บทที่ 14: การปกป้องที่มาพร้อมกับความห่วงใย
ในค่ำคืนที่เงียบสงบ ราชวังจันทราเต็มไปด้วยแสงจันทร์อ่อนๆ ที่ตกกระทบบนพื้นหินเรียบในทางเดิน การเคลื่อนไหวของทหารและคนรับใช้ที่เดินไปมาดูเหมือนจะไม่ได้สะท้อนความตึงเครียดที่เกิดขึ้นในใจขององค์ชายราธัน
ข่าวที่เ้าชายคาเอลลวนลามอรัญญาได้แผ่กระจายมาถึงองค์ชายราธันอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกโกรธและกังวลเต็มไปทั่วหัวใจของเขา แม้ว่าเขาจะพยายามเก็บความรู้สึกเ่าั้เอาไว้ในห้องพระราชวังแห่งนี้ แต่ก็ไม่สามารถห้ามตัวเองจากการตัดสินใจที่เด็ดขาดได้
องค์ชายราธันรีบออกจากห้องทรงงานในทันที มุ่งหน้าไปยังสวนที่อรัญญาและมาลินาเพิ่งออกไปเขาไม่สนใจว่าจะต้องทำให้พระราชวังวุ่นวายแค่ไหน เขาต้องไปพบเธอและแน่ใจว่าเธอจะปลอดภัย
เมื่อมาถึงสวน เขาพบกับอรัญญาที่นั่งอยู่ที่ม้านั่งหินข้างต้นไม้ใหญ่ ดวงตาของเธอแดงก่ำจากการะเืใจ สายลมเย็นพัดผ่านผมยาวของเธอที่เริ่มร่วงหล่นลงมาจากต้นไม้ แต่เธอกลับดูนิ่งเฉยเหมือนทุกอย่างภายนอกไม่มีผลอะไร
องค์ชายราธันเดินเข้ามาใกล้เธออย่างเงียบๆ แล้วนั่งลงข้างๆ เธออย่างระมัดระวัง "อรัญญา..." เขาเอ่ยเสียงต่ำ แต่เต็มไปด้วยความห่วงใย
อรัญญาหันมองเขาในทันที ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย บางอย่างดูเหมือนจะไม่พอใจ แต่ในขณะเดียวกันก็เต็มไปด้วยความขอบคุณที่ได้เห็นเขาที่นี่
"ท่าน..." เสียงของอรัญญาสั่นเครือ "ทำไมท่านถึงมา? ท่านไม่ต้อง..."
องค์ชายราธันยิ้มเล็กน้อย แม้ว่ามันจะไม่ใช่รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุข แต่เป็การแสดงออกถึงความห่วงใยอย่างลึกซึ้ง "ข้าทราบแล้ว... ว่าเกิดอะไรขึ้น ข้าไม่อาจปล่อยให้เ้าต้องเผชิญหน้ากับการกระทำเช่นนั้นโดยลำพัง"
คำพูดของเขาทำให้อรัญญารู้สึกถึงความอ่อนโยนที่เขามอบให้ ความรู้สึกขัดแย้งในหัวใจของเธอเริ่มคลี่คลายลง
"ฉันขอโทษ... ฉันไม่อยากให้ท่านต้องมารู้เื่นี้" อรัญญาพูดเสียงเบา
องค์ชายราธันจับมือของอรัญญาเบาๆ และมองไปที่ดวงตาของเธอ "อย่าเสียใจเลย เ้าจะไม่ต้องเผชิญกับสิ่งนี้คนเดียวอีกแล้ว ข้าจะปกป้องเ้า"
การกระทำของเขาทำให้หัวใจของอรัญญาเต้นเร็วขึ้น และในขณะเดียวกันก็เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ไม่สามารถบอกได้ว่าเป็อย่างไร
"ข้าจะจัดการกับเ้าชายคาเอล... และข้าจะเพิ่มความเข้มงวดในการคุ้มครองเ้าด้วย" องค์ชายราธันพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "ข้าจะไม่ให้เกิดเื่แบบนี้ขึ้นอีก"
อรัญญาพยักหน้าอย่างช้าๆ แม้ว่าความรู้สึกในใจของเธอยังคงสับสน แต่เธอก็รู้ว่าเธอไม่สามารถปฏิเสธความห่วงใยจากองค์ชายราธันได้
ในคืนนั้น หลังจากที่องค์ชายราธันกลับไปที่ห้องทรงพระาา เขาก็เรียกประชุมเหล่าขุนนางและองครักษ์ที่มีบทบาทในราชวังเพื่อให้วางแผนการเพิ่มความเข้มงวดในการคุ้มครองอรัญญา โดยเฉพาะการเฝ้าระวังเ้าชายคาเอลและผู้ที่อาจจะก่อความไม่สงบในราชวัง
องค์ชายราธันสั่งการอย่างเคร่งครัด “ั้แ่คืนนี้ไป ข้าอยากให้ทหารและองครักษ์เฝ้าระวังทุกฝีก้าวของอรัญญา ให้ทุกคนรู้ว่าเธอได้รับการปกป้องอย่างเต็มที่จากข้า”
ผู้บัญชาการองครักษ์ยืนขึ้นอย่างเคารพ "ขอรับ ข้าจะทำตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด"
องค์ชายราธันมองไปที่มุมห้องอีกครั้ง ก่อนที่จะพูดเสียงแ่ “ข้าไม่อาจปล่อยให้ใครมาทำร้ายเธออีก…”
เขาหยุดพูด แล้วหันไปมองที่ภาพของอรัญญาบนโต๊ะงาน ซึ่งเป็ภาพที่ถูกวาดในยามที่เธอไม่ทันตั้งตัว มันทำให้เขารู้สึกถึงความพิเศษบางอย่างที่เขามีต่อเธอ แม้ว่าเขาจะไม่สามารถแสดงออกได้ในทันที แต่ความรู้สึกนั้นมันลึกซึ้งเกินกว่าจะปฏิเสธ
10K
