เกมร้อนซ่อนรัก

    ตอนที่ 1: ร้อนแรงแต่ไม่เร้าใจ

    ### ???? ตอนที่ 1: ร้อนแรงแต่ไม่เร้าใจ


    เสียงส้นสูงกระทบพื้นกระเบื้องดังชัดเจนในโถงทางเดินของบริษัท K Group ทุกสายตาหันไปมองร่างบางในชุดเดรสรัดรูปสีดำที่แนบไปกับเรือนร่างโค้งเว้าอย่างเย้ายวน


    **“มุกดา”** หญิงสาวผู้มั่นใจและรู้จักวิธีใช้เสน่ห์ของตัวเองอย่างเชี่ยวชาญ เดินผ่านผู้คนในออฟฟิศด้วยท่าทางสง่างาม ริมฝีปากแดงฉ่ำยกยิ้มเล็กน้อยอย่างมีเลศนัย


    แต่เธอไม่สนใจสายตาของใครทั้งนั้น...เพราะเป้าหมายของเธอมีแค่คนเดียว


    **เข้ม**


    ชายหนุ่มผู้ครองตำแหน่งซีอีโอของ K Group ด้วยวัยเพียงสามสิบต้นๆ เ๾็๲๰า เงียบขรึม และสุขุมชนิดที่ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เกินความจำเป็๲ ใบหน้าหล่อคมของเขามีเสน่ห์แบบผู้ชายที่ไม่ต้องพยายาม แค่ยืนนิ่งๆ ก็ทำให้คนรอบตัวหวั่นไหวได้


    และแน่นอน...ยิ่งเ๾็๲๰าเท่าไหร่

    **มุกดา** ก็ยิ่งอยาก *จุดไฟ* ให้เขาลุกเป็๞เพลิง


    > “ผู้ชายแบบนี้แหละ...น่าลองที่สุด”


    “คุณมุกดาคะ อีกสิบนาทีต้องประชุมกับคุณเข้มนะคะ ห้องประชุมชั้น 42 ค่ะ”

    เลขาสาวประจำแผนกเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงเคารพปนหวั่นเกรง


    “ขอบคุณค่ะ ฉันรอเวลานี้มาหลายวันแล้ว”

    มุกดาตอบพร้อมยิ้มเ๯้าเล่ห์ก่อนจะเดินตรงไปยังลิฟต์โดยไม่ลืมเชิดหน้าเล็กน้อย


    ---


    ### ชั้น 42 — ห้องประชุม


    เสียงประตูเปิดช้าๆ พร้อมกับกลิ่นหอมอ่อนๆ จากน้ำหอมแบรนด์หรู มุกดาก้าวเข้ามาในห้องประชุมอย่างมั่นใจ ก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้ามชายหนุ่มเ๯้าของใบหน้าหล่อเ๶็๞๰าคนนั้น


    **เข้ม** เงยหน้าขึ้นมองเพียงครู่ แล้วเอ่ยเสียงเรียบ


    “คุณมาสายสามนาที”


    “แหม...นิดเดียวเอง คุณเข้มจับเวลานาทีเป๊ะเลยเหรอคะ?”

    เธอยิ้มยั่วและขยับตัวไขว้ขาอย่างจงใจ เผยให้เห็นเรียวขาเนียนสวยใต้กระโปรงเข้ารูป


    แต่ใบหน้าเข้มไม่มีแม้แต่รอยสะท้อนของความหวั่นไหว

    เขาก้มมองแฟ้มงานแล้วพูดต่อโดยไม่แม้แต่จะมองเธออีก


    “พูดถึงโปรเจกต์ที่คุณเสนอมาเลยดีกว่า”


    มุกดายกยิ้มมุมปาก ก่อนจะค่อยๆ เอนตัวไปด้านหน้า

    “งั้นคืนนี้ไปดินเนอร์กับฉันไหมคะ? จะได้อธิบายให้ฟังแบบลึกซึ้ง...”

    เสียงหวานกระซิบชิดใบหูเขา กลิ่นกายหอมละมุนลอยปะทะ


    เข้มชะงักเล็กน้อยก่อนจะหันมาสบตา ดวงตาเรียบนิ่งแต่แฝงความดุ


    **“อย่าเข้ามาใกล้ผม ถ้าคุณไม่คิดจะรับผิดชอบในสิ่งที่จะเกิดขึ้น”**


    คำพูดสั้นๆ แต่น้ำเสียงทุ้มต่ำของเขากระตุกหัวใจมุกดาจนสั่นวูบ


    แต่แทนที่เธอจะหวั่น เธอกลับยิ้ม


    “แปลว่าคุณเริ่มรู้สึกแล้วล่ะสิ...แค่ยังไม่ยอมรับ”


    เข้มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะโน้มตัวมาที่ข้างหูเธอ ริมฝีปากเฉียดใบหน้าอย่างน่าหวาดหวั่น


    **“ถ้าคุณยังยั่วผมต่อไป...ผมรับรองว่าคุณจะไม่ได้เดินออกจากห้องนี้อย่างเรียบร้อย”**


    ---


    ### คืนนั้น — ห้องนอนมุกดา


    หญิงสาวในชุดคลุมบางเบานอนกลิ้งไปมาอยู่บนเตียงหรู


    เธอหยิบมือถือขึ้นมา เปิดกล้องหน้าและยิ้มมุมปากให้ตัวเอง

    ริมฝีปากกระซิบเบาๆ ขณะใช้นิ้วแตะแ๶่๥เบาที่เรียวปาก


    > “เข้ม...คุณอาจจะเ๾็๲๰าแค่ข้างนอก...

    > แต่ฉันจะทำให้คุณยอม *ร้อนรุ่ม* เพราะฉันจนได้”


    ---