ถ้าคุณตื่นขึ้นมาในสถานที่ที่คุณไม่รู้จักเพดานเหล็กทรงกลมเบื้องหน้าดูหนาตันราวกับเป็ฝาจุกอะไรสักอย่างผนังที่ปิดทึบรอบทิศเป็สีเหมือนงาช้างหรือเขี้ยวสัตว์สักประเภทพื้นผิวที่คุณนอนอยู่นั้น...ไม่มี...ใช่‘ไม่มี’ คุณแค่ลอยอยู่เฉยๆ ณ ใจกลางความว่างเปล่าที่มีเพียงสะเก็ดฝุ่นสีดำแลพิลึกลอยฟุ้งอยู่รายรอบคำถามแรกที่จะขึ้นมาในหัวคุณคืออะไร?
ก.ที่นี่ที่ไหน?
ข.ฉันมาที่นี่ได้ยังไง?
ค.ทั้งหมดนี่มันคืออะไรกันฟะเนี่ย?
คุณจะเลือกตอบข้อไหนก็ไม่อาจรู้ได้แต่ชายหนุ่มที่เพิ่งลืมตาตื่นขึ้นในห้องปิดตายสีงาช้างนี้กำลังถามตัวเองว่า
‘ข้าเป็ใคร’
ที่ต้องถามคำถามนี้ก็เพราะว่านอกจากชื่อของตัวเองที่ยังจำได้แบบรางๆ แล้วเขาก็จำอะไรเกี่ยวกับตัวเองไม่ได้อีกเลย
ใช่...เขาความจำเสื่อมแม้ว่าเขาจะรู้สึกว่าตัวเองยังจดจำและเข้าใจสิ่งพื้นฐานได้ ยังนึกคำศัพท์ในหัวออกยังรู้ว่าสภาพที่เป็อยู่เรียกว่า‘ถูกขัง’ แต่ไม่ว่าจะพยายามนึกขนาดไหนเขาก็จำเื่ราวในชีวิตที่เคยผ่านมาหรือเหตุการณ์ที่เชื่อมโยงกับสถานที่และกาลเวลาไม่ได้เลย
เขานอนกะพริบตาปริบๆมองฝุ่นผงสีดำที่ลอยล่องไปมา แวบหนึ่งเขารู้สึกว่ามันดูละม้ายเศษชิ้นส่วนมนุษย์อย่างประหลาดเรือนผมยาวสีแดงเพลิงของเขาปลิวสยายคลอเคลียใบหน้าราวกับที่แห่งนี้ไร้แรงโน้มถ่วงในหัวของเขาว่างเปล่า ไม่รู้ และไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้นต่อสถานการณ์ที่เป็อยู่
เพื่อที่จะเข้าใจอะไรสักอย่างเขาพยุงตัวให้อยู่ในท่ายืน แล้วเดิน...ไม่สิ ลอย ไปสำรวจห้องที่ปิดกั้นตัวเขาไว้นิ้วเรียวยาวพยายามเอื้อมไปััผิวเรียบมันของผนังห้อง
ทันทีที่ปลายนิ้วััลายยันต์และอักษรขอมกลับผุดพรึ่บขึ้นเต็มผนังห้องสองแสงสว่างวาบเสียดแทงั์ตาจนไม่สามารถลืมขึ้นมองได้เปลวไฟแสบร้อนลามจากปลายนิ้วมือ แผดเผาร่างกายเปลือยเปล่าของเขาไปทั้งซีก
“อ๊ากกกก!!!”
ชายหนุ่มร้องด้วยความเ็ปเขาผละออกจากผนังและพยายามจะใช้มือตบไปตามเนื้อตัวเพื่อดับไฟ
แต่เขาไม่สามารถััตัวเองได้!มือไม้ของเขาทะลุร่างตัวเองไปมาราวกับกำลังหยิบฉวยอากาศธาตุ
ขณะที่กำลังใสุดขีดไฟที่ไหม้เขาอยู่ก็ดับลงไม่มีร่องรอยอะไรทิ้งไว้นอกจากความแสบร้อนที่ยังตรึงอยู่ที่ผิว...ผิวที่เขาไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าตอนนี้เขายังมีมันอยู่
“นี่มันเื่บ้าอะไรกัน!?!” เขาะโอย่างบ้าคลั่งก่อนจะพุ่งขึ้นไปทุบก้อนเหล็กทรงกลมเหนือหัว แต่ผลลัพธ์ก็เหมือนตอนที่เขาพยายามแตะผนัง
ชายหนุ่มโดนไฟปริศนาเผาตกลงมาเขามองไปรอบตัว แล้วก้มมองร่างอันเลือนรางของตัวเองอย่างสับสน
“เฮ้! มีใครอยู่ข้างนอกไหม! ช่วยข้าที!” ชายหนุ่มะโสุดคอแต่เสียงของเขาเพียงแค่สะท้อนไปมาอยู่ในห้องปิดตายไม่มีใครอื่นที่จะมารับรู้การมีอยู่ของเขา
ในโลกใบนี้หากจะมีคำถามอะไรที่ถ้าหาคำตอบไม่ได้แล้วจะชวนให้รู้สึกเคว้งคว้างที่สุดก็คงจะเป็คำถามที่ว่า
ฉันเป็ใคร?ทำไมฉันมาอยู่ที่นี่? แล้วฉันต้องทำยังไงต่อไป?
ชายหนุ่มซบหน้าลงกับหัวเข่าปล่อยคำถามมากมายในหัวเ่าั้ให้จมไปกับเสียงสะท้อนในห้อง
ช่วยข้าที
ช่วยข้าที
ช่วยข้าที
2K
