ตอนที่ 66 เ้ากัดข้าจูบ เ้าขูดข้าจับ
" หยุดเดี๋ยวนี้เ้าสามีบ้า นี้แน๊ะ ข้าจะกัดแขนเ้าให้ขาดเลยข้ายังอยู่ทั้งคนเ้ายังไปหาหญิงอื่นอีก "
" โอ๊ยย ! เ้าอยู่นักษัตรโกวเหนียนหรืออย่างไรถึงมากัดข้าปล่อยข้าแขนข้าขาดแล้วมั๊ง "
" ข้าไม่ปล่อย เ้ามันคนกะล่อนปลิ้นปร้อนข้าจะกัดเ้าไปทั้งตัวเลยนี้แน๊ะ ๆ เ้าคนเ้าชู้หลายใจ "
" อู๊ยยย ! เจ็บ ๆ ถ้าเ้าไม่ปล่อยข้าอุ้มเ้านะ นี้แน๊ะ "
" ว๊ายย ! เ้าบ้านีคนตั้งมากมายมองข้าอยู่เ้าปล่อยข้าลงเดี๋ยวนี้ถ้าเ้าไมปล่อยข้าลงข้าจะกัดแขนเ้าให้ขาดเลย นี๊แน๊ะ จะปล่อยไม่ปล่อย "
" เ้ากัดข้าอย่างนั้นรึ "
" จ๊วบบ ! "
" ว๊ายย ! เ้าตัวบัดซบเ้ามาจูบข้าทำไมกัน เ้าบังอาจมาจูบข้าต่อหน้าคนอื่น ข้าจะขูดขวานหน้าตาเ้าให้อัปลักษณ์ นี้แน๊ะ "
" เ้ากัดข้าจูบ เ้าขูดข้าจับ "
"มั๊บบบ !"
" อ๊ายยย ! เ้าคนลามกข้าจะให้เสด็จพ่อของข้านำเ้าไปตัดหัว "
" โว๊ ! เ้าซ่อนรูปนี้ ข้าไม่กลัวเพราะข้ามีคนใหญ่กว่าพ่อของเ้า ไปกันข้าจะพาเ้าไปหาคนใหญ่คนโตนั้น "
" พรึ๊บบ "
" เ้าลามกเ้าพาข้ามาทีไหน ทำไมมันจึงสวยงามเช่นนี้ข้าไม่เคยพบเจอตำหนักไหนสวยงามเช่นนี้มาก่อนเลย "
" เ้าลองก้มมองดูด้านล่างซิ "
" ฮึ ว๊ายย ! นี้เราอยู่บนท้องฟ้านี้ถ้าอย่างนั้นที่นี้ก็คือตำหนักเมฆาล่องลอยที่พำนักของบรรพชนของข้านี้ จะ เ้าขึ้นมาที่นี้ได้อย่างไรกันเ้ารู้จักที่นี้ได้อย่างไร ตัวข้าเองยังไม่เคยขึ้นมาตำหนักเมฆาล่องลอยแห่งนี้เลย หรือว่าเ้ามีพลังและขั้นยุทธขั้นมหาเทพเทวะแล้ว ไม่จริงข้าไม่เชื่อด้วยอายุของเ้านั้นเท่ากับข้าเ้าจะบ่มเพาะถึงขั้นยุทธมหาเทพเทวะได้อย่างไรกัน ยิ่งเ้ามาจากเอกภพภายนอกอันต่ำต้อยด้วยแล้วเ้าจะเอาทรัพยากรจากใหนมาช่วยบ่มเพาะกัน ตกลงเ้าเป็ใครจึงได้รู้จักและขึ้นมายังตำหนักเมฆาล่องลอยท่ามกลางท้องฟ้าแห่งนี้ "
" ถ้าเ้าอยากรู้คืนนี้เ้าต้องพลีร่างกายถวายตัวให้แก่ข้าเ้ายินดีหรือไม่ "
" โอ๊ยย ! เ้ากัดข้าอีกแล้วถ้าอย่างนั้นข้าจูบเ้าอีกนะ "
" ยี้ เ้าคนลามกปล่อยข้าลงเดี๋ยวนี้นะ "
ทางด้านบรรพชนของอณาจักรมหาเทพเทวะได้รับรู้การกระทำของหยางโจวทุกอย่างและได้ติดต่อหยางโจวผ่านจิตสำนึกให้พาองค์หญิงซีเหยียนขึ้นมาพบที่ตำหนักเมฆาเพื่อมีเื่บางอย่างพูดคุยด้วย
" คาราวะคุณชายหยางโจว องค์หญิงซีเหยียนตอนนี้ท่านบรรพชนและท่านมหาเทพเทวะาาและองค์ราชินีรอท่านอยู่ขอรับ "
" ท่านว่าอย่างไรนะท่านราชองครักษ์เสด็จพ่อเสด็จแม่ข้าก็อยู่ทีนี้ด้วยอย่างนั้นหรือท่านรีบนำทางข้าไป "
" พรึ๊บบ พรึ๊บบ พรึ๊บบ "
" หลานซีเหยียนคาราวะท่านบรรพชน คาราวะเสด็จพ่อเสด็จแม่ เ้าบ้าเ้ามัวยืนบื้อทำอะไรอยู่ยังไม่รีบคาราวะท่านบรรพชนและเสด็จพ่อเสด็จแม่ของข้าอีก "
" เอ่อ ! ข้าลืมไป ข้าหยางโจวคาราวะผู้าุโบรรพชน และคาราวะท่านพ่อตาและแม่ยายที่แสนงดงามขอรับ "
" เพี๊ยะ ! เ้าบ้านี้ต่อหน้าท่านบรรพชนและต่อหน้าเสด็จพ่อเสด็จแม่ของข้าเ้ายังมาพูดเล่นอีก "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า ถูกใจคนแก่อย่างข้ายิ่งนักนี้เป็ครั้งแรกั้แ่ข้าได้รับาเ็ ข้าได้หัวเราะอย่างมีความสุขเช่นนี้ พวกเ้าเป็คนหนุ่มสาวนี้มันช่างดีจริง ๆ ไม่เหมือนกับคนแก่เช่นข้าที่ป่วยกระเซาะกะแซะทุกวัน "
" ท่านผู้าุโโปรดรักษาสุขภาพด้วย ครั้งนี้ข้ามามีสิ่งของบางอย่างที่จะช่วยรักษาอาการาเ็ของท่านผู้าุโด้วยขอรับ "
" พรึ๊บบ "
" อะไรอย่างนั้นรึ อ๊ะ ! นี้มันน้ำอมฤตที่บริสุทธนี้ แล้วนี้มันผลอะไรกันทำไมจึงมีพลังปราณเข้มข้นเช่นนี้เพียงข้าสูดดมเข้าไปเท่านั้นเส้นลมปราณของข้าที่ได้รับาเ็ก็เปิดออกรับปราณภายนอกได้ทันที่ "
" เรียนท่านผู้าุโสิ่งนี้คือน้ำอมฤตต้นกำเหนิดที่ได้จากต้นราชินีแห่งหมู่มวลพฤษาจำนวน 4 หยดและผลจากต้นราชินีแห่งหมู่มวลพฤษา 4 ผล บรรจุอยู่ในกล่องนี้สามารถรักษาอาการาเ็ของท่านผู้าุโได้ขอรับและสามารถเพิ่มพลังบ่มเพาะของท่านผู้าุโได้ขอรับ เพียงดื่มนำ้อมฤตครั้งละหนึ่งหยดและดูดซับพลังปราณจากผลจากต้นราชินีพฤษานี้หนึ่งผลข้าคาดว่าท่านใช้นำ้อมฤตต้นกำเหนิดไม่เกิน 3 หยด และผลจากต้นราชินีแห่งหมู่มวลพฤษาไม่เกิน 3 ผลท่านก็จะสามารถรักษาอาการาเ็ของท่านได้ขอรับและได้โปรดอย่าถามว่าข้าได้ของสิ่งเหล่านี้มาจากที่ใดเลยขอรับ "
" ได้ข้าจะไม่ถามที่ไปที่มาของเหล่านี้และข้าจะเก็บเป็ความลับไม่เพ่งพายออกไปเป็อันขาดขอบใจเ้ามากที่นำของลำ้ข้าเช่นนี้มามอบให้แก่ข้า "
" และข้ายังมีน้ำอมฤตต้นกำเหนิดและผลจากต้นราชินีแห่งหมู่มวลพฤษาให้แก่ท่านพ่อตาแม่ยายด้วยขอรับน้ำอมฤตต้นกำเหนิดคนละหนึ่งหยดและผลจากต้นราชินีแห่งหมู่มวลพฤษาคนละหนึ่งผลขอรับ "
" อ้า ! ราชบุตรเขยของข้าเ้าช่างดีกับพวกข้ายิ่งนักอย่างนี้เ้าก็นำตัวลูกสาวแสนดื้อคนนี้ของข้าไปได้เลยเ้าจะเอาไปต้มยำทำแกงอะไรก็ไดตามแต่เ้าเลย จริงหรือไม่เพค่ะเสด็จพี่ "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า จริงแท้แน่นอนเ้าจงปราบพยศนางให้ดีก็แล้วกันราชบุตรเขยของข้า ดูซิหน้านางนั้นแดงไปหมดแล้วไม่ต้องเขินอายไปหลอกลูกพ่อ "
" เสด็จพ่อเสด็จแม่ข้ายังไม่ได้ตอบตกลงเลยที่จะเป็ชายาของเ้าบ้านี้ "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า ลูกเขยของข้ากลับไปเย็นนี้เ้าก็จัดการให้ข้าวสารให้กลายเป็ข้าวสุขเลยนะพวกข้าอนุญาติ "
" พวกเ้าสองสามีภรรยาหยุดได้แล้วดูนั้นซีเหยียนนั้นบิดชายผ้าแทบขาดแล้ว หยางโจวเ้ารีบเอาเหลนมาให้ข้าอุ้มโดยไวนะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" ท่านบรรพชน เสด็จพ่อเสด็จแม่ข้าไม่พูดกับพวกท่านแล้ว "
" โธ่ ! ซีเหยียนภรรยาข้าเย็นนี้กลับไปเราก้รีบไปผลิตลูกมาให้พวกท่านมาอุ้มกันนะ "
" ซิ เ้าบ้าเ้าลามก "
" เอ่อ ท่านบรรพชนข้าอยากมอบสิ่งของเหล่านี้ให้แก่ท่านผู้าุโทั้ง 12 ท่านไม่ทราบว่าจะเชิญพวกท่านมาได้หรือไม่ขอรับและข้ามีโอสถที่สามารถให้ท่านพ่อตาแม่ยายและผู้าุโทั้ง 12 ท่านใช้อาจจะทะลวงขั้นขึ้นเป็ขั้นกึ่งมหาเทพเทวะขั้นต้นได้เลยนะขอรับ ส่วนท่านผู้าุโบรรพชนก็สามารถใช้ทะลวงขั้นกึ่งมหาเทพบรรพการขั้นกลางได้เลยนะขอรับ "
" จะ เ้า ว่าอะไรนะเ้าบอกว่าพวกข้าอาจสามารถทะลวงขั้นกึ่งมหาเทพเทวะบรรพการขั้นต้นได้ทุกคนและท่านบรรพชนยังสามารถเพิ่มขั้นกึ่งมหาเทพเทวะขั้นกลางได้อีกนี้ไม่ใช่ความฝันไปใช่มั๊ย "
" หยางโจวเอ๊ย เป็โชคดีของอณาจักรมหาเทพเทวะบรรพการของข้ายิ่งนักที่ได้พบเจอเ้าความฝันของข้าจะได้เป็จริงเสียที่ ข้าน้ันไฝ่ฝันว่าจะได้กอบกู้เอกภพบรรพการกลับคืนมาเป็หนึ่งเดียวกันอีกครั้ง ข้าได้เรียกผู้าุโทั้ง 12 คนมาแล้ว "
" พรึ๊บบบบบ "
" คาราวะท่านบรรพชนคาราวะองค์มหาเทพเทวะาาและองค์ราชินีพวกข้ามากันพบแล้วขอรับ อ้าว ! นี้เ้าหนุ่มหยางโจวและองค์หญิงน้อยซีเหยี่ยนนี้ "
" ข้าหยางโจว ข้าน้อยองค์ซีเหยียนคาราวะผู้าุโทุกท่าน "
" ดี ๆ พวกเ้าเหมาะสมกันมากชายหนุมก็หน้าตาหล่อเหล่าหญิงสาวก็งดงามยิ่งนักเหมาะสมดังกิ่งทองใบหยกคงไม่มีใครในเอกภพบรรพการแห่งนี้เหมาะสมกันกว่าคู่ของเ้าแล้ว "
" ขอบพระคุณสำหรับคำอวยพรขอรับท่านผู้าุโทุกท่าน "
หลังจากผู้าุโทั้ง 12 นักษัตรได้ฟังเื่ราวจากท่านบรรพชนตามที่หยางโจวกล่าวมาข้างต้นที่จะทำให้ทุกคนอาจจะทะลวงขั้นเป็ขั้นกึ่งมหาเทพเทวะบรรพการขั้นต้นก็ยิ่งตื่นตะลึงแทบไม่อยากจะเชื่อว่าจะเป็ไปได้แต่เมื่อทุกคนได้เห็นน้ำอมฤตต้นกำเหนิดและผลจากต้นราชินีพฤษาและโอสถที่ใช้ทะลวงขั้นอีกจำนวนหนึ่งแล้วจึงได้เชื่อคำพูดหยางโจว
" หยางโจวพวกข้าไม่รู้จะตอบแทนบุญคุณของเ้าในครั้งนี้ได้อย่างไรพวกข้าอยากทำตามความฝันของอดีตบรรพชนทั้ง 12 นักษัตรมาตั้งนานแล้วเพียงแต่ว่าที่ผ่านมาพวกข้ามีพลังไม่เพียงพอที่จะไปต่อสู้กับเ้าพวกทรยศพวกนั้นเพียงแต่รักษาพื้นดินที่แร้นแค้นแห่งนี้ที่พวกมันไม่้าไว้ได้เท่านั้น และถ้าวันไหนไม่มีท่านบรรพชนและสัตว์อสูรเทวะคอยคุ้มครองอณาจักรแห่งนี้อยู่แล้วละก็สายเืมหาเทพเทวะบรรพการและสายเื 12 นักษัตรแห่งนี้คงสูญสิ้นไปแล้ว ท่านอดีตบรรพชน 12 นักษัตรท่านได้ส่งตัวสายเืมหาเทพเทวะบรรพการและสายเื 12 นักษัตรเช่นเ้ามาช่วยพวกเราแล้ว และเ้าหยางโจวเอ้ย บุญคุณในครั้งนี้ถ้าพวกเราสามารถบรรลุขั้นกึ่งมหาเทพเทวะบรรพการได้แล้วละก็พวกเราจะไม่ลืมบุญคุณของเ้าในครั้งนี้เลย "
" อย่ากล่าวเช่นนั้นเลยขอรับ ข้าในฐานะผู้สืบสายเืมหาเทพเทวะบรรพการและสายเื 12 นักษัตรก็มีหน้าที่ช่วยเหลืออณาจักรมหาเทพเทวะบรรพการแห่งนี้อยู่แล้วขอรับ "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า เหมาะสมแล้วทีเ้าจะเป็ผู้กอบกู้ดินแดนของพวกเรากลับคืนมา เอาละพวกเ้าทุกคนก็มาบ่มเพาะเพื่อทะลวงขั้นที่ตำหนักเมฆาล่องลอยแห่งนี้แหละเ้าจงแจ้งข่าวกับคนนักษัตรของพวกเ้าทุกคนเสีย ข้าจะวางค่ายกลป้องกันแห่งนี้ไว้ให้แ่าถ้าพวกเ้าทะลวงขั้นได้ข้าเกรงว่าพลังของพวกเ้าจะไปกระตุ้นเ้าพวกทรยศที่มันแยกดินแดนของพวกเราไปข้าเกรงว่าพวกมันจะมาทำร้ายพวกเ้าใน่พลังของพวกเ้าไม่นิ่งและเราต้องเก็บเื่นี้เป็ความลับแม้แต่ลูกหลานเ้าก็ห้ามให้รู้ได้โดยเด็ดขาด "
" ขอรับท่านบรรพชนพวกข้ารับรองว่าจะไม่มีใครรับรู้สิ่งเหล่านี้เป็อันขาด "
" เอาละหยางโจวจนกว่าพวกเราจะทะลวงขั้นสำเร็จถ้ามีเหตุการณ์หรือมีพวกขั้นกึ่งมหาเทพเทวะ มาก่อกวนข้าก็ฝากเ้าจัดการด้วยก็แล้วกันเ้าจงแปรงโฉมเป็ข้าก็แล้วกัน แต่เ้าห้ามใช้ทักษะวิชาอื่นนอกจากทักษะวิชาของข้านะมาข้าจะถ่ายถอดให้ "
" แต่ว่าท่านผู้าุโข้าคงไม่มีพลังและขั้นยุทธถึงท่านเลยนะขอรับ "
" เ้าไม่ต้องมาปิดบังข้าหลอกการที่เ้าแสดงออกและเ้ามีสิ่งของที่เอกภพบรรพการแห่งนี้ไม่มีและสูญหายไปพร้อมกับท่านบรรพชนมหาเทพเทวะบรรพการอยู่ ๆ มันมาโผล่ที่ตัวเ้านั้นมันก็แสดงแล้วว่าสหายข้าทั้ง 12 นักษัตรที่ออกไปตามหานั้นอยู่ในร่างกายของเ้า เื่นี้มีข้าและสหายข้าทั้ง 12 คนเท่านั้นที่รู้ เกรงว่าแม้แต่ตัวข้านั้นก็ไม่อาจต่อกรกับเ้าได้ มารับทักษะวิชาของข้าไปถึงแม้มันจะไม่ทรงพลังกับทักษะของเ้าแต่มันก็การันตีได้ว่าเ้าจะเป็ตัวข้า รับไป "
" ทักษะฝ่ามือเทวะ "
ทักษะฝ่ามือเทวะได้เข้าไหลสู่ดวงจิตของหยางโจววิ่งเข้าหลอมลวมเข้ากับดวงใจมหาเทพเทวะ และดวงใจมหาเทพเทวะได้ได้เปิดผลึกทักษะฝ่ามือเทวะที่แท้จริงออกมาส่งพลังไปที่ฝ่ามือทั้งสองข้างของหยางโจวเปลี่ยนผลังปราณเป็สีทองเข้มข้นแผ่กระจายปกคุมไปทั่วร่างกายหยางโจวจนทำให้บรรพชนและคนรอบถึงกับหน้าขาวซีดเพราะรับแรงกดดันของพลังปราณสีทองนี้ โดยเฉพาะซีเหยียนที่มีพลังและขั้นยุทธน้อยที่สุดถึงกับกระอักโลหิตออกมาจนร่างกายทรุดลงไปและสลบลงไปทันที่จนหยางโจวต้องรีบไปประคองเพื่อไม่ให้ศรีษะไปกระแทกกับพื้น "
" นี้มันพลังอะไรกันเพียงแค่ข้าถ่ายทอดทักษะฝ่ามือเทวะของข้าให้เ้าไม่น่าจะมีพลังปราณสีทองที่เข้มข้นขนาดนี้ ตัวข้าเองเพียงมีพลังปราณสีขาวเท่านั้นเมื่อใช้ทักษะนี้ เพียงแค่ปราณสีทองที่แผ่ออกมาก็กดพลังของข้าไปเกือบหมดนี้มันใช่ทักษะฝ่ามือเทวะที่ข้าถ่ายทอดให้เ้าอย่างนั้นหรือ แต่เอาเถิดเ้าพาซีเหยียนกับไปพักผ่อนก่อนตอนนี้พวกข้าจะปิดด่านฝึกตนกันแล้ว อย่างไรข้าก็ฝากอณาจักรนี้ให้เ้าดูแลด้วย "
" ขอรับท่านผู้าุโข้าขอตัวก่อน "