่อ้าปากค้างตกตะลึงด่าตัวเองในใจ “เฮ้ย!“ ยังไม่ทันได้สติกลับคืนมาก็มีผู้ชายหน้าตาดี สูงขาวผมสีน้ำตาลอ่อน ท่าทางมีฐานะ ยืนตกใจอยู่ข้างหลังฉันจ้องรอยขูดตรงข้างรถหรูที่ฉันเป็นคนสร้างมันกับมือ ฉันยืนเหงื่อตกเลยทีเดียว”เอ่อ คะ..คือ” เกิดมาเพิ่งเคยติดอ่างก็คราวนี้”เธอตายแน่” นายคนหัวน้ำตาลอ่อนหันมามองหน้าฉันเลิ่กลัก ”ให้ไปเอารถ นานจังวะไอ้เต“ แล้วก็มีผู้ชายหล่อมาก มากจริงๆ ผิวขาวแถมยังหุ่นดีมีกล้ามเนื้อแน่นๆ นี่แค่ใส่เสื้อยืดสีดำยังรู้เลยว่ากล้ามแน่นขนาดไหน นายหัวน้ำตาลอ่อนที่เพิ่งรู้ว่าน่าจะชื่อเตหันไปหาคนที่มาใหม่ทันที “พะ..พี่เซน” เตก็ติดอ่างเหมือนฉันทันที นี่อย่าบอกนะว่ารถที่ฉันสร้างรอยแผลไว้นี่รถเขา “อะไรวะ“ “พี่เซน” ฉันยืนมองเตชี้นิ้วไปที่รถหรูด้วยดวงตาที่แทบถลน “...” คนที่ชื่อเซนหันไปมองตามช้าๆ พอเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นหน้าตาก็ตึงขึ้นมาทันที บรรยากาศรอบตัวเขาทำไมมันน่าขนลุกจังวะ “ผมไม่ได้ทำนะพี่ ยัยนี่ทำ” แล้วนิ้วชี้ก็ย้ายมาที่หน้าฉัน แอบสะดุ้งเล็กน้อย พอตั้งสติได้อีกครั้งฉันก็ยกมือขึ้นพนมกลางอกทันที “ขอ..ขอโทษนะคะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ” “เต” เขาเรียกชื่ออีกคนแต่กลับจ้องหน้าฉันอยู่อย่างนั้น สายตาที่มองมาเหมือนจะหั่นฉันไปให้น้องคิตตี้ตัวเงินตัวทองที่มหาลัยกินเลยอะ ขนลุกจนต้องเอามือขึ้นมาลูบแขนตัวเอง“คะ..ครับพี่เซน” “มึงเอารถไปไว้อู่” ”โอเคพี่”เตถอยรถออกไปด้วยความรวดเร็ว เหลือเพียงฉันที่กำลังยืนลูบแขนตัวเองป้อยๆพรึ่บ! “นะ..นายจะพาฉันไปไหน” ฉันถามทันทีที่เขาเดินมาจับข้อมือแล้วลากฉันให้เดินตามไปด้วย ใจฉันเต้นตุบๆเพราะความตื่นตะหนกตกใจกลัวโดนเอาไปฆ่าหมกป่า“เดี๋ยวรู้เอง” พอมาถึงจุดที่ใช้สำหรับเช็ครถก่อนแข่งเขาก็ปล่อยข้อมือฉันทันที “พาฉันมาที่นี่ทำไม” “ไอ้คินยืมรถลงแข่งหน่อย” เขาไม่ตอบแต่หันไปพูดกับผู้ชายอีกคนที่กำลังตรวจเช็ครถอีกคันด้านข้างแทน “แล้วรถมึงล่ะวะ เฮ้ย! แล้วคนสวยนี่ใคร” คนที่ชื่อคินเงยหน้าจากกระโปงรถมาเจอฉันยืนอยู่ข้างๆเซนพอดี สนามนี้มันงานดีสมกับที่ยัยขวัญบอกจริงๆนั่นแหละ คัดหน้าตาหรือไงก็ไม่รู้”รถอยู่อู่ส่วนยัยนี่ไม่รู้จักแต่เป็นคนทำรถกูเป็นรอย” “เฮ้ยยย จริงดิ คันนั้นมึงหวงมากไม่ใช่ไง””เออ“ “แต่เป็นรอยก็ลงแข่งได้มั้ยวะ” “อือ แต่กูเปลี่ยนใจ เอารถมึงนี่แหละ” “อะไรวะ เออๆ อะ” ตุบ! พอเซนรับกุญแจรถจากคินที่โยนมาได้ เขาก็ดึงข้อมือฉันแล้วลากให้เดินตามไปอีก“เฮ้ย! ใจเย็นเว้ยไอ้เซน!” เสียงจากปากเพื่อนของเขาไม่สามารถหยุดผู้ชายที่กำลังบีบข้อมือแถมฉุดกระชากลากถูฉันเหมือนผักในตลาดสดนี่ได้”นี่! ฉันเจ็บ!” ฉันทนความเจ็บไม่ไหวจนต้องตะโกนบอกเขาแข่งกับเสียงท่อและเสียงล้อรถในสนามแข่ง”หุบปาก!” เสียงแหบทุ้มที่ตะคอกกลับมาทำให้ฉันสะดุ้งตัวโยน แต่ก็ยังทำใจดีสู้เสือเชิดหน้าใส่เล็กน้อย”นายมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน” “เจ้าหนี้ไง ทำรถคนอื่นเสียหายจะไม่รับผิดชอบหรือไง” เจอคำพูดแทงใจดำฉันถึงกับนิ่งไป”ก..ก็บอกค่าเสียหายมาสิ“ “บอกแน่ แต่ตอนนี้เธอต้องขึ้นไปนั่งบนรถ” เซนปล่อยข้อมือแล้วดันให้ตัวฉันเข้าไปนั่งข้างคนขับและรับรู้ได้ว่ารถคันนี้มันใช้สำหรับแข่งตาฉันก็เบิกกว้างทันที “ฉันไม่นั่ง“ มือกำลังจะเปิดประตูออก เขาก็เดินมานั่งฝั่งคนขับพอดี “ปอดแหกหรือไง” คำดูถูกที่พ่นออกมาจากปากของเซนทำให้ฉันชะงักเท้าที่กำลังก้าวออกจากรถ หัวเดือดปุนๆ นี่ท้าคนอย่างเพ้นท์เหรอยะ!ปัง! “เหยียบให้มิดไปเลย!” ปิดประตูรถเสร็จก็หันหน้าไปบอกเขาเสียงดัง “หึ แล้วจะคอยดู”