“มี๊ครับรถโรงเรียนมาแล้วครับ ผมไปก่อนนะครับ จุ๊บ” ซัมเมอร์หันมาจุ๊บแก้มแล้วโบ๊กมือให้เดินขึ้นรถตู้โดยมีคุณครูประจำรถคอยเปิดปิดประตูให้ ก่อนหน้านี้ผมทำงานโรงพยาบาลสัตว์เลยไม่สะดวกถ้าจะขับรถไปรับไปส่งเอง แต่หลังจากเปิดคลีนิคเป็ของตัวเองผมก็จะไปรับไปส่งเองแล้ว หลังจากเห็นรถรับส่งนักเรียนไปแล้ว ผมก็เดินขึ้นคอนโด เมื่อคืนประมาณ1ทุ่ม คุณธันวานัดทำสัญญา วันนี้่10โมงผมก็ตกลงนัดเจอกันที่ตึกที่จะเช่าเลยเพื่อจะคุยลายละเอียดที่ผมสามารถตกแต่งดัดแปลงจากเดิมได้ ดีจังรวดเร็วทันใจดี ดูเมื่อวานวันรุ่งขึ้นนัดทำสัญญา
“เอ๊ะ ใครโทรมา” หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู อ้าวคุณแม่นี่เอง
“ครับคุณแม่”
“เป็ไงลูกสบายดีไหม ตาเมอร์เป็ไงบ้าง บอกแล้วว่าให้เอามาให้แม่เลี้ยงก็ไม่เชื่อ คิดถึงหลานจะแย่” รับสายปุ๊บก็บ่นยาวเลย นี่แระแม่ผม
“สบายดีทั้งลูกทั้งหลานแระครับ”
“แม่เพิ่งกลับจากญี่ปุ่นซื้อขนมมาฝากซัมเมอร์เพียบเลยจะเข้ามาหาแม่ที่บ้านหรือให้แม่ไปหาที่คอนโดดีจ้ะลูก”
“เดี๋ยวผมไปหาที่บ้านเองครับ จะฝากให้เลี้ยงหลานซัก1เดืิอน พอดีพัตได้ตึกที่จะเปิดคลีนิคแล้ว ว่าจะย้ายไปอยู่นั้นเลย แต่ต้องตบแต่งบ้างส่วนใหม่เลยอยากให้แม่เอาซัมเมอร์ไปดูให้หน่อย่นี้”
“สบายมากเื่แค่นี้ เอามาอยู่ตลอดเลยก็ได้ แม่เลี้ยงหลานคนเดียวของแม่ได้ มีแต่เรานั้นแระ จะเลี้ยงเองๆ”
หลังจากที่ผมคลอดแม่เห็นว่าผมเพิ่งเรียนจบใหม่เลยไม่อยากให้เลี้ยงเองแต่ผมยังยืนยันจะเลี้ยงลูกเองโดย่แรกเลี้ยงที่บ้านแม่แต่มันไกลที่ทำงาน ผมขอมาอยู่คอนโดตัวเองที่อยู่ั้แ่สมัยเรียนสัตวแพทย์ แต่ก็นานๆก็ไปนอนบ้านแม่บ้าง เพราะทางนู้นบ่นคิดถึงตลอด
“เดี๋ยววันนี้จะเอาหลานเข้าไปหาครับ แค่นี้ก่อนนะครับแม่ คิดถึงนะครับ”
หลังจากเดินทำงานบ้านเก็บจานล้างเรียบร้อยผมก็ไปอาบน้ำเพื่อเตรียมตัวไปเซ็นสัญญาวันนี้ ถึงผมจะเป็ลูกคุณหนู เป็แม่ลูก1 ไหนจะเป็หมอ ก็คงเหนื่อยคงวุ่นแล้วแต่ผมก็ยังทำงานบ้านเองทั้งหมด ไม่ได้จ้างแม่บ้านเลย ไม่ใช่ไม่มีเงินจ้างแต่ผมไม่ค่อยชอบให้คนอื่นมายุ่มยามในที่ส่วนตัวเท่าไหร่
@ตึกคลีนิคใหม่
เห็นหน้าตึกมีรถจอดอยู่แล้ว1คันคงมากันแล้ว ตายแล้วให้เ้าของมารอได้ไง เราก็มาถึงก่อนเวลา20นาทีนะ เผื่อไว้แล้ว ผมเป็คนตรงต่อเวลามาก ไม่ชอบการมาช้าผิดนัดอะไรแบบนี้
“สวัสดีครับคุณธันวามาไวจังเลยนะครับ”
“สวัสดีครับคุณพัตเตอร์ พอดีผมมาทำงานแถวนี้เลยใกล้ตึกครับ”
“แล้วเ้านายคุณละ”ผมมองซ้ายมองขวาไม่เห็นใครอื่น
“ยังไม่มาครับมีนัดเจอลูกค้าก่อนมาเจอคุณพัตเตอร์ครับ”
“คุณไปต้องไปหรอครับ”
“ไม่ใช่หน้าที่ผมหน่ะครับ555” คุณธันวาเลยเล่าว่าเ้านายเขาทำเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์หลายรูปแบบ ตัวเขามีหน้าทีเกี่ยวกับดูแลคนที่จะมาเช่าตึกแถวนี้ทั้งหมด ส่งนอื่นจะมีพนักงานทำแบ่งแยกกันไป
“ของเ้านายคุณทั้งหมดเลยหรอครับแถวนี้”รวยจังเลยนะที่ดินแถวนี้ถูกๆที่ไหน แต่งกจังแบ่งขายสักตึกก็ไม่ได้พวกใจแคบ
“ครับ80%เป็ของเ้านายผมครับ”
10.30
คุยกับคุณธันวาจนไม่รู่จะคุยอะไรกันแล้วปานนี้เ้าของตึกยังไม่โพล่หัวมาเลยครับ อืมตรงต่อเวลาดีจริงๆ ถ้าไม่ติดว่าชอบตึกนี้มากผมกลับไปแล้ว คนอะไรไม่ตรงต่อเวลาเลย เสียงประตูเปิด อ่ะคงมาแล้ว มีผู้หญิงคนนึงเดินมาเปิดประตู ผมคิดว่าคงเป็เลขาอะไรประมาณนี้ ตามด้วยผู้ชายตัวสูงของตัวตาเปล่าน่าจะไม่ต่ำกว่า185เิเ ผิวไม่ขาว ใส่ชุดสูทดูก็รู้ว่าคงแพงมาก ผมดำขลับ หน้าตาหล่อเหลา แต่ที่ใกว่านั้นที่ตาคนนั้นที่เจอในร้านอาหารเมื่อวานนี่ คนที่หน้าตาเหมือนซัมเมอร์ เอ๊ะซัมเมอร์เกิดที่หลังเขา ต้องซัมเมอร์ซิหน่ะที่เหมือนเขา
“สวัสดีครับขอโทษที่มาช้านะครับ” ตานั้นพูดขอโทษที่ตัวเองมาช้า แต่ดูจากหน้าตาแล้วคงจำผมไม่ได้ที่เจอกันร้านอาหาร แต่ก็ดีแล้วครับผมไม่อยากวุ่นวาย
“ครับสวัสดีครับ ไม่เป็ไรครับ”
“ผมศรัณย์ครับ เรียกว่าพี่ซิมก็ได้ครับ”ผู้ชายตรงหน้าแนะนำตัวพร้อมยิ้มหวานให้
“ส่วนนี้คุณพิมพ์เลขาผม”เธอยิ้มให้พร้อมยกมือไหว้ผม “คุณพิมพ์นั่งรอผมตรงนั้นก่อนแล้วกัน”คุณพิมพ์พยักหน้าแล้วเดินไปหาที่นั่งแยกจากเราไป คงเป็เพราะอย่สงที่คุณธันวาเล่าถ้าคนละสายงานก็แบ่งหน้าที่กันไป ไม่ต้องมาปวดหัวกับงานที่ไม่ได้เกี่ยวคล่อง
“ผมภัทรพลครับ เรียกภัทรก็ได้ครับ”
“อ้าวทำไมลูกน้องผมเรียกคุณพัตเตอร์”
“นั้นชื่อเล่นผมครับ”
“แล้วทำไมไม่แนะนำชื่อเล่นกับผม”
“ก็ผมกับคุณเพิ่งเจอกันครั้งแรกไม่ได้สนิทกัน”
“แต่สนิทกับลูกน้องผมว่างั้น”ตานี่ยังไงเนี่ยมาหาเื่กับลูกค้าที่เช่าตึกเพราะแค่ไม่แนะนำชื่อเล่นเนี่ยนะผมไม่พูดอะไรกลับกับคนที่โตแต่ตัวนิสัยเด็ก
“ผมอยากเรียกพัตเตอร์บ้าง”ยัง ยังไม่หยุด
“แล้วแต่คุณเลยครับ”ผมเบื่อจะเถียงกับเด็ก3ขวบ เขาอยากเรียกอะไรก็เรียกไป
“น้องพัตเตอร์เรามาเซ็นสัญญากันดีกว่า พร้อมจูงมิผมไปที่โต๊ะ” เนียนไปป่ะเนี่ย ตานี่ ดูด้วยตาเปล่ายังรู้เลยว่าเ้าชู้ ดีนะแค่เซ็นสัญญาอย่างอื่นติดต่อคุณธันวาถ้าติดต่อตานี่บ้าตายพอดี เราได้ตกลงรายละเอียดต่างๆและอีตาคุณศรัณย์
“ผมเข้ามาตบแต่งได้วันไหนครับ”
“เริ่มพรุ่งนี้ได้เลยครับคุณพัตเตอร์”คุณธันวาตอบ เพราะว่าตาคุณซิมนั่งจ้องเขาพร้อมยิ้มหวานทำตาปิ๊บๆใส่เขา โอ้ยกุจะบ้าตาย เป็เ้าของบริษัทได้ยังไงว่ะ
“ขอบคุณครับ เสร็จเรียบร้อยแล้วใช่ไหมครับ งั้นผมคงต้องขอตัวก่อน”
“ใกล้เที่ยงแล้วไปหาอะไรทานด้วยกันก่อนซิน้องพัตเตอร์”
“ไม่รบกวนดีกว่าคะพอดีมีนัดแล้ว ขอตัวก่อนนะครับ สวัสดีครับ” ตาคุณศรัณย์ทำหน้าเป็หมาหงอย แต่ผมไม่ได้สงสารที่แสร้งทำหน้าของเขา แล้วยกมือไหว้แล้วเดินออกไป
“ฮัลโหลครับ พี่คัตเตอร์ เจอกันที่ร้านอาหารเลยก็ได้ครับ ผมกำลังออกไป”
“อืมได้ ขับรถดีๆ”
“ครับ”
4K
![เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นผู้ดูแลฟาร์มผู้มั่งคั่งบ้างได้ไหมคะ？[แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1777289001_54748035.webp)
