ตอนที่17
ตอนที่17 สะใจหลังจากคืนนั้นฉันก็ได้ย้ายออกจากคอนโดของคุณเมฆกลับมาอยู่ที่บ้านเหมือนเดิม ตั้งหน้าตั้งตาทำงานให้คุ้มกับค่าแรง แต่ก็ยังมีเรื่องที่ทำให้ฉันปวดหัวอยู่ไม่เว้นพอพี่มาวินรู้ว่าฉันได้เข้าทำงานก็ชอบแวะมาหาฉันที่แผนกช่วงพักเที่ยงอยู่บ่อยครั้ง พยายามทำตัวเป็นเจ้าของฉัน กันท่าไม่ให้หนุ่มๆในบริษัทมาจีบฉัน(แต่ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะตอนนี้ฉันไม่อยากจะคบหรือคุยกับใครทั้งนั้น ขอทุ่มเทกับงานก็พอแถมยังได้ปั่นประสาทหญิงร้ายชายชั่วไปด้วย) พี่มาวินชอบมาหาฉันที่บ้านแทบจะทุกวัน ซื้อดอกไม้ เสื้อผ้า สร้อยแหวนเป็นของขวัญเพื่อเอาอกเอาใจฉัน เขาพยายามหาเวลาที่จะได้อยู่ด้วยกันกับฉันสองต่อสอง แค่อ้าปากฉันก็รู้แล้วว่าพี่แกคิดอะไรอยู่ อยากจะกลืนกินฉันแทบบ้าแต่ก็ทำไม่ได้นะ ทำไมนะหรอ นั่นก็เพระฉันรู้ทันความคิดของเขาทุกอย่าง ฉันโทรให้ไอ้น้องชายมาอยู่เป็นเพื่อนที่บ้านเพื่อมาเป็นไม้กันหมาน่ะ วันไหนที่น้องชายไม่อยู่ฉันก็จะโทรเรียกน้ำตาลเพื่อนรักมาแทน พอได้เห็นสีหน้ายัยน้ำตาลที่กำลังหึง รู้สึกสะใจสุดๆ ทรมานวันละนิดจิตแจ่มใส จนตอนนี้ทั้งสองเริ่มจะมีปัญหากันแล้วช่วงพักเที่ยงของพนักงานพี่มาวินดักรอเจอฉันหน้าร้านอาหาร“นิชา” เสียงพี่มาวินเรียกฉันฉันถึงกับถอนหายใจเพราะไม่อยากเจอเขา“มีอะไรคะพี่” ฉันพูดด้วยสีหน้าเฉยชา“นิชา คืนนี้ว่างไหม พี่ว่าจะชวนนิชาไปทานข้าวหน่อย” พี่มาวินในตอนนั้นเองฉันได้เหลือบไปเห็นน้ำตาลเพื่อนรักยืนจ้องมองมาที่ฉันด้วยสีหน้าไม่พอใจ รังสีริษยาแผ่ทั่วบริเวณจนขนลุก“ได้สิคะ นิชาทนรอไม่ไหวแล้ว” ฉันตอบรับพี่มาวินพร้อมสวมบทบาทคู่รักคืนดีกันต่อหน้าเพื่อนสาว“งั้นคืนนี้พี่จะไปรับที่บ้านนะครับ” พี่มาวินพูดด้วยสีหน้าดีใจ“ค่ะ” ยิ้มมุมปาก“สะใจเป็นบ้า หึๆ มองฉันสิ อิจฉาฉันสิ หึงเลยสิ แล้วก๊อกแตกตายไปเลยสิฉันจะไม่มีวันยอมให้พวกแกทั้งคู่อีกต่อไปแล้ว” ฉันคิดในใจฝั่งน้ำตาลเพื่อนรักและเพื่อนๆของนางกำลังมองมาที่ฉันกับพี่วิน“อ้าว น้ำตาลทำไมพี่มาวินถึงได้ไปสนิทกับน้องใหม่คนนั้นล่ะ พี่ก็นึกว่าเธอคบกับมาวินซะอีก” พี่เมย์เพื่อนร่วมงานของน้ำตาลพูดขึ้น“อ้อ คนนั้นคือนิชาเพื่อนสมัยเรียนของน้ำตาลเองค่ะ ก็เลยรู้จักกับพี่มาวินด้วย” น้ำตาลพูด“โห สวยใช้ได้เลยนะนั่น” พี่อีกคนของน้ำตาลพูดขึ้น“นิชาเขาชอบเข้าหาผู้ชายหล่อๆทุกคนล่ะพี่ สมัยก่อนนางชอบล่าแต้มน้ำตาลเตือนหลายครั้งก็ไม่ฟัง แต่เพราะสงสารเห็นนางที่ไม่มีใครคบก็ต้องช่วยเหลือ แม้แต่เวลาที่น้ำตาลจะไปไหนมาไหนกับพี่มาวินนางยังขอตามไปด้วยตลอด นั่นก็เพราะน้ำตาลรักและไว้ใจนิชามากเลยไม่ถือสา” น้ำตาลเพื่อนรักแสดงบทนางเอกได้น่าเห็นใจสุดๆ“ขนาดนั้นเลยหรอ ผู้หญิงคนนี้ดูน่ากลัว เจ้าเล่ห์ น้ำตาลก็ระวังเอาไว้นะ นางอาจจะกำลังหาทางอ่อยพี่มาวินอยู่ก็ได้ อย่าฝากปลาย่างไว้กับแมวนะ รู้ไหม” เพื่อนๆในกลุ่มต่างเตือนน้ำตาลผู้น่าสงสารให้ระวังฉัน“ค่ะ น้ำตาลจะระวัง” วันต่อมาหลังจากเทรนงานได้1สัปดาห์เต็ม วันนี้เป็นวันแรกของการเริ่มงาน แต่แล้วอยู่ดีๆบริษัทก็ได้มีการเปลี่ยนบอร์ดบริหารใหม่ แล้วฉันก็ต้องทำงานให้กับนายคนใหม่ด้วย ไม่รู้เขาจะเป็นยังไงบ้าง แต่เห็นสาวๆในแผนกซุบซิบกันว่าเป็นนักธุรกิจหนุ่มหล่อไฟแรงชื่ออภิวัฒน์ ทายาทCEOบริษัทแม่ในแคนนาดาซะด้วย ทั้งหล่อและเก่งมากๆแต่ข้อเสียคือ เขาเป็นคนน่ากลัว หยิ่งยโส แถมเป็นคนจริงจังกับงานสุดๆ จนไม่มีใครกล้าทำงานกับเขา เป้าหมายที่เขาตั้งไว้ไม่เคยผิดพลาดสักเรื่อง เขามักจะได้ทุกอย่างที่เขาต้องการเสมอ“นิชา งานเข้าแล้ว” เสียงพี่อ้อยผู้จัดการเดินมาบอกฉันหลังจากที่เธอได้รับคำสั่งด่วนมาจากผู้บริหารระดับสูง“มีอะไรคะพี่อ้อย เดินหน้าตาตื่นมาเชียว” ฉันเอ่ยถาม“ก็…น้องนิชาจะต้องไปทำงานที่ภูเก็ตนะสิ” พี่อ้อยพูด“ห๊ะ”นี่ฉันเพิ่งมาทำงานได้ไม่นานต้องไปทำงานต่างจังหวัดแล้ว นั่นก็เพราะผู้บริหารติดประชุมเจรจาธุรกิจใหญ่ที่ภูเก็ต แถมยังมีการจัดงานเลี้ยงใหญ่โตสุดหรูตอนกลางคืนด้วย ฉันจะต้องตามไปดูแลเขาโดยที่ยังไม่รู้จักนิสัยหน้าตาของเขาเลย เพราะเขาพึ่งจะเข้ามาบริหารงานแทนคนเก่า ตอนนี้จะติดต่อกับเขาได้เฉพาะทางไลน์เท่านั้น“เอาวะ สู้ๆนะนิชา” ฉันปลอบใจตัวเอง วันประชุมเจรจาธุรกิจใหญ่ที่ภูเก็ตได้มาถึงเมื่อมาถึงโรงแรมคุณอภิวัฒน์สั่งให้ฉันตามไปที่งานเลี้ยงตอนเย็นจะมีรถมารับ เขาให้คนเตรียมชุดเดรสสุดสวยสำหรับงานเลี้ยงตอนกลางคืนให้ฉันใส่เมื่อถึงเวลางานเลี้ยงข้อความในไลน์เด้งขึ้นมาบอส: เข้ามารอผมในงานเลยนะ อีก20นาทีประชุมเสร็จฉัน: รับทราบค่ะท่านบอส: อยากทานอะไรดื่มอะไรตามใจนะ ดูแลตัวเองดีๆด้วยล่ะ อย่าให้เมาฉัน: ค่ะ…….จบบทสนทนา…….