เธอเป็นเพื่อนเซ็กส์ของฉัน

ถ้ามิซึกิคิดว่าคนแบบนี้มีอิทธิพลเหนือพี่ชายของฉันกับฮานะ คาเร็น

 เธอก็คงทำอะไรไม่ได้

ถึงมิซึกิจะสิ้นหวังและเปิดเผยทุกอย่าง ก็คงไม่เป็๞ไร

 ฉันคิดแบบนี้ขณะเพลิดเพลินกับความรู้สึกของฮานะ คาเร็น

ที่ยังอยู่ในอ้อมแขน ซุกไซร้แก้มฉันอย่างเอ็นดู

ตราบใดที่ยังมีเพื่อนสมัยเด็กและคู่ขาคู่นี้อยู่

 ฉันคงไม่รังเกียจที่ชีวิตตอนนี้ของฉันจะพังทลาย

 แน่นอนว่าฉันคงไม่ทำลายมันลงโดยสมัครใจ

 แต่ถ้ามันหมายความว่าฉันไม่ต้องแอบคบกับฮานะ คาเร็น เหมือนตอนนี้

 ฉันก็คงดีใจถ้าชีวิตตอนนี้ของฉันพังทลายลง

นักแบล็กเมล์คนนี้ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

โดยไม่รู้ตัว ฉันหัวเราะจนคอสั่น

 ฉันช่างเป็๞คนน่ารังเกียจเสียจริง ฉันคิด

 ฉันรู้สึกสงสารมิซึกิอย่างสุดซึ้งที่ต้องมาเจอกับคนอย่างฉัน

หลังจากนั้น ครูประจำชั้นก็ไม่ได้เรียกฉันเข้าไป

 และไม่ได้โดนคุโจจับที่คอเสื้อ

 ฉันใช้ชีวิตในโรงเรียนอย่างสงบสุขเหมือนเคย

ดูเหมือนว่ามิซึกิจะไม่ได้เล่าเ๱ื่๵๹ที่เกิดขึ้นในเช้าวันนั้นให้ใครฟัง

 ฉันรู้สึกทั้งโล่งใจและผิดหวังปนกันอย่างประหลาด

แต่ความรู้สึกที่ว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นนั้นยังคงอยู่

กับฉันเพียงคนเดียว ฮานะ คาเร็นเริ่มลงมือทำอะไรบางอย่าง

ฉันรู้เ๹ื่๪๫นี้ตอนที่ฮานะ คาเร็น โทรหาฉันคืนนั้น

"คุณไปหาสูติแพทย์-นรีแพทย์หรือยังคะ?"

"ใช่ค่ะ ดูเหมือนว่ามิซึกิจะขอคำแนะนำจาก

พยาบาลโรงเรียนในห้องพยาบาลว่าควรทำอย่างไร

หากมีคนหลั่งในช่องคลอดของเธอ

 และเราสองคนก็เลยไปโรงพยาบาลที่เธอแนะนำ"

ฉันคิด "อืม" ขณะที่ถือโทรศัพท์ครุ่นคิด

ถึงแม้เธอจะบอกว่าขอคำแนะนำ แต่เธอคงไม่ได้พูดถึงเราหรอก

 ถ้าเป็๞อย่างนั้น ฮานะ คาเร็น คง๻๷ใ๯ยิ่งกว่านี้

 ฉันคิดว่ามิซึกิคงหมายความตามนั้นจริงๆ นะ

 ขอคำแนะนำจากพยาบาลโรงเรียนว่า

ควรทำอย่างไรหากมีคนหลั่งในช่องคลอดของเธอ

เดิมทีเราวางแผนไว้ว่าจะไปหา

สูติแพทย์-นรีแพทย์ในวันจันทร์ถัดไปเพื่อขอยาคุมกำเนิด 

เมื่อพิจารณาถึงเ๱ื่๵๹นี้ 

การกระทำของมิซึกิก็เหมือนของขวัญจาก๱๭๹๹๳์

 คำแนะนำจากพยาบาลโรงเรียนน่าจะเป็๞โรงพยาบาล

ที่น่าเชื่อถือพอสมควร

 อย่างน้อยที่สุดก็ยังดีกว่าการค้นหาข้อมูลตามรีวิวออนไลน์

ฮานะ คาเร็น เล่าว่ามิซึกิเป็๲คนจ่ายค่ารักษาพยาบาลทั้งหมด

 มิซึกิดูเสียใจมากที่เป็๲ต้นเหตุที่ทำให้ฮานะ คาเร็นหลั่งน้ำอสุจิ

"ฉันบอกเธอว่าไม่เป็๲ไรและไม่ต้องกังวล แต่..."

ฮานะ คาเร็นพูดด้วยน้ำเสียงกังวลใจ

ตอนนั้นฉันบอกมิซึกิว่าจะหลั่งน้ำอสุจิดิบๆ 

ฉันพยายามหลอกมิซึกิ ถ้าฮานะ คาเร็นบอกฉันเองว่า

เธอใช้ถุงยางอนามัย ฉันคงเสียใจมากแน่ๆ

ฉันมั่นใจว่าสิ่งที่ดีที่สุดที่ฮานะ คาเร็น

ทำได้คือบอกเธอว่าไม่เป็๞ไรและไม่ต้องกังวล

แน่นอนว่ามิซึกิไม่เชื่อ

 และดูเหมือนว่าสุดท้ายแล้วเขาก็ต้องจ่ายค่ารักษาพยาบาล

ให้ฮานะ คาเร็นด้วย เกือบจะขัดกับความเต็มใจของเธอ

พอได้ยินแบบนั้น ฉันก็เอียงคอ ถ้าฉัน 

"จ่ายค่ารักษาพยาบาลให้ฮานะ คาเร็นด้วย"

 นั่นหมายความว่ามีคนอื่นต้องจ่าย

"จากที่เธอพูดมา หมายความว่ามิซึกิก็ไปหาหมอด้วยเหรอ?"

"ใช่ค่ะ มิซึกิก็ได้รับยาคุมเหมือนกัน"

"...เข้าใจแล้ว"

มิซึมิกิเป็๲คนรับยาเอง

มันดูจะสะดวกเกินไปหน่อยที่คิดว่าเธอยอมให้ฉันนอนกับเธอ

 มันคงเป็๲แค่มาตรการป้องกันไว้ก่อนเผื่อฉันจะไปทำร้ายเธอ

ไม่เป็๲ไรหรอก ยังไงก็เถอะ

 มันเป็๲สัญญาณที่ดีว่ามิซึกิกำลังคิดจะมีเซ็กส์กับฉัน

ปัญหาอยู่ที่ค่ารักษาพยาบาล

ถ้านักเรียนมัธยมปลายใช้บัตรประกันสุขภาพ

 พ่อแม่อาจจะรู้ว่าไปโรงพยาบาล ซึ่งอาจทำให้เกิดปัญหาได้

 นั่นเป็๞เหตุผลที่ฉันวางแผนจะจ่าย

ค่ารักษาพยาบาลเองตอนที่ไปโรงพยาบาลกับฮานะ คาเร็น

 แต่ฉันคิดว่าฮานะ คาเร็น คงไม่ได้คิดถึงเ๱ื่๵๹นี้เลยวันนี้

ฮานะ คาเร็น ผู้มีแฟนชื่อคุโจ สามารถหาข้ออ้างให้พ่อแม่ได้

 ถ้ามิซึกิมีแฟนด้วยก็คงไม่มีปัญหา แต่ถ้าไม่มี

 พ่อแม่ของเธอคงจะสงสัยถ้ารู้ว่ามิซึกิไปหาสูตินรีแพทย์

 มันอาจจะลำบากก็ได้

"ก็สายไปแล้ว"

"หืม?"

"เปล่า ไม่มีอะไร แล้วมีอะไรอีกไหม?"

พอฉันถาม ฮานะ คาเร็น ก็ตอบแบบไม่ทันคิด

"ค่ะ มิซึกิขอเบอร์โทรศัพท์ของคาสึกะค่ะ"

"เบอร์โทรศัพท์?"

"มิซึกิบอกว่าอยากคุยกับคาสึกะโดยตรง

 แน่นอนว่าฉันบอกเธอไม่ได้ถ้าไม่ได้รับอนุญาต

 เลยบอกให้เธอลองไปเช็คกับคาสึกะตอนกลับถึงบ้าน"

ฉันคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว

ฉันบอกการตัดสินใจของฉันให้ฮานะ คาเร็น ทางโทรศัพท์อีกฝั่ง

"โอเค บอกมิซึกิได้เลย"

"โอเค ฉันจะบอกมิซึกิเดี๋ยวนี้แหละ เอ่อ

 ฉันคิดว่าเธอคงจะโทรมาเร็วๆ นี้ งั้น..."

ฮานะ คาเร็น หยุดไปครู่หนึ่ง ราวกับกังวลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดช้าๆ

"ดูแลมิซึกิให้ดีนะ"

ฉันมั่นใจว่าสิ่งที่ฮานะ คาเร็น อยากจะพูดจริงๆ

 คงเป็๞อย่างอื่น เช่น อย่าทำอะไรที่ใจร้าย 

หรืออย่าแตะต้องมิซึกิเลย

แต่ฮานะ คาเร็นรู้ว่าถึงเธอจะพูดแบบนั้น

 ฉันก็ไม่มีทางเห็นด้วยหรอก นั่นเป็๲เหตุผลที่เธอบอกว่า 

"ดูแลเธอให้ดีด้วยนะ"

"โอเค ฉันเข้าใจ"

ฉันตั้งใจจะดูแลเธอให้ดีโดยที่เธอไม่ต้องขอ

เมื่อคิดได้ ฉันก็ตอบฮานะ คาเร็น ด้วยน้ำเสียง

ที่อ่อนโยนที่สุดเท่าที่จะทำได้

เช้าวันรุ่งขึ้นก็มาถึง

เมื่อดวงอาทิตย์เริ่มขึ้นทางทิศตะวันออก ฉันก็กำลังวิ่งอยู่ในชุดวอร์ม

จุดหมายปลายทางของฉันคือสวนป่าที่อยู่ชานเมือง

ถึงจะเรียกง่ายๆ ว่าสวนสาธารณะ

 แต่สวนที่ฉันมุ่งหน้าไปคือสวนขนาดใหญ่ที่มีพื้นที่กว่า 100 เฮกตาร์

 ซึ่งใหญ่กว่าโตเกียวโดมถึงสิบเท่า

๰่๥๹สุดสัปดาห์ ที่นี่จะคึกคักไปด้วยพ่อแม่และเด็กๆ

 และมีกิจกรรมตามฤดูกาลจัดขึ้น

 ทำให้ที่นี่เป็๞สถานที่ยอดนิยมสำหรับชาวบ้านที่มาพักผ่อน

หลังจากเดินประมาณ 20 นาที ฉันก็มาถึงทางเข้าสวน

 ซึ่งฉันได้พบกับคุโจ มิซึกิ ซึ่งสวมชุดวอร์มอยู่เช่นกัน

เวลาประมาณห้าโมงเย็นกว่าๆ เล็กน้อย

 และไม่ใช่เ๹ื่๪๫บังเอิญที่เราได้พบกันในเวลานี้

 มิซึกิโทรหาฉันเมื่อคืนหลังจากคุยกับฮานะ คาเร็น

 และเราได้นัดเจอกันที่นี่

"อรุณสวัสดิ์ มิซึกิกิ"

สายลมยามเช้าที่สดชื่นพัดมาจากสวนป่า

 ฉันพยายามไม่หวั่นไหวกับสายลม

 และยิ้มอย่างสดชื่นขณะทักทายมิซึกิในตอนเช้า

เมื่อพูดถึงมิซึกิ เธอตอบกลับสั้นๆ ด้วยคำว่า "อรุณสวัสดิ์"

 สีหน้าของเธอหม่นหมอง แววตาที่ไม่เข้ากับเช้าวันสดใส

ฉันจ้องมองมิซึกิ

เมื่อคืนทางโทรศัพท์

 มิซึกิบอกอย่างชัดเจนว่าเธออยากเป็๲เพื่อนเซ็กส์กับฉัน

 เธอยอมเป็๲ของเล่นของฉันเพื่อลดภาระของฮานะ คาเร็นลงบ้าง

เธอก็ยอมอ่อนข้อให้ทางโทรศัพท์เช่นกัน

 บางครั้งเธอก็แสดงอาการหงุดหงิดออกมาทางโทรศัพท์

 แต่อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้พยายามขัดขืนออกมา

 เธอคง๻๷ใ๯มากที่เห็นฮานะ คาเร็น หลั่งในกายเธอต่อหน้าต่อตา

การขัดขืนฉันตอนนี้ไม่ใช่เ๹ื่๪๫ฉลาดนัก

 มิซึกิคงกำลังบอกตัวเองแบบนั้นอยู่

แต่ตอนนี้ที่เราได้เผชิญหน้ากัน

 ดูเหมือนว่าเธอจะมีเ๹ื่๪๫มากมายอยู่ในใจ

 สีหน้าของมิซึกิแสดงให้เห็นถึงความไม่ไว้ใจฉันอย่างชัดเจน

 ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาเองก็รู้สึกกังวล ไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรต่อไป

ฉันหันไปหามิซึกิแล้วพูดว่า "โอเค ไปวิ่งกันเถอะ"

"หา?"

ตอนที่วิ่งมาไกลขนาดนี้

 ความคิดฉันเปลี่ยนจากโหมดอีโรติกเป็๲โหมดนักกีฬา

 ฉันเลยชวนมิซึกิที่กำลังสับสนให้วิ่งต่อ

พอถึงเดือนมิถุนายน ไม่ใช่เ๱ื่๵๹แปลกที่วันๆ 

จะร้อนราวกับกลางฤดูร้อน

 แต่สวนป่ากลับถูกโอบล้อมด้วยสายลมเย็นสดชื่นยามเช้า

 หมอกยามเช้าที่ลอยอยู่ระหว่างต้นไม้ในสวนก็ลอยฟุ้งลงสู่เส้นทางวิ่ง

 สูดอากาศสดชื่นเข้าปอดทุกครั้งที่หายใจ

ใช่เลย รู้สึกดีกว่าที่คิดไว้

 ฉันตั้งใจจะสนุกกับการทำให้มิซึกิอับอายขายหน้ากลางแจ้ง

 แต่พอวิ่งแบบนี้ ความคิดร้ายๆ ก็ถูกชะล้างไปพร้อมกับเหงื่อ

 ตอนนี้ฉันพูดได้เลยว่าฉันคือไจร์ผู้งดงาม

 หรือจะพูดให้ถูกคือคาสึกะคุงผู้งดงาม

ฉันชอบออกกำลังกายมาตลอด ฉันวิ่งไปเรื่อยๆ

 อย่างไร้จุดหมายอยู่พักหนึ่ง

--แล้วพอฉันนึกขึ้นได้

 เข็มนาฬิกาในสวนสาธารณะก็ชี้ไปที่หกนาฬิกาพอดี

ถ้าฉันวิ่งต่อไปแบบนี้ ฉันคงไม่มีวันรู้เลยว่าทำไมถึงตื่นเช้าขนาดนี้

 ในที่สุดฉันก็เปลี่ยนความคิดไปสนใจเ๱ื่๵๹อีโรติก

 แล้วหันไปมองมิซึกิที่วิ่งอยู่ข้างๆ ฉันมาตลอด

มิซึกิคงไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ขณะที่ฉันยังคงวิ่งต่อไปอย่างไม่ลดละ

 แต่สีหน้าของมิซึกิกลับดูสงบนิ่งอยู่บ้าง

 อาจเป็๲เพราะเธอรู้ว่าฉันกำลังตั้งใจวิ่งอยู่