เวลาผ่านไป
เสียงเพลงเริ่มเบาลงเมื่อเลยเวลาเที่ยง ร่างสูงใหญ่เดินลงมาจากห้องชั้นสอง เพราะเขาไม่อยากอยู่เป็พยานว่าเพื่อนชายทั้งหลายกำลังทำอะไรกันเป็กลุ่มๆ ชายวัยกลางคนเดินไปนั่งบนบาร์ยาว จากนั้นจึงเอ่ยสั่งเมนูเครื่องดื่มเบาๆมานั่งจิบ
ระหว่างที่กำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อย สายตาก็พลันไปเห็นหญิงสาวคนหนึ่งที่นั่งอยู่ข้างๆ รูปร่างของเธอเว้าโค้งเหมือนนาฬิกาทราย ผิวขาวๆั้แ่หัวจรดเท้าอยู่ในชุดเดรสสั้นรัดเต้าลูกโต เมื่อผู้หญิงคนนั้นหันหน้ามาสบสายตา ทศก็รู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาเหมือนเคยเจอเธอที่ไหนมาก่อน
“มีอะไรหรือเปล่าคะ”
“อ๋อ เปล่าครับ”
เสียงทุ้มต่ำตอบ
ทศปฏิเสธไม่ได้เลยว่าผู้หญิงคนนี้สวยแค่ไหน ใบหน้าของเธอเรียวยาวรูปไข่ แม้ไม่ได้แต่งแต้มเครื่องสำอางมาก แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เธอสวยน้อยกว่าผู้หญิงคนอื่น สัดส่วน้าช่างน่าขย้ำ หากเป็เมื่อก่อนทศคงออกตัวแรงเพื่อจะได้ลิ้มลองผู้หญิงคนนี้แล้ว!
“ว่าแต่ มาคนเดียวหรอครับ”
“….”
อยู่ๆชายวัยกลางคนก็เอ่ยถาม
ทศก็ไม่รู้เช่นเดียวกันว่าทำไมเขาถึงอยากชวนผู้หญิงคนนี้สนทนา อาจเป็เพราะรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาหรือเป็เพราะรูปร่างอวบอิ่มตรงตามสเปคของตัวเอง ดูจากใบหน้าจิ้มลิ้มและรสนิยมการแต่งตัวของสาวคนนี้ ทศอาจอายุรุ่นราวคราวเดียวกับพ่อของเธอด้วยซ้ำ
“เปล่าคะ หนูมากับเพื่อน” เสียงหวานเอ่ยตอบเบาๆ
“แล้วเพื่อนไปไหนล่ะครับ”
“ก็…สักพักคงลงมามั้งคะ”
ดวงตากลมโตเหลือบมองไปยังบันไดที่ทอดยาวไปยังชั้นสอง
เมื่อทศเห็นเช่นนั้นเขาก็รู้สึกสังหรณ์ว่าสาวๆเ่าั้อยู่ในห้องกับเพื่อนของเขา ชายวัยกลางคนขอเลี้ยงเครื่องดื่มเบาๆ ซึ่งสาวคนนั้นก็ไม่ปฏิเสธ ยิ่งเขาได้มองไปยังใบหน้าและนัยตาคู่สวย ทศก็ยิ่งรู้สึกว่าโครงหน้าของเธอมันเหมือนกับใครบางคนที่เขารู้จังเสียจริง
“ชนคะ”
“ครับ”
เสียงแก้วดังเบาๆ จากนั้นหนุ่มใหญ่ก็ถามไถ่ตามมารยาท ทั้งสองพูดคุยกันอยู่นาน จากนั้นเครื่องดื่มแก้วต่อไปก็ถูกยกมาเสิร์ฟไม่ขาดสาย ชายวัยกลางคนเริ่มรู้สึกกระชุ่มกระชวยราวกับได้กลับไปเป็เสือหนุ่มอีกครั้ง น้ำเสียงหวานๆและริมฝีปากอวบอิ่มของเธอช่างน่าขย้ำจนทศจ้องมองไม่หยุด
“แล้ว พี่จะกลับตอนไหนคะ”
“อีกหน่อยเพื่อนพี่คงลงมา ตอนนั้นเพื่อนของหนูก็น่าจะลงมาเหมือนกัน”
“กลุ่มเดียวกันสินะคะ”
เมื่อหญิงสาวได้ยินเช่นนั้นเธอก็หัวเราะเบาๆ
เธอหยิบเครื่องดื่มสีอำพันขึ้นมาจิบจนหมด ก่อนที่เสียงทุ้มต่ำจะเอ่ยเรียกพนักงานให้นำมาเสิร์ฟอีก มือเรียวรีบยกขึ้นปฏิเสธ จากนั้นเธอจึงบอกว่าตัวเองจะต้องกลับแล้ว อยู่ๆทศก็รู้สึกเสียดายขึ้นมากระทันหัน ร่างกายของเขามันถูกเครื่องแอลกอฮอล์คลุกเคล้ามาได้สักพักจนเกิดอารมณ์ที่พยายามหักห้ามมานาน
“ทำไมรีบกลับล่ะครับ”
“หนูไม่อยากเมาน่ะค่ะ”
“แล้ว…เพื่อนๆล่ะ”
“พวกนั้นคงมีคนไปส่งอยู่แล้ว…พี่เองก็น่าจะรู้นะคะ”
น้ำเสียงและสีหน้าของเธอไม่เหมือนกับผู้หญิงทั่วไป ดวงตาเต็มไปด้วยความมั่นใจและเร้าร้อนกว่าทุกคน ยิ่งได้พูดคุยและยิ่งได้ทำความรู้สึก ทศก็ยิ่งรู้สึกหลงเสน่ห์ผู้หญิงคนนี้ เขาอยากจะขอให้เธอนั่งดื่มด้วยกันต่ออีกสักแก้ว แต่ก็จำขึ้นมาได้ว่าตัวเองมีแิที่จะสร้างครอบครัวและกำลังดูใจกับผู้หญิงรุ่นราวคราวเดียวกันอยู่
“…หรือว่า”
“…..”
“เราสองคนจะไปนั่งดื่มที่อื่น…ระหว่างรอคนพวกนั้นดีคะ”
“….?”
ทศขมวดคิ้ว...
จากนั้นไม่นานเขาก็รู้ความหมายถึงประโยคที่ผู้หญิงคนนั้นเอ่ยขึ้น