ซุนยวี่ยวี่ นี่คือชื่อและชีวิตใหม่ของนางในตอนนี้ และชีวิตเื่ราวต่างๆของเ้าของร่างนี้ ที่กำลังเข้ามาในหัวของนาง ั้แ่เริ่มฟื้นคืนสติขึ้นมา เด็กน้อยคนนี้เสียชีวิตเนื่องจากหัวใจล้มเหลวกะทันหันนั่นเอง!! เพราะใที่พลาดตกลงจากต้นไม้
ไม่เพียงแต่จะต้องตื่นตระหนกใกับการฟื้นคืนสติขึ้นมาในโลกคู่ขนานที่แตกต่างกันทั้งยุคสมัย แต่ต้องมารับรู้ด้วยอีกว่าตื่นมาในร่างของเด็กน้อยที่มีอายุเพียงแค่ 4 หนาวเท่านั้นและหนักยิ่งกว่าคือการที่โดนคนอื่นๆเรียกนางว่า “ฮูหยินใหญ่”นี่แหละ!!!!
“ให้ตายเถอะฟื้นขึ้นมาย้อนยุคโบราณแบบนี้ไม่พอ ตัวก็เล็กกะจ้อยแบบนี้ แต่ดันแต่งงานแล้ว แถมเป็แม่ม่ายั้แ่อายุเพียงเท่านี้เฮ้อ………”ยวี่ยวี่ ถึงกับต้องทอดถอนหายใจออกมาอย่างเซ็งๆ และต้องยอมรับบทบาทใหม่นี้ให้ได้
“ฮูหยินใหญ่เ้าคะ???”สาวๆที่รุมล้อมนางอยู่ในตอนนี้ก็ยังคงร้องเรียก ฮูหยินใหญ่กันอยู่
“หรือว่าฮูหยินใหญ่จะสติหลุดลอยหายไปแล้วล่ะพวกเรา??!!”หนึ่งในนั้นพูดออกมาอย่างตื่นตระหนกใกัน
สาวน้อยซุน(ไป่)ยวี่ยวี่ที่ทุกๆคนกำลังห่วงใยอยู่นี้ ได้หมดลมหายใจไปแล้ว เนื่องด้วยอาการใทำให้หัวใจวายกะทันหันที่ผลัดตกลงจากต้นไม้ที่กำลังป่ายปีนเล่นนั่นเอง
“ต้องๆพาฮูหยินใหญ่กลับ และเรียกท่านหมอมาเร็วเข้า”คนที่ดูแลฮูหยินใหญ่
“ใช่ๆ”คนที่รุมล้อมอยู่
“ไม่ๆ ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้นแหละ ฉันไม่สิ!!!..ข้าหายดีแล้วไม่ได้เป็อะไรเสียหน่อย ดูสิ ดูสิ พวกเ้าดูนะ”ยวี่ยวี่
“พรึ่บ….ตุ้บ…ตุ้บ…”
ยวี่ยวี่เองรีบลุกขึ้น ะโโหยเหยงไปมา เพื่อทำให้ทุกๆคนดูว่านางไม่ได้เป็อะไรจริงๆ และนางสบายดีมากๆหายห่วงเลย และส่วนคนที่อยู่รายล้อมนางนั้นก็คือสาวใช้ส่วนตัวของยวี่ยวี่เอง และสาวใช้ส่วนตัวของพี่สาวของนาง
“ฟู่…..ฟู่……”
“ค่อยยังชั่วหน่อย ฮูหยินใหญ่ท่านไม่เป็อะไรจริงๆ ไม่อย่างนั้นพวกเราแย่แน่ๆเลยที่ดูแลท่านไม่ดีน่ะเ้าค่ะ”ลู่ซือ สาวใช้ประจำตัวของยวี่ยวี่
“ไม่เป็ไรจริงๆนะเ้าคะ ฮูหยินใหญ่???”ลู่เสียน สาวใช้ประจำตัวพี่สาว(ซุนเจินจู)ของยวี่ยวี่
“ใช่ๆ เราไม่เป็อะไรเลยนะ”ยวี่ยวี่
ระหว่างที่กำลังพูดคุยกับสาวใช้อยู่นั้น ก็มีเสียงแปลกๆดังมาแต่ไกลเลย
“น้องเล็ก พวกพี่มาหาแล้ว!!!”เสียงเหมือนเด็กๆหลายๆคนกำลังวิ่งมาทางนี้และร้องเรียกใครสักคนหนึ่ง ทำให้ยวี่ยวี่หรือฮูหยินใหญ่หันไปทางต้นเสียงที่กำลังร้องเรียกน้องเล็กอยู่
“โอ้….นี่ก็คงเป็พี่น้อง และลูกพี่ลูกน้องของข้าเองสินะ??”ยวี่ยวี่ ที่จดจำใบหน้าและชื่อจากความทรงจำเดิมของเด็กน้อยผู้นี้
“น้องเล็ก ไม่เป็ไรแล้วเหรอน้องฟื้นแล้ว???”พี่สาวเจินจู (ไข่มุก) ที่วิ่งไปตามพวกพี่ชาย ที่อยู่ไม่ไกลจากกันมากนักเพื่อจะให้มาดูอาการของน้องเล็กที่ตกจากต้นไม้
“น้องเล็ก ไม่เป็ไรจริงๆนะ ไหนๆให้พี่ใหญ่ดูก่อนสิ!!!”พี่ชายใหญ่จ้วนสือ(เพชร)
“ควั่บ….ควั่บ…..”พี่ใหญ่จ้วนสือ(เพชร) พี่รองหวงจิน(ทอง” ที่พากันหมุนน้องเล็กของพวกเขาไปมาไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ เพื่อตรวจดูาแที่อาจจะเกิดขึ้นตอนน้องเล็กของพวกเขาตกลงมาจากต้นไม้
“วิ๊ง…..วิ๊ง……..”
“ไอ้หยา…..ข้าจะตายอีกรอบก็ตอนโดนพวกพี่หมุนๆ…อยู่แบบนี้แหละ หยุดหมุนข้าเสียทีเถอะเ้าค่ะพี่ใหญ่ พี่รอง!!!..หยุดดดดด”น้องยวี่ยวี่ (หยก)
“...........!!!”พี่ชายทั้งสองคน
“พี่ชายขอโทษน้องเล็ก…!!!”พี่ใหญ่ พี่รอง
“หัวน้อยๆของน้องเล็กไม่ได้รับาเ็ใช่ไหมมาให้พวกพี่ชายดูก่อนนะ”พี่รองหวงจิน
“ไม่ต้องเลยพวกพี่ชายหยุดเลยเ้าค่ะ ห้ามเข้าใกล้ข้าเลยนะให้พวกพี่สาวลู่ซือ พี่สาวลู่เซียนดูแทนละกัน”ยวี่ยวี่ รีบห้ามอย่างเสียงหลงเลย ยกมือขึ้นมากั้นไม่ให้พวกพี่ชายเข้ามาหานางได้อีก
“ได้น้องเล็ก…!!!”พวกพี่ชาย
“ไม่มีแผลเลยเ้าค่ะ”สาวใช้ทั้งสองที่ตรวจดูตามร่างกายของยวี่ยวี่อย่างแน่ชัดแล้วว่าปรกติทุกอย่าง ไม่มีส่วนไหนที่เป็แผล และมีเืออก
“ค่อยยังชั่วหน่อย…..”พวกพี่ๆต่างพากันโล่งใจกันไปหมด
“ก็บอกแล้วไงว่าข้าไม่เป็อะไรจริงๆเ้าค่ะ”ยวี่ยวี่
“ถ้าน้องเล็กเป็อะไรไปพวกพี่แย่แน่ๆเลยนะ”พี่ใหญ่จ้วนสือ
“จริง..!!”พี่รองหวงจิน
ยวี่ยวี่มองไปที่ทุกๆคนที่ล้อมรอบตัวเองอยู่อีกครั้ง และยอมรับไม่ได้ว่าเด็กๆกลุ่มนี้หน้าตาดีกันจริงๆเลยถึงแม้ว่าชุดที่ใส่จะดูเป็ชาวบ้านธรรมดาสามัญทั่วๆไปจริงๆ
แต่ก็นึกอดแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมดูแต่งตัวธรรมดาแบบชาวบ้านๆ ถึงได้มีสาวใช้กันล่ะ..???? ไม่ทันได้ครุ่นคิดอะไรมากมายก็รู้สึกถึง…!!???
ใช่..!!ยวี่ยวี่รู้สึกถึงความผิดปรกติบางอย่างกับตัวเองขึ้นมา หู ตา จมูก ประสาทััมันรับรู้อะไรบางอย่างได้น่ะสิ…!!! บางอย่างที่ไม่น่าจะเป็ไปได้ และคิดว่าคนอื่นๆก็ไม่น่าจะเป็อีกด้วย..!!!