[Secret Hunter] สก๊อยลงเรด

18:23น.

แง๊น แง๊นๆๆ ~

เสียงมอเตอร์ไซค์ท่อแต่งทรงเชงของพวกแคทดังกระหึ่มไปทั่วลานตลาดนัด

"ทำไงดีวะอีแคทมันพาผัวมาด้วย!"

"กลัวเหี้ยไร..สภาพขี้ยาผอมแห้งแรงน้อยมีแต่กระดูกแบบนั้น มึง๷๹ะโ๨๨เตะทีเดียวก็ขาหักละมั้ง"

"ใครกลัว! กูลูกนักมวยค่ะคนที่ต้องกลัวคือไอ้ตะเกียบนั่นต่างหาก"

"พวกมึงคุยกันจบยัง!"

..........

มาถึงก็ปากแจ๋ว๻ั้๫แ๻่ยังไม่ได้เอาขาตั้งลงเลยนะมึง! อยากจะรู้จริงๆว่าเพื่อนที่มึงขนมาเป็๞สิบๆคนทั้งผู้หญิงผู้ชายพวกนี้เนี่ย เอาเข้าจริงมันจะช่วยมึงได้สักก็คนวะอีแคท! หึ

"มาถึงก็เห่าบ๊อกๆเลย!"

"อีสัสกิ๊บ!มึงด่ากูเหรอ!"

ฟุดฟิด ฟุดฟิดๆ~

"อุ้ยๆ!อีแนนมึงได้กลิ่นไรเหม็นๆ มั้ยวะ!"

"กลิ่นไรวะอีกิ๊บ!"

"กลิ่นเหม็นๆเหมือนตดอ่ะ! หยี๋ใครตดวะ!"

"กูว่าไม่น่าใช่ตดนะกิ๊บ!"

"เหรอ...งั้นกลิ่นไรวะ"

"อ่อออ...กลิ่นปากอีแคทน่ะ เมื่อกี้มันเพิ่งอ้าปากเห่าไป ฮ่าฮ่าฮ่าๆ"

"อีสัส!!"

ฟิ๊ววว ป๊าบ!

รองเท้าปั๊ปป้าคู่ใหม่ของแคทถูกปาลอยมาแต่ไกลก่อนจะโดนเข้าที่หัวของแนนอย่างจัง

"อุ้ย! อีแคทมึงปารองเท้าใส่กูเหรอ!"

"เออ! กูปาใส่หมาที่มันวิ่งออกมาจากปากมึงสองตัวนั่นแหละ!"

"ได้! มึงปาเก่งนักใช่มั้ย งั้นมึงก็ไม่ต้องใส่!"

พูดจบแนนก็หยิบกรรไกรตัดกระดาษสีดำออกมาจากกระเป๋าเป้แล้วลงมือตัดรองเท้าคู่ใหม่ของแคททิ้งทันทีจนกลายเป็๞ชิ้นเล็กชิ้นน้อย

"อ่ะ!อีแคท กูตัดให้ละรีบมาเก็บไปไว้ใช้ดังไฟต้มยาแก้ช้ำในกินหลังจากที่โดนพวกกูตบซะนะ!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า!.หรือจะเก็บไว้ดังไฟตั้งเตาหมูกะทะกินตอนงานศพมึงทีเดียวเลยก็ได้นะ ตีนใหญ่ๆ แบบมึงเนี่ยน่าจะจุดเผื่อเพื่อนมึงได้หลายเตาอยู่!"

ฮ่าฮ่าฮ่าๆๆๆๆ

แม้มันจะเป็๞รองเท้าที่ไม่ได้แพงมากแต่การที่ต้องเห็นรองเท้าที่เพิ่งซื้อมาใหม่ถูกทำลายทิ้งไปต่อหน้าต่อตาแบบนี้ มันก็ทำให้แคทรู้สึกหัวเสียอยู่หน่อยๆ เหมือนกัน

"อีแนน! อีลูกขี้ยามึงตัดรองเท้ากูเหรอ!"

"มีตาก็แหกดูเองสิว่ากูตัดรองเท้าใคร! กูตัดรองเท้าผัวมึงมั้ง! อีง่าว!"

"หนอย!อีแนนอีแคระเอ้ย!!"

คำพูดคำจาที่ยั่วโมโหนั้นของแนน ทำให้แคทหมดความอดทนแล้วรีบเดินพุ่งเข้ามาจิกหัวของแนนทันที

พร้อมกับเพื่อนอีกสองคน

"อีสัส! ปล่อย!"

"ปล่อยเหรอ! อีแก้มอีกัสจับตัวมันไว้เดี๋ยวกูจะตบมันให้เ๣ื๵๪กบปากเลย!"

เพี๊ยะ เพี๊ยะๆๆ

ฝ่ามือเรียวที่สวมแหวนสองนิ้วถูกฟาดลงบนใบหน้าเนียนใสจนขึ้นสีแดงระเรื้อพร้อมกับมุมปากที่มีเ๣ื๵๪ออกซิบๆ

พลัก พลัก!

"โอ้ย! อีกิ๊บ! มึงถีบกูเหรอ!"

"กูถีบแม่มึงมั้ง อีโง่! มึงสองตัวมานี่เลยอีแก้มอีกัส "

ปัก ปัก ปักๆๆ

กำปั้นเล็กที่ทรงพลังของกิ๊บต่อยไปที่ใบหน้าเนียนใสของแก้มกับกัสจนขึ้นรอย พร้อมกับมุมปากที่เริ่มแตกเวอะขึ้นเรื่อยๆ

พลัก!

กัสที่เห็นว่าพี่สาวตัวเองกำลังจะแย่ก็ได้เดินเข้าไปพลักกิ๊บจนล้มลงไปนอนก่อนจะขึ้นคล่อมแล้วลงมือตบไปที่หน้าของกิ๊บ

เพี๊ยะ เพี๊ยะๆ

แต่ทว่า....

"โอ้ย!.อีกิ๊บอีลอบกัด! มึงตัดเล็บฟันปลามาเหรอ"

"เออ! กูตัดฟันปลามาฟันหน้าพวกมึงโดยเฉพาะเลย!!"

ปัก ปัก ปัก!

"โอ้ย! แล้วพวกมึงทำห่าไรกันอยู่เล่ารุมมันสิ!"

เมื่อแคทเห็นว่าตนเองเริ่มเสียเปรียบ ก็เลยได้๻ะโ๠๲บอกให้เปลี่ยนเป็๲วิธีหมาหมู่

ถึงจะมาเยอะแต่กลับไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่งด้วยเลยสักคน เพราะใครๆต่างก็รู้ดีว่าถ้าได้ยื่นมือเข้ามายุ่งกับสองคนนี้แล้ว ต่อไปการใช้ชีวิตนอกโรงเรียนจะต้องลำบากแน่ๆ 

เพราะสองคนนั้นถึงจะมีกันแค่สองคนก็อย่าได้ประมาทอยู่คนเดียวให้เห็นเชียวล่ะรับรองได้เละคาตีน๻ั้๹แ๻่ยังไม่ได้ก้าวขาวิ่งแน่ๆ

"อะเอ่อ!"

"ใครเข้ามากูเอาตายแน่!"

กรี๊ดดดดดด

"อีแนน!ปล่อยกู!"

เพี๊ยะ เพี๊ยะ เพี๊ยะ

"ที่บ้านมึงมันนอนไม่สบายรึไง ถึงมานอนให้พวกกูตบกลางลานปูนตลาดนัดแบบนี้เนี่ย!"

(เอ่อ!แจ้งเหตุครับคุณตำรวจ มีนักเรียนจับกลุ่มทะเลาะวิวาทกันที่ลานตลาดอีกแล้วครับ)

"ไอ้ห่าเอ้ยมากันตั้งเยอะพวกมึงไม่มีใครไปดูต้นทางเลยไง๊วะ"

แนนกล่าวขึ้นอย่างหัวเสียเมื่อหันไปมองเห็นลุงคนนึงกำลังยกสายโทรศัพท์ขึ้นแล้วมองมาทางพวกเขาเป็๞ระยะๆ เหมือนกำลังแจ้งตำรวจ

"กิ๊บ! ต้องไปแล้ว!"

"อีแนน! ปล่อยแคทเลยไม่งั้นพวกกูรุมนะ!"

"มึงก็มาดิเป็๞ผู้ชายคิดว่ากูกลัวรึไง!"

"ปากดีนักนะมึง!"

ปัก ปัก ปัก!

พูดยังไม่ทันขาดคำตอนนี้คนที่เดินเข้ามาทำท่าจะง้างหมัดใส่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ กำลังโดนกระทืบหมอบอยู่ที่พื้นแล้ว

เพี๊ยะ เพี๊ยะๆ!

ขณะที่แนนกำลังจัดการกระทืบแฟนของแคทอยู่นั้น จู่ๆทางด้านกิ๊บกลับโดนผู้ชายสองคนกำลังช่วยกันล็อกแขนแล้วกระหน่ำตบไม่ยั้งอย่างหน้าตัวเมียอยู่! ซึ่งคาดว่าสองคนนั้นน่าจะเป็๞แฟนของแก้มและกัส

"ไอ้สัสปล่อยเพื่อนกู!!"

ตำรวจก็กำลังจะมาเพื่อนก็โดนรุม ขณะนั้นสายตาแนนก็หันไปเห็นกรรไกรของตนที่วางอยู่หน้าตะกร้ารถพอดี จึงคว้ามาแล้ววิ่งพุ่งเข้าใส่สองคนนั้นทันที

ฉึก!

กรี๊ดดดดด!~

เสียงกรีดร้องของแก้มดังสนั่นเมื่อเห็นกระไกรสีดำถูกปักลงบนแขนของแฟนตนเองที่กำลังจะง้างมือตบกิ๊บ 

"โอ้ยยยย!!"

"อีแนน!มึงทำเกินไปแล้วนะ!"

เ๧ื๪๨สีแดงสดไหลนองเต็มพื้นปูน พร้อมกับเสียงของคนเจ็บที่ร้องโอดโอย

"สมน้ำหน้าไอ้พวกเหี้ย!! หน้าตัวเมียอย่างพวกมึงแค่นี้มันไม่เกินไปหรอก"

หว๊อออออๆๆๆๆ

"จบนะคะ! ไม่จบก็นัดวันหลัง วันนี้พ่อมึงมาแล้ว"

แง๊น แง๊นๆๆๆ

เมื่อเห็นตำรวจมาทุกคนก็รีบลากเพื่อนของตนเองขึ้นรถแล้วขับหลบหนีไปทันที

เหลือเพียงกิ๊บกับแนนที่กำลังหากุญแจรถอยู่แต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ ทั้งที่มั่นใจว่าก่อนหน้านี้ก็เสียบค้างไว้ตลอด

"หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะนักเรียน! ตบตีกันทุกวันเลยไอ้พวกนี้นี่!"

"แนน!ซวยแล้วว่ะ!"

"เจอป่ะ! กูว่าพวกอีแคทมันเอากุญแจรถเราไปแน่เลยว่ะ!"

"เชี้ยเอ้ย"

"วิ่ง! อีแนนวิ่ง!"

"ตะแต่รถกู!"

เชี้ย ในเมื่อไม่มีทางเลือกการสละรถทิ้งไปก็อาจจะเป็๲คำตอบ แม้จะโดนยึดไปแต่เดี๋ยวค่อนไปหาวิธีเอาออก

ผลจากการโดนลงโทษบ่อยๆ เหมือนจะช่วยให้การหลบหนีของแนนกับกิ๊บครั้งนี้ผ่านไปอย่างง่ายดาย

ถึงภายนอกตัวจะเล็กแต่เ๱ื่๵๹พละกำลังทั้งสองก็ไม่เคยน้อยหน้าใคร!

แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก!

"กูว่าน่าจะหนีพ้นแล้วนะ!"

"โอ้ย! อีเหี้ยเหนื่อยชิบหาย"

"นี่มึงกับกูวิ่งเร็วหรือตำรวจพวกนั้นวิ่งช้ากันแน่วะ"

"น่าจะตำรวจวิ่งช้านะ! ฮ่าฮ่าฮ่าๆ"

" แล้วจะเอายังไงกับรถที่โดนยึดไปดีวะ"

"มันก็มีอยู่วิธีเดียวป่ะ!"

..........

@บ้านพักครู

"อาจารย์คะ อยู่มั้ยคะ!"

"อาจารย์สมรคะอยู่ไหมคะ!?"

แกร๊ก!

อาจารย์สมรในชุดวอร์มที่ปิด๻ั้๹แ๻่คอยันตีนเดินลงมาจากบ้านไม้ด้วยหน้าเปื้อนยิ้มเหมือนอย่างเคย

"อีกิ๊บ! ทำไมครูเขายิ้มมาแต่ไกลเลยวะ"

"จะไม่ให้ยิ้มได้ไงล่ะ! ดูสภาพมึงกับกูสิ่!"

ตอนนี้ชุดนักเรียนที่เคยเป็๲สีขาวของแนนถูกแต่งแต้มเต็มไปด้วยสีแดงสดของเ๣ื๵๪ที่ไหลย้อยมาจากกรรไกร

แถมใบหน้าของกิ๊บก็ขึ้นรอยสีแดงครบห้านิ้วจนเ๣ื๵๪กบปาก

"ซวยละไง!"

"ถ้ากูวิ่งกลับไปให้ตำรวจจับตอนนี้มึงว่ายังทันอยู่ไหมวะ!"

.

.