กำนันหาญเป็ชายร่างใหญ่น่าเกรงขาม...
เขาเป็ที่เลื่องลือในตำบล ในอำเภอ กระทั่งในจังหวัด ความมั่งคั่งร่ำรวยสะสมมาั้แ่ยังหนุ่ม เนื่องจากพ่อแม่ทิ้งที่ดินและมรดกไว้ให้สืบทอดเป็ต้นทุน จึงทำให้ชายหนุ่มบึกบึนในวันนั้นกลายมาเป็กำนันผู้โด่งดั่งในวันนี้...
แต่แม้ว่าภายนอกของชายวัยเลขห้าจะดูอบอุ่นและใจดี...
แต่ลึกๆ แล้วชาวบ้านแถวนั้นรู้ดีว่าร่างสูงหนวดเฟิมคนนี้เป็เช่นไร...
“พ่อกำนันครับ ตาสากับยายทองบอกว่ายังไม่มีจ่ายครับ”
“อีกแล้วหรอ”
เสียงเข้มกล่าวออกมาเบาๆ...
กำนันร่างใหญ่มองออกไปยังนอกระเบียงบ้านในยามเย็น เขาวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะ ก่อนจะลุกขึ้นด้วยอารมณ์ที่เดาไม่ถูก กำนันหาญมีทรัพย์สินมากมายให้ชาวบ้านระแวกนั้นกู้ยืมได้ นั่นจึงทำให้มีคนรักคนเชิดชูอยู่กลุ่มใหญ่...
แต่คนที่ยืมแล้วไม่รู้จักคืนก็เกลียดเขาเข้าไส้
โดยเฉพาะตาสาและยายทองที่ไม่ว่าจะทำหนทางไหนก็ไม่มีปัญญาหาเงินมาจ่ายร่างสูงได้เสียที
“เอายังไงดีครับพ่อกำนัน สองคนนี้ผ่อนมานานหลายเดือนแล้วนะครับ”
“เื่นั้นข้ารู้”
“ให้จัดการขั้นเด็ดขาดเลยมั้ยครับ”
“ไม่ต้องถึงขั้นนั้นหรอก”
เสียงเข้มหันมาบอก...
กำนันหาญไม่ใช่คนที่ชื่นชอบความรุนแรง เขาไม่เคยลงไม้ลงมือกับชาวบ้านตาดำๆ ด้วยการทำร้ายร่างกาย หรือแม้แต่ข่มขู่ก็ยังไม่เคยมีใครได้เห็น แต่ถ้าเป็คู่แข่งทางธุรกิจนั้นก็ไม่แน่ กำนันหาญมีมิตรมากมาย...และศัตรูเองก็มีมากมายพอๆ กัน
“อีกไม่กี่วันลูกชายข้าก็จะกลับมาแล้ว อย่าทำให้บรรยากาศเสียเื่เลย”
“ครับท่าน”
“ไปเตรียมรถ ข้าว่าคืนนี้คงต้องออกไปหาอะไรสนุกๆ ในเมืองซะแล้วล่ะ”
สองผู้ติดตามคนสนิทสบตายิ้มให้กัน ก่อนจะรีบวิ่งลงบันไดบ้านไปยังโรงรถ...
พวกมันรู้ดีว่าถ้ากำนันอารมณ์เสียเมื่อไหร่ สถานที่แห่งเดียวในเมืองจะเป็ที่ยาใจพ่อเสือป่าคนนี้ได้ และคนอย่างกำนันหาญก็ไม่เคยขี้งกหรือขี้เหนียว ทุกครั้งที่ไปท่องเที่ยว คนติดตามร่างหนาเป็ตึกทั้งสองก็จะได้ลิ้มลองของอร่อยไปด้วย...
โดยเฉพาะสาวๆ ที่กำนันชอบสั่งมาเอ็นเตอร์เทนทีละโหล
1K
