ตอนที่ 7 แย่งชิงเรตติ้ง (1)
ได้ยินเสียงภรรยาตนบ่นให้ดู ‘ความรัก’ ที่เหล่านักเขียนคอมเมนต์ทั้งหลายมีให้กับช่องหลิวเหลียน ผู้อำนวยการก็รู้สึกเข่าอ่อนไปหมดแล้ว
หลังจากถูกผู้อำนวยการของสถานีโทรทัศน์อื่นรวมหัวกันเย้ยหยันทั้งต่อหน้าและลับหลังอีกครั้ง ในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหว และกล่าวในที่ประชุมอย่างโมโหว่า “พอถามหาเรตติ้งจากพวกนาย แต่ละคนก็มีข้ออ้างกันสารพัด! ไม่โทษบทละครก็โทษผู้กำกับ! ไม่โทษผู้กำกับเสร็จก็โทษนักแสดง! ฉันว่าพวกนายควรจะโทษฉัน! ตอนนั้นไม่น่าจ้างพวกนายที่วันๆ ไม่ทำอะไรเข้ามาั้แ่แรกเลย!!”
เขาคิดถึงความอัปยศที่ได้รับเมื่อคืนนี้อย่างปวดใจ...ผู้อำนวยการสถานีโทรทัศน์ปอหลัวลงข้อความในโมเมนต์[1] โดยเขียนไว้ว่า “พรุ่งนี้จะไปทำธุระที่สถานีโทรทัศน์หลิวเหลียน ได้เตรียมสายล่อฟ้าเอาไว้เรียบร้อยแล้ว” ที่เกินไปที่สุดก็คือด้านล่างกลับมีคนมากดไลก์ให้เขาตั้งมากมาย!
เตรียมตัวบ้านนายสิ!
กดไลก์บ้านนายสิ!
ทำไมไม่มีสายฟ้าฟาดใส่คนสารเลวนี่จริงๆ ไปเสียเลยล่ะ!
พอคิดถึงตรงนี้ ผู้อำนวยการก็รู้สึกว่าความดันเืของตนกำลังพุ่งสูงขึ้น เขาจะยอมให้ตนเองถูกเ้าสารเลวอย่างผู้อำนวยการสถานีโทรทัศน์ปอหลัวนั่นฉีกหน้าและเหยียบย่ำอีกไม่ได้!
เขามองไปยังลูกน้องที่หวาดกลัวจนเงียบกริบแล้วประกาศอย่างเผด็จการ “ถ้าซื้อละครดีๆ ไม่ได้ พวกนายก็ไปถ่ายกันเอง! ไปหาบทละครที่ทุกคนกำลังชอบ ผู้กำกับที่ดีที่สุด และนักแสดงที่ดีที่สุดในตอนนี้มา! จุดมุ่งหมายของพวกเราคือการมุ่งมั่นเป็แชมป์เรตติ้งของสถานีโทรทัศน์ทั้งหมดในประเทศ! ฉันไม่อยากฟังคนอื่นพูดจาว่าร้ายอย่าง ‘เรตติ้งละครของสถานีโทรทัศน์หลิวเหลียนยังสู้เรตติ้ง่โฆษณาในเวลาไพร์มไทม์ของช่องปอหลัวยังไม่ได้’ แบบนี้อีก!!”
เห็นสีหน้าลังเลของพนักงานทุกคนในที่นี้ ผู้อำนวยการก็มองความรู้สึกของทุกคนออกในปราดเดียว เขาโบกแขนด้วยท่าทีใจกว้าง “ตกลงตามนี้! พวกนายรีบกลับไป มีอะไรทำก็ไปทำซะ! ต้องใช้ทรัพยากรทุกอย่างที่มีเพื่อรับประกันว่าละครจะออกมาอย่างสมบูรณ์แบบ! ไม่ต้องกังวลเื่ค่าใช้จ่าย สถานีจะคิดหาวิธีเอง!!”
หัวหน้าแผนกแต่ละคนที่เมื่อครู่ยังมีสีหน้าราวกับท้องผูกรีบพากันปรบมืออย่างกระตือรือร้น พยายามแข่งกันแสดงตัวว่าจะต้องพาลูกน้องทำงานอย่างมุ่งมั่น ไม่เกรงกลัวต่อความยากลำบากแน่นอน ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องคว้าเอาแชมป์เรตติ้งโทรทัศน์มาครองให้จงให้ได้
ความจริงแล้วสำหรับละครโทรทัศน์นั้น ขอแค่ไม่มีปัญหาเื่ค่าใช้จ่าย เื่อื่นๆ ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร ต้องขอบคุณอานิสงส์จากละครแย่ๆ ของช่อง เหล่าหัวหน้าของแต่ละแผนกในสถานีโทรทัศน์หลิวเหลียนปกติมักถูกคนในสายอาชีพเดียวกันกลั่นแกล้งอยู่ไม่น้อย พอได้คำรับรองจากผู้อำนวยการ พวกเขาแต่ละคนจึงเหมือนกับได้ฉีดเืไก่[2]เข้าไป ปากก็พึมพำออกมาว่า “ล้างความอัปยศ” ท่าทีพวกเขายังตื่นเต้นยิ่งกว่าตอนหาคู่เสียอีก ทุ่มเททั้งกายใจให้กับการวางแผนละครในครั้งนี้ และกำหนดทิศทางที่ชัดเจนอย่างรวดเร็ว
ดังนั้น การถ่ายทำละครเื่บทลงโทษของปีศาจจึงถูกเลื่อนมาเร็วขึ้นอีก และกลายเป็งานสำคัญอันดับหนึ่งของสถานีไปโดยปริยาย
บทของละครเื่นี้ดัดแปลงมาจากนิยายที่ได้รับความนิยมสูงสุดในโลกออนไลน์่หลายปีมานี้ นักเขียนเย่เฉิงถูกสถาปนาเป็เทพด้วยการเขียนนิยายเื่นี้ มีแฟนคลับติดตามจำนวนนับไม่ถ้วน เมื่อให้คำมั่นว่าจะยึดตามต้นฉบับเดิมให้ได้มากที่สุด และจะไม่เปลี่ยนแปลงเนื้อเื่หรือตัวละครโดยไม่มีการเจรจาต่อรองก่อนล่วงหน้า ช่องหลิวเหลียนจึงสามารถคว้าเอาลิขสิทธิ์การสร้างภาพยนตร์และละครโทรทัศน์สำหรับหนังสือเล่มนี้มาได้
เมื่อได้รับสคริปต์ที่แน่นอนมาแล้ว ผู้บริหารระดับสูงของช่องก็ได้มีการพูดคุยกันหลายครั้ง และเชิญผู้กำกับชื่อดังอย่างหลี่อวิ๋นที่เชี่ยวชาญการถ่ายหนังประเภทเทพเซียนจอมยุทธ์ให้รับหน้าที่กำกับละครเื่นี้โดยเฉพาะ ทั้งยังให้คำมั่นว่า ทางช่องจะไม่เข้าไปแทรกแซงละครเื่นี้มากเกินไป การคัดเลือกบทบาททุกอย่างจะเคารพความคิดเห็นของผู้ประพันธ์และผู้กำกับ พร้อมประกาศให้ดำเนินการออดิชั่น
แน่นอนว่าการที่ผู้กำกับหลี่อวิ๋นสามารถสร้างชื่อในวงการบันเทิงได้ เขาก็คงไม่ใช่คนที่ไม่รู้จักการยืดหยุ่นปรับตัว ดังนั้นนอกจากตัวละครหลักสำคัญๆ ที่จะต้องคัดเลือกให้ดีแล้ว เขาก็เหลือตัวละครอีกส่วนหนึ่งที่มีบทพูดไม่มากไว้รับมือกับพวก ‘เส้นสาย’ ที่มิตรสหายแนะนำมาเป็การส่วนตัวด้วย อย่างไรเสียการดูแลความพึงพอใจของผู้ลงทุนและผู้ที่มีเส้นสาย ก็ถือเป็หนึ่งในความสามารถที่ผู้กำกับจะต้องมี เื่นี้เป็กฎที่ต่างก็รู้กันภายในวงการ
เชิงอรรถ
^ โมเมนต์ หมายถึง ไทม์ไลน์ในแอปพลิเคชันวีแชท^ ฉีดเลือดไก่ หมายถึง คึกคัก ตื่นเต้น