ผมกีต้าร์กันต์รพี คนรูปหล่อแต่พ่อไม่รวย ถึงแม้จะอกหักรักคุดอยู่เป็อาจิณ แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ผมเศร้าโศก ผมยังคงใช้ชีวิตปกติและปกติมากๆ คนโสดอย่างผมตกดึกมาก็ออกลั่นลาตามประสาชายโสด แต่ไม่สด เพราะงั้นคืนนี้ผมจึงมีนัดตะลิดติ๊ดชึ่งกับสาวๆ
นาฬิกาบอกเวลาสองทุ่มครึ่ง
"อืม หล่อเวอร์"
หลังจากสำรวจตัวเองในกระจกบานใหญ่ กีต้าร์ก็เดินผิวปากลงมาที่รถ เขาสังเกตเห็นคนแปลกหน้ามายืนด้อมๆมองๆแถวลานจอดรถ
ระบบรักษาความปลอดภัยที่นี่โคตรห่วยแตก คอนโดกลางเก่ากลางใหม่ราคาสองล้านต้นๆ ระบบรักษาความปลอดภัยที่นี่ไม่แตกต่างจากห้องเช่าทั่วไป ใครจะมาใครจะไปไม่ต้องแลกบัตร เรียกว่าอยู่แบบดูแลตัวเอง อย่าให้ผมรวยบ้างนะพ่อจะย้ายไปอยู่คอนโดราคา 10 ล้านมันซะเลย
"กันต์ระพี"
"ครับ?"
"หยุด!อย่าขยับนี่เ้าหน้าที่ตำรวจ"
"?"
เพียงแค่เดินลงมาจากห้อง และกำลังจะเปิดประตูรถ ก็มีเ้าหน้าที่ตำรวจจากที่ไหนไม่รู้เข้ามาแสดงตัวจับกุม ผมไม่ได้ใแต่แปลกใจมากกว่า ผมไม่ได้ไปทำความผิด เท่าที่จำได้ความผิดซึ่งหน้าที่เคยทำก็มีแค่ฝ่าไฟแดงแค่บางครั้งนะ แต่นั่นก็คงไม่ใช่สาเหตุที่ทำให้มีเ้าหน้าที่ตำรวจนอกเครื่องแบบปุกมาจับกุมถึงคอนโดแบบนี้
"ยกมือขึ้นแล้วเอามือวางลงที่ศีรษะหันหน้าเข้าหารถ!"
"เดี๋ยวๆ คุณตำรวจนี่มันเื่อะไรกันครับผมว่ามันต้องมีอะไรเข้าใจผิดกันแน่ๆ"
กีต้าร์มั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ทำความผิด แต่เพียงแค่จะหันหน้ามาคุยกับตำรวจดีๆ หนึ่งในตำรวจนอกเครื่องแบบก็ผลักเขากระเด็นจนชนรถ แถมยังตวาดเสียงดังลั่น ปรี่เข้ามาจับตรวจค้นร่างกาย
กีต้าร์ปัดป้องตัวเองไม่ยอมให้ตำรวจนอกเครื่องแบบค้นตัวได้ง่ายๆ เลยถูกขู่ซ้ำด้วยปืน
"เฮ้ย! อะไรวะ"
"หยุดอย่าขยับไม่อย่างนั้นผมจะแจ้งข้อหาคุณเพิ่มอีกหนึ่งกระทง"
"คุณจะแจ้งข้อหาอะไรผมครับคุณตำรวจ" กีต้าร์ไม่พอใจเขาก็ไม่ใช่คนไม่รู้กฎหมาย และก็ไม่ได้กลัวจนตื่นตูม ถึงแม้จะถูกปืนจี้เข้าที่เอว
"แล้วไหนล่ะหมายค้นจู่จะมาขอค้นตัวผมแบบนี้ผมไม่ยินยอม ผมจะฟ้องพวกคุณแน่ กฎหมายอาญามาตรา 92 กำหนดว่า ห้ามมิให้ค้นในที่รโหฐานโดยไม่มีหมายค้น หรือคำสั่งของศาล เว้นแต่พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจเป็ผู้ค้น และต้องเป็เหตุอันควร และผมก็ยังไม่ได้ทำอะไรผิดกฎหมาย เพราะงั้นพวกคุณก็ไม่มีสิทธิ์มาค้นตัวผมแบบนี้เว้นแต่ว่าคุณจะมีหมายค้นมาด้วย ไหนล่ะครับหมายค้น แล้วใครเป็หัวหน้าชุด ผมไม่เห็นมีใครรายงานตัวบอกยศบอกชื่อเลยสักคน"
กีต้าร์ไม่ใช่คนโง่ และเขาก็รู้กฎหมายดี ถ้าขืนปล่อยให้ตำรวจนอกเครื่องแบบค้นตัว แล้วถ้าเกิดถูกยัดของกลางเป็ของอันตรายหรือพวกยาเสพติดจะทำยังไง
"ฮ่าๆๆ หัวหมอนะเรารู้กฎหมายซะด้วย อยากได้หมายค้นหรอ? ได้! งั้นก็ไปเอาด้วยกันที่โรงพัก จ่าช้างเอาตัวมันขึ้นรถ"
"ครับสารวัตร"
"เฮ้ย!"
พลั๊วะ!
"อุ๊ก!..." เจ็บจนตัวงอ กีต้าร์เอามือกุมท้องสีหน้าเ็ป
พลั๊ก!
นี่มันตำรวจเถื่อนชัดๆ ตำรวจนอกเครื่องแบบ ไม่มีแม้แต่บอกชื่อบอกยศหนึ่งในสามของตำรวจนอกรีด ท่าทางเหมือนเป็หัวหน้าชุดหัวเราะร่วน พร้อมทั้งหันไปสั่งลูกน้อง และคนที่ถูกเรียกว่าจ่าพยายามจะจับตัวกีตาร์แล้วยัดเขาเข้าไปในรถตำรวจ กีต้าร์ขัดขืนสุดฤทธิ์ เลยถูกมันต่อยเข้าที่ท้องแรงๆ
เขาถูกเหวี่ยงกระแทกประตูก่อนที่จะถูกยัดเข้าไปในรถ คนขับสตาร์ทรถรอ ทั้งอุกอาจและรุนแรง กีต้าร์รับรู้โดยสัญชาตญาณว่ามันไม่ใช่เื่ดี หรือบางทีพวกนี้อาจจะไม่ใช่ตำรวจจริงๆ และบางทีเขาอาจจะไม่รอด อาจถูกฆ่าปิดปากหรือโชคดีหน่อยก็คงถูกซ้อมปางตาย และยิ่งสู้ยิ่งขัดขืนก็ยิ่งเจ็บตัว
"พอแล้วจ่าเดี๋ยวมันตายห่าตรงนี้ เดี๋ยวจะซวยกันเปล่าๆ"
ดีว่าคนที่มาด้วยกันห้ามเอาไว้ก่อนไม่อย่างนั้นผมคงถูกมันซ้อมหนักกว่านี้ ที่ผ่านมาผมหลีกเลี่ยงการมีเื่ชกต่อย เพราะผมเป็ผู้ชายสายดาร์ก ไม่เก่งเื่สายบู๊ไม่ถนัดเื่ชกต่อยกับใคร
พอขึ้นมาอยู่บนรถ พวกมันก็จับผมใส่กุญแจมือและเอาปืนจ่อหัว
"!!"
"อยู่เฉยๆไม่งั้นกูยิงขมับมึงทะลุแน่ไอ้หน้าอ่อน" จ่าช้างกัดฟันคำรามเขานั่งประกบด้านซ้ายและถือปืนจ่อหัวกีต้าร์
"อยู่ดีไม่ว่าดีนะมึงหาเื่ใส่ตัวแท้ๆ"
ไม่นานคนด้านขวาก็ขึ้นมานั่งประกบ มันส่ายหน้าเหมือนกับว่าผมทำความผิด
"พวกคุณมาจับผมในข้อหาอะไร?"
"หุบปาก! ไปถึงโรงพักเดี๋ยวก็รู้เอง ถ้าขืนมึงพูดมาก ปืนในมือกูลั่นจะหาว่ากูไม่เตือนไม่ได้นะ"
ท่าทางแบบนี้กลัวว่าจะไปไม่ถึงโรงพักด้วยซ้ำ
"พวกคุณเป็ตำรวจจริงๆหรือเปล่า ใครเป็คนส่งพวกคุณมา แล้ว้าอะไรจากผม" กีต้าร์พยายามใจเย็นและมีสติ เขาพยายามจะไม่สติแตกและเจรจากับพวกมันดีๆ
"ก็แล้วมึงไปเหยียบตีนใครเขาล่ะ"
คนที่ท่าทางเป็หัวหน้าชุดนั่งด้านหน้าคู่กับคนขับ เอี่ยวตัวมามองหน้ากีต้าร์แล้วแสยะยิ้ม คำพูดของมันทำให้กีตาร์รู้ได้ในทันทีว่าเป็ฝีมือของใคร เพราะคนเดียวที่เขามีเื่ด้วยในตอนนี้ ก็คือครอบครัวของผู้หญิงโรคจิตคนนั้น คนที่ยิงโทนี่ตายแต่ไม่ต้องรับโทษใดๆ ปนัดดา
นี่คงเป็ผลมาจากการที่เขาเอาไม้ซีกไปงัดไม้ซุงใหญ่ เคยมีคนเตือนเขาแล้วเื่นี้ งั้นก็แสดงว่าข่าวที่บอกว่าเขาถูกหมายหัวก็คงเป็เื่จริง คนพวกนี้คงเป็ตำรวจนอกรีด ในฝูงแกะสีกากีก็ยังมีแกะดำหลงอยู่ในกลุ่ม มันคือเื่จริงในสังคมบ้านเรา การคอรัปชั่นยังมีให้เห็น เ้าหน้าที่ของรัฐบางคนทำตัวเหมือนเป็หมาล่าเนื้อให้คนมีเงิน นี่คือโลกของความจริง
"คุณหญิงวจีแม่ของคุณปนัดดาใช่ไหมที่ส่งพวกคุณมา"
ดูเหมือนว่าพวกมันจะชะงักไปครู่นึง นั่นก็แสดงว่าสิ่งที่กีต้าร์พูดเป็ความจริง
"กูไม่ได้พูดนะแล้วมึงก็หุบปากซะ จ่าถ้ามันยังพร่ำ ก็เอาปืนตบปากมันสักทีให้มันหุบปากซะ"
พลั๊วะ
"โอ๊ย!"
ยังไม่ได้ขยับปากพูดอะไรออกมาอีกเลยสักคำ คนที่ถือปืนจ่อก็เอาปืนกระแทกหน้าทันที มันคงจะกระแทกหน้าแรงกว่านี้ถ้ากีต้าร์ไม่เอียงตัวหลบ ถึงอย่างนั้นก็ยังหลบไม่พ้นอยู่ดี สภาพใบหน้าของกีตาร์ตอนนี้เขาปากแตกแก้มแตกเนื้อตัวพกช้ำดำเขียว และมือยังถูกใส่กุญแจมือไว้อีกด้วย
จากนั้นทั้งรถก็ตกอยู่ในความเงียบ คนขับรถเร่งความเร็วขึ้น
.....สามทุ่ม บนถนนบรมมุ่งหน้าสู่พุทธมณฑล ไม่รู้ว่าพวกมันมีจุดหมายปลายทางที่ไหน แต่ก็เดาได้ว่าน่าจะเป็แถวนครปฐม แถบนั้นยังมีพื้นที่รกร้างและเปรี่ยว พวกมันคงพาไปที่นั่น แต่ไม่ว่าพวกมันจะพาผมไปที่ไหน ผมก็คงไปตายที่นั่นอยู่ดี นึกได้แบบนั้นกีตาร์จึงคิดหาวิธีเอาตัวรอด
ประเมินตามสถานการณ์ถึงยังไงก็คงไม่รอด ถ้าไม่ลองเสี่ยงดู กีต้าร์ชำเลืองมองสองคนที่นั่งประกบข้าง ด้านหน้ายังมีอีกสองคนเป็คนขับและคนที่เป็หัวหน้า พวกมันมาทั้งหมดสี่คน
จังหวะนั้นรถชะลอเล็กน้อย มันเป็แยกพุทธมณฑลสาย1 กีต้าร์อาศัยจังหวะนั้นใช้หัวโขกไปที่ใบหน้าของคนที่ถือปืนเต็มแรง
ปึ๊ก!
"โอ๊ย!"
จาช้างร้องเสียงหลง เขาไม่ทันตั้งตัวจนปืนกระเด็นหลุดจากมือ กีต้าร์ไม่เว้นจังหวะยกศอกขึ้นกระแทกหน้าซ้ำเข้าไปอีกทีนึง พร้อมทั้งหันมาใช้ศอกกระแทกหน้าคนที่อยู่ด้านขวาอย่างรวดเร็ว มันเป็ปฏิกิริยาของหมาจนตรอก ทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองรอด เหตุการณ์เกิดขึ้นรวดเร็ว กีต้าร์ก้มลงไปคว้าปืนด้วยมือที่ยังถูกใส่กุญแจ
ปัง!
เหนี่ยวไกปืนยิงไปข้างหน้าหนึ่งนัด สองคนด้านหน้าเอียงตัวหลบะุปืนอย่างรวดเร็ว เพียงเสี้ยววินาทีเดียวะุปืนเจาะเข้าที่กระจกหน้ารถแตกร้าว และคนขับรถเหยียบเบรกทันที
กีต้าร์ยกปืนในมือขึ้นจอหัวจ่าช้าง ก่อนจะพลิกตัวมานั่งริมประตูมือยังคงถือปืนจ่อหัว
"เปิดประตูรถให้กูไม่งั้นกูยิงหัวมันแน่"
เหตุการณ์มันรวดเร็วจนยากจะระงับเหตุซึ่งหน้า คนขับรถเปิดกลอนประตู กีต้าร์รีบลงจากรถอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังช้ากว่าสารวัตรั หัวหน้าชุดสืบสวน สารวัตรันั่งอยู่ด้านหน้าคู่กับคนขับ เขาเปิดประตูลงจากรถพร้อมๆกับกีตาร์ และชักปืนออกมายิงไปที่ขาของกีต้าร์หนึ่งนัด
ปัง!
"อ๊าก!"
ไม่ถูกจังๆแต่ะุก็ถากขาจนได้แผล กีต้าร์ล้มลงร้องโอดโอยด้วยความเ็ป และเ้าของะุปืนก็ตามมาแตะเข้าที่สีข้างของกีต้าร์เต็มแรง ปืนในมือกระเด็นไปไกล
"ไอ้สัส! เก่งนักใช่ไหมมึงอยากตายตรงนี้ใช่ไหม ห๊ะ!"
สารวัตรัเกรี้ยวกราด มือหนึ่งกำคอเสื้อของกีต้าร์แล้วดึงตัวขึ้นมา ส่วนอีกมือหนึ่งที่ถือปืนก็จอเข้าไปในปากของกีต้าร์ ดวงตาแดงก่ำแววตาสารวัตรัแข็งกร้าวอย่างน่ากลัว สภาพของกีต้าร์ตอนนี้เขาไม่มีทางต่อสู้ได้เลย ได้แต่หลับตาลงบอกตัวเองว่าคงไม่รอดแน่
"สารวัตรอย่า!"
จ้าช้างะโห้าม สภาพของเขาเืออกปากออกจมูกเพราะถูกทั้งศอกทั้งหัวโขก แต่เขาก็ยังร้องห้ามคนเืร้อนอย่างสารวัตรั ความจริงไม่ใช่ว่าสำนึกผิดหรือเห็นใจ แต่เพราะไม่อยากเอาหน้าที่การงานของตัวเองมาเสี่ยงในที่ที่อาจจะมีคนผ่านมาเห็นเหตุการณ์ และเื่คงจะไม่จบง่ายๆ เขายังไม่พร้อมจะจบเห่ในตอนนี้
"ยิงมันทิ้งตรงนี้เลยสารวัตร ไม่ต้องไปสน แล้วค่อยเอาศพมันไปทิ้งที่อื่นก็ได้ ไอ้เวรตะไรเอ้ย!"
จ่าคมนั่งอยู่ทางด้านขวา เขาโมโหที่โดนศอกกีต้าร์เข้าที่สันจมูกจนเืกำเดาไหล ร้องยุส่งสนับสนุนให้สารวัตรยิงแม่งทิ้งตรงนี้เลย จะได้จบๆ ปิดจ๊อบแล้วเอาศพไปทิ้งอำพรางคดี
นาทีนี้กีต้าร์รู้ตัวว่าพวกมันกะจะฆ่าเขาปิดปากทิ้งจริงๆ
"เดี๋ยวมีใครผ่านมาเห็นพวกเราจะซวยเอานะครับสารวัตร"
จ่าช้างพูดยังไม่ทันขาดคำก็มีรถคันใหญ่ขับสวนทางมาพอดิบพอดี รถคันนั้นเหมือนจะชะลอ คนขับรถมองมา แต่แล้วก็ขับผ่านไปคงไม่มีใครอยากหาเื่ใส่ตัว คนขับต้องเห็นเหตุการณ์แน่ๆเพราะเขาเปิดกระจกสูบบุหรี่ข้างในรถ
รถคันนั้นขับผ่านเลยไปท่ามกลางความโล่งใจของคนทั้งสี่
"ฆ่าคนตายมันผิดกฎหมายนะเว้ย พวกคุณเป็ผู้พิทักษ์สันติราษฎร์แท้ๆทำไมยังทำตัวเหมือนพวกโจร"
"จะตายห่าอยู่แล้วยังเสือกปากดีอีกไอ้เด็กเวร"
สารวัตรัจ่อปืนไปที่กีต้าร์อีกครั้ง แต่แล้วก็ต้องชะงัก เพราะรถคันที่พวกเขาคิดว่าขับผ่านเลยไป กลับยูเทิร์นรถกลับมาอยู่ในเลนเดียวกัน รถคันนั้นกลับมาจอดใกล้ๆไม่นานเ้าของรถบิ๊กฟุตคันใหญ่ก็ก้าวลงมาจากรถ..
452
