บทที่ 4 ก่อเื่ที่บ้านตระกูลหลู
"พี่ยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม พอดีเลย ฉันจะไปทำอาหารก่อนเดี๋ยวเราค่อย ๆ คุยกันระหว่างกินนะ"
ถังซีเหมียนหันไปหยิบข้าว ยังมีผัดถั่วฝักยาวผัดหมูเหลืออยู่นิดหน่อย ข้าวสวยก็ยังพอเหลืออยู่บ้างเลยตัดสินใจเติมน้ำทำเป็ข้าวต้ม อุ่นแป้งทอดแล้วหั่นผักดองเพิ่ม
ฉู่เจียงหรงไม่ได้กินข้าวมาั้แ่เที่ยง ตอนนี้ท้องส่งเสียงครวญครางจนใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
"พี่กินสิคะ" ถังซีเหมียนส่งไข่ทอดให้อีกฝ่าย "พี่คะ ไม่ต้องกลัวนะ มีอะไรค่อย ๆ คุยกัน พวกเราตระกูลฉู่จะยอมให้พวกเขารังแกไม่ได้ !"
สวี่กว่างเฟินพูดเสียงดัง "ก่อนหน้านี้แม่สอนลูกยังไง ถึงได้ยอมให้หลูต้าจ้วงทำร้าย! แม่เคยพูดอะไรไว้บ้าง ?"
"แม่ครับ พี่กำลังไม่สบายนะ ช่วยค่อย ๆ พูดค่อย ๆ จากันหน่อยก็ได้" ฉู่เจียงชวนสงสารพี่สาวของตัวเองเหมือนกัน ั้แ่เด็กพี่สาวเป็คนเลี้ยงดูเขามา ความผูกพันระหว่างพี่น้องจึงลึกซึ้งมาก
"ลูกยังจะปกป้องพี่สาวอีก!" สวี่กว่างเฟินรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะโมโหตาย "ก่อนแต่งงานแม่ก็บอกแล้วว่าคนในตระกูลหลูไม่มีใครดีสักคน! หลูต้าจ้วงกับหลูเอ้อร์หู สองคนนี่มันเป็เหมือนสัตว์นรกไม่ใช่คนดีเลยสักคนเดียว !"
ฉู่เจียงหรงรีบยัดไข่เข้าปากอย่างรวดเร็ว ถังซีเหมียนรีบส่งน้ำให้ "พี่ค่อย ๆ กินนะคะ"
อาจจะเพราะเคลื่อนไหวเร็วเกินไป ฉู่เจียงหรงถึงกับสูดหายใจเฮือกใหญ่
ถังซีเหมียนทำสีหน้าเคร่งขรึมรีบถกแขนเสื้อของฉู่เจียงหรงขึ้น ภายใต้เสื้อผ้าตัวหลวมนั้นเต็มไปด้วยรอยช้ำสีม่วงรวมถึงรอยแผลเก่า ๆ ด้วย...
"พี่..." ฉู่เจียงชวนแววตาเต็มไปด้วยความโกรธแค้น "พวกเราไปหาพวกเขากันตอนนี้เลย !"
"นอนพักก่อนเถอะค่ะ ให้พี่สาวได้พักผ่อนดี ๆ ก่อน" ถังซีเหมียนดึงฉู่เจียงชวนไว้
"ไปช่วยฉันตักข้าวดีกว่า"
เมื่อเข้าไปในครัว ถังซีเหมียนกดเสียงลงต่ำ "เื่ของพี่สาวพรุ่งนี้ต้องหย่าให้ได้ การทำร้ายร่างกายในชีวิตคู่มีครั้งแรกก็ต้องมีครั้งต่อไปไม่มีสิ้นสุด !!"
"ผมรู้ พรุ่งนี้ต้องไปหาพวกเขาให้ได้!" สีหน้าของฉู่เจียงชวนดูแย่มาก
"เตรียมเงินสินสอดไว้คืนพวกเขาเลย !"
ตอนนั้นให้สินสอดมาแค่ห้าสิบหยวนเป็การแสดงน้ำใจ เงินจำนวนนี้ถูกเก็บไว้ตลอด ไม่มีใครเอาไปไหน
หลังจากกินข้าวเสร็จแล้ว ถังซีเหมียนและฉู่เจียงชวนกลับมาที่ห้องของตัวเองแช่เท้า นวด และ เตรียมเข้านอน
ฉู่เจียงชวนพูดขึ้นมาอย่างกะทันหัน "ดีขึ้นจริง ๆ ด้วย ตอนนี้เดินได้นานขึ้น ไม่เจ็บตลอดเวลาเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว"
"แค่คิดไปเองหรือเปล่า" ถังซีเหมียนเงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้ม "มันจะเร็วขนาดนั้นได้ยังไงคะ ?"
"เหมียนเหมียน พี่สาวคงจะต้องทน..." ฉู่เจียงชวนพูดไม่จบประโยค "ผมอยากจะฆ่ามันให้ตายไปเลย !"
"อย่าเข้าใจผิด! ตามตัวพี่มีแต่รอยช้ำเืช้ำหนองเต็มไปหมด ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยพูดอะไรคนที่ลงมือคงไม่ใช่หลูต้าจ้วง แต่น่าจะเป็ยายแก่ตระกูลหลู! ผู้ชายมักจะใช้หมัด รอยที่หน้าพี่สาวก็คงเป็ฝีมือเขา เด็กยังอยู่ในมือพวกเขาด้วย พวกเราต้องพาเด็กออกมาก่อนนะ !"
ถังซีเหมียนพูดด้วยสีหน้าสงบนิ่ง แต่คำพูดกลับเหมือนถูกเค้นออกมาจากไรฟัน
พรุ่งนี้เธอจะให้พวกชั่วช้าพวกนี้ได้รู้ซะบ้าง !
ทั้งสองเข้านอนด้วยความคิดคั่งค้างใจ
หลังตื่นนอนตอนเช้า ฉู่เจียงหรงทำอาหารเสร็จเรียบร้อย ทุกคนกินข้าวเพียงเล็กน้อยก่อนจะมุ่งหน้าไปบ้านตระกูลหลู
หลูต้าจ้วงคิดว่าจะมีแค่ฉู่เจียงหรงมา ไม่คิดว่าครอบครัวฉู่เจียงชวนจะยกโขยงกันมาด้วย เขารู้สึกได้ทันทีว่า เื่นี้ดูเหมือนจะยุ่งยากแล้ว
เขาหัวเราะแห้ง ๆ "เอ่อ...เจียงชวน ชายคนนี้คงเป็น้องชายส่วยอีกคนก็เป็น้องสาวสินะ..."
ปัง !
ถังซีเหมียนตอบกลับด้วยหนึ่งหมัด "ไปให้พ้น !"
ฉู่เจียงชวนรีบคว้าตัวเด็กมาไว้ข้างหลังตัวเองทันที
"แกกล้าต่อยลูกชายฉันเหรอ!" แม่หลูโมโหเดือดดาล ตาเบิกกว้างจนแทบถลนออกมา
ในจังหวะที่เธอพุ่งเข้ามา สวี่กว่างเฟินก็ลงมืออย่างรวดเร็ว
เธอคว้าผมแม่หลูแล้วตบหน้าเหี่ยว ๆ นั่นซ้ำ ๆ "แกกล้ามารังแกลูกสาวฉัน! ฉันจะเอาเื่แกให้ถึงที่สุด !"
"แม่คะ!" ฉู่เจียงหรงรีบวิ่งเข้าไปปกป้องแม่ของเธอ
ฉู่เจียงชวนถูกหลูเอ้อร์หู่ขวางเอาไว้ "ไอ้ขาเป๋ไร้ค่า แกพาคนมาก่อเื่ที่บ้านฉันทำไม! พี่สาวแกแม้แต่เด็กผู้ชายคนเดียวก็ยังให้กำเนิดไม่ได้ มันก็สมควรแล้ว !"
ถังซีเหมียนลุกพรวดขึ้นมา เธอเตะหลูต้าจ้วงที่กำลังจะพุ่งเข้ามาจนกระเด็นออกไปก่อนจะต่อยหัวเขาอีกหนึ่งหมัด หลูต้าจ้วงร้องโอดครวญก่อนจะสลบไป
ชาติที่แล้วเธอได้เรียนวิชาต่อสู้มามากมายแม้จะไม่ใช่มืออาชีพ แต่การจัดการกับคนพวกนี้เป็เื่ขี้ปะติ๋ว
เธอหันไปมองหลูเอ้อร์หู่ "แกเรียกเขาว่าอะไรนะ ?"
หลูเอ้อร์หู่มองหน้าถังซีเหมียนด้วยสายตาหื่นกาม "ก็เรียกว่าไอ้ขาเป๋ไง! น้องสะใภ้ ดูแล้วเธอก็ยังสาวบริสุทธิ์อยู่เลย! ว่าไง ไอ้ขาเป๋นั่นคงทำอะไรไม่ได้ใช่ไหมให้ฉันช่วย..."
เพียะ !
ถังซีเหมียนตบหน้าเขาฉาดใหญ่ "ไหนลองพูดแบบนั้นอีกครั้งซิ !"
หลูเอ้อร์หู่ยังไม่ทันรู้ตัวว่า เกิดอะไรขึ้นร่างก็ล้มลงไปกองกับพื้นเสียงดังโครม
ฉู่เจียงชวนไม่เคยเห็นถังซีเหมียนเป็แบบนี้มาก่อน ตอนนี้เขามองหญิงสาวที่กำลังอาละวาดด้วยความตกตะลึง
"ไอ้เวร! แกชอบลวนลามคนอื่นนักใช่ไหม! ชอบนักเหรอ! ทำไมไม่ไปนอนกับแม่แกซะล่ะ! แกกล้าด่าสามีของฉัน! ฉันจะฆ่าแกให้ตาย !"
หมัดของเธอฟาดบนหน้าหลูเอ้อร์หู่ราวกับคนเสียสติถูกต่อยจนเืกำเดาไหล แถมฟันก็ยังโยกคลอน
"ปล่อยลูกชายของฉันนะ !"
ในที่สุด แม่หลูก็สะบัดตัวหลุดจากพันธนาการ กระโจนเข้ามาผลักถังซีเหมียนออก
ฉู่เจียงชวนรีบโอบร่างเธอไว้ แล้วยื่นกิ่งหลิวให้ถังซีเหมียนหนึ่งกิ่งเงียบ ๆ
ถังซีเหมียนกำกิ่งหลิวแน่น แล้วพุ่งเข้าไปอีกครั้ง "ยังมีแกอีกคน ยายแก่บ้า !"
ใครก็ตามที่มาด่าฉู่เจียงชวน เธอจะตีให้ปากฉีกไปเลย !
ฟึบ ๆ ๆ !
กิ่งหลิวเรียวยาวถูกเหวี่ยงจนเกิดเสียงดัง ฟาดลงบนตัวแม่หลูจนเกิดรอยเืนับไม่ถ้วน !
ในตอนนี้ ผู้ใหญ่บ้านก็พาคนวิ่งเข้ามา
"หยุดตีเถอะ หยุดตีกันได้แล้ว! ถ้ายังไม่หยุดตีกันจะแจ้งตำรวจแล้วนะ !"
"แจ้งสิ!" ฉู่เจียงชวนะโเสียงดัง "แม่ลูกตระกูลหลูทำร้ายพี่สาวของผม แจ้งตำรวจตอนนี้เลย! พวกเราจะได้หย่ากันไปเลย !"
ใบหน้าสวี่กว่างเฟินมีรอยข่วน ผมเผ้ายุ่งเหยิงทรุดตัวลงนั่งกับพื้น "์! ลูกสาวที่น่าสงสารของฉัน! อยู่ไม่ได้แล้ว! ขอตายตรงนี้แหละ..."
ถังซีเหมียน "..."
เธอไม่เคยเห็นกับตาตัวเองเพิ่งรู้ว่า มันน่าใขนาดนี้ !
์ทรงโปรด !
แบบนี้นับว่า เป็การกดดันทางจิตใจหรือเปล่านะ ?
"พวกคุณเป็คนจากตระกูลฉู่ใช่ไหม ? เื่มันเป็ยังไงกันแน่" ผู้ใหญ่บ้านยิ้มพลางกล่าว "ครอบครัวต้าจ้วง คุณดูสิเื่ราวมันไปกันใหญ่แล้วเป็ครอบครัวเดียวกันจำเป็ต้องทำกันขนาดนี้เลยเหรอ !"
ฉู่เจียงหรงรู้สึกอัดอั้นตันใจ เธออุ้มลูกไว้แน่นไม่พูดอะไร
ถังซีเหมียนโยนกิ่งหลิวทิ้ง และ หัวเราะเยาะเมื่อได้ยิน "คุณหมายความว่ายังไง พูดเหมือนกับว่า พี่สาวฉันสมควรโดนพวกเขาทำร้ายงั้นแหละ แบบนี้มันเรียกความรุนแรงในครอบครัวมันผิดกฎหมายการสมรส! ถึงไปที่สถานีตำรวจ เราก็เป็ฝ่ายถูก !"
สวี่กวางเฟินก็ลุกขึ้นยืน "ลูกสาวฉันต้องหย่า !"
แม่หลูมองเห็นความคิดของตระกูลฉู่ทะลุปรุโปร่ง "จะหย่าก็หย่า! ถ้าไม่หย่า จะถ่วงเวลาการหาภรรยาที่ดีของลูกชายฉัน คลอดลูกมาเป็ผู้หญิงแถมยังเป็โรคอีก! คืนสินสอด ห้าสิบหยวนมาให้เราด้วย !"
ถังซีเหมียนมองฉู่เจียงหรง "พี่สาว ได้ยินไหมเธอบอกว่า พี่ไปถ่วงเวลาคนอื่น! นั่นหมายความว่า…พวกเขาคงหาคนใหม่ไว้แล้ว ที่เขาทำร้ายพี่ก็เพราะหวังให้พี่หย่า ป่านนี้พวกเขาอาจจะไปนอนด้วยกันแล้วก็ได้! ถ้าพี่ยังไม่หย่า เดี๋ยวอีกหน่อยเขาคงอุ้มลูกมาที่บ้านแล้วล่ะ !"
"ฮ่า ๆ ๆ ๆ !"
ผู้คนรอบข้างะเิเสียงหัวเราะออกมาในทันที
3K
