หลังจากที่ทำงานจบวันเรียบร้อยแล้วเขาก็ได้เดินทางกลับบ้านของตัวเองทันทีเพื่อไปกินข้าวเย็นพร้อมๆกับพ่อแม่ของเขาซึ่งก่อนหน้านี้เขาก็ได้บอกพวกท่านไปแล้วว่าได้งานที่บริษัทแห่งนี้
{84/100แต้มระบบ}{เงินสะสม1970บาท}
นี่คือผลประโยชน์ที่เขาได้รับมาในวันนี้จากการทำภารกิจในบริษัทซึ่งต้องบอกเลยว่าค่อนข้างคุ้มค่าเป็นอย่างมาก เมื่อกลับถึงบ้านพ่อแม่ของเขานั้นก็ได้เตรียมเอาหารมื้อพิเศษเอาไว้ให้กับเขาเพื่อฉลองที่เขาได้งาน
"เอ้าฉลองให้กับลูกชายของพวกเราที่ได้งาน"พ่อของโม่หิลนกล่าวด้วยความดีใจก่อนที่จะยกแก้วเบียร์ในมือขึ้นพร้อมกับยกสดเกือบหมดแก้วทันที
"อ้อจริงสิ ลูกช่วยไปงานโรงเรียนของน้องแทนพ่อกับแม่ได้รึเปล่าหน่ะ"แม่ของเขากล่าวขึ้น
"วันไหนหรอครับ"โม่หลินกล่าวถามด้วยความสงสัย
"อาทิตย์หน้าหน่ะ ลูกว่างรึปล่าว ช่วงนั้นพ่อกับแม่มีงานสำคัญต้องทำพอดีหน่ะ"แม่ของเขากล่าวบอกโม่หลิน
"ได้ครับเดี๋ยวขอลางานมาก็ได้"โม่หลินกล่าวตอบเขาไม่ได้อะไรอยู่แล้วเพราะตัวเขาเองเป็นคนให้ความสำคัญกับครอบครัวมากกว่าสิ่งอื่น ถึงแม้มันจะไม่ดีที่เข้าทำงานได้ไม่นานก็ขอลาหยุดแบบนี้
"จะดีหรอพี่พึ่งเข้าทำงานเองนะ หยุดแบบนี้อาจจะโดนว่าก็ได้ แถมไม่มีใครไปก็ไม่เป็นอะไรอยู่แล้ว"โม่หลิงเอ๋อกล่าวบอกเธอไม่อยากให้พี่ของเธอต้องมามีปัญหาเพราะตัวเธอเอง
"ไม่เป็นไรๆ พี่ไปได้ไม่ต้องห่วง"โม่หลินกล่าวบอกผู้เป็นน้องสาวของเขาให้คลายความกังวล
หลังจากนั้นทุกคนก็เลี้ยงฉลองกันต่อไปจนถึงเวลา3ทุ่มพ่อของเขาก็หลับไปด้วยความเมาจนต้องให้แม่และเขามาแบกกันขึ้นไปนอนในห้อง
เช้าวันต่อมาโม่หลินก็ได้ทำภารกิจประจำวันของเขาซึ่งวันนี้เขาทำได้เพียงอย่างเดียวคือการวิ่ง20กิโลเมตรเพราะตอนนี้ไม่มีขยะให้เขาเก็บอีกแล้วถึงมีแต่ก็ไม่พอกับจำนวนของภารกิจอยู่ดี ซึ่งเมื่อเขามองเห็นขยะเขาก็จะเก็บอยู่ดีเพราะอาจจะเป็นความเคยชินไปแล้วก็ได้
ในระหว่างที่เขากำลังวิ่งอยู่ในสวนสาธารณะเขาก็พบกับกลุ่มวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งที่กำลังรุมล้อมผู้หญิง2คนเอาไว้โดยแสดงท่าทางคุกคามออกมาอย่างชัดเจน
"ว่าไงคนสวยแค่ไปกับพวกเราแปปเดียวเอง รับรองว่าสนุกแน่นอน บางทีเธออาจจะติดใจจนขออีกก็ได้นะ"หนึ่งในกลุ่มกล่าวออกมาด้วยท่าทางแทะโลมพร้อมกับสายตาที่มองสำรวจร่างกายของพวกเธอ
"ถอยไปไม่งั้นชั้นจะเรียกให้คนช่วย"หนึ่งในหญิงสาวกล่าวบอกด้วยท่าทางหวาดกลัวเล็กน้อย
"ตอนนี้เวลาตี5ใครจะช่วยเธอได้กันต่อให้มีจริงคิดจะเอาพวกชั้น5คนลงหรอ"ชายคนนั้นกล่าวบอกพร้อมกับหัวเราะออกมาอย่างน่ารังเกียจ
ทางด้านโม่หลินที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่ไม่ไกลโดยเขาอาศัยต้นไม้เป็นกำบังเพื่อไม่ให้ถูกพบเห็น
"อลิสมีภารกิจให้ชั้นมั้ย"โม่หลินกล่าวถาม
[ภารกิจที่โอสต์ต้องการนั้นมีทั้งสิ้น3ภารกิจ แต่อลิสขอแนะนำด้วยกล้ามเนื้ออันเล็กจ้อยและทักษะการต่อสู้ที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินของโอสต์อย่าเข้ายุ่งเรื่องนี้ดีกว่า]เสียงของอลิสกล่าวบอกพร้อมกับให้คำแนะนำแก่เขา
"แล้วยังไงหล่ะ ใช่ว่าจำเป็นต้องเข้าไปช่วยตรงๆสักหน่อย"โม่หลินกล่าวเบาๆพร้อมกับมองดูภารกิจที่ีอลิสคัดเลือกเอามาให้แล้ว
{ภารกิจ จัดการอันธพาล จำนวน 1คน (ไม่จำกัด)} (สามารถรับได้เรื่อยๆ)รางวัล 200บาท,2แต้มระบบ
{ภารกิจ จัดการกลุ่มอันธพาล 1กลุ่ม จำนวนขั้นต่ำ5คนต่อ1กลุ่ม}รางวัล 2000บาท,12แต้มระบบ
{ภารกิจ ช่วยเหลือหญิงสาว}รางวัล 1000บาท,8แต้มระบบ
[จัดการในที่นี้หมายถึงการทำให้อีกฝ่ายหมดสภาพจนไม่สามารถต่อสู้ได้]อลิสกล่าวอธิบายให้โม่หิลนฟัง ทำให้เขาใช้วิธีการโทรแจ้งตำรวจหรือขอความช่วยเหลือ ซึ่งเขาก็ไม่ได้คิดที่จะทำแบบนั้นอยู่แล้ว
"เยอะเหมือนกัน"โม่หลินพึมพัมเบาๆก่อนที่เขาจะค่อยๆเดินย่องไปข้างหลังขอกลุ่มคนเหล่านั้นโดยแอบตามมุมต้นไม้ต่างๆเมื่อห่างจากคนพวกนั้นได้ประมาณ 5-6เมตรเขาก็หยุดและแอบนิ่งๆเอาไว้โดยในมือของเขานั้นมีกิ่งไม้ขนาดไม่ใหญ่มากแต่ถ้าถูกฟาดคงเจ็บไม่น้อยแน่นอน
โม่หลินไม่เลือกที่จะพุ่งใส่แบบตรงๆเขาเลือกที่จะวางแผนจัดการอีกฝ่ายด้วยแผนการที่เขาคำนวณด้วยสมองอันฉลาดหลักแหลมของเขา
[อลิสไม่เห็นด้วยในเรื่องสมองของโฮสต์]เสียงของอลิสดังขึ้นทำให้เขาเกือบเสียสูญล้มลงกับพื้นแต่โชคดีที่มันไม่เกิดขึ้นไม่งั้นเขาคงซวยแน่นอนถ้าทำให้เกิดเสียงจนกลุ่มอันธพาลเหล่านั้นรู้ตัว
จบ