ตอนที่ 8 กำเนิดราชันแห่งความมืด
เสียงอสนีบาตคำรามกึกก้องทั่วทั้งฟากฟ้า เปลว เพลิงแห่งาลุกโหมราวกับจะเผาผลาญทุก สรรพสิ่งให้มอดไหม้ คลื่นพลังศักดิ์สิทธิ์และพลัง อสูรปะทะกันกลางอากาศ เสียงร้องของทหาร เทพและปีศาจดังระงมไปทั่ว
ท่ามกลางาที่กำลังดุเดือด หลงเทียนและ เทียนหลงยืนประจันหน้ากัน ดวงตาของทั้งสอง จับจ้องกันแน่วแน่ คนหนึ่งเปล่งประกายเจิดจ้าดุจ เทพ์ อีกคนกลับดำดิ่งสู่ห้วงความมืดมิดจน แทบไม่เหลือเค้าคนเดิม
หลงเทียนกระชับกระบี่ศักดิ์สิทธิ์แน่น พลังอัน ศักดิ์สิทธิ์แผ่ซ่านออกมาจากร่างของเขา ทอแสง สีทองส่องประกายเจิดจ้า ขณะที่เทียนหลงแสยะ ยิ้ม ดวงตาสีโลหิตของเขาเปล่งประกายเย็นซา
"เ้าคิดว่าพลังของแสงสว่างจะหยุดข้าได้งั้นรึ?" เทียนหลงกล่าวเสียงเรียบ มือขวาของเขาค่อยๆ ยกขึ้น เงามืดก่อตัวขึ้นเป็หอกสีดำสนิทที่สั่นไหว ราวกับมีชีวิต
"ข้าจะฉีกทิ้งแสงของเ้าให้ดับสิ้นไป"
หลงเทียนไม่ตอบ เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะ พุ่งทะยานเข้าโจมตีโดยไม่ลังเล
"เซี่ยงเทียนสังหาร!"
กระบี่ศักดิ์สิทธิ์เปล่งแสงสีทองสว่างเจิดจ้า พลัง อันบริสุทธิ์หลั่งไหลออกมาราวกับสายธารแห่ง ์ แสงกระบี่ตวัดฟาดลงมาอย่างรุนแรงพุ่ง ตรงเข้าหาเทียนหลง
แต่เทียนหลงกลับแสยะยิ้ม ดวงตาของเขาเปล่ง แสงสีโลหิต มือขวายกหอกเงามิดขึ้นต้านรับ
"เทวะมารพิฆาต!"
เงามืดหมุนวนรอบหอกก่อนจะพุ่งทะยานออกไป คลื่นพลังแห่งความมืดปะทะเข้ากับแสงกระบี่ของ หลงเทียน เสียงะเิดังสนั่น พื้นฟ้าแตกร้าว สะท้อนแรงปะทะ
ตูมมมมม!!
หลงเทียนถูกแรงปะทะกระแทกจนถอยหลังไป หลายก้าว ขณะที่เทียนหลงยังคงยืนนิ่ง รอยยิ้ม เ็าปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา
"แค่นี้น่ะหรือ?"
หลงเทียนกัดฟันแน่น เขารู้สึกถึงแรงกดดัน มหาศาลที่เปล่งออกมาจากร่างของเทียนหลง พลังของอีกฝ่ายแข็งแกร่งกว่าที่เขาคาดคิดมาก
"ข้าจะไม่ยอมให้เ้าทําลาย์!"
"์อย่างนั้นรี? ฮิ... ์ไม่เคยเป็ที่ของ ข้า"
เทียนหลงหัวเราะเบาๆ ก่อนจะก้าวไปข้างหน้า เงามืดรอบกายของเขาเริ่มก่อตัวขึ้นกลายเป็ร่าง ของปีศาจนับสิบตน พวกมันคำรามและพุ่งเข้า โจมตีหลงเทียนพร้อมกัน
หลงเทียนตวัดกระบี่ฟาดฟันปีศาจเ่าั้ กระแสพลังศักดิ์สิทธิ์กวาดล้างเงามืดไปจนหมด สิ้น แต่เพียงพริบตา เทียนหลงก็ปรากฏตัวอยู่ เบื้องหน้าเขา
"ช้าไป!"
ฉีก!
หอกเงามืดของเทียนหลงพุ่งเข้าแทงทะลวงผ่าน ไหล่ของหลงเทียน เืสีทองสาดกระเซ็น หลง เทียนกัดฟันแน่น ความเ็ปแล่นพล่านไปทั่ว ร่าง
"เ้ายังอ่อนแอเกินไป พี่ใหญ่"
เสียงของเทียนหลงแ่เบา แต่กลับเต็มไปด้วย แรงกดดัน
หลงเทียนใช้แรงเฮือกสุดท้ายสะบัดกระบี่ฟาด สวนกลับ แต่เทียนหลงดีดตัวถอยห่างอย่าง รวดเร็ว ร่างของเขาค่อยๆ ถูกกลืนกินโดยเงามิด พลังของเขาเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ
"ข้าจะให้เวลาเ้าอีกหน่อย..."
"จงเตรียมตัวให้พร้อม เพราะครั้งหน้าที่เราพบ กัน ข้าจะไม่ปรานีเ้าอีก"
สิ้นคำพูด ร่างของเทียนหลงก็ค่อยๆ จางหายไป เงามืดของเขาถอยกลับไปพร้อมกับกองทัพปีศาจ
[ด้านเทพ์
เหล่าเทพชั้นสูงรีบเข้ามาประคองหลงเทียนที่บาด เจ็บ องค์เทพาุโขมวดคิ้วแน่นเมื่อััได้ถึง พลังอันน่าสะพรึงกลัวที่หลงเหลืออยู่
"พลังของเขา... เปลี่ยนไปแล้ว"
"เทียนหลงในตอนนี้ ไม่ใช่เทพอีกต่อไป..."
" เขาคือจอมมารแห่งเงามืดโดยสมบูรณ์"
เหล่าเทพต่างพากันเงียบงัน สีหน้าของพวกเขา เต็มไปด้วยความหนักใจและหวาดหวั่น เพราะพวก เขาต่างรู้ดีว่าสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้...
คือมหาาที่แท้จริง