“ทำไม..ทำไม...ทำไม” เป็คำถามที่เกิดขึ้นในหัวของหลิวจ้าน
“นี้ตัวเรากำลังอยู่ที่ไหน”
ภายในห้องที่เงียบสงบ บนเตียงมีชายคนหนึ่งที่กำลังนอนอยู่ นั้นก็คือ หลิวจ้าน สภาพของเขาไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่นัก เพราะรอบตัวของเขามีผ้าขาวพันรอบตัวเต็มไปหมด แต่หลิวจ้าน ก็ไม่ได้รู้สึกถึงความเ็ปอะไรหลิวจ้านก็ได้มองไปรอบๆห้องที่เขานอนอยู่ มันเป็ห้องแบบสมัยโบราณ เหมือนที่เราดูหนังจีนย้อนยุค
ต้องย้อนกับไปก่อนหน้านี้ ก่อนที่ หลิวจ้าน จะได้ย้อนเวลามาในที่แห่งนี้ ตัวเขานั้นเป็นักศึกษาที่กำลังจะเรียนจบ
Doctor ในวันที่เขาเรียนจบ เขาก็ได้ไปฉลองกับเพื่อนๆและญาติของเขา พอฉลองเสร็จทุกคนก็ได้แยกตัวกันไป หลิวจ้านก็ได้เดินไปตามถนน ด้วยความที่หลิวจ้านก็เป็นักดื่มคนหนึ่ง ในขณะที่เพื่อนถามว่า หลิวจ้าน แก่เมาแล้วนะ หลิวจ้านก็จะตอบเพื่อนๆว่า จะเมาได้ยังไง กินไปนิดเดียวเอง พอเดินไปได้ซักพัก หลิวจ้านก็เกิดอาการตาลายและเห็นภาพหลอนโดยในภาพนั่น ได้มีสาวงามมากมายอยู่รอบตัวเขา โดยหญิงสาวหนึ่งในนั้น ก็ได้พูดขึ้นว่า
“มาอยู่กับพวกเราสิ”
หลิวจ้านก็เกิดความเขินอายอย่างมาก เพราะในชีวิตั้แ่เกิดมา ยังไม่เคยมีแฟนเลย เพราะเขาคิดว่า เมื่อเรียนจบสูงแล้วเงิน และแฟนจะตามมาเอง
“ได้รอผมอยู่ตรงนั้นก่อนนะ”
หลิวจ้านก็ได้รีบวิ่งตามภาพหลอนที่เขาเห็นก่อนหน้านี้ไปอย่างรวดเร็ว สุดท้ายทุกสิ่งทุกอย่างก็ไม่ได้เป็ดั่งที่เราหวัง พอหลิวจ้านวิ่งไปได้ซักพัก เขาก็เกิดความเหนื่อย และมาพาวะหัวใจเต้นเร็ว จนสุดท้ายหลิวจ้าน ก็ได้ล้มลงไปที่พื้นและเขาก็ได้หยุดหายใจไปอย่างรวมเร็ว จะบอกว่าเขาตายเพราะผู้หญิงก็ได้
“ทำไม..ทำไม..ทำไม ชีวิตของเรามันช่างตายอย่างอนาถแท้”
ย้อนกับมาภายในห้องจีนโบราณ หลิวจ้าน ก็ได้พยายามที่จะลุกขึ้นมานั่งบนเตียง แต่ว่าเขาพยายามเท่าไหร่ ก็ไม่สามารถลุกขึ้นมานั่งได้ เพราะว่าตามตัวของเขา มีผ้าขาวพันล้อมรอบอยู่
“ฮึบๆๆๆ มีใครอยู่ข้างนอกหรือเปล่าช่วยด้วย” หลิวจ้านก็ได้ะโออกไปหวังว่าจะมีคนมาช่วยเขา
“คุณชาย ตื่นแล้วหรอเ้าค่ะ บ่าวจะได้นำอาหารมาให้เ้าค่ะ” ที่่หน้าประตูได้มีสาวใช้สองคนยืนอยู่ มีหนึ่งคนที่ร้องตอบกับหลิวจ้านไป พอหลิวจ้านได้ยินเสียงว่ามีคนอยู่ข้างนอก เขาก็รู้สึกดีใจมาก
“รีบเขามาช่วยแก้มัดให้ผมทีครับ”
หญิงสาวรับใช้สองคนที่อยู่ข้างนอกก็ได้ยินสำเนียงและคำพูดของคุณชายที่ดูแปลกไปแต่ก็ไม่ได้สงสัยอะไร และพอฟังเข้าใจ
“ไม่ได้หรอกเ้าค่ะ นายท่านสั่งไว้ว่า ห้ามแก้มัดให้คุณชายเด็จขาด”
พอหลิวจ้านได้ฟังคนที่อยู่ข้างนอกพูดขึ้นมา เขาก็พยายามนึกถึงเื่ต่างๆขึ้นมา อยู่ๆเขาก็รู้สึกปวดหัวแล้วก็มีความทรงจำแปลกๆเขามาในหัวของเขา สุดท้ายหลิวจ้าน ก็ได้รู้ว่าตัวเขานั้นอยู่ที่ไหน อยู่ในยุคไหน และก็พึ่งรู้ด้วยว่าตัวเขานั้นได้เขามาอยู่ในร่างของคนอื่น ซึ่งเขาคนนี้ก็มีชื่อที่เหมือนกับเขา คือ หลิวจ้าน อายุ 17 ปี อยู่ในยุคของราชวงศ์ฮั่น
เมืองลั่วหยาง มีพี่น้องสองคนเขาเป็ลูกชายคนโตของตระกูลและมีน้องชายอีกหนึ่งคน อายุ 15 ปี ก่อนที่หลิวจ้านคนนี้จะตายเขาได้ทำวีรกรรมต่างๆนาๆ จนทำให้พ่อของเขาโมโหเป็อย่างมาก ไม่ว่าจะเป็การใช้จ่ายที่มือเติบ เข้าหอนางโลมเป็ว่าเล่น และสุดท้ายที่หนักที่สุด ก็คงเป็การพนัน จนทำให้ตระกูล หลิว ของพวกเขา เสียหายหนักมาก แต่ด้วยความที่พ่อของหลิวจ้าน เป็พ่อค้าที่ค้าขายเก่งมาก มีที่ดินที่มากมายมหาศาล และรวยที่สุดในเมือง ก็เลยทำให้ตระกูลยัง อยู่รอดปลอดภัย สาเหตุที่ทำให้หลิวจ้านคนเดิมถูกมัดไว้แบบนี้ก็เพราะว่าพ่อของเขาทนไม่ไหวกับการกระทำของเขาก็เลยให้คนมามัดเขาไว้ แต่ว่าใครจะทราบได้ว่าหลิวจ้านคนเดิมนั้นได้ตายจากไปแล้วเนื่องจากขาดอากาศหายใจโดยในคืนก่อนที่เขาจะตาย ได้มีคนเข้ามาและได้ใช้หมอนปิดจมูกของหลิวจ้านคนเก่าจนขาดอากาศหายใจไป และก็ได้หลิวจ้านคนใหม่ เขามาอยู่ในร่างแทน
พอหลิวจ้าน คนใหม่ได้เรียบเรียงเื่ราวต่างๆ เขาก็ได้เขาใจในทันที ว่าเขาได้ตายไปแล้วและได้มาอยู่ในร่างของหลิวจ้าน คนเก่า หลิวจ้านคนใหม่ก็ได้นั่งคิดสักพัก และได้ตั้งเป้าหมายไว้ว่า ชีวิตใหม่ของเขานี้ เขาจะใช้ชีวิตให้คุ้มค่ามากที่สุด และจะไม่มีการเรียนเกิดขึ้นกับเขาแล้วในชีวิตนี้ เมื่อหลิวจ้านคิดได้ดังนั้น สิ่งแรกที่เขาจะทำก็คือ ทำให้พ่อของเขาเชื่อใจเขาก่อนว่าเขาจะไม่กับไปติดพนันอีกแล้ว เพราะเื่อื่นๆพ่อของเขารับได้ทุกอย่าง แต่มีเื่เดียวที่รับไม่ได้คือการติดการพนัน
“เรียกพ่อของฉันให้ที่บอกว่าฉัน้าพบ”
“นายท่านหลิวหรือเ้าค่ะ”
“ใช่”
หลิวจ้านก็ไม่รู้เหมือนกันว่านายท่านหลิวคือใคร แต่เมือดูจากแซ่แล้ว น่าจะเป็พ่อของหลิวจ้านคนเก่าและเป็ว่าที่พ่อของหลิวจ้านคนใหม่ หญิงรับใช้ก็ได้ไปเรียกนายท่านหลิวมา เมื่อนายทานหลิวมาถึง เขาก็ได้เปิดประตูเข้าไปในห้องที่หลิวจ้านอยู่ เมื่อหลิวจ้านเห็น หลิวจี้ ครั้งแรก เขาก็ใเป็อย่างมาก ทำไมหน้าของหลิวจี้ ดูไม่ค่อยแก่เลย เมื่อหลิวจี้ เดินมาถึงข้างเตียง เขาก็พยายามที่จะพูดขึ้น แต่โดน หลิวจ้าน พูดสวนขึ้นก่อน
“ท่านพ่อ ข้าสำนึกผิดแล้ว ต่อไปนี้ ข้าจะไม่เล่นการพนันอีก” พอหลิวจ้านพูดเสร็จ เขาก็ร้องให้ บีบน้ำตาออกมา หลิวจี้ถึงกับทำอะไรไม่ถูก เพราะไม่เคยเห็นลูกคนนี้ร้องให้มาก่อน ั้แ่ที่แม่ของเขาตายจากไปเด็กคนนี้ก็ไม่เคยขอร้อง หรือว่าร้องให้อีกเลย เมื่อเห็นแบบนี้หัวอกคนเป็พ่อ ก็ได้แต่ใจอ่อน ยอมแก้ผ้าที่ผูกไว้ออกให้ลูกชายตัวเอง
“เมื่อเ้าสำนึกได้ก็ดีแล้ว หวังว่าเ้าจะไม่กับไปทำอีก”
“แน่นอนท่านพ่อ” หลิวจ้านก็แอบยิ้มที่มุกปาก ดีนะชาติที่แล้ว เคยเล่นละครเวทีมาก่อน (ดูเ้านี้มีความสตอนิดๆนะ)
เริ่มแล้วสินะ ชีวิตใหม่ของข้า หลิวจ้าน คนใหม่
3K
![ในร่มเงารัก [ พู่ไหม ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1578648491_60990627.webp)
