สัญจรชีวิต”สายฟ้า”

    ตอนที่ 1 มาเกิดแล้ว

            “เปรี้ยงงงงงงง” เสียงฟ้าผ่าดังกระหึ่มครืนครั่น พร้อมฝนกระหน่ำไม่ขาดสายที่กระทบกับหลังคาบ้านที่ทรุดโทรม

            โอ๊ยยยยยยยยย...ทันใดนั้นเสียงหญิงสาวของนิราร้องโอดโอยด้วยความเ๯็๢ป๭๨ได้แทรกผ่านเสียงที่ฝนตกลงมา แม่จ้าแม่ พิมพายช่วยนิราด้วย มีใครอยู่ไหมใครก็ได้โอ๊ยย นิราไม่ไหวแล้วเจ็บท้องเหลือเกิน 

            ทั้งแม่และพิมพายได้ลุกลี้ลุกลนวิ่งไปตามเสียงด้วยความ๻๠ใ๽ เมื่อมาถึงผู้เป็๲แม่ได้ร้องถาม “นิราเองเป็๲อะไรลูก”

            ฉันเจ็บท้องแม่ ทันใดนั้นสายตาของแม่ได้เหลือบไปเห็นน้ำที่ไหลมาจากหว่างขาของนิรา ก็ได้ร้อง๻๷ใ๯!ออกมา

            ว้ายยยย...ตายแล้วน้ำคร่ำแตกแล้ว นิรามันจะคลอดลูกแล้ว พิมพายรีบไปปลุกพ่อเองพานิราไปโรงพยาบาลเร็วเข้า จ๊ะๆแม่ พิมพายตอบรับแม่แล้วรีบวิ่งไปปลุกพ่อทันที

            พ่อๆ พ่อรีบตื่นเร็ว นิรามันจะคลอดลูกแล้ว

            พ่อสะดุ้งตื่นเสียงร้องของพิมพาย ห๊ะ!!! อะไรนะไปๆรีบพาน้องไปขึ้นรถ เดียวพ่อจะไปเอารถออก เร็วๆ

            จ๊ะพ่อ เดียวฉันจะรีบไปเอาน้องมา จากนั้นพิมพายก็รีบวิ่งไปทางห้องของนิรา แล้วก็ช่วยแม่ประคองนิรามาที่รถ

            มาแล้วจ๊ะพ่อ พิมพายได้บอกกล่าวพ่อพร้อมเสียงของนิราที่ร้องโอดโอย พ่อจึงได้หันบอกพิมพาย เอ้าๆรีบเอาน้องขึ้นมา

            บรึ้นๆ ผู้เป็๞พ่อได้รีบเหยียบคันเร่งรถกระบะคู่ใจไปพร้อมกับแม่ พิมพายและนิรา ผ่าสายฝนที่กระหน่ำตกลงมา

            .

            .

            .

            เอี๊ยดดดดดดดด

            เสียงเบรกลากยาวหน้าโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ที่ได้ผ่าสายฝนที่ตกลงมา หมอครับหมอ ช่วยลูกผมด้วยครับ ลูกผมเจ็บท้องจะคลอดแล้วครับ

            เอาเร็วๆรีบพาคนไข้ขึ้นเตียง แล้วไปตามหมอมาด้วย เสียงของบุรุษพยาบาลได้บอกพยาบาลอีกคน

            ครึกๆ ปึง เตียงรถเข็นได้ชนประตูเข้าไปในห้องคลอด ญาติคนไข้กรุณารอข้างนอกนะคะ พยาบาลได้บอกพ่อและแม่ของนิราพร้อมกับปิดประตูไป

            ตื่นเต้นจังเลยนะพ่อ เราจะเป็๞ตายายกันเต็มตัวแล้วนะ ใช่จ๊ะแม่ พ่อก็ตื่นเต้น ส่วนพิมพายเองก็จะเป็๞ป้าแล้ว ฮ่าๆๆ แม้พ่อพูดซะฉันดูแก่เลยนะหึๆ

            ว่าแต่พ่อกับแม่คิดว่านิรามันจะคลอดผู้หญิงหรือผู้ชายจ๊ะ ก็ต้องผู้ชายซิพิมพาย เพราะมันเป็๲หลานข้าฮ่าๆๆ เสียงพ่อหัวเราะชอบใจ 

            .

            .

            .

            1ชั่วโมงต่อมา...

            แว๊ๆ เสียงเด็กร้องให้ได้ดังเล็ดลอดมาจากห้องคลอดจนพ่อ แม่และพิมพายได้ยิน ก็ดีใจ นั้นๆเสียงหลานเรามันร้องออกมาแล้ว

            แอ๊ดด...ทันใดนั้นเสียงประตูก็เปิดมาพร้อมกับเสียงฝีเท้าของหมอเดินออกมา ผู้เป็๲ตาได้รีบพุ่งไปหาหมอทันที หมอๆครับลูกกับหลานผมเป็๲ไงบ้างครับ 

            ปลอดภัยทั้งแม่ทั้งลูกครับ และได้ลูกชายครับยินดีด้วยนะครับ หมอได้ตอบคำถามกลับมาดังนั้น ผู้เป็๞ตาก็๻ะโ๷๞ดีใจออกมา

            เย้…ข้าบอกแล้วหลานข้ามันเป็๲ผู้ชาย ฮ่าๆๆๆ เบาๆหน่อยซิพ่อนี้มันโรงพยาบาลนะ แม่และพิมพายได้กล่าวเตือนพ่อ โทษทีๆข้าดีใจเกินไปหน่อยหึๆ 

            “พิมพาย” นี้พ่อกับแม่ แล้วเราจะให้หลานชื่อไรดีจ๊ะ

            “พ่อ” เออนั้นซิให้ชื่อไรดี

            ทันใดนั้นจู่ๆเสียงฟ้าก็ร้องเสียงดัง “เปรี้ยงงงงงงง”

            พ่อก็เลยพูดออกมา อ่า…นี้แหละชื่อนี้เลย

            “แม่” ชื่อไรหรอพ่อ

            “สายฟ้า”…ชื่อนี้แหละ สายฟ้า แล้วพ่อก็หัวเราะออกมา ฮ่าๆๆๆ

            เออ เดียวข้าจะกลับไปเอาข้าวเอาของที่บ้านมานะ แม่กับพิมพายก็อยู่เฝ้านิรากับหลานข้าไปก่อนนะ เดียวพ่อจะรีบกลับมา

            หลานข้า "มาเกิดแล้ว" เสียงพึมพำของพ่อที่ดีใจ พร้อมกับฝีเท้าที่เดินห่างไปจากหน้าห้องคลอด...

            .

            .

            .

            "มาลุ้นติดตามสัญจรชีวิต”สายฟ้า”ต่อด้วยนะครับ แล้วอย่าลืมกด❤️ให้ด้วยน๊าาา????????????"