เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่เก้าสิบเอ็ด สร้างสุขอนามัยป้องกันผีปอบ

“เอาล่ะพวกเราช่วยกันทำความสะอาด”

ผมใช้เวลาหลังจากเสร็จงานนอกจากทำความสะอาดสถานที่จัดงานแล้วยังทำความสะอาดตลาดรอบๆไม่ให้มีซากหมาเน่าไก่ตาย  หนูตายเครื่องในเน่าฯลฯ

นอกจากจะเป็นการระวังเรื่องสุขอนามัยแล้ว

ผมยังไม่ต้องการให้ผีปอบหรือกระสือมากัดกินซากสัตว์ที่เน่าต่างๆเหล่านี้

เรากำจัดกองขยะที่ส่งกลิ่นเหม็นก็เท่ากับว่าเราสามารถกำจัดแหล่งที่พวกผีปอบและผีกระสือมาทำมาหากินได้อีกทางหนึ่ง

รวมถึงเป็นการที่สามารถอธิบายเรื่อง

“ค่าธรรมเนียมและค่าทำความสะอาด”

ให้คนที่จ่ายเงินค่าธรรมเนียมให้กับพวกเราเข้าใจได้ด้วย

และที่สำคัญมันคือตลาดของผมหรือของพ่อกำนันแจ่มนั่นเอง

เจ้าของตลาดจะดูแลทรัพย์สินของตนเองก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

“ไอ้แดง ไอ้แกละ แยกขยะแต่ละชนิดด้วยไอ้จุกโรยปูนขาวตรงนี้”

ผมคิดว่าจะเอาพวกของที่พอใช้ได้ไปทำปุ๋ยหรือของที่เกี่ยวกับวิทยาอาคม

แต่การกำจัดขยะนั้นมันก็ต้องอาศัยงบประมาณมากกว่าเดิมและเสียเวลามากกว่า

แต่สำหรับผมแล้วก็ถือว่าจ้างไอ้แกละไอ้แดง ไอ้จุก เด็กที่อยู่ตามตลาดให้เป็นลูกน้องของผมไปด้วยในตัวนั่นเอง

รวมทั้งเจ๊กฮงก็มาช่วยด้วย

“อาเจิกย้ายก้องหินมาตรงนี้นาตามตำราของสกุลอั๊ว ต้องเอาหินมากักโชกลากไว้นา”

พอผมถามเจ๊กฮงว่าพอมีตำราโบราณของตระกูลติดตัวมาจากแผ่นดินใหญ่บ้างไหม

เจ๊กฮงก็ได้ไปหาอยู่ในกำปั่นของบรรพบุรุษอยู่หลายวันจนได้ตำราฮวงจุ้ยมาเล่มหนึ่ง

จึงจ้างแกมา Renovate จัดสถานที่ใหม่ๆเพื่อป้องกันผีปอบและภูตผีต่างๆในตลาด

ผมคิดว่าอย่างไรก็ได้มีดีกว่าไม่มีเอาไว้ป้องกันกระสือและกระหังผีปอบต่างๆไม่ให้เข้ามาในหมู่บ้านเราอีกผมก็คิดว่ามันคุ้มค่า

“ถ้าเห็นใครแปลกๆเข้ามาในหมู่บ้านมาแจ้งข้าเลยนะไอ้จุก ไอ้แกละ ไอ้แดง”

ผมกล่าวกับเด็กที่อยู่ในตลาด                             

ผมจะไม่ประมาทให้มีผีฟ้าหรือใครมาตั้งรกรากในตลาดอีกแล้ว

พอสายๆผมก็เตรียมที่จะกลับ

“พี่พี่ นงพะงากับผกากรองมาอีกแล้ว”

ไอ้ห้อยไอ้โหนชี้ให้ผมดูนงพะงากับผกากรองอีกครั้ง

นี่ตูจะต้องอยู่กับพวกนี้ไปตลอดหรือนี่?

และผมก็คิดได้ว่านี่คือความสัมพันธ์ของหมู่บ้านและชุมชนขนาดเล็ก

หากเรายังใช้ตลาดซื้อสินค้าอุปโภคบริโภคจากที่เดียวกันก็หนีกันไม่พ้นหรอก