ชีวิตของคนเรานั้นย่อมมี่เวลาที่ยากลำบาก สาวใหญ่ที่เคยเป็ลูกค้าของแฟนเช่า ‘เคยะ’ เคยพูดเื่นี้ในยามที่เป็แฟนหนุ่มเพื่อเยียวยาเธอ ...ในฐานะแฟนเช่าแล้วเขามีอิสตรีที่ต้องแต่งงานการเมืองหลายคนจึงใช้เขาในการเยียวยาไม่นึกไม่ฝันว่าการฟังเื่ราวแสนน่าเบื่อนั้นจะได้มาประสบกับตนเองในสักวัน
เขาในฐานะบุตรชายคนรองของตระกูลบารอน เคย่า อัลเบอริชได้ทำการหมั้นกับดยุก ดิลุค แรควินเดอร์นั้นเป็ข่าวที่ขึ้นชื่อในแวดวงสังคมของชนชั้นสูง แม้แต่กลุ่มขุนนางเองก็ยังให้ความสำคัญแม้บางส่วนจะมีข่าวลือที่ไม่ดีนักทว่าด้วยฉายาที่แสนน่ากลัวของดยุกผู้นั้นทำให้ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากพูดเื่นี้
การแต่งงานการเมืองนั้นคือการที่คนสองคนมีจุดประสงค์เดียวกันหรือมีผลประโยชน์ร่วมกันจึงแต่งงานใช้ชีวิตร่วมกันทั้งที่ไม่ได้รักกัน ทว่าสำหรับเขาแล้วการแต่งงานครั้งนี้การถูกคุมขัง ดยุกผู้นั้นใช้สิ่งที่เรียกว่าการแต่งงานคุมขังคนผู้หนึ่งตลอดกาล ถึงในที่สุดมันจะลงเอยเช่นนี้แต่เคยะก็ไม่อาจไว้ใจดิลุคไปได้ในเกมวายเขาถูกผู้ชายคนนี้ฆ่าตายั้แ่บทนำของเกมเชียวนะจะให้ไว้วางใจได้ยังไง แม้จะได้รับการรับปากจากดิลุคว่าจะไม่ฆ่าหากเขายอมถูกคุมขังทว่าสัญญาของนักฆ่าจะเชื่อถือได้สักเท่าไรเชียว
มือที่ถูกหยิบยื่นมาให้ยามที่กำลังลงจากรถม้านั้นทำเอาเคยะชะงักเขาคลี่ยิ้มสวมใส่หน้ากากปัดปอยผมที่ถูกข้ารับใช้หวีให้อย่างเรียบร้อย วันนี้คือการเปิดตัวเคย่าในฐานะคู่หมั้นของดยุกในงานเลี้ยงครั้งแรก
“วันนี้ท่านดูจืดชืดไปนะที่รัก” คำหยอกเย้าถูกส่งให้ท่านดยุกที่ตกแต่งด้วยความธรรมดาเส้นผมสีเพลิงนั้นถูกรวบไว้อย่างง่ายดายอีกฝ่ายอยู่ในชุดเรียบง่ายสีดำไร้ลวดลายใดๆ แตกต่างจากวันงานหมั้นอย่างสิ้นเชิง ผู้ล่านั้นเพียงแค่ปรายตาไม่พูดอะไรประคองมือของคู่หมั้นหมาดเดินเข้าในงานเลี้ยงไวน์เคาท์เตสโอลิเวีย
“ทำตัวให้ดี” เคยะรับรู้ได้ถึงความเ็ปของมือที่ถูกบีบแน่นพร้อมกับเสียงทุ้มที่กระซิบข้างหู ดิลุคนั้นเป็ผู้ชายที่ถูกจัดได้ว่ารูปงามเขามีรูปโฉมโดดเด่นผิวสีขาวจัดถูกเส้นผมสีแดงเพลิงขับให้โดดเด่นไม่ว่าจะตกแต่งอย่างไรก็เปล่งประกายทำเอาเคยะหัวเราะ
“เื่มารยาทข้ารู้ดีขอรับ”
“ไม่ใช่เื่นั้น” ดิลุคมองดูอีกฝ่ายที่เปล่งปลั่งกว่าทุกวันดูเหมือนอเดลินด์จะจัดการให้เต็มที่ไปเสียหน่อยริมฝีปากชุ่มชื้นถูกแต่งเติมใจนอวบอิ่มผิวสีน้ำผึ้งขับกับชุดสีขาวออกฟ้าประดับประดาด้วยแซฟไฟร์แม้แต่ผมก็ถูกหวีอย่างดี วันนี้คู่หมั้นของเขาสวยงามเหลือเกิน
ก็แค่กังวล....
“ไม่หนีหรอก” เคยะหัวเราะใช่แล้วเขาจะหนีในตอนนี้ไม่ได้หากยังไม่มีข้อมูลมากพอ เขาจับมือไปก้าวขาเข้าสู่งานสังคมแรกในฐานะคู่หมั้นของดยุกในยามที่มีผู้มีอำนาจคอยเป็เงาคุ้มหัวให้ช่างแตกต่างตอนที่เขามาในฐานะเคย่ายิ่งนัก...เคยะััได้ถึงสายตาทุกคนที่มองมาที่พวกเขา ตามปกติเขาควรเข้าหาเพื่อทักทายเ้าของงานทว่าดิลุคนั้นมีตำแหน่งสูงกว่าพวกเขาก็แค่เ้าของงานมาทักทาย
การเต้นรำเปิดฟลอครั้งแรกของเขากับดิลุคเป็ไปอย่างลื่นไหลแม้คนนำเต้นจะเป็เคยะก็ตาม ใครให้เ้าดยุกมะเขือเทสนี่กลั่นแกล้งเขามากนะเขาจึงฉวยโอกาสตอนที่โค้งให้กันเป็ฝ่ายก้าวนำ คราแรกเคยะนึกว่าดิลุคจะขัดขืนทว่าอีกฝ่ายกลับยอมลงให้อย่างน่าประหลาดยิ่งมองใบหน้านิ่งเฉยกับั์ตาสีทับทิมร้อนแรงแล้วก็อดหัวเราะไม่ได้
“โอ๊ะ โอ๋ ขออภัยพอดีข้าคุ้นชินกับการเต้นรำกับสาวงาม” พวกเราโอบประคองท่ามกลางเสียงดนตรีขยับก้าวเท้าตามจังหวะไม่ว่าเขาจะนำเร็วแค่ไหนดิลุคก็ตามทัน
“หึ เ้าจงใจ” ชายหนุ่มผู้ปีกได้แต่ถอนหายใจให้กับการเอาคืนเล็กๆ น้อยของเ้าแมวตัวดี คาดคิดไว้แล้วว่าอีกฝ่ายต้องหาเื่แกล้งเขากลับ
“แหม ข้าเผลอเท่านั้นเอง” พวกเขาเต้นรำจนจบเพลงเปิดฟลอก่อนผละจากกันโค้งกายให้แก่กันก่อนที่จะหันหลังเดินทางกลับโดนกำชับ
“ทำตัวดีๆ”
ทำตัวดีๆ ของท่านดยุกนี่คืออะไรกัน เคยะหยักไหล่รับเครื่องดื่มจากบริกรมองดูว่าที่คู่แต่งงานของตนเองเดินแยกไปยังอีกห้องท่าทางการมางานเลี้ยงจะเป็ฉากหน้าฉากหลังคือการคุยงาน ในเมื่อผู้ล่าไม่อยู่เหยื่อเช่นเขาก็ต้องเอาตัวรอดเช่นการเข้าไปนั่งในวงล้อมน้ำชาของเหล่าเลดี้
ในเมื่ออีกฝ่ายให้อิสระเคยะจึงทำตัวตามปกติ เขาอ้อล้อนผู้คนหยอกเย้าทั้งสตรีอ่อนเยาว์ และแม่ม่าย เขาเ้าชู้หรือไม่เลิกนิสัยเก่างั้นหรือพวกเ้าจะไปรู้อะไรในโลกนี้หากไม่มีพละกำลังข้อมูลคือสิ่งที่มีค่าดุจทองคำแล้วใครกันเล่าที่รอบรู้ แน่นอนว่าต้องเป็เหล่าคุณนายทั้งหลาย ด้วยรูปโฉมและความลื่นไหลทำให้สาวน้อยใหญ่เอ็นดูเขาไม่น้อยเสียดายที่เขามีชนักปักหลังอย่างการเป็คู่หมั้นของท่านดยุกทำให้ไม่อาจตามพวกเธอไปยังบ้านพักได้ แต่เท่านี้ก็ได้ข้อมูลมามากมาย ไม่ว่าจะบารอนคนไหนที่กำลังส่งยาผิดกฎหมาย หรือท่านเคาส์ที่ทำการค้าขายของเถื่อน แย่สุดก็มีมาร์ควิสกำลังค้าทาส
เ้าแมวกำลังเริงร่าหูและหางล่องมันของมันกำลังกวัดแกว่งไปมาทำให้นักล่าที่แอบซ่อนในเงามืดคลี่ยิ้ม ชายหนุ่มรูปงามยืนผิงผนังจากชั้นสองที่เป็เขตหวงห้ามมือถือน้ำองุ่นแกว่งไปมา
ั์ตาสีทับทิมยังคงไม่ละสายตาจากเหยื่อแสนสวยของเขาเ้าแมวสีน้ำเงินแสนสวยงามปราดเปรียวนั้นไม่จำเป็ต้องให้เขาช่วยเหลือ ในโลกของชนชั้นนั้นคนที่ต่ำยศนั้นมักถูกกลั่นแกล้งเสมอ โลกใบนี้เป็โลกที่ใส่หน้ากากและแก่งแย่งชิงดีเขาคงเป็ห่วงเกินไปแทนที่เ้าลูกแมวตัวนั้นจะถูกรังแกทว่ามันกลับกลับเป็ฝ่ายถูไถมืออีกฝ่ายรีดเร้นข้อมูลด้วยคารมคมคาย
ไม่เลวเลย...เก่งไม่เลว
"เฮะ เฮะ ลูกสะใภ้ของข้านั้นดูน่าสนใจเหลือเกินเ้าว่าอย่างงั้นไหม? "เด็กหนุ่มรูปร่างเล็กผู้ั์ตาสีเขียวขจีคลี่ยิ้ม เขาอยู่ในชุดหรูหรานั่งแกว่งแก้วไวน์ไปมาที่ยืนอยู่เคียงข้างคือบารอนอัลเบอริชผู้นิ่งเงียบ
“นั่นน้องชายกระหม่อนขอรับ” เดนสเลฟแก้คำเรียกขานให้ถูกต้อง “แค่หมั้นยังไม่ได้แต่งขอรับ”
"หนวกหูน่า...ตาแก่" ดิลุคหันไปมองยังจักรพรรดิในร่างของเด็กหนุ่มที่ไม่ว่ามองยังไงก็ไม่เกิน 20 ปี เขาเป็เช่นนี้มาั้แ่ดิลุคยังเยาว์ นี่คือจักรพรรดิเพียงหนึ่งเดียวและไม่มีวันเปลี่ยนของอาณาจักรนี้ เพราะเขาคือเทพเ้าผู้ลงมาจาก์เพื่อช่วยเหลืุ์นับั้แ่โบราณกาล
"แหมพูดแบบนี้กับเสด็จอาแถมยังเป็จักรพรรดินี่เจ็บจัง"
"พวกเราไมได้เกี่ยวข้องทางสายเืกันขอรับ องค์จักรพรรดิเวนติ" ในความเป็จริงดิลุคเกี่ยวข้องทางสายเืกับลุกบุญธรรมของจักรพรรดิเท่านั้นไม่รู้ตาแก่ผู้นี้เกิดอะไรถึงได้เก็บเด็กหญิงตัวน้อยผู้กำพร้าพ่อแม่มาเลี้ยงดูจนเติบใหญ่และเธอผู้นั้นได้แต่งงานกับดยุกแรควินเดอร์รุ่นแรก
"ใจร้ายเหลือเกิน เมื่อตอนเด็กยังน่ารักทำไมโตแล้วเป็คนเ็าถึงเพียงนี้ สเด็จอาเสียใจเหลือเกิน" จักรพรรดิผู้มีใบหน้าและร่างกายเยาว์วัยเพียงแค่บีบน้ำตาหยดหนึ่งแล้วดื่มไวน์เยี่ยงน้ำเปล่าจนบารอนผู้อยู่ข้างเคียงต้องยึดแก้วเหล้าเอ่ยเตือนเสียงเรียบ
“ต่อจากนี้ต้องมีเซ็นเอกสารอีกมา”
“แง...นี่งานเลี้ยงนะ” เด็กหนุ่มสีเขียวได้แต่แสร้งบีบน้ำตา “นี่ยังโกรธเื่จดหมายกับพระทานการหมั้นอยู่อีกหรือ?”
“ตลอดไปขอรับ” เดนสเลฟปรายตามองจักรพรรดิอย่างเ็าคนที่กล้าแตะต้องสมบัติของเขาเขาย่อมต้องเคียดแค้นรวมถึงคนตรงหน้า
"เหอะ" ดิลุคดื่มน้ำองุ่นเดินจากพระาาบ้าบอ ใช่เขาเคยน่ารักเคยใสซื่อจนกระทั่งตอนที่บิดาของตนเองตาย ในตอนนั้นเขาจึงได้รู้ว่าโลกใบนี้ไม่ได้มีเพียงสีขาวและดำดังนั้นเขาจึงกลายเป็สีเทา ฆ่าผู้ที่เป็อันตรายต่อประเทศชาติและจักรพรรดิ เขาไม่ชมชอบการฆ่าผู้บริสุทธิ์ทั้งที่ทำงานโดยปราศจากคนรู้เห็นมาตลอในการทำงานเขาจะสวมใส่ของวิเศษที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษมันคือสร้อยคอสีทับทิมที่ราวกับสีของแรควินเดอร์ สิ่งนี้คือ’ ปีก’ ที่เทพเ้ามอบให้แรควินเดอร์เมื่อนานมาแล้วมันสามารถบิดเบือนการการนึกรู้ของผู้คนทว่าไม่อาจหลอกั์ตาของ อัลเบอริชได้
หากเขาเป็ตระกูลอัศวินตระกูล อัลเบอริช คือผู้เปิดโปงความจริง บารอนเดนสเลฟนั้นทำงานอยู่เคียงข้างจักรพรรดิเป็ดวงตาที่เปิดเผยความจริงทว่าดวงตาคู่นั้นในรุ่นนี้กลับมีถึงสองคน ดิลุคเดินลงมาด้านล่างมองหาเ้าแมวสีน้ำเงิน เขานึกถึงคำทำนายนั้นออก ตามคำทำนายไม่ใช่ว่าบุตรคนที่สามที่มีพลังมากที่สุดในตระกูลงั้นหรือ ...นี่กลายเป็ว่าบุตรคนที่สองกลับกลายเป็ผู้ถือครองพลังมากที่สุด
โชคชะตากำลังเปลี่ยนแปลงสิ่งนั้นทำให้ดิลุคกระตุกยิ้ม ดูเหมือนว่านักบุญอาจไม่ใช่บุตรคนที่สามเสียแล้ว
อนาคตจะเป็อย่างไรเขาไม่ทราบได้แต่ก่อนหน้านั้นดูเหมือนจะมีแมลงมาเกาะแกะแมวของเขาเสียแล้ว ...นักล่าไม่เคยละสายตาจากเหยื่อเขาหรี่ตาเมื่อเห็นไวส์เคานท์ตระกูลอารอนโน้มตัวโอบไหล่เ้าแมวตัวนั้น
เคยะกำลังทำงานที่เขาถนัดเขาชมชอบการอยู่ในมวลหมู่ดอกไม้เลดี้จากตระกูลใหญ่นั้นช่างมีวาจาเฉือดเฉือนโชคดีที่เขาเรียนรู้เื่สตรีเป็อย่างดีจากโลกเก่าทว่าเขาไม่ชอบผู้ชายขี้ตื้ออย่างเช่นไวน์เคาท์ตรงหน้านี้ เ้าแมวสีน้ำเงินยอมลุกอย่างเสียไม่ได้เขาถูกไล่ต้อนเข้าไปในสังคมของผู้ชายจะว่าไปก็ช่างสมกับเป็นิยายวายที่ผู้ชายในเื่นี้ขนาดตัวประกอบยังหน้าตาดี
“เพิ่งหมั้นแต่ถูกทิ้งให้อยุ่คนเดียวท่านคงจะเหงาไม่น้อย ถ้าไม่ว่าจะมาสนุกกับพวกเราไหม?” หลังจากที่ถูกอีกฝ่ายพาคนมาล้อมไว้สองสามคนเคยะก็ได้แต่ทำหน้าเซ็งกับประโยคคลาสสิกของเกมวาย ...นี่มันพลอตสำเร็จรูปนายเอกใสซื่อที่ถูกพวกคิดมิดีมิร้ายจะลวนลามความจริงคนรับบทนี้ควรเป็อีเทอร์ไม่ใช่เขา
“ขออภัยด้วย” ชายหนุ่มสีครามปัดมือที่เชยคางของเขา ั์ตาคู่สวยราวกับดวงดาราหรี่ลงริมฝีปากเหยียดออก “ถึงข้าจะถูกหมางเมินทว่าก็ไม่ลดตัวกินของต่ำๆ ...”
“เหอะ คิดดีแล้วหรือที่กล้าพูดกับเคาท์แบบนี้นะ” เ้าแมวเหมียวกอดอกมองดูมือที่กระชากคอเสื้อเขาขึ้นยังไม่ทันที่จะได้ขัดขืนหูก็ได้ยินเสียงดังกร็อบ มันเป็เสียงคล้ายกระดูกที่หักจนทำให้ต้องก้มลงไปมองตามเสียง เขาเห็นมือในถุงมือสีดำอันคุ้นเคยจับคนที่กระชากเขา
“ขออภัย...พอดีข้ามีธุระกับคู่หมั้นนิดหน่อย” เสียงทุ้มดังขึ้นข้างหูพาให้เคยะขนลุกยังไม่ได้ทันแม้จะอ้าปากร่างกายพลันลอยขึ้นหน้ากระแทกกับแผ่นหลังตามด้วยการถูกตีสะโพกสองสามที
“ดะ...เดี๋ยว.”
“ข้าบอกแล้วอย่าดื้อ” ดยุกสีเืทำหน้านิ่งในขณะที่หักข้อมือผู้อื่นและอุ้มคู่หมั้นพาดบ่าจนตัวลอย มือเรียวตีไปที่สะโพกกลมมลอีกครั้งเมื่อเ้าแมวร้องแง้วๆ ไม่หยุด เขาหันไปหาเ้าของงานที่รีบมาที่เกิดเหตุพูดด้วยเสียงเรียบ “ดูเหมือนคู่หมั้นข้าจะมึนเมาเสียแล้วดังนั้นจึงขอตัวกลับก่อน”
“ไม่ยุติธรรม!” เคยะอ้าปากทวงความยุติธรรมให้ตัวเองทันทีที่ถูกโยนลงเบาะนั่งของรถม้า “ข้าถูกกลั่นแกล้งอยู่นะ”
“ข้ารู้จึงช่วยเ้าอย่างไรละ “ดิลุคกอดอกมองแมวสีน้ำเงินร้องแง้วๆ
“แต่เดิมเพราะท่านทอดทิ้งข้าเอาไว้ผู้เดียวไม่ใช่หรือไงที่รัก” เขาถอนหายใจนั่งไขว่ห้างก่อนอีกฝ่ายจะถอดเข็มกลัดราคาแพงที่ประดับบนชุดวางไว้บนมือ หลังจากเข็มกลัดราคาแพงนั้นเ้าแมวสีน้ำเงินก็หุบปาก ตอนที่กำลังมองเข็มกลัดมือข้างนั้นกลับเลิกผมหน้าเขาขึ้นแล้วความนุ่มนวลก็ทาบทับลงบนหน้าปาก
“จุ๊บ” รสจูบแ่เบาประทับลงบนหน้าปากมันราวกับแมลงปอที่แตะผืนน้ำไม่ได้หวือหวาทว่ากลับให้ัับางเบาเป็จูบที่พาให้ขวยเขินไม่น้อย
“รางวัลสำหรับเด็กดี” ท่ามกลางวิวทิวทัศน์ข้างทางของรถม้าที่เคลื่อนไปใบหน้าสวยของดยุกนั้นพาให้เคยะหน้าแดง
รางวัลอะไรกันเล่า ...เหอะ...เพราะอีกฝ่ายชิงจู่โจมเขาก่อนดังนั้นในฐานะแฟนเช่าเขาจะยอมแพ้ไม่ได้ในหลังจากลงจากรถม้าแล้วฉวยโอกาสตอนที่กำลังจะแยกไปนอนคนละห้องเขาจึงได้หันไปโน้มตัวลงหอมแก้มนุ่มนิ่ม
มันเป็ััเหมือนกับเอาริมฝีปากแนบลงไปกับมาชเมโล่นิ่มแก้มของหยุดสีเืแสนเ็าคนนั้นนุ่มมาก
“จูบราตรีสวัสด์”
วันนี้พวกเขาก็ยังเสมอกัน
*******************************
แถมท้ายไม่เกี่ยวกับเนื้อเื่หลัก
ในเนื้อเื่ของเกมดั้งเดิม เคย่า อัลเบอริช เป็คนที่เก็บตัวนับั้แ่รู้ว่าตัวเองมีพลังเขาก็พบว่าตัวเองแปลกแยกจากโลกใบนี้ อยู่ๆ อาการที่เ็ปก็หายดีและพี่ชายได้ขึ้นเป็ผู้นำตระกูลทำให้เขารู้ว่าพี่ชายช่วยเขาอยู่ดังนั้นจึงเลือกที่จะเก็บพลังเอาไว้เพื่อให้พี่ชายเป็ผู้นำตระกูลที่มีพลังเพียงคนเดียว และรู้สึกผิดต่อจีนที่เป็คู่หมั้นแต่จีนก็ใจดีและคอยเอาใจใส่ทั้งที่ไม่เคยถามสาเหตุ นานทีเขาก็จะมาออกงานสังคมกับจีนเช่นกันและในวันนั้นก็เผลอไปเห็นฉากฆาตกรรม
อัญมณีของัที่เป็ส่วนของปีกนั้นเป็เหมือนปีกล่องหนที่จะห่อหุ้มร่างของผู้ใช้ แต่เพราะดวงตาคือส่วนที่มีพลังมากที่สุด ไม่มีความลับใดที่จะปิดบังได้และเคย่าเป็คนที่มีพลังเทียบเท่าบรรพบุรุษคนแรกดังนั้นเขาจึงเห็นร่างจริงของฆาตกร หากเป็คนอื่นคงจะไม่คาดคิดแต่นั่นไม่ใช่สำหรับดิลุค แรควินเดอร์ที่มีประสาทััเฉียบไว ้ขาฆ่าคนเพื่อความยุติธรรมปกป้องโลกด้วยวิธีการสีเทาดังนั้นสำหรับดิลุคแล้วเคย่าที่เป็ผู้มีพลังอื่นนอกจากที่รู้จักเป็สิ่งที่เป็อันตราย
ัจะให้พลังเพียงคนเดียวในตระกูลและผู้รับพลังที่เป็ผู้นำปัจจุบันคือเดนสเลฟไม่ใช่เคย่า สำหรับดิลุคแล้วตัวตนนั้นเป็สิ่งที่อันตรายและไม่รู้ที่มาที่ไป
พลังนี้คืออะไร?
เพราะอันตรายเกินไปจึงฆ่านี่เป็การฆ่า 'ผู้บริสุทธิ์'ครั้งแรก เป็การฆ่าคนที่ไม่ใช่ผุ้ร้ายหรือผู้มีความผิดสำหรับดิลุคที่รักความยุติธรรมแล้วสิ่งนี้เป็ตราบาปของเขาชั่วชีวิต ดังนั้นตอนที่นักบุญอีเทอร์สามารถหาผู้ร้ายและเปิดโปรงได้คนแรกที่เสนอโทษปะาคือดิลุคเสียเอง อีกทั้งถูกกดดันจากเดนสเลฟพระาาในตอนนั้นจึงยินยอมที่จะปะา
(ถ้าตามยศสมัยก่อน เป็ดยุก ทำประโยชน์เพื่อเมืองมากมาย แถมยังเป็ญาติแค่ถูกเปิดโปงว่าฆ่าน้องชายบารอนไปคนอาจจะแค่ถุกกักบริเวณในคฤหาสชั่วชีวิต เผลอๆ บางคดีไม่ถูกลงโทษแต่จ่ายเงินชดเชยด้วยซ้ำ)
สำหรับเคย่า อัลเบอริช แล้วคนที่เขาชื่นชมที่สุดและชายในฝันมีเพียงคนเดียว ....ั้แ่เด็กผู้ชายที่คอยปกป้องถึงขั้นสละอายุขัยครึ่งหนึ่งเพื่อเขามีเพียงพี่ชายคนเดียว
สเปกน้องเคย่า > เดนสเลฟ แต่เป็การรักอารมณ์เดียวกับรักแรกของเด็กผู้ชายมักเป้นแม่ หรือ ลุกสาวขอคุณพ่อตัวเองแต่งงาน เพราะชอบคนในครอบครัวมากเป็แบบอย่างที่ดี เด็กผู้ชายเมื่อเติบโตไปเลยมักหาแฟนสาวที่เหมือนแม่ตัวเอง ยิ่งกับเคย่าที่พี่ชายเลี้ยงดูอุ้มมาอย่างดีริ้นไม่ให้ไตไรไม่ให้ตอมใครจะจีบน้องอย่าหวัง
พี่เดนเขาปกป้องน้องมาอย่างดีพอโดนไอ้หนุ่มที่ไหนไม่รู้ฆ่าน้องก็อาละวาดจนวังพังได้
สเปกเคย่า > จีน ผมทองตาฟ้า คอยเอาใจใส่ดูแลและเข้าใจ เป็พี่คนโต
จริงๆ ที่จีนเลิกกับเคย่าไม่ใช่เพราะว่าเป็สาวในเกมวายที่จะหลีกทางให้กับผู้ชาย แต่เพราะเธอััได้ว่าเคย่าไม่ได้รักเธอแล้ว ถึงจะปฎิบัติกับเธอมากกว่าเดิมแต่มันเปลี่ยนไป (เพราะนั่นเป็เคยะที่มาเข้าร่าง และไม่ได้รักจีนจริงๆ แต่เทคแคร์ดูแลจีนเหมือนเป็แฟนเช่าให้ตามหน้าที่เท่านั้น)
![ลูเธอร์กับความหวังสุดท้าย [Luther and the last Hope]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1619874777_81997918.webp)
1K
