ชิงเอ๋อร์ไม่้าอะไรมากไปการกว่าช่วยให้หลิว ลู่ซวง รู้สึกดีขึ้นสักเล็กน้อยดังนั้นนางจึงรีบเทน้ำทั้งหมดลงในอ่างไม้
“คุณหนู ท่านรู้สึกดีขึ้นบ้างหรือไม่เ้าคะ” นางถามหลิวลู่ซวงอย่างกระวนกระวายขึ้น
จู่ๆ หลิว ลู่ซวงก็เงยหน้าขึ้นและมองไปที่หาน ม่อเจ่อ ชายผู้กำลังแพร่ไอเย็นออกมานางััได้ถึงบางอย่าง เมื่อชายที่ไม่คุ้นเคยสองคนนั้นอยู่นอกห้อง นางไม่รู้เจตนาแอบแฝงของพวกเขาแต่นางสนใจชายอีกคนที่ดูอายุจะมากกว่า ไม่ใช่เหตุผลใดอื่นนอกจากเขาดูเ็ามาก
หัวใจของนางสั่นสะท้านเมื่อเงยหน้าขึ้นมองผู้ชายคนนั้น
เขารูปงามมากจริงๆ ด้วยดวงตาที่แคบลึกและเฉียบคม จมูกของเขาตั้งสูงริมฝีปากบางของเขาถูกเม้มแน่น ใบหน้าของเขางดงามไร้ที่ติ ์ทำให้ทุกตารางนิ้วของเขาสมบูรณ์แบบอย่างยากจะเชื่อ
หลิว ลู่ซวงยิ้มเยาะขณะที่นางรอให้พวกเขาบอกจุดประสงค์ในการเข้ามาที่นี้พวกเขาไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน และก็มิได้เข้ามาเพียงแค่เทน้ำให้นาง
หาน ม่อซีจ้องไปที่หลิว ลู่ซวง ขณะที่นางหายใจเข้าอย่างรวดเร็วด้วยใบหน้าที่งดงามเกินคำบรรยาย!
ใบหน้าที่เป็ประกายระยิบระยับของนางมีดอกท้อที่แปลกประหลาดและเหมือนจริงอยู่ตรงระหว่างหัวคิ้วของนาง
ลักษณะใบหน้าของนางไม่มีที่ติและนางมีดวงตาสีแดงแวววาวคู่หนึ่ง
ขนตาของนางสั่นเล็กน้อย ขณะที่ขนคิ้วที่ละเอียดของนางเผยให้เห็นความรู้สึกไม่สบายตัวของนางออกมานางมีจมูกเล็กบางและริมฝีปากสีแดงที่ดูน่าหลงใหลจนผู้ชายอยากเข้าใกล้ ราวกับว่าความงามของนางอาจทำให้เมืองล่มสลายลงไปได้จริงๆ!
หลังจากที่หาน ม่อซีสังเกตนางเสร็จ เขาก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองหานมอเจ๋อ รูปลักษณ์ของผู้หญิงคนนี้แค่อย่างเดียวก็เหมาะสมกับพี่ชายของเขาแล้ว!
หาน ม่อเจ๋อ ยิ้มเยาะวิธีที่ผู้หญิงคนนี้จ้องมองมาที่เขาช่างเย้ายวนจริงๆ!
เขาเคยเห็นคนงามมาแล้วหลากหลายในอดีต แต่ส่วนใหญ่พวกนางจะชอบแต่งหน้าหนาเตอะกลิ่นอายที่ผู้หญิงคนนี้แพร่ออกมานั้นบริสุทธิ์และสะอาดจริงๆ
ดวงตาสีแดงของผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนจะมีหมอกหนาๆ และนางมีขนตาที่งอนยาวมาก– ช่างเป็ความงามที่แท้จริง
ผิวพรรณของนางก็ไร้ที่ติ ดอกท้อบนใบหน้าของนางไม่ได้เบ่งบานแต่อย่างใดแต่ดูกลมกลืนและเหมาะสมราวกับว่ามันควรจะอยู่ที่ตรงนั่น
เขาจ้องมองไปที่ริมฝีปากสีแดงสดของนาง หาน ม่อเจ๋อถึงกับกลืนน้ำลายเล็กน้อยและรู้สึกประหลาดใจนี่เขาเป็อะไรไป หรือว่าเขาลุ่มหลงนางให้เสียแล้ว
เขาพยายามอย่างหนักเพื่อจะให้ได้มาซึ่งสิ่งที่เขา้าไม่ว่าใครจะพยายามหยุดเขาก็ตาม ถ้าเขาสามารถมีผู้หญิงที่งดงามหยาดเยิ้มเช่นนี้บางทีชีวิตของเขาคงจะไม่น่าเบื่ออีกต่อไป
เขายกขาขึ้นและก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าวเมื่อเขาไปถึงด้านข้างของอ่างไม้ สายตาของเขาก็มองเห็นหลิว ลู่ซวงในระยะกระชั้นชิด จากนั้น ดางตาของเขาจับจ้องไปที่น้ำที่ระเหยอย่างรวดเร็วและยิ้มอย่างชั่วร้ายขึ้น“สัญญาว่าจะติดตาม แล้วข้าจะทำให้น้ำนี้กลายเป็น้ำแข็ง!”
หลิว ลู่ซวงหันศีรษะของนาง มองไปที่ดวงตาที่มืดมิดและเต็มไปด้วยความเป็ผู้ชนะของหานม่อเจ๋อ ก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความอึดอัด
ขณะที่นางหมุนศีรษะกลับมานางก็พูดด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างชัดเจนแต่ไร้สึกอารมณ์ใดๆ“คงไม่ต้องรบกวนคุณชาย เชิญ”
หาน ม่อเจ๋อหรี่ตาและยิ้มอย่างเ็าขึ้น “แล้วถ้าข้าไม่ไปล่ะ” เขาถามขึ้น
บรรยากาศลุกเป็ไฟลอยขึ้นสู่หัวใจของหลิว ลู่ซวง นางกัดริมฝีปากและยกมือขึ้นเพื่อสะบัดน้ำร้อนใส่หานม่อเจ๋อ ที่อยู่ข้างๆ นาง แต่น้ำยังไปไม่ถึงหาน ม่อเจ๋อ มันก็แข็งตัวเป็น้ำแข็งและตกลงไปที่พื้นพร้อมกับเสียงที่แตกเป็เสี่ยงๆ
ชิงเอ๋อร์กระพริบตามองไปที่น้ำแข็งบดบนพื้น เกิดอะไรขึ้น เนื่องจากพลังลมปราณของหลิวลู่ซวง ถูกรบกวน หน้าอกของนางจึงยิ่งร้อนขึ้น นางลูบหน้าอกของนาง ในขณะที่นางพบว่ามันยากที่จะหายใจความเย็นวาบผ่านดวงตาของหาน ม่อเจ๋อ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่เ็าและทุ้มลึกขึ้น“แม่นาง เ้ารู้หรือไม่ว่าคนที่ไม่เชื่อฟังข้าจะลงเอยเช่นไร”