มีอยู่่หนึ่งที่พี่มิริน เล่น โอฮาโอ้ ( เครื่องเล่นดนตรีชนิดหนึ่ง เล่นด้วยการสี แพร่หลายในอาณาจักร โปปุรอน )
ด้วยเสียงอัน เพราะพริ้งของพี่มิริน ทำให้พี่มิริน โด่งดังไปทั่ว ด้วยวัยเพียง 20 กว่าๆเท่านั้น ช่างเป็นปรากฏการณ์ที่รุ่งโรจน์เสียจริง
พี่มิริน หมั่นซ้อมทุกวัน ทำให้เสียงร้องคลอไปกับเสียง โอฮาโอ้ ที่สีอยู่บนมือ
คล้อยแสงตะวันเรืองรองส่องหล้าเธอเห็นความงามนั้นหรือเปล่าโลกหล้านี้คือ ฉันใดสิ่งใดใดที่ชั้นได้พบเจอโอ้ มาย เวิร์ล โอ้ มาย เวิร์ล.....
แปะ แปะ แปะ
ผมตบมือให้พี่มิริน แล้วพูดว่า " เสียงเพลง เพราะมากครับพี่มิริน แบบนี้ทัวน์คอนเสิร์ต ต้องประสบความสำเร็จแน่ๆ
" พี่.....มิริน.....เพราะ... มาก....ค่ะ " อากาเนะที่อมลูกอมอยู่ในปาก ยังกล่าวชม อันที่จริง พี่มิริน ก็ได้ไปทัวคอนเสิร์ตแล้ว และมีเศรษฐีใจดี ซื้อ โอฮาโอ้ ตัวใหม่ให้ มันทำจากไม้เนื้อดี ที่หาได้ยาก เสียงดังกังวาล เป็นที่ชื่นชมของคนทั้งหมู่บ้าน
พี่มิรินยังคงร้องเพลงต่อไป....
ยามราตรีที่มีเพียง ฉัน และ เธอเรามองหน้ากันถามโลกหล้า รักคือฉันใดทำไม ฉัน จึงรักเธอโอ้ มายเวิร์ล โอ้ มาย เวิร์ล......
ผม กับ อากาเนะ ฟังแล้วก็รู้สึกปลื้มใจ ที่มี พี่สาวเสียงใส ไพเราะเสนาะหู
" ทุกคนหยุดก่อน แล้วมากินข้าวกัน " คุณแม่นิโอะ ทำอาหารเมนูมันฝรั่งที่เป็นของโปรดของพวกเรามาให้ ผมชอบมาก โดยเฉพาะ เฟร้นฟราย
ในขณะที่ ทุกคนกำลัง กินกันอย่างสบายอารมณ์ กันอยู่นั้น
ฟุบ......
คนในชุดผ้าคลุมสีขาวหกคน ก็มาจับตัวพี่มิรินไป พร้อมกับหยิบ โอฮาโอ้ อันใหม่ไปด้วย
" มีคนร้าย " ผมร้องตะโกน พร้อมกับวิ่งตามคนร้ายไป พวกมัน พาพี่มิริน ที่จับยัดใส่ถุงแล้ว ขึ้นรถม้าไป
ผม กระโดดขึ้นไปชกคนที่กุมบังเหียน ตกรถม้าลงมา และเข้าต่อสู้ กับบุคคลอีกห้าคนที่เหลือ
ตุบ ตับ ตุบ ตับ
ผมชกต่อยอย่างรวดเร็ว จนพวกมัน มองตามไม่ทัน ถึงผมจะเป็นเพียง นักขุดถนนคนหนึ่งเท่านั้น แต่การต่อสู้ด้วยมือ เปล่า ผมก็ถนัดเหมือนกัน
ตูม ตูม ตูม
เวทย์มนต์บทแล้วบทเล่าที่ออกมาจากฝ่ามือของ ผู้ร้ายทั้ง 5โดนปัดกระเด็น ผมกระโดดเข้าไป และวาร์ป หายไปจากสายตาของคนร้าย
ตุบ
หมัดเย็บ ของผมเสยคางของคนร้าย จนปลิวกระเด็น เหล่าคนร้ายพากันสลบเหมือด เมื่อถูกผมต่อยเต็มแรง
ไม่นาน ผมก็เอาชนะทั้ง 5 คนได้ ฝีมือของพวกมันไม่ได้เก่งนักผมจับตัวการได้ เขาชื่อ โฟร์น เป็นลูกเศรษฐี คนหนึ่งที่แอบหลงรักพี่มิริน เลยจ้าง ทหารรับจ้างมาจับตัวพี่มิริน ไปแต่งงานด้วย เขาสารภาพ หมดเปลือก โดยการจ่ายเงิน 30 เหรียญทอง เพื่อให้จับกุมตัวพี่มิริน
ในขณะที่ผม กำลัง โล่งใจที่จับ คนร้ายทั้งหกได้
อุบ
มีคนร้ายอีกกลุ่มหนึ่ง แย่งถุงที่ใส่พี่มิรินไป พวกมันเป็น ผู้ใช้เวทย์ มีประมาณ 10คน
ผมวิ่งตามคนร้ายอีกกลุ่มไป แบบกระชั้นชิด โดยตะโกนเรียก ริโอล่า ให้เข้ามาช่วยด้วย
ริโอล่า วิ่งแบบนินจาหญิง ชิโนบิ อย่างรวดเร็วไปถึงตัวคนร้าย เธอจับตัว 1ในคนร้ายได้ แต่คนร้ายคนอื่นๆ ต่างใช้เวทย์ ฟลาย บินหนีไปได้
ริโอล่า กับผม ค้นถาม คนร้ายที่ถูกจับได้
คนร้ายตอบว่า โอฮาโอ้ที่ พี่มิริน ร้อง เป็น กุญแจเปิดห้องสมบัติของพวกมัน
จริงๆแล้ว คนในกลุ่มของพวกมันคนหนึ่ง ได้โกง ทรัพย์สินที่ปล้นมาของพวกมันไป และเอาไปเก็บไว้ในถ้ำ คนในกลุ่มคนนั้นนั่นก็คือ เศรษฐีที่ซื้อ โอฮาโอ้ ให้พี่มิริน นั่นเอง เขาใช้เสียงร้องของ พี่มิริน ใส่รหัสลงในกุญแจเวทย์มนต์ ถ้าเปิดไม่ถูก วิธี ละก็ อวินดีเน่ สัตว์อสูร ในกุญแจเวทย์ จะออกมาทำร้าย
ผมและริโอล่า ได้สอบถามที่อยู่ของถ้ำนั้น และตามไปช่วยพี่มิริน
ซึ่งหัวหน้ากลุ่มของคนร้ายที่ได้จับพี่มิรินไป ได้บังคับให้ พี่มิริน ร้องเพลง แต่พี่มิรินไม่ยอมร้อง ทำให้พวกเขาทั้งหมดลงความเห็นให้ระเบิดถ้ำ โดยทิ้ง พี่มิริน ให้ตายอยู่ในถ้ำนั้น
" พวกแก จะทำ อะไรพี่มิริน นะ " ผมตะโกน ออกไป ในขณะที่พวกมัน โยงสายระเบิดออกมาจาก ถ้ำ และกดปุ่มระเบิด
" ก็ ทำแบบนี้ไง ไอ้หนู " หัวหน้ากลุ่มคนร้ายกดปุ่มระเบิด
ตูม.....
เสียงดังกัมปนาท และการเปิดไม่ถูก วิธี ทำให้ อวินดีเน่ออกมา อาละวาด
หัวหน้าคนร้าย รีบวิ่งเข้าไปในถ้ำ เพื่อไปเอาสมบัติ พร้อมกับพรรคพวก ส่วนผม กับริโอล่า รีบวิ่งตามไป ช่วย พี่มิริน
อวินดีเน่ อาละวาด ไล่ฆ่า กลุ่มคนร้ายที่บุกเข้ามาจะเอาสมบัติ ส่วนผมวิ่งเข้าไปแก้มัดพี่มิรินออกจากถึง ในขณะที่ ริโอล่า หลอกล่อ อวินดีเน่
อวินดีเน่ สัตว์อสูร ธาตุน้ำ แทงสามง่ามของมัน ฆ่า กลุ่มคนร้ายที่หมายเอาสมบัติคนสุดท้ายล้มลง มันเคลื่อนไหวเหมือนงู อันรวดเร็ว
ริโอล่า ปาดาวกระจาย
ฉัวะ ฉัวะ
ริโอล่า ตัดหางของอวินดีเน่ได้สำเร็จ แต่กลับทำให้อวินดีเน่ ยิ่งโกรธ
" ริโอล่า หนีเร็ว ถ้ำจะถล่มแล้ว " ผมอุ้มพี่มิริน วิ่งหนีไปนอกถ้ำ พร้อมกับร้องเตือน ริโอล่า
อวินดีเน่ ไล่ล่าริโอล่า ไปที่ผนัง ถ้ำ แต่ก่อนที่มันจะแทงสามง่ามใส่ ริโอล่า ถ้ำก็ถล่มลงมาทับมัน ด้วยความที่ ริโอล่า ตัวเล็ก เลยมุดหลุมเล็กๆ ที่เหลือเป็นร่องออกมาจากถ้ำได้
" น่าเสียดาย สมบัตินะ แต่ก็โชคดีแล้วที่เธอ ไม่เป็นไร " ผมเข้าไปชมริโอล่า ที่รอดชีวิตมาราว ปาฏิหารย์
" ครั้งหน้า ไม่เอาแบบนี้แล้วนะ " ริโอล่า หน้ามุ่ย ในขณะที่พี่มิริน ที่หนีออกมาจากถ้ำได้ขับขานบทเพลง อำลาผู้ตาย ซึ่งเป็นกลุ่มคนร้าย
ยามสนธยาอาณัติเจ้าจักกลับคืนสู่ผืนปฐพีจากเถ้าสู่ เถ้าธุลี สู่ธุลีโอ้มายเวิร์ล โอ้ มายเวิร์ล......
แล้วพวกเราทั้งสามคน ก็ได้ทำป้ายหลุมศพที่ไร้ชื่อ ให้กับกลุ่มคนร้าย ก่อนจะกลับบ้านไปกินข้าวแกงหรี่ของโปรด และนอนหลับสนิทในวันนั้น.....จบ
( ถ้าสนุกละก็ ช่วยซื้อตอนพิเศษ ของผมหน่อยนะงับ เพื่อเป็นกำลังใจให้ผม )
1K
![COME BACK HOME ภารกิจลับ พานายกลับบ้าน [ มี E-BOOK ใน MEB ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1701096401_30487923.webp)
