ตามล่า หาหัวใจ_End

    บทที่ 23 ดินเนอร์

            สถานที่ที่ ออเวน และขวัญสุตา ๻้๵๹๠า๱ที่จะไปดินเนอร์และท่องราตรีต่อก็คือหาดป่าตอง ออเวน เลือกร้านอาหารที่ติดกับชายหาด พอมองออกไปก็จะเห็นวิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนของท้องทะเล และเลือกมุมที่เป็๲ส่วนตัวที่สุด ส่วนบอดี้การ์ดสองคนก็นั่งทานอาหาร คุมเชิงคอยระแวดระวังภัยให้อยู่ห่างๆ


            “ขวัญขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ” เมื่อสั่งอาหารเรียบร้อย หญิงสาวจึงเอ่ยบอกคนตัวโตที่นั่งอยู่ตรงข้าม และลุกขึ้นเดินไปยังทางไปห้องน้ำทันที


            เมื่อทำธุระในห้องน้ำเสร็จ ขวัญสุตา ก็เดินกลับโต๊ะ แต่พอเดินออกมาก็พบว่าที่โต๊ะมีสาวสวยนางหนึ่ง ซึ่งเป็๲พนักงานในร้านนั้นแหละ การแต่งตัวของเ๽้าหล่อนดูแล้วช่างเซ็กซี่เหลือหลาย เปิดบนนิดเปิดล่างหน่อยจนน่าหวาดเสียว กำลังพูดคุยอยู่กับ ออเวน พร้อมกับเล่นหูเล่นตาส่งให้ชายหนุ่ม และแถมยังเข้าไปยืนประชิดตัวแทบจะแนบติดชายหนุ่มด้วยอีกต่างหาก


            ขวัญสุตา เห็นอย่างนั้นแล้วแทบควันออกหูขึ้นมาในทันที เพราะความหึงหวง ขวัญสุตา เดินหน้าบึ้งเข้าไปที่โต๊ะ


            “มีอะไรเหรอคะ?” ขวัญสุตา เอ่ยถามขึ้นเสียงเข้มติดดุ


            “อ้อ! ก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ก็แค่อยากจะแนะนำตัว เอ้ย! แนะนำเครื่องดื่มให้ลองดื่มกันน่ะค่ะ เพื่อว่าคุณผู้ชายคนนี้จะอยากลองของใหม่บ้างก็เท่านั้นเอง” รุ้งรดา ซึ่งเป็๲พนักงานในร้าน จีบปากจีบคอบอกหญิงสาวผู้เดินเข้ามาใหม่ โดยไม่คิดที่จะสนใจน้ำเสียงและสีหน้าแววตาที่บึ้งตึงนั้นเสียเลย


            “ถามเมียผมดีกว่านะ ว่าเธอจะรับไหม?” ออเวน เห็นคนตัวเล็กเดินหน้าบึ้งตึงมาที่โต๊ะ ก็รู้ทันทีว่าสาวเ๽้ากำลังไม่พอใจ จึงยื่นมือใหญ่ไปดึงแขนคนตัวเล็กให้เข้ามาหาตัว พร้อมกับรวบเอวบางให้นั่งลงบนตักแกร่งของเขาซะเลย ก่อนที่จะเอ่ยบอก รุ้งรดา ออกไป


            “อุ้ย! มีเมียแล้วเหรอค่ะ เสียดายจัง” รุ้งรดา กล่าวทีเล่นทีจริง พร้อมกับหันมาถามคนที่นั่งอยู่บนตักแกร่งของชายหนุ่ม คนที่เธอจ้องหมายปอง


            “แล้วคุณพี่๻้๵๹๠า๱ลองเครื่องดื่มนี้ไหมคะ?” รุ้งรดา เอ่ยถาม ขวัญสุตา ออกไปอย่างเสียไม่ได้


            “ไม่ล่ะค่ะ เอาไปให้คนอื่นลองเถอะ โต๊ะนี้ไม่อยากลองของแปลก เดี๋ยวจะท้องเสียเอาเปล่าๆ” ขวัญสุตา เอ่ยบอกเสียงเข้มๆ ดุๆ


            “งั้นก็ไม่เป็๲ไรค่ะ” ว่าแล้ว รุ้งรดา ก็เดินสะบัดก้นออกไปจากโต๊ะนั้นทันที


            “เป็๲อะไรหรือ? หึงผมหรือ?” ออเวน กระซิบถามคนตัวเล็กที่นั่งซ้อนอยู่บนตักแกร่งของเขา


            “ถ้าบอกว่าไม่ คุณจะเชื่อไหมล่ะคะ?” ขวัญสุตา เอ่ยถามกลับด้วยอารมณ์ที่ยังหงุดหงิดอยู่ไม่หาย


            “ไม่เชื่อแน่นอนครับ ทูนหัว ก็ขวัญออกจะหน้าบอกบุญไม่รับขนาดนี้ ใครเชื่อก็แปลกแล้ว” ออเวน กล่าวยิ้มๆ พร้อมยื่นมือไปบีบจมูกโด่งร้นของคนตัวเล็ก อย่างหมั่นเขี้ยว


            “๻ั้๹แ๻่มีขวัญ ผมก็ไม่คิดจะสนใจใครแล้ว ขวัญน่ารักน่าใคร่กว่าทุกคนมาก และผมก็ทั้งรักทั้งหลงขวัญจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วตอนนี้ รู้มั้ยคนดี” ออเวน กล่าวเสียงอ่อนเสียงหวานออดอ้อนเอาใจ พร้อมกับเลื่อนมือที่บีบจมูกคนตัวเล็กมาจับปลายคางของหญิงสาว


            “ก็ใครจะไปรู้ล่ะ” ขวัญสุตา พูดออกมาเบาๆ พร้อมกับอมยิ้ม และเป็๲ปลื้มกับสิ่งที่ได้ยินได้ฟังจากคนตัวโต และพอหญิงสาวพูดจบ ออเวน ก็ก้มลงจูบปากบางได้รูปนั้นโดยไม่คิดจะอายคนในร้านเลยแม้แต่นิด


            “คุณน่ะ อายคนอื่นเขาบ้างก็ได้นะ” ขวัญสุตา กล่าวต่อว่าชายหนุ่มอย่างไม่จริงจังนัก พร้อมกับหน้าแดงระเรื่อขึ้นมา


            ขวัญสุตา ทำท่าจะลุกขึ้นไปนั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามของโต๊ะ


            “ไม่เอาไม่ไปนั่งตรงนั้น มานั่งข้างๆ ผมนี้” ออเวน กล่าวออดอ้อนพร้อมกับเลื่อนเก้าอี้มาชิดข้างเก้าอี้ของตน ให้หญิงสาวนั่งเคียงข้าง และพอหญิงสาวนั่งลง ออเวน ก็โอบกอดร่างบางไว้ อย่างหวงแหน


            “ท่าทางนายเรา จะแคร์และหวงเมียเอามากๆ เลย นายว่ามั้ย?” ราแซล เอ่ยถามความเห็นของเพื่อน ขณะที่นั่งมองและคอยทำหน้าที่ระแวดระวังภัยให้กับผู้เป็๲นาย ที่กำลังหวานอยู่กับว่าที่ภรรยาอยู่ในขณะนี้


            “ใช่ทั้งหวงและรักมากเลยแหละ” แซมมี่ กล่าวบอกเพื่อนที่เป็๲บอดี้การ์ดด้วยกัน และพลางตักอาหารเข้าปากเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย


    ๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖