ปรมาจารย์จักรพรรดิแห่งราชันย์

ในขณะที่จอมมัลกำลังรวบรวมพลังงานธรรมชาติฝึกฝนอยู่ ได้มีดวงดาวทั้ง10ดวงส่องสว่างในเวลากลางวันเต็มท้องฟ้า และเมื่อแสงสีของดวงดาวตกกระทบเข้ากับแสงของดวงอาทิตย์ทำให้เกิดปรากฏการณ์ดวงอาทิตย์สาดส่อง ลำแสงจากดวงอาทิตย์ที่หลอมรวมเข้ากับหมู่ดาวส่องแสงลงมายังที่พักของจอมมัลโดยที่ทั้งหมู่บ้านกาลเวลาก็ยังต้องจับตามองดูปรากฏการณ์นี้กันทั้งหมด ไม่เว้นแม้แต่สามสาวระดับจักรพรรดิทะลวงขั้นก่อกำเนิดขั้นที่ 1 !!ทะลวงขั้นก่อกำเนิดขั้นที่ 2 !!ทะลวงขั้นก่อกำเนิดขั้นที่ 3 !!...จอมมัลได้ทะลวงระดับขึ้นอย่างก้าวกระโดดตลอดทั้งคืน และใช้เวลาเพียงแค่คืนเดียว เขาสามารถบรรลุถึงระดับพลังก่อกำเนิดขั้นที่9ลำแสงสีรุ้งยังคงส่องสว่างตลอดคืน กลางคืนส่องสว่างราวกับเป็นตอนกลางวัน ไม่ว่าใครที่ได้เห็นปรากฏการณ์ในครั้งนี้จะไม่มีวันลืมเลือนไปได้อย่างแน่นอน เพราะมันดั่งกับเป็นในเทพนิยาย เหมือนกับว่าพระเจ้าได้จุติลงมายังโลกแห่งนี้.....ปิง ปิง และ น้องสาวฝาแฝด พวกนางทำได้แค่เพียงมองตาค้างไม่สามารถเรียบเรียงเป็นคำพูดออกมาได้ เพราะตั้งแต่เกิดมานี่คงเป็นครั้งแรกที่พวกนางเห็นพลังที่เปลี่ยมไปด้วยความลึกล้ำถึงที่สุดเกินคำบรรยายใดๆ=================เช้าวันรุ่งขึ้น จอมมัลก็ได้เดินออกมาจากที่พักตามปกติ แต่ทว่าวันนี้เขากลับมีแสงสีรุ้งปกคลุมรอบๆตัว ถ้าหากว่าคนธรรมดาผ่านมาเห็นเข้า พวกเขาจะสรรเสริญว่าเป็นพระเจ้าอย่างแน่นอนจอมมัลหันออกมา ก็เจอสามสาวมายืนรอเขาอยู่ที่หน้าบ้านพักก่อนแล้ว มันจึงทำให้จอมมัลสงสัยว่า พวกนางมาทำอะไรกันที่นี่ โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าเมื่อคืนเขาได้ทำอะไรเอาไว้สองฝาแฝดที่เห็นพี่สาวของนางก้มหัวตลอดเวลาเมื่ออยู่ต่อหน้าจอมมัล ตอนนี้พวกนางก็ได้เข้าใจความหมายของการกระทำแล้ว พวกนางจึงรีบทำตามโดยทันที นั่งคุกเข่าก้มหัวต่อหน้าจอมมัลอย่างเคารพจนถึงที่สุด"ไม่ทราบว่าท่านมาจากที่ใดกันแน่หรือเจ้าคะ""...???" จอมมัลยิ่งระวังตัวมากขึ้นไปอีก จู่ๆทำไมพวกนางถึงมีปฏิกิริยาเช่นนี้ ไม่ใช่ว่าจะมาเล่นลิ้นกับเขาอีกอย่างนั้นหรือ?"ข้ามาจากที่ใดอย่างนั้นหรือ? นั่นมันง่ายมาก ข้าโตมาจากโลกมนุษย์ถูกเลี้ยงดูโดยบิดามารดาที่เป็นมนุษย์จนมาถึงตอนนี้ก็ยัง..." จอมมัล ที่เห็นท่าทีของพวกนางก็ต้องชะงัก เพราะพวกนางไม่ได้ขัดคำพูดของเขาแต่อย่างใด คราวนี้ทำให้จอมมัลยิ่งสงสัยเข้าไปอีก"ว่าแต่พวกเจ้ามาทำอะไรหน้าที่พักของข้ากัน?"ฝาแฝดทั้งสองคน รีบกล่าวอย่างเสียงดัง "พวกข้าขอรับใช้ท่านเหมือนดั่งท่านพี่ปิง ปิง ได้หรือไม่".......จอมมัลถึงกับสงบนิ่งไปสักพัก พร้อมกับโบกมือให้กับพวกนาง "เส้นทางของข้าอีกแสนไกล เกรงว่าพวกเจ้าจะติดตามข้าไปได้ไม่นานนัก"ฝาแฝดทั้งสองรีบประสานมือคารวะ "ไม่ว่าท่านจะไปที่ใดข้าจะติดตามไปด้วย ไม่ว่าท่านสั่งให้พวกข้าทำอะไร ข้าก็จะลงมือทำโดยไม่ต้องคิด"จอมมัลที่ยอมให้กับความทุ่มเทของพวกนาง เขาจึงพยักหน้าหนึ่งที "เฮ้อ~ มันก็ช่วยไม่ได้หล่ะนะถ้าพวกเจ้าจะยืนกรานเช่นนั้น ถ้าอย่างนั้นพวกเจ้าถอดชุดออกซะ".......ฝาแฝดทั้งสองหน้าแดงก่ำ เพราะตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยมีใครได้เห็นขาอ่อนของพวกนางแม้แต่คนเดียว และต่อให้มีใครเคยเห็น พวกเขาก็คงจะไม่น่าจะมีชีวิตรอดสองสาวทำได้เพียงมองหน้ากัน ซึ่งก็ยังกล้าๆกลัวๆอยู่เล็กน้อย แถมยังมี ปิง ปิง อีกด้วย พวกนางกลัวว่าจะทำอะไรไม่สมควรลงไปหรือเปล่าจอมมัลที่ดูไม่ได้สนใจอะไรสักเท่าไหร่ ก็หันมองทางปิง ปิง ทำให้นางเกิดอาการผวาเล็กน้อย "เจ้าก็ถอดด้วยสิ เพราะถึงยังไงเจ้าก็ยังต้องเป็นผู้ติดตามข้าต่อไป ส่วนคนอื่นข้ายังไม่ได้รับเลือกเสียหน่อย..."ปิง ปิง นางยืนขึ้นพร้อมกับสีหน้าที่ดูเขินอาย และนางจึงกล่าวกับจอมมัล "ข...ข้าขอถอดเพียงคนเดียวได้หรือไม่ ปล่อยน้องๆของข้าไปเถอะ..."สองฝาแฝดที่กล้าๆกลัวๆ พวกนางรีบกล่าวขัดในทันที "ท่านพี่ไม่่จำเป็น พวกข้าพูดแล้วไม่คืนคำ..."แฝดคนหนึ่ง เปลือยชุดสีแดงที่ดูร้อนแรง ราวกับจะแผดเผาได้ทุกสรรพสิ่งส่วนแฝดอีกคนหนึ่ง เปลือยชุดสีน้ำเงินที่มองดูแล้วให้ความรู้สึกสงบเยือกเย็นราวกับใต้ทะเลลึกปิง ปิง ก็ได้ถอดชุดของนางออกตามคำสั่งของจอมมัลถ้าหากใครได้มาเห็นสามสาวในตอนนี้ พวกเขาคงจะตายตั้งแต่ยังไม่โดนพวกนางฆ่าเสียด้วยซ้ำ เพียงแค่เรือนร่างของทั้งสามคน ก็สามารถทำให้เกิดสงครามระหว่างเผ่าพันธ์ุได้แล้วแฝดคนแรก สีผิวเนียนขาวผ่องใส ส่วนเว้าส่วนโค้งดูเป็นธรรมชาติ ที่แขนข้างขวามีปานรูปดอกบัวสีแดงสลักเอาไว้อยู่แฝดคนที่สอง สีผิวขาวเนียนชวนให้สัมผัส หน้าอกของนางดูจะใหญ่ที่สุดในสามคนนี้ แต่นางกับดูสงบเยือกเย็นราวกับมหาสมุทร ที่แขนข้างซ้ายของนางมีปานรูปมังกรวารีสลักอยู่ส่วนคนสุดท้ายเป็น ปิง ปิง รูปร่างของนางโดดเด่นที่สุด ผิวขาวสดใสราวกับอัญมณีที่ถูกขัดเกลามาใหม่ๆ ถึงหน้าอกของนางอาจจะดูเล็กไปหน่อยแต่ก็ยังทรงเสน่ห์ในแบบของนางจอมมัลได้ตรวจสอบร่างกายของพวกนางอย่างผ่านๆ แต่กลับมาหยุดตรงที่ ปิง ปิง เขามองอย่างไม่ละสายตา เหมือนกับว่าเขาอยากจะลองสัมผัสอย่างไรอย่างนั้น เขาเริ่มขยับเข้าไปใกล้ขึ้น ใกล้ขึ้น และมือของเขาก็กำลังจะสัมผัสกับหน้าอกของนาง...แต่ทว่าเสียงของ ปิง ปิง ที่กำลังหน้าแดงก่ำ ก็ดังขึ้นเสียก่อน "ท...ท่านจะทำอะไรอย่างนั้นหรือ" นางไม่ได้โกรธจอมมัล เพราะสีหน้าของจอมมัลในตอนนี้ไม่ได้แสดงความลามกออกมาเลยแม้แต่น้อย แต่นางแค่สงสัยว่า เขาสนใจอะไรในตัวนางกันแน่ แถมร่างกายของนางยังไม่เคยมีชายใดได้สัมผัสแม้แต่ปลายเล็บอีกด้วย หรือก็คือ นี่คือครั้งแรกของ ปิง ปิง ที่อยู่ใกล้ผู้ชายมากขนาดนี้จอมมัลที่เห็นว่าเขาคงจะจดจ่อมากเกินไป ไม่รู้ว่าสิ่งที่ดวงตาของเขาเห็นนั้นมันเป็นของจริงหรือเปล่า ถ้าจะไปขอตรวจสอบตรงๆ อาจจะทำให้สาวงามเปอะเปื้อนมลทินเพราะเขาก็เป็นได้"เหมือนข้าเห็นอะไรบางอย่างแต่บอกไม่ถูก คงจะต้องรอเวลาให้มันใหญ่กว่านี้อีกสักหน่อย..."ปิง ปิง เริ่มหน้าแดงหนักขึ้น "นี่ท่าน!!... ท่านจะบอกว่าหน้าอกข้าเล็กใช่หรือไม่! ใช่ซี่ข้าไม่เหมือนกับน้องๆข้าหรอก ที่ทั้งใหญ่ และหุ่นดี เชอะ!" ปิง ปิง รีบสวมใส่เสื้อผ้าด้วยความเขินอาย และ หายวับไปในห้วงมิติส่วนทางด้านสองสาวฝาแฝด พวกนางไม่ได้เขินอายอะไรอีกแล้ว ทำเพียงแค่หัวเราะคิกคักกันตามภาษา "นี่เจ้าเห็นท่านพี่ไหม ท่านหน้าแดงเป็นอย่างมาก คริ๊ คริ๊ คริ๊""ใช่แล้ว ท่านพี่ก็มีมุมน่ารักเหมือนกันนะเนี่ย ฮิ ฮิ ...".....จอมมัลหันมาทางสองสาวเล็กน้อย และก็โบกมือให้พวกนาง "พวกเจ้าก็สวมใส่เสื้อผ้า แล้วก็ไปได้แล้ว และอย่ามารบกวนข้าอีกในวันนี้""เชอะ!""เชอะ!"สองสาวฝาแฝดที่เรียนแบบคำพูดของ ปิง ปิง แล้วพวกนางก็ใส่เสื้อผ้าแล้วก็เดินจากไปพร้อมทั้งพูดคุยกันอย่างสนุกสนานอย่างไม่รีบร้อนเสียเท่าใดนัก.....

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 11ปานต้นกำเนิด [เรทมั้ง]

นิยายแนะนำ

ปรมาจารย์จักรพรรดิแห่งราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 11ปานต้นกำเนิด [เรทมั้ง]

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้