สองอาทิตย์ที่ ก้องภพ และคนธรส ฮันนีมูนอยู่ที่กระบี่ เป็่เวลาที่ คนธนส มีความสุขมาก และอยากยึดเวลาเช่นนี้ออกไปเรื่อยๆ แต่ก็คงเป็ไปไม่ได้ เพราะทั้งสองคนมีกำหนดกลับกรุงเทพกันในวันนี้แล้ว
คนธรส กำลังพับเก็บเสื้อเผ้าทั้งของเธอและของ ก้องภพ ลงไปในกระเป๋าเดินทาง ก้องภพ เดินเข้ามาหาหญิงสาวแล้วเข้าสวมกอดไว้ทางด้านหลัง
“พี่ยังไม่อยากกลับเลย อยากอยู่ที่นี่อีกสักหน่อย” ก้องภพ กระซิบบอกที่ข้างใบหูเรียวเล็ก จนขนหญิงสาวลุกซู่ขึ้นมา
“ไม่เอาล่ะค่ะ คุณแม่ท่านอยู่บ้านคนเดียว ปานนี้ท่านคงเหงาแย่แล้ว” คนธรส เอ่ยบอกชายหนุ่ม ใจจริงเธอก็อยากอยู่ที่นี่ต่ออีกเหมือนกัน แต่ก็เป็ห่วง สุมนทา ไม่รู้ว่าปานนี้จะเป็อย่างไรบ้าง
“งั้นไว้คราวหน้าถ้ามีโอกาสว่างๆ เรามาที่นี่กันอีกเนอะ” ก้องภพ กล่าวพร้อมกับจูบเบาๆ ไปตามลำคอระหงของคนตัวเล็ก ซึ่งทำให้หญิงสาว เสียวสะท้าน วาบหวาม ขนลุกซู่ขึ้นมา
“อื้อ! พะ พี่ภพค่ะ อย่าทำรุ่มร่ามสิ รสกำลังเก็บเสื้อผ้าอยู่นะ เดี๋ยวจะไม่เสร็จเอา” คนธรส เอียงคอหนีปากซุกซนของชายหนุ่ม
“เสร็จสิ เดี๋ยวพี่จะทำให้รสเสร็จเอง พี่ขอก่อนกลับแล้วกันนะทูนหัว” ก้องภพ กล่าวด้วยน้ำเสียงกระเซ้าแหบพร่า พร้อมกับยกอุ้มร่างบางขึ้นไว้ในอ้อมแขนแกร่ง
“อุ้ย! พี่ภพ..” คนธรส อุทานออกมาด้วยความใ เพราะไม่ทันได้ตั้งตัว
ก้องภพ เดินมาวางร่างบางลงบนเตียงนอน แล้วตามทาบทับลงมาด้วยกายแกร่งบึกบึน ปากบางเข้าประกบปากบางจิ้มลิ้มของคนตัวเล็ก มือใหญ่ก็ช่างซุกซนไล่ถอดเสื้อผ้าทั้งของตัวเอง และของคนตัวเล็กใต้ร่างจนหมด ไม่เหลืออะไรติดตัวกันเลยสักชิ้นเดียว
แล้วสิ่งที่ชายหนุ่มหญิงสาวกำลังเริ่ม ก็ค่อยดำเนินไปๆ อย่างที่ไม่้าจะหยุดลงกลางคัน และคงจะไม่หยุดลงไปได้โดยง่าย จนกว่าจะถึงจุดหมายปลายทางที่ตั้งมั่นไว้ ซึ่งราวกับพายุฝน ที่เริ่มตั้งเค้าดำมืดมาแต่ไกล ไม่นานพายุก็ได้พัดพาเอาสายฝนมาตกไปทั่วทุกหนแห่ง และเมื่อพายุได้สงบลง ความชุ่มช่ำก็เข้าปกคลุมไปทั่วทุกหัวระแหง
เมื่อทุกอย่างสงบลงแล้ว ก้องภพ พลิกร่างลงจากร่างบาง นอนตะแคงข้าง หันหน้ามองดูใบหน้าเรียวเล็กหวานซึ้งนั้นนิ่ง ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงหลงใหลหญิงสาวได้มากขนาดนี้ ยิ่งถ้าได้แล้วก็ยิ่ง้าอีกอยู่เรื่อยๆ
“พี่ภพ มองอะไรรสนักหนาค่ะ รสก็อายเป็นะ” คนธรส ต่อว่าที่ชายหนุ่มมองเอาๆ ไม่ยอมพูดยอมจา พร้อมกับดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างบางไว้
“ก็รสสวย น่ารักไปหมดทั้งเนื้อทั้งตัว พี่ก็ชอบมองและก็ชอบ....นะสิ” คำพูดของชายหนุ่มทำให้หน้า คนธรส แดงระเรื่อขึ้นมาทันตาเห็น แต่พอคิดอะไรขึ้นมาได้ก็นิ่งไปบ้าง
‘ชอบแต่ไม่คิดที่จะรักใช่ไหมคะ?’ คนธรส เอ่ยถามชายหนุ่มอยู่ภายในใจ
“รสว่าเรากลับกันเถอะค่ะ เดี๋ยวจะไปถึงบ้านดึกกันเปล่าๆ” คนธรส สลัดความคิดและคำถามนั้นออกไป แล้วเอ่ยบอกชายหนุ่มที่นอนอยู่ข้างกาย พร้อมกับลุกออกไปจากเตียงนอน เดินเข้าห้องน้ำไป ก้องภพ จึงลุกขึ้นตามไป และไปทันที่คนตัวเล็กกำลังจะปิดประตูห้องน้ำพอดี
“พี่ภพ จะเข้ามาทำไมคะ รสจะเข้าห้องน้ำ” คนธรส กล่าวขึ้นเมื่อเห็นชายหนุ่มแทรกร่างแกร่งของเขา เข้ามาในห้องน้ำด้วย
“ก็พี่อยากเข้าห้องน้ำด้วยนี้ อยากช่วยอาบน้ำให้ไง”
ก้องภพ พูดพร้อมกับส่งสายตาเ้าเล่ห์มาให้ และเข้าสวมกอดคนตัวเล็ก ดันให้เข้าไปใต้ฝักบัวแล้วเปิดน้ำให้ไหลลงมากระทบร่างทั้งสอง แล้วพายุก็ได้โหมกระหน่ำเข้ามาในห้องน้ำอีกรอบอย่างห้ามไว้ไม่อยู่ ซึ่งกว่าที่ทั้งสองจะได้เดินทางออกจากบ้านพักตากอากาศก็ปาเข้าไปใกล้ๆ เที่ยง และได้เดินทางถึงกรุงเทพก็ดึกดื่นค่อนคืนเลยทีเดียว
๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗
3K
