“ไพ่ใบแรกผมคิดว่าเป็แปดดอกจิก” เรวินทายไพ่ซึ่งถูกสับและวางเรียงอยู่บนโต๊ะโดยไม่ลังเลแพรวแพรเอื้อมมือไปจับไพ่ใบนั้น และพลิกขึ้นดู
‘คิงโพธิ์ดำ’
หน้าไพ่ที่ถูกหงายขึ้นนอนแน่นิ่งบนผ้ากำมะหยี่พร้อมด้วยเสียงอื้ออึงจากรอบข้างที่ไม่อยากจะเชื่อว่าเด็กหนุ่มเ้าของสมญานามว่า ‘เดอะวิซาร์ด’ จะมาพลาดท่าทายไพ่ผิดในเกมที่เขาดูมั่นอกมั่นใจแบบนี้
แต่เรวินยังคงยิ้มที่มุมปากแล้วยักไหล่เล็กน้อยอย่างไม่ยี่หระ
“สงสัยผมคงจะเมาเรือน่ะเอาใหม่ๆ ผมขอแก้ตัวอีกครั้ง เอาล่ะ ผมคิดว่าใบต่อไปน่าจะเป็...เอซดอกจิก”เรวินพยักหน้าไปที่ไพ่ใบถัดไป แพรวแพรเปิดไพ่ทันที
‘เก้าข้าวหลามตัด’
เธอเงยหน้ามองเรวินอย่างไม่อยากจะเชื่อถึงแม้ว่าเธอจะลุ้นจนตัวโก่งเพราะไม่อยากให้เรวินทายถูก แต่ในใจลึกๆก็หวังจะได้ดูมายากลที่สมกับคำว่าระดับโลกของเรวินอยู่เหมือนกัน
“ฮะๆไม่ใช่หรอกเหรอเนี่ย”
“คุณเรวินนี่คุณทายผิดมาสองครั้งแล้วนะคะ” แพรวแพรว่า พูดตรงๆว่าเธอก็ชักจะเริ่มไม่มั่นใจในความสามารถของเรวินเข้าแล้ว
“สงสัยว่าวันนี้ผมจะไม่ได้พกดวงมาด้วยแฮะ”แล้วเรวินก็ขยับตัวเข้าหาโต๊ะพร้อมกับพูดว่า “ถ้าอย่างนั้น..ผมขอให้คุณแพรช่วยเป็เทพธิดาแห่งโชคให้ผมหน่อยได้ไหมครับ”
เรวินจ้องเข้าไปในตาของหญิงสาวก่อนพูดต่อ
“คุณแพรแค่แตะนิ้วไปที่หลังไพ่ใบต่อไปและอธิษฐาน...ขอให้ผมทายถูก”
แพรวแพรมองหน้าเรวินนิดหนึ่งก่อนจะพูดอย่างขันๆ
“ถ้าฉันทำแล้วคุณจะทายถูกจริงๆน่ะเหรอ วิธีหลอกเด็กแบบนี้ไม่ได้ผลหรอกนะ”
“ถ้าคุณศรัทธา” เด็กหนุ่มพูดพร้อมขยับหน้าเข้ามาใกล้แพรวแพรมากขึ้น “คำอธิษฐานก็จะเป็จริงนะครับ”
เขาใช้สายตาที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจมองลึกเข้าไปในตาของแพรวแพรอย่างไม่วิตกกังวล
แพรวแพรหยุดคิดเล็กน้อยก่อนบอก
“โอเคๆ ฉันทำก็ได้”แล้วเธอก็หลับตา แตะนิ้วไปที่หลังไพ่ เสร็จแล้วเธอก็ลืมตาขึ้น “ทายมาสิคะ”
เรวินยิ้มก่อนพยักหน้ารับ
“อืม...ผมขอทายว่าใบนี้เป็...แปดข้าวหลามตัดแล้วกัน”เรวินทำท่าหลับตาเหมือนจะหยั่งเห็นแต่แพรวแพรก็ยังยิ้มเหมือนไม่เชื่อพลางพูด
“ฉายาเดอะวิซาร์ดสงสัยจะมาสิ้นชื่อบนเรือลำนี้ซะล่ะมั้ง”แพรวแพรว่า แล้วหยิบไพ่ใบถัดไปหงายขึ้นอย่างขอไปที
‘แปดข้าวหลามตัด’
เสียงฮือฮาเกิดขึ้นรอบโต๊ะสาวสวยคนหนึ่งเผลอตบมือดีใจเหมือนเอาใจช่วยไว้แต่แรกแล้ว
แพรวแพรรีบก้มลงมองไพ่บนโต๊ะรูปข้าวหลามตัดสีแดงเรียงแถวเป็กลุ่มแปดดวงอยู่ในแววตาหญิงสาวมองเด็กหนุ่มเหมือนจะเค้นเอาคำตอบว่าที่ถูกนี่ฟลุคหรือว่ารู้จริงๆ
“ฮ่าๆ ก็ผมบอกคุณแล้วไง”เรวินยิ้มทะเล้นอยู่ในทีก่อนเริ่มทายอย่างต่อเนื่อง
“ใบที่สี่ ควีนโพธิ์ดำ”แพรวแพรเปิดไพ่ใบที่สี่ และมันก็เป็ไพ่ ‘ควีนโพธิ์ดำ’จริงๆ
“ใบที่ห้า แจ๊คโพธิ์ดำ”ใบที่หก สองโพธิ์แดง ใบที่เจ็ด คิงข้าวหลามตัด" เรวินทายไพ่อย่างต่อเนื่องแพรวแพรเปิดไพ่ตามและก็ถูกตามที่นักมายากลหนุ่มทาย สาวๆรอบโต๊ะส่งเสียงเชียร์เรวินด้วยความตื่นเต้น
คลิก..คลิก...
เสียงอะลูมิเนียมกระทบกันลอยมาเป็จังหวะตามเสียงเพลงที่เปิดคลออยู่เบาๆแล้วเสียงหนึ่งที่คุ้นหูก็แทรกขึ้น
“ใบต่อไปคือควีนข้าวหลามตัดคิงโพธิ์ดำ, สิบโพธิ์ดำ...เก้าดอกจิก คิงโพธิ์แดง...”
เสียงของเด็กหนุ่มดังขึ้นมาทางด้านหลังกลุ่มสาวๆที่รุมล้อมโต๊ะ แพรวแพรยังคงเปิดไพ่ต่อและเธอก็พบว่ามันถูกต้องทั้งหมด
แพรวแพรรีบมองหาต้นเสียงของผู้มาเยือนอย่างสงสัยว่าใครที่จะสามารถทายตำแหน่งไพ่ได้นอกจากเรวินอีกแล้วกลุ่มสาวๆ ก็แหวกตัวออกเป็ทางเดินปรากฏให้เห็นเด็กหนุ่มในชุดสูทสีขาวที่เดินมาพร้อมกับผู้ติดตามด้านหลัง
แพรวแพรรีบลุกขึ้นต้อนรับเมื่อเห็นแล้วว่าเป็ใคร
“สวัสดีค่ะคุณชายชินะ”เธอโค้งลงเล็กน้อยเป็มารยาท “มานานแล้วหรือคะ?”
ชินะโค้งเล็กน้อยแต่ไม่ได้ตอบอะไรเขากลับหันมาที่เรวิน
พ่อมดหนุ่มยิ้มก่อนที่จะลุกขึ้นพูด
“ไม่นึกเลยว่าคุณชายชินจะให้เกียรติกับทุกๆงานที่เชิญมา อา...เชิญนั่งก่อนครับ”
“ไม่ดีกว่า” ชินะตอบเรียบๆ แต่นั่นกลับทำให้บรรยากาศโดยรอบมาคุในทันที
“เสียดายนะครับ ยังไม่ได้ถามเลยว่าคุณชายแอบขโมยวิชาทายไพ่ของผมไปั้แ่เมื่อไหร่”เรวินตบที่โต๊ะเบาๆ ก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้แล้วไขว่ห้างตามเดิม
แล้วก็เป็ไปตามที่เรวินคาดเมื่อชินะเริ่มอธิบาย
“มันก็แค่การเรียงสับเปลี่ยนทางคณิตศาสตร์”ชินะเริ่มต้นอธิบาย เรวินเกยคางไว้บนนิ้วทั้งสิบที่ประสานเข้าด้วยกันพร้อมตั้งท่าฟังอย่างสนใจ
“ไพ่หนึ่งสำรับมีจำนวนห้าสิบสองใบดังนั้นวิธีการจัดเรียงไพ่ จะคิดเป็ห้าสิบสองแฟกทอเรียลคิดเป็รูปแบบการเรียงไพ่ทั้งหมดแปดคูณสิบยกกำลังหกสิบเจ็ดรูปแบบ เอาเป็ตัวเลขกลมๆก็คือแปดสิบล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านรูปแบบผมจะลองยกตัวอย่างตามที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ ไพ่ในสำรับมีอยู่ทั้งหมดห้าสิบสองใบผมสังเกตว่าคุณแพรวแพรได้สับไปจำนวนยี่สิบสี่ครั้งดังนั้นความน่าจะเป็ของรูปแบบไพ่ก็จะลดน้อยลงจากเดิมกว่าครึ่งทำให้เราตัดรูปแบบความน่าจะเป็ไปได้จำนวนมาก หากคุณจำรูปแบบได้ทั้งหมดคุณก็สามารถจะทายไพ่ได้ทั้งสำรับ อย่างเช่นไพ่ใบต่อไป คือสามโพธิ์แดง” ชินะอธิบาย พร้อมกับหงายไพ่ใบถัดไปขึ้นด้วยตัวเอง
สามโพธิ์แดงหงายขึ้นอยู่บนโต๊ะตามที่ชินะวิเคราะห์เสียงฮือฮาของทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ดังจอแจ นั่นรวมไปถึงแพรวแพรที่ไม่อยากจะเชื่อสายตาว่าจะมีคนที่สามารถจดจำรูปแบบไพ่แบบที่ว่าได้ด้วยและนั่นอาจหมายความว่ามีถึงสองคนตรงหน้า
“แล้วคุณชายชินคิดว่าคนอย่างผมจะสามารถจำรูปแบบอะไรอย่างที่คุณชายชินว่ามาได้ด้วยหรือครับ?”
เรวินฉีกยิ้มที่มุมปากแล้วหยิบไพ่สามโพธิ์แดงที่ชินะเพิ่งเปิดขึ้นมาทำทีพลิกพิจารณาดูชินะเห็นถึงเปลวสีแดงจากใบโพธิ์ไหวระริกอยู่ในแววตาของพ่อมดหนุ่ม
“ขั้นตอนสำคัญอยู่ที่ไพ่ใบเริ่มต้นการที่คุณเรวินเริ่มต้นทายว่าใบแรกเป็ไพ่แปดดอกจิกนั้น มีโอกาสทายถูกเพียง 0.02เปอร์เซ็นต์เท่านั้น แต่หากคุณได้เห็นไพ่ลำดับต่อไปจากไพ่ที่เปิดก็จะสามารถสโคปรูปแบบของการจัดเรียงไพ่ได้ เพราะจำนวนรูปแบบก็จะเหลือน้อยลงกรณีนี้สำหรับผม ผมเองก็สามารถทายถูกได้เมื่อไพ่ถูกเปิดมาจนถึงใบที่สามหลายคนเข้าใจว่าถึงแม้จะตัดรูปแบบไพ่ออกไปได้ แต่ก็ยังเหลือรูปแบบอีกเป็จำนวนมากแต่เคล็ดลับของมันก็คือ ดูแนวทางการสับไพ่”
“ยะ ยังไงคะ?” แพรวแพรที่ยังดูงงๆ กับวิธีการทายไพ่ของคุณชายชินะถามขึ้น
“ไพ่สำรับใหม่ถูกจัดเรียงจากโรงงานมาแบบเดียวกันทุกกล่องหากใช้สายตาที่เร็วพอสังเกตดีๆ ก็จะเห็นว่าไพ่ตำแหน่งใดบ้างที่ไม่ถูกสับเปลี่ยนและไพ่ใบไหนถูกสับเปลี่ยนไปไว้ตรงไหนบ้าง จากนั้นก็ค่อยๆตัดความน่าจะเป็ของรูปแบบออกไป แค่นี้รูปแบบของตำแหน่งไพ่ก็จะน้อยลงทันตาเห็นซึ่งนั่นก็หมายความว่า ถ้าผมใช้วิธีที่ว่านี้ก็สามารถแสดงเวทมนตร์ได้เช่นเดียวกับคุณเรวิน” ชินะสรุปนั่นทำให้แพรวแพรต้องกวาดตามองไพ่บนโต๊ะทั้งห้าสิบสองใบอย่างไม่อยากจะเชื่อ
“แต่ผมว่า...คุณชายชินคงจะคิดซับซ้อนเกินไปล่ะมั้งครับ”เรวินพูด พร้อมๆ กับเอื้อมมือไปหยิบไพ่บนโต๊ะขึ้นโชว์ให้ชินะดู
“อันที่จริงผมก็แค่...ทำสัญลักษณ์ไว้บนไพ่เท่านั้นเอง”
4K
