[จบ] รักหมดใจ นายเพลย์บอย

ฉันเริ่มทำงานได้ 4 วันแล้ว เริ่มเรียนรู้อะไรมากขึ้น และมีเพื่อนใหม่เพิ่มด้วย ชื่อพี่นุ่นเป็นพี่สาวที่น่ารักมาก พี่นุ่นเป็นผู้หญิงสวยแต่ห้าวๆ แต่ก็มีความแซ่บในตัวเราสนิทกันเพราะว่าพี่เขาพักอยู่ใกล้ๆกับหอฉัน เลยทำให้ฉันมีเพื่อนกลับหอเวลาเลิกงาน และเราก็เริ่มสนิทกันหลังจากนั้นวันนี้คือคืนวันศุกร์แรกของฉัน...ที่ต้องรับมือกับลูกค้ามากมาย ถึงจะเป็นร้านเหล้าแต่ลูกค้าที่มา ก็ไม่ได้มารยาทแย่ไปซะหมด ฉันทำงานได้ 4 วันก็อย่างมากก็แค่โดนเรียกไปคุย ถามชื่อ ขอเบอร์ตามประสาคนเมา และที่นี่ดีตรงที่มีเจ้าเครื่อง SOS อุปกรณ์ส่งสัญญาณสำหรับพนักงาน ให้พกติดตัวกันทุกคน เจ้าเครื่องนี้สามารถกดปุ่มเพื่อส่งสัญญาณให้เพื่อนหรือผู้จัดการทราบเวลาเรามีปัญหากับลูกค้าหรือโดนลูกค้าลวนลาม....สาธุ!! ขอให้ฉันอย่าพบเจอเลยลูกค้าแบบนี้เพราะฉันไม่อยากมีเรื่องกับใครสาเหตุที่ฉันโดนไล่ออกจากงานก่อนหน้านี้ก็เพราะฉันไปต่อยหน้าลูกค้าซะเลือดกลบปาก เห็นแบบนี้ฉันก็เรียนศิลปะป้องกันตัวมานะจ้ะ ต้องขอบคุณผลบุญอันน้อยนิดของฉัน...ที่ส่งผลให้ฉันมีเพื่อนรวยและแสนดี ก็เลยได้ติดสอยห้อยตามยัยจ๋ายไปเรียนด้วยกันตั้งแต่มัธยมณ ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าพนักงานพี่นุ่น >>"เบลลลลจ๋าาา .........ทำไมวันนี้มาเร็วจัง อะนี้ของฝาก" พี่นุ่นวิ่งเข้ามากอดคอฉัน พร้อมกับยื่นขนมในมือมาให้เบลล่า >>"อุ๊ย พี่นุ่น ขอบคุณค่ะ " ฉันพูดพร้อมกับยกมือไว้ "วันนี้เป็นวันศุกร์แรกของเบลค่ะ เลยกลัวจะทำอะไรพลาดไป เลยมาเตรียมตัวก่อน"พี่นุ่น >>"แหม ไม่ต้องห่วงพี่มีทั้งคน" เรย์ >>"โห คู่เลสเบี้ยนนี้มากันเร็วเนอะวันนี้"พี่นุ่น>>"ไอ้เรย์นั้นปากเหรอ อย่ามาแขวะหน่อยเลย อิจฉาฉันละซิ ที่เบลมาสนิทกับฉันไม่ใช่แก พี่ที่สอนงานน่ะ"เรย์ >>"อิจฉาเหรอ...อิจฉาเรื่องอะไร ใครจะสนิทกับใครเกี่ยวอะไรกับฉัน"เรย์หันมามองหน้าฉัน ฉันสบตาเพราะอยากรู้เหมือนกัน เรย์หลบตาแล้วก็ทำเป็นไม่สนใจพี่นุ่น >>"ให้มันจริงเถ๊ออ เนอะเบลเนอะ"เบลล่า>>"พี่นุ่น พอแล้วค่ะ พี่เรย์เขางอนเดินไปนู้นแล้ว"ถึงฉันจะสนิทกับพี่นุ่น แต่กับพี่เรย์พี่ยังเหมือนเดิม เหมือนวันแรก พี่เรย์ยังคงเก็บข้าวกล่องไว้ให้ฉัน 1 กล่องทุกวันเสมอ และแอบเอามาไว้ให้ที่ล๊อคเกอร์และโน๊ตบอกว่า "กินซะ ยัยลูกหมู" ถึงจะบอกว่าไม่สนใจ แต่ก็อยากสนิทกับเรานั้นแหละ รู้หรอก^^//เอาละ วันนี้สู้ๆเว้ยเบล //

22.10 เป็นช่วงเปลี่ยนวงดนตรี // วงBlUEBELL ระหว่างที่วงดนตรีวงที่สองกำลังเตรียมอุปกรณ์อยู่เสียงเจี๊ยวจ๊าว และเสียงกรี๊ดก็เริ่มดังขึ้น และในตอนนี้ นักร้องนำมาเทสเสียงของไมค์ ลูกค้าผู้หญิงทั้งพนักงานในร้านก็เริ่มกรี๊ดกันดังกว่าเดิมนักร้องนำ>>"เทส เทส ..........วัน ทู วัน ทู""กรี๊ดดดแก ฉันรอวันมา 1อาทิตย์เต็มๆเลย วันนี้วง BLUEBELL มาแล้วฉันจะได้เจอพี่โยแล้ว""แก ทำยังไงฉันจะได้คุยกับพี่เขาอะ ฉันอยากได้พี่เขามาเป็นแฟนมากเลย""พี่โย มองทางนี้หน่อยคะ พี่โย""พี่โย ยิ้มหน่อยค่ะ กรี๊ดดดด พี่โยมองมาทางฉันด้วย"//มันอะไรกันเนี้ย//พี่นุ่น>>"วนมาถึงอีกแล้วซินะ วันBLUEBELL"
เบลล่า >>"อะไรคะพี่นุ่น วันBLUEBELL ว่าแต่ใส่แว่นตาทำไมค่ะเนี้ยกลางคืน"
พี่นุ่น >>"เห็นวงนั้นไหม นั้นน่ะ วง BLUEBELL วงเรียกแขกให้ร้านเรา แขกสาวๆนะ สาวๆจะมาร้านเราทุกๆวันศุกร์และเสาร์นี้แหละ มาเพื่อมาเจอหน้านักร้องนำ คนนั้นไงที่หล่อๆ แต่แม่งก็หล่อจริง เบ้าหน้าฟ้าประทานชัดๆ"
ฉันมองไปรอบๆร้านตามที่พี่นุ่นพูดก็พบว่าวันนี้แขกส่วนใหญ่จะเป็นผู้หญิง ทั้งวัยรุ่นไปยัน30 ปลายๆ
// สงสัยจะหล่อจริงๆ // สิ้นเสียงพี่นุ่นพูด ฉันก็มองตามที่พี่นุ่นชี้ให้ดู ก็พบก็เห็นผู้ชายคนนึงกำลังยืนอยู่ตรงไมค์กลางเวที ถือไมค์อยู่ เหมือนกำลังจะพูดอะไรซักอย่าง.....ตาและปากของฉันก็ต้องเบิกกว้าง เมื่อมองหน้าเขาชัดๆ
// ♡. (@[]@!!) มะ มะ แม่เจ้า ...นะ นี้ มันคนจริงๆเหรอ ทำไมหล่อได้ขนาดเน้......แล้วไอ้แสงสว่างรอบๆตัวนี้มันอะไรเนี้ยยย //
เบลล่า>>"พะ พี่นุ่น นั้นคนหรือรูปปั้นนะ ทำไมหล่อจัง มีแสดงออร่อออกมารอบๆตัวด้วย แสบตาหมดแล้วเนี้ยย"
พี่นุ่น >>"ใช่มะ เข้าใจหรือยังทำไมพี่ใส่แว่นเวลานี้ (๑ↀᆺↀ๑)✧ "
เบลล่า>>"\(O[]O) นั้นซินะคะ เบลต้องพกมาบ้างแล้วละ"//เตรียมพร้อมอะไรขนาดนั้นคะเนี้ย พี่นุ่น//
พี่นุ่น>>"อ่ะ พี่นึกอยู่แล้ว เลยเตรียมมาเผื่อ"
เบลล่า>>"ห่ะ!? อะ เอามาเผื่อด้วยเหรอคะ ????????"
เรย์>>"สองคนกำลังนินทาใครอยู่เนี้ย ...จะว่าไปใส่แว่นทำไมกันละเนี้ย ????"
เบล/นุ่น>>"นู้นไง แสงสว่างทางนู้นนะ"
พูดพร้อมกับชีไปที่เวทีเรย์>>"โถ่เอ้ย!! นึกว่าอะไร เวอร์จังเลยนะ ไม่เห็นจะหล่อตรงไหนเลย .....ฉันหล่อกว่าตั้งเยอะ"
พี่นุ่น>>"แกนี่มันขี้อิจฉาจริงๆเลยนะเรย์"
เรย์>>"อิจฉาอะไร พูดเรื่องจริง! เบลเองก็เป็นไปกับไอ้นุ่นมันนะ.....ไปๆแยกย้ายกันไปทำงาน แล้วไอ้แว่นเนี้ยก็ถอดซะ"
พี่เรย์พูดพร้อมกับถอดแว่นของฉันกับพี่นุ่นออก แล้วเดินหนีไปพี่นุ่น>>"ไอ้เรย์แกเอาแว่นฉันคืนมาเลยนะ.....เอามา ไอบ้า"พี่นุ่นวิ่งตามพี่เรย์เข้าไปที่ห้องพักพนักงาน ส่วนฉัน ได้แต่ยืนมองตาลูกรักพระเจ้าคนนั้น...คนอาร๊ายยหล่อเรี่ยราดซะมัด//เฮ่อออ ไปทำงานดีกว่า มองนานเดี๋ยวอยากได้ ยัยบ้า!! คิดอะไรเนี้ยย //

00.40 น.ตอนนี้วงดนตรีเล่นจบแล้ว และก็อยากที่คิด แขกผู้หญิงต่างก็โอดครวญถึงนักร้องคนนั้น ฉันที่ยืนประจำจุดเพื่อคอยดูความเรียยร้อย ระหว่างนั้นได้ยินเสียงเอ๊ะอะโวยวายที่ห้องน้ำแขก เลยรีบวิ่งไปดู //เกิดอะไรขึ้นเนี้ย //ฉันวิ่งไปดูพบว่า มีแขกผู้ชายเมาคนนึงกำลังลวนลามแขกผู้หญิงแขกผู้หญิง>>"ปล่อยนะไอ้บ้า โรคจิต ปล่อย ฉันบอกให้ปล่อยไง"แขกผู้ชาย>>"อย่าทำเป็นเล่นตัวไปหน่อยเลยน๊าา เมื่อกี้ผมยังเห็นคุณส่งยิ้มให้ผมอยู่เลย นั้นไม่ใช่การเชื้อเชิญหรอกเหรอ"แขกผู้หญิง>>"จะบ้าหรือไง ฉันไปยิ้มให้คุณตอนไหน คนเยอะแยะ อย่าหลงตัวเองหน่อยเลย ปล่อยมือฉัยเดี่ยวนี้นะ"แขกผู้ชาย>>"หลงตัวเองเหรอ พูดหมาๆ เธอให้ท่าฉันก่อนแท้ๆ มามะ อย่าเล่นตัวเบลล่า >>"ขอโทษนะคะ คุณลูกค้า เกิดอะไรขึ้นค่ะ ให้หนูช่วยไหมคะ"//อึยยย อีตานี้เมาแอ๋เลยนี้ กลิ่นเหล้าเหม็นหึ่งเลย ????//แขกผู้หญิง>>"น้องแจ้งผู้จัดการร้านเลยคะ ให้มาลากตัวผู้ชายคนนี้ออกไปที"แขกผู้ชาย>>"นึกว่าใคร น้องพนักงานคนสวยนี่เอง ทำไมจ้ะ จะมาเปลี่ยนไม้กับแม่นี้เหรอ ได้ซิ น้องสวยกว่าแม่นี้เยอะ พี่ไม่สนแม่นี้แล้วละ"ไอ้ขี้เมาคนนี้เปลี่ยนเป้าหมายมาเป็นฉันแทน ฉันรีบส่งสัญญาณไปให้แขกผู้หญิงรีบไปเบลล่า>>"คุณลูกค้ารีบไปก่อนเถอะคะ เดี่ยวทางนี้หนูจัดการให้"แขกผู้หญิง>>"แต่ว่า...น้อง"เบลล่า>>"ไม่เป็นไรค่ะ ไปเถอะ"แขกผู้หญิงรีบวิ่งกลับไปที่โต๊ะตัวเอง แล้วรีบเชคบิลทันที ฉันมองตามเมื่อเห็นแขกผู้หญิงไปที่โต๊ะแล้วจึงหันมารับมือกับแขกผู้ชาย"แขกผู้ชาย>>"เฮ้!!! น้องพี่คุยด้วยไม่ได้ยินหรือไง ทำเมินพี่เหรอ พี่เป็นแขกนะ"เบลล่า>>"คุณลูกค้าคะ ใจเย็นๆก่อนนะคะ ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าต้องการให้พากลับไปที่โต๊ะไหมคะ"ระหว่างนี้ฉันกดส่งสัญญาณ SOS ไปเรียบร้อยแขกผู้ขาย >>"ไม่ไปไหนทั้งนั้น พี่ต้องการอยู่กับน้องคนสวยนี้แหละ คืนนี้ไปต่อกับพี่ไหมจ้ะ ไปมะ เดี่ยวพี่จะหาไปที่สนุกๆ "พูดพร้อมกับจับมือของฉัน ฉันพยายามผลักออกไป ตาก็คอยมองว่าเมื่อไหร่จะมีคนมาช่วยซักทีนะ พี่เรย์ พี่นุ่น อาพล ไปไหนกันหมดนะเบลล่า>>"คุณลูกค้าค่ะ ทำแบบนี้ไม่ถูกนะคะ ปล่อยฉันคะ ไม่งั้นฉันจะแจ้งความนะคะ ปล่อยค่ะ!!" แขกผู้ชาย>>"ฮ่าๆๆ แจ้งความเหรอ แจ้งเลย พี่ไม่กลัวหรอก พี่มีเงิน พี่รวย เรื่องแค่นี้เอาผิดอะไรพี่ไม่ได้หรอก ฮ่าๆ"//หืมมม???????? ไอ้นี้วอนแล้วไหมละ พูดดีๆไม่ฟัง จัดแม่งซักทีีดีไหมเนี้ย....ไม่ได้ๆ เงิน เบล เงิน ไม่มีงาน=ไม่มีเงิน ????ใจเย็นๆไว้ เดี่ยวก็มีคนมาช่วย"เบลล่า>>"คุณลูกค้าค่ะ เอาอย่างนี้ไหมคะ ปล่อยฉันก่อนแล้วคุยกันดีๆนะคะ"แขกผู้ชาย>>"หืมม ปล่อยอะไร ละไมปล่อย ให้พี่หอมแก้มซักที แล้วพี่จะปล่อยโอเคไหม"เบลล่า>>"ไม่ค่ะ ปล่อยค่ะ ปล่อย บอกให้ปล่อยไงคะ"แขกผู้ชาย >>"ไม่ อย่าเล่นตัวซิ แค่หอมครั้งเดียวเองนะ มามะ"//ทนไม่ไหวแล้วเว้ยย ไอ้เวรนี้ // สติของฉันขาดแล้วค่ะทุกคน ทนไม่ได้จริงๆ เบลล่า>>"บอกให้ปล่อยไง ไอ้เว.."ผู้ชาย>>"หยุดนะ!! ผู้หญิงบอกให้ปล่อย ทำไมไม่ปล่อย"เสียงผู้ชายคนนึงพูดขึ้นมา พร้อมกับดึงมึงไอ้เวรนั้นออกจากแขนฉัน แล้วกระชากคอเสื้อผลักไอ้เวรนั้นเข้าชิดกำแพงฉันไม่ทันได้มองหน้าเขา เพราะไฟตรงห้องน้ำก็สลั่วมาก อีกอย่างเขาตัวสูงมากก สายตาของฉันอยู่เพียงแค่ระดับหช่วงต้นคอของเขาเท่านั้นแขกผู้ชาย>>"แกเป็นใครเนี๊ย ปล่อยนะ แกทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง ผู้จัดการอยู่ไหน "เสียงไอ้เวรนั้นเริ่มดังขึ้นผู้ชาย>>"ทำไม กลัวเหรอ ที่ตอนนี้ทำเป็นเรียกคนมา ไอ้หน้าตัวเมีย รักแกผู้หญิง"แขกผู้ชาย>>"ไอ้เหี้ยนี้ กล้าดียังไงมาด่าฉัน"เบลล่า>>"พอเถอะคะ เดี่ยวจะเป็นเรื่องใหญ่ คุณจะเดือดร้อนเอานะคะ"ผู้ชาย>>"เธอจะปล่อยไอ้เลวนี่ไปง่ายๆไปนะเหรอ ไม่เห็นที่มันทำกับเธอเหรอ"อาพล>>"เกิดอะไรขึ้นเบล เป็นอะไรหรือเปล่าเบลล่า>>"เกิดเรื่องนิดหน่อยคะ เบลไม่เป็นไรคะ พอดีคุณคนนี้ช่วยไว้"อาพล>>"ขอบคุณแทนพนักงานผมด้วยนะครับ"ผู้ชาย>>"ไม่เป็นไรครับ ยังไงก็ฝากไอ้..นี้ด้วยนะครับ อย่าปล่อยไปง่ายๆ เดี๋ยวไปเป็นภาระสังคม"เขาปล่อยมือออกจากไอ้เลวนั้น แล้ว โน้มตัวลงมาพูดกับฉันผู้ชาย>>"เธอไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว งั้นฉันไปละ"ฉันหันไปมองตามหลังเขาฉันนำแผ่นหลังนั้น และทรงผมและท่าทางเขาได้ มันคุ้นตา ดูเหมือน...แขกผู้ชาย>>"แกอย่าเพิ่งไปซิวะ แน่จริงกลับมาซิ"แล้วเขาก็เดินจากไป อาพลให้บอดีการ์ดที่ร้านจัดการคุยกับแขกผู้ชายคนนั้นไปก่อนแล้วหันมาพูดกับฉันอาพล>>"เบล วันนี้กลับไปพักก่อนก็นะ เดี่ยวทางนี้อาจัดการเอง ไปพักผ่อนเถอะ "อาพลพูดพร้อมกับเอามือมาตบที่บ่าฉันเบาๆ โดยที่ไม่ถามเหตุผลหรือเรื่องราวกับฉันซักคำเบลล่า>>"แต่ว่า..ผู้จัดการค่ะ หนูยังไม่อธิบา.."อาพล>>"ไม่ต้องหรอก อารู้ว่ามันไม่ใช่ความผิดเบลหรอก เดี่ยวอาดูกล้องวงจรปิด ก็รู้ทุกอย่าง อย่าห่วงเลย กลับไปพักเถอะ ป่ะ!"เบลล่า>>"ค่ะ คุณ..อา"//ที่นี้ดีจัง อย่างน้อยคุณอาก็มีความยุติธรรม ไม่เหมือนที่ทำงานที่เก่า ไม่ฟังเหตุผลของฉันแถมยังไล่ฉันออกอีกได้ทำงานที่ดีแล้วซินะเบล//ระหว่างนั้น นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ขอบคุณเขาด้วยตัวเองเลย ฉันวิ่งหาเขาจนทั่วร้าน จนรู้ว่าเขากำลังออกไปหลังร้าน ฉันรีบวิ่งตามไป....ขอให้ทันด้วยเถอะเบลล่า>>"คุณ....คุณค่ะ แฮกก!! คุณเดี่ยวก่อน"เพื่อนของเขา>>"โห วันนี้มีสาววิ่งตามแกมาด้วยว่ะ นู้นๆ
ผู้ชาย>>"ไหนวะ...อ่อออ."เบลล่า>>"คุณ....คุณ วันนี้ขอบคุณมากเลยนะคะ ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้"เขาเดินมาหาฉัน พร้อมกับยื่นหน้ามาใกล้ๆ ใช้แล้วค่ะ เขาคือสุดหล่อ พ่อออร่าพุ้งกระจายคนนั้น โย นักร้องนำวงBLUEBELL....เขาช่วยฉันเอาไว้โย>>"ใครบอกฉันช่วยเธอ ฉันช่วยไอ้เวรนั้นไม่ให้โดนเธออัดต่างหาก????"เบลล่า>>"ห๊าา มะ..หมายความว่ายังไงคะ"โย>>"ก็ถ้าฉันไม่ไปขวางไว้ เธอก็คงอัดเขาน้วมไปแล้วมั้ง ยัยลูกเจี๊ยบ"เบลล่า>>"ห่าาาา อะไรนะ ยัยลูกเจี๊ยบ!!!? "โย>>"อืมม ก็เสียงเธอที่หน้าห้องน้ำ ที่บอกปล่อยนะๆ มันน่ารำคาญเหมือนเวลาลูกเจี๊ยบร้องยังไงละ ฮ่าๆ"
เบลล่า>>"อะไรน่ะ นี้นาย!! "โย>>"อะไรกัน มาเรียกนายกับผู้มีพระคุณของเธอแบบนั้นได้ยังไง ต้องเรียกว่าพี่โย ท่านโย หรือไม่ก็คุณโยซิ"//อิตานี้ วอนซะแล้วไหมละ....ไม่รู้ฤทธิ์ยัยเบลซะแล้ว//
เบลล่า>>"งั้นก็เข้ามาใกล้ๆซิค่ะ จะเรียกให้ฟัง"โย>>"ว่านอนสอนง่ายดีแฮะ"เขาพูดพร้อมโน้มตัวลงมาใกล้ๆฉัน หน้าฉันร้อนผ่าว ความหล่อนี้เผลอเป็นไม่ได้เลย เคลิ้มตลอด ไม่ได้ยัยเบล อย่าแพ้ให้เบ้าหน้าแบบนี้ หล่อแค่หน้าแต่นิสัยเลวทรามสุดๆ"
เบลล่า >>" พี่..ยะ โป้กกก!!!"โย>>"โอ้ย!! หน้าผากฉัน นี้เธอทำอะไรของเธอ ยัยลูกเจี๊ยบ"เบลล่า>>"สิ่งตอบแทนไงละ เมื่อกี้ขอบคุณไปแล้วที่ช่วย แต่นี้ตอบแทนที่เรียกฉันว่ายัยลูกเจี๊ยบและความนิสัยไม่ดีของนาย จำไว้ฉันชื่อเบล ไม่ใช่ลูกเจี๊ยบ ไอ้บ้า!!" ฉันพูดพร้อมกับวิ่งหนีเข้าไปในร้านเพื่อไปเก็บของพาย>>"อะไรวะ เป็นไร ทำไมจู่ๆ น้องเขาวิ่งหนีไป "ปั้น>>"เห้ยย พอเห็นใกล้ๆ แล้วน่ารักมากเลยนะเว้ย น้องคนเมื่อกี้ ชื่อตะโกนซะลั่นเลย"พาย>>"ว่าแต่มึง ยิ้มทำไมวะไอ้โย แล้วหน้าผากแดงๆเนี้ย ไปโดนอะไรมาวะ"โย>>"โดนลูกเจี๊ยบโหม่งมานะ เจ็บเป็นบ้าเลย ตัวแค่นั้นเอาแรกมาจากไหนวะเนี้ย"
ปั้น>>"ลูกเจี๊ยบ ลูกเจี๊ยบอะไรของมึงวะ แล้วโดนโหมงมา ต้องยิ้มแบบนี้ด้วยเหรอ"พาย>>"เออ นั้นติ กูเห็นตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว"โย>>"ยิ้มเหี้ยอะไร กูเจ็บอยู่เนี้ย ตามึงนี้ หาเรื่องจริงๆ ปะรีบกลับไปเล่นเกมกันดีกว่า"พาย>>"แต่กูว่ามึงยิ้ง มึงยิ้มแน่ๆอะ"โย>>"ไอ้สัส พอๆ ขึ้นรถ"
----------------------------------------
//อีตาบ้าเอ้ย นี้หัวหรือก้อนหิ้นกันเนี้ย แข็งชะมัด ไม่น่าโหม่งไปเต็มแรกเลย หัวแตกป่ะเนี้ย....ดูซิ!! เอ้ยยย แดงเลยยยย จะทำเขาเจ็บแต่ทำไมเราเจ็บซะเองวะเนี้ย//เรย์>>"เบลเกิดอะไรขึ้น พี่ยุ่งอยู่ลูกค้าเยอะมาก เลยมาช้า เบลเป็นอะไรไหม"เบลล่า>>"ไม่เป็นไรแล้วค่ะ สบายมากเลย แล้วพี่นุ่นละคะ"เรย์>>"นุ่นมันไปช่วยผู้จัดการเอาเรื่องแขกคนนั้นอยู่ พอดูกล้องวงจรปิดแล้วเลยรู้ว่าเขาผิดเต็มๆ ผจก.ได้แจ้งความดำเนินคดีไปแล้ว แล้วก็ตอนนี้ขึ้นบัญชีดำไว้ไม่ให้เข้าร้านแล้วละ"เบลล่า>>"อาาา แต่ว่าเขาบอกว่าเขารวยนะคะ เขาไม่กลัวตำรวจด้วย"เรย์>>"รวยยังไงก็ไม่เท่า ผจก หรอก ผจก เป็นหุ่นส่วนของเจ้าของที่นี้ เบลอย่าห่วงเลยนะ ว่าแต่ไม่เป็นไรแน่เหรอ หน้าผากแดงเชียว"เบลล่า>>"ไม่เป็นไรค่ะ พอดีอันนี้เดินชนกำแพงมาค่ะ แหะๆ เดี่ยวเบลขอตัวกลับก่อนนะคะ รู้สึกเพลียๆ"เรย์>>"ให้พี่ไปส่งไหม...เดี่ยวพี่ก็เลิกงานแล้ว"พี่นุ่น>>"ไม่ต้องเลยเรย์มึง เดี๋ยวฉันไปกับเบลเอง ฉันขออนุญาต ผจก. แล้ว ป่ะเบลกลับ"เรย์>>"นุ่น แกนี้มัน...."
----------------------------------------------
ระหว่างเดินทางกลับบ้าน พี่นุ่นซักฉันละเอียดมาก และยิ่งรู้ว่าคนที่มาช่วยฉันไว้คือตาโย แกยิ่งกรี๊ดเขาไปใหญ่ เพราะตั้งแต่แกมาทำงานที่นี้ ก็ไม่ค่อยเห็นโยคุยกับใคร ขนาดกับแฟนคลับยังไม่ค่อยคุยเลย....พี่นุ่นบอกว่าฉันโชคดีมาก....โชคดีอะไรกันล่ะพี่นุ่น เบลแค่เล่าไม่หมดแค่นั้นเองเฮ่อออออ...เป็นวันที่เหนื่อยอีกวันจริงๆ....