Another World Fantasy

    ตอนที่ 13 เด็กสาวที่จิตใจบริสุทธิ์

            วันรุ่งขึ้นในขณะที่สูนทรากำลังเตรียมตัวกลับเมืองเบกิลล์ ยายยื่นแหวนแต่งงานให้สูนทราเอาไปยืนยันกับเด็กที่ชื่อลิบลินว่าเป็๲ภรรยาของคุณเวอริสตัวจริง สูนทราจึงรับไว้แล้วนั่งเกวียนไปเมืองเบกิลล์

            "อาวุธนักกวีมีราคาเเพงกว่าดาบอีก ราคาพิณตั้ง 712 เหรียญทองแดง แพงชะมัด"

            สูนทราซื้อพินที่หมู่บ้านคอเฮม เป็๲พิณขนาดเล็กมีลักษณะคล้ายกับรูปตัว U ส่วนบนมีไม้ทั้งสองด้านม้วนออกจากกัน ตรงกลางพิณมีอยู่ 16 สาย คืนก่อนเดินทางสูนทราลองแกะเสียงดูซึ่งได้เสียงที่ไพเราะมากและเสียงเบสไม่หนักเกินไปออกแนวนุ่มนวล สามารถใช้แต่งเพลงง่ายๆได้ดีระดับหนึ่ง จึงแกะเพลงตลอดการเดินทางจนมาถึงเมืองเบกิลล์ สูนทรารีบมุ่งไปที่สถานที่เลี้ยงเด็กกำพร้าที่เป็๲โบสถ์เก่าๆโทรมๆในเขตชาวบ้านของเมืองตรงสุดทางซ้าย สูนทราเห็นลิบลินกำลังนั่งพรวนดินอยู่ในสวนเหมือนครั้งที่แล้วจึงเดินเข้าไปทักทายซิสเตอร์ที่กำลังเล่นกับเด็กอยู่

            "สวัสดีครับ ซิสเตอร์"

            "สวัสดีค่ะ คุณนักกวี วันนี้มีธุระกับลิบลินใช่มั้ย?"

            "ใช่ครับ เพราะภรรยาของคุณเวอริสอยากพบน่ะครับ"

            "เข้าใจแล้วค่ะ ลิบลิน!!!!!!!!!! คุณนักกวีมาหาจ้าาา!"

            ลิบลินได้ยินเสียงซิสเตอร์เรียกก็รีบวางอุปกรณ์แล้วเดินมาหาผมกับซิสเตอร์ที่หน้าโบสถ์

            "ค่าาาา วันนี้คุณนักกวีมีอะไรเหรอคะ?"

            "ลิบลินเคยเห็นแหวนวงนี้มั้ย?"

            "เหมือนเคยเห็นนะคะ เเหวนเหมือนของคุุณตาที่สวมใส่เป็๲ประจำ"

            "ใช่แล้วล่ะ ภรรยาของคุณเวอริสอยากจะพบด้วยน่ะ"

            "คนรักของคุณตาเหรอคะ เค้าได้อ่านจดหมายแล้วใช่มั้ยคะ?"

            "ใช่ คุณยายแอนนาให้พี่มาเพื่อยืนยันกับลิบลินว่าเป็๞คนรักของคุณเวอริสจริงๆ"

            "ขอบคุณนะคะ  คุณนักกวี"

            ลิบลินยิ้มแก้มแทบปริจนมองไม่เห็นดวงตาเลย จังหวะนั้นที่สูนทราเห็นรอยยิ้มของลิบลินก็รู้สึกเริ่มหวั่นไหวแต่ไม่แสดงอาการออกให้ใครสังเกตุเห็นสักคนแล้วคิดในใจ

            'เราชอบเด็กเหรอ! ไม่ใช่แล้วมั้ง แต่พอเห็นดวงตาสีฟ้ากับผมสีเงินที่ดูเข้ากันแปลกๆ รู้สึกเหมือนคลายความทุกข์ใจออกไปเลย'

            สูนทราได้รับการฝึกมารยาทและการวางตัว๻ั้๫แ๻่เด็กจึงสามารถเก็บอาการได้ดี ถึงแม้จะรู้สึกยังไงก็ตามแต่

            "พรุ่งนี้ออกเดินทางได้มั้ย"

             ผมถามลิบลินออกไป แล้วลิบลินพยักหน้าประมาณว่าตกลง พอตอนเย็นสูนทราที่ได้เงินจากการทำเควสก็นำเงินไปซื้อเนื้อสดและอุปกรณ์ที่เขตร้านค้าในเมืองเพื่อมาทำเนื้อย่างทานกันกับพวกเด็กๆในที่โบสถ์และซิสเตอร์

             พอวันรุ่งขึ้นสูนทรามาที่โบสถ์อีกทีเพื่อมารับลิบลินจากนั้นทั้งสองขึ้นเกวียนพ่อค้าเพื่อเดินทางไปหมู่บ้านคอเฮม


    ***********************************************************************************************************************************************************