กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในบ้านของทันซอนที่เพิ่งกลับมาจาก เกาหลี เขารีบตรงไปรับโทรศัพท์ปริศนาในยามเช้านี้ทันที
"ผมชื่อ โนริมาจินะครับเพื่อน ประธาน แฮรอน ให้ข้อเสนอ จะซื้อเกมส์ God farm ของผมในราคา 1หมื่นล้านบาทครับ แต่ผมยังไม่แน่ใจ ผมเลยโทร. มาหาคุณเพื่อน ตอนนี้ผมขอบอกเลยว่า ผมกำลังถูกตามล่าอยู่" ปลายสายพูดด้วยเสียงสั่นเครือ จนทันซอนฟังไม่ค่อยเข้าใจ มันเป็นภาษาท้องถิ่น โปปุรอน ซึ่งเขาเพิ่งศึกษาได้เพียง 3เดือน
ในขณะที่พูดกันอยู่ เลขาหูแมวที่ชื่อ มิวร่า ก็เข้ามาเอา น้ำชาเขียวไทยให้ทันซอนดื่ม แต่แล้วปลายสายก็ถูกตัดไป พร้อมกับเสียงคนส่งพัสดุมาถึงหน้าบ้านของทันซอน ประธานบริษัทหนุ่ม เขารีบไปรับพัสดุทันที ข้างในมี จดหมายฉบับหนึ่ง กับคอนเทคเลนส์อัจฉริยะ
ทันซอนเปิดอ่านจดหมายฉบับนั้นทันที ก่อนจะผลีผลามออกจากบ้านไป โดยไม่บอกอะไรเลขา มิวร่าเลย เขารีบตรงไปสนามบิน เพื่อบินไปยังอาณาจักรโปปุรอนทันที
4 ชั่วโมงต่อมา......
ณ อาณาจักรโปปุรอน
ตุบ ตุบ ตุบ
เสียงเคาะประตูโรงแรมของทันซอนดังขึ้น ปลุก ฮิคาริ ให้ตื่นขึ้นมากลางดึก เธอรีบวิ่งมาเปิดประตูต้อนรับ ทันซอนในทันที แม้ว่าตอนนี้จะตีสองแล้ว
ทันซอนถือกระเป๋าใบใหญ่เดินเข้ามา พร้อมโชว์นาฬิกา ยี่ห้อ โอลาโร่ ราคาหลายสิบล้านบาทอย่างไม่ตั้งใจ เพราะเขาต้องการจะดูเวลา ในอาณาจักรโปปุรอนตอนนี้ เขามองหน้า ฮิคาริ แล้วกล่าวทักทาย
" ผมคงไม่ได้มารบกวนเวลานอนของคุณ หรอกนะครับ " ทันซอนกล่าวอย่างสุภาพก่อนเดินเข้าไปในโรงแรม ตามคำเชื้อเชิญของฮิคาริ
" ไม่หรอกค่ะ ชั้นเพิ่งตื่นตอนเที่ยงคืนนี้เองค่ะ มีอะไรให้ชั้นรับใช้คะ " ฮิคาริ พูดด้วยน้ำเสียงใสๆของวัยรุ่น อายุ 20ปี เธอมีหน้าตาออกไปทางญี่ปุ่น ผมแดง และตาสีทอง ใบหน้ารูปไข่ได้รูป ดูสวยงามราวกับนางงามเลยทีเดียว
" ผมอยากได้ห้องเดี่ยวห้องนึงครับ " ทันซอนกล่าว พร้อมกับมองโรงแรมที่หรูหรา ของฮิคาริ ที่มีชื่อเสียงมาเกือบร้อยปี
และเพราะมันมีชื่อเสียงมาเกือบร้อยปี มันเลยไม่มีลิฟต์ - -*
" ห้องพักเดี่ยวเหรอค่ะ " ฮิคาริ ทำหน้าซีเรียส เธอเปิดสมุด แล้วไล่รายชื่อในทันที เพิ่งมีคนเช่าห้อง ชาวญี่ปุ่นที่อยู่ชั้น 8 เช็คเอ้าออกไปเมื่อเช้านี้ เธอเลยชวน ทันซอนไปยังชั้น 8 โดยกล่าวอย่างสุภาพ
" ห้องเช่าเดี่ยวเหลือที่ชั้น 8ห้องนึงค่ะ คุณต้องการไหมค่ะ "
" ชั้น 8!!! " ทันซอนทำหน้าตกใจแล้วหันไปมองกระเป๋า ใบใหญ่ที่แสนหนักของเขา แล้วหันมาพูดกับฮิคาริ ด้วยความาตกใจ ละคนเหนื่อยใจ
" ผมเหนื่อยมากแล้ว ขอห้องคู่ก็ได้ครับ "
" ค่ะ ค่ะ " ฮิคาริกล่าว ก่อนจะเดินนำทันซอนไปที่ชั้น 3
แอ๊ดดดดดดดดดด
ฮิคาริ เธอเปิดประตูเข้าไป ในห้องนั้น ซึ่งมีหนุ่มนักกวี ชาวจีน ชื่อกวางเฟย พักอาศัยอยู่ เขานอนอยู่บนเตียงสองชั้น ที่ชั้นบนยังว่างอยู่ เขาเลยเอาเป็นที่ตากถุงเท้า ซึ่งส่งกลิ่นเหม็นมาก จนทันซอนทำหน้ามุ่ย แล้วหันมาบอกฮิคาริว่า
"งั้นขอ ห้องเดี่ยวชั้น 8 ก็ได้ครับ "
แต๊ก แต๊ก แต๊ก
เสียงรองเท้าของทันซอนย่ำขึ้นไปบนชั้น 8อย่างยากลำบาก มันเป็นชั้นบนสุดที่เก่าแก่และโบราณอย่างมาก มันเป็นห้องสไตล์ยุโรปที่น้อยคนนักจะได้เห็น
แอ๊ดดดดดดดดดดด
ฮิคารุเปิดประตูเข้าไปในห้อง 802 ทุกอย่างในห้องนี้เป็นของเก่า แม้แต่กับส้วมที่อยู่ในชั้นนี้ และเพราะมันเป็นห้องโบราณ มันเลยไม่มีที่เสียบ ปลั๊กไฟ แถมยังไม่มีไฟฟ้าอีกด้วย ต้องจุดเทียน ถึงจะอยู่ได้ แต่มันเป็นห้องที่ใครๆก็ต้องการ ถ้าต้องการความโรแมนติคแบบสันโดษ
ตุบ
ทันซอนวางกระเป๋าลง และมองห้องด้วยสายตาละห้อย ก่อนจะกล่าวกับสาวน้อย เจ้าของโรงแรม
" เก่าจังนะ "
ฮิคาริ ขยิบตาอย่างน่ารัก เป็นคำว่าขอบคุณที่ชม เธอเอื้อมมือไปเปิดหน้าต่างสุดหรู ออกไปข้างนอกเพื่อรับลม
" ชอบห้องนี้ไหมค่ะ " ฮิคาริกล่าวอย่างภูมิใจ ในห้องสไตล์ยุโรปนี้
ทันซอนพยักหน้าก่อนจะกระโดดขึ้นไปนอนบนเตียง อย่างสบายเพราะเขาเหน็ดเหนื่อยมามากแล้ว
" ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ชั้นขอตัวนะคะ " ฮิคาริขอตัว แต่ก็เหมือนเธอเพิ่งนึกอะไรออก
" อ้อ ฉันชื่อ ฮิคาริ นะค่ะ เป็นภาษาญี่ปุ่นแปลว่าแสงสว่าง ถ้ามีอะไรเรียกชั้นนะค่ะ "
" ทันซอนครับ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ "
หลังจากแนะนำตัวกันแล้ว ฮิคาริก็ขอลาออกมาและเดินลงไปด้านล่าง
30นาทีต่อมา......
ตอนนี้เวลา ตี2 ครึ่งแล้ว
ทันซอนยังคงนอนเล่นอยู่บนเตียง โดยมีแสงไฟอ่อนๆจากเทียนไขส่องต้องใบหน้าของเขา
กริ๊ง กริ๊ง
เสียงริงค์โทน จากโทรศัพท์ ยี่ห้อโปซาปุกาแลกซี่ ดังขึ้น ทันซอนรีบลุกขึ้นไปคว้า ตะเกียงเจ้าพายุมาส่อง มันถูกโทร. มาจากมิวร่า เลขาของเขาจาก เกาหลีใต้นั่นเอง
ติ้ง!!! ทันซอนรับโทรศัพท์
" ท่านค่ะ ทำไมท่านรีบออกเดินทางกระทันหันแบบนั้นค่ะ ทิ้งชั้นไว้ที่เกาหลีเนี่ย ตอนนี้ท่านอยู่ไหนค่ะ " มิวร่าตะคอกเสียงแข็ง เพราะเธอเป็นห่วงทันซอนอย่างมาก
" ผมอยู่ที่ อาณาจักรโปปุรอน น่ะ กำลังตามตัวโนริมาจิอยู่ ตอนนี้อยู่โรงแรม ฮิคาริซันเดย์ "
" ท่านรอดิฉันอยู่ที่นั่นก่อนนะค่ะ แล้วดิฉันจะรีบตามไป " มิวร่ากล่าวอย่างรีบร้อน และรีบจองตั๋วเครื่องบิน จากกรุงโซล มายังอาณาจักรโปปุรอนทันที ก่อนที่ทันซอนจะตัดสายไป
จ๊อกๆ จ๊อกๆ
ทันซอนรู้สึกหิวขึ้นมา เขาเลยหยิบมาม่าออกจากกระเป๋า และมองหากระติกน้ำร้อนในห้องพักแห่งนี้
- -* ใช่มันมีกระติกน้ำร้อนวางอยู่ แต่ไม่มีที่เสียบปลั๊กไฟ ทันซอนสบถออกมาอย่างหัวเสีย แล้วขว้างมาม่าทิ้งจนมันตกกระจายบนพื้น ตอนนี้เขาอยากกินข้าวแล้ว
ทันซอนเปิดประตูห้อง และเดินลงบันไดอันวกวนลงมาชั้นล่าง เพื่อหาของกิน แต่ในตู้เย็นของชั้น 1 กลับไม่มีของกินเหลืออยู่เลย เพราะกวางเฟย เพิ่งเหมาของกินทั้งหมดขึ้นไปกินบนชั้น3 เพราะเขาติดเกมส์ เลยต้องกินมื้อดึก
" โธ่เว้ย ไม่มีไรกินเลย ไปกินข้างนอกก็ได้ฟะ " ทันซอนสบถ ก่อนจะตะโกนคำหยาบออกมา และเดินออกไปข้างนอก ตอนตี3 เพื่อจะหาของกิน
ร้านรวงขายข้าวต่างๆตามข้างทางกลับปิดหมด มีเสียงหมาเห่าดังระงม และขอทานจับกลุ่มคุยกัน
ทันซอนมอง หมาสามสี่ตัว ที่เริ่มมารุมล้อมเขา พวกมันเห่าโฮ่งๆ อย่างไม่เป็นมิตร และแยกเขี้ยวใส่เขา
" ไปไกลๆเลยเจ้าหมาน้อย " ทันซอนกล่าว ก่อนจะถูกหมาทั้งฝูงวิ่งไล่กัด
อาคคคคคคคคคคคคคคคคคคค พระเจ้าาาาาาาาาาาาาาาาา ช่วยตรูด้วย
ทันซอนวิ่งหนีไปตามตรอกซอกซอย จนมาถึง ร้านเมดคาเฟ่แห่งหนึ่งที่เปิดโต้รุ่ง สาวน้อยชุดเมดคนหนึ่งหยิบไม้กวาดขึ้นมาไล่หมาที่วิ่งตามทันซอนมา และเริ่มกล่าวทักทายทันซอนอย่างเป็นมิตร
" โอยาซึมินาไซ โกสุจิซามะ ( สายันต์สวัสดิ์ค่ะ นายท่าน )"
เธอ และแมวน้อยอีกตัวหนึ่ง ทำท่าต้อนรับเขาอย่างสุภาพ และชี้เข้าไปในร้าน ทันซอนรีบเดินเข้าไปทันที
" กี่ท่านค่ะ " สาวน้อยชุดเมดอีกคนหนึ่ง นามเอลิเซ่ เข้ามาต้อนรับทันซอนอย่างเป็นกันเอง ทันซอนดูชื่อจากป้ายที่อยู่ตรงหน้าอกของเธอ แล้วค่อยๆพูดออกมา
" 1 คนครับ " ทันซอนกล่าว ก่อน เอลิเซ่ จะหยิบเมนูมาให้ ทันซอนอ่าน
" นี่ เมนูค่ะ จะรับอะไรดีค่ะ "
" เอา ออมเล็ทจานนึงแล้วกัน " ทันซอนกล่าวอย่างใจเย็น เมื่อไม่เห็นหมาที่แอบรอเขาอยู่ข้างตึก อย่างไม่เป็นมิตร
" ออมเล็ท จานนึงนะค่ะ นายท่าน " เอลิเซ่กล่าว ก่อนจะเดินไปสั่งอาหารที่ห้องครัว
5 นาทีต่อมา......
ออมเล็ทแสนอร่อย ก็มาวางอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว เอลิเซ่ เมดสาวร่ายเวทย์มนต์ทำให้ อาหารอร่อยขึ้น ใส่ออมเล็ทจานนี้ ทันซอนเริ่มกินมันอย่างเอร็ดอร่อยจนลืมหิว
เขากล่าวขอบคุณ และกำลังจะจ่ายตังค์
" ทั้งหมดเท่าไหร่ครับ "
" จานละ 500 บาทค่ะ " เอลิเซ่มองหน้าชายหนุ่มอย่างเริ่มสงสัยว่าเขาจะมีตังค์จ่ายหรือเปล่า
ทันซอนสองมือล้วงกระเป๋ากางเกง ปรากฏว่ามันโดนหมากัดเป็นรู และกระเป๋าสตางค์ของเขาได้หล่นหายไปแล้ว อาจเป็นหมาตัวนั้น ที่ชื่อ ชิโร่ คาบไป ( 1ใน 4หมาที่ปลอกคอ เขียนชื่อว่า ชิโร่ )
' ไม่นะ กระเป๋าสตางค์ หายยยยยยยยยยยย!!! ' ทันซอนคิด และหัวเราะแฮะ แฮะ
เอลิเซ่เมดน้อยทำหน้าดุใส่ แต่แล้วเธอก็ยิ้มขึ้นมา เมื่อริเอะเมดที่ช่วยไล่หมาให้ทันซอนเดินเข้ามาพร้อมกับแมวน้อย แล้วกล่าวว่า
" ถือว่าทำบุญ แล้วกัน วันหลังถ้ามีจ่าย ค่อยเอามาจ่ายนะ โกสุจิซามะ"
ทันซอนขอบคุณริเอะ และรีบออกจากร้านเมดคาเฟ่ทันที เพราะกลัวเธอเปลี่ยนใจ เพื่อจะไปจัดการกับหมาทั้งสี่ ที่ไล่กัดเขาด้วยตัวเอง
เขาเดินหลงทางมาเรื่อยๆ จนถึงจัตุรัสกลาง ซึ่งเป็นสวนสาธารณะให้ผู้คนมาเดินเที่ยวเล่นได้แม้จะเป็นยามกลางคืน ในขณะนั้นเอง เสียง อีเว้นของเกมส์ God farm ก็ได้เริ่มต้นขึ้น
ติ้ง!!! เกมส์เริ่มแล้วค่ะ............คอมพิวเตอร์ AI กล่าว ก่อนที่นักรบกระต่ายเสือดาวจะกระโจนออกมาจากเงามืด ข้างรูปปั้นฮีโร่ ไออ้อนเทล มันถือปืน อาก้ามาด้วย
ปั้ง ปั้ง ปั้ง
กระสุนหลายนัดทะลุร่างทันซอนไป
และทันซอน ก็ถูกยิงจมกองเลือด และล้มลงไปตาย แต่ยังไม่ตายจริง เขาเพียงถูกให้ออกจากเกมส์ God farm เท่านั้น
================================================โปรดติดตามตอนต่อไป
ภาษาจีนวันละคำ
A :วันนี้จะเอาคำศัพท์จากนิยายมาสอนนะ
B : วันนี้เป็นคำว่าอะไรครับ
A : เป็นคำว่า 主人 Zhǔrén แปลว่า นายท่าน
B : อ่านว่า จู่เหยิน นะครับ
A,B : จ้ายเจี้ยนเก้อว้ยถงเสวีย
บายครับ
2K
