จานเจิ้งบุรุษจอมเสเพลแห่งเมืองหลวงได้ยินเช่นนั้นก็หูผึ่ง“ท่านจะสืบเื่คุณหนูสาม ถ้าเช่นนั้นการแต่งงานครั้งนี้ของท่านเกี่ยวพันกับคดีใช่หรือไม่?”
“ไม่มีเื่ใดรอดหูรอดตาท่านไปได้จริงๆ”
“อืม...ข้าคิดแล้วเชียวว่าเหตุใดท่านจึงแต่งงานรวดเร็วเช่นนี้?ที่ผ่านมาท่านกับมือปราบจั๋วไม่มีวี่แววเลยสักนิด แถมคนผู้นี้เท่าที่ข้ารู้จักมาก็ดูมิได้ใส่ใจสตรีมากนักจะว่าไปก็ดูออกจะทึ่มทื่อ นอกจากพระชายาชิงหลานแล้วข้าไม่เคยได้ยินว่าเขาสนิทกับสตรีที่ไหนอีก?”ครั้นเอ่ยประโยคนี้จบจานเจิ้งก็ลอบสังเกตสีหน้าของคู่สนทนาพบว่าใบหน้าของนางเผือดสีเล็กน้อย...เห็นที! สหายหญิง ผู้เย่อหยิ่งของเขาคงจะตกหลุมรักสามีกำมะลอของนางเสียแล้ว
“ท่านรู้จักมือปราบจั๋วมาก่อนด้วยหรือ?”
จานเจิ้งอึกอักเขาเองก็เป็สายลับของหน่วยมือปราบเดียวกับจั๋วเหรินหาวเพียงแต่เขาทำงานขึ้นตรงกับหัวหน้าโหยวอีเท่านั้นส่วนคุณชายจั๋วที่เป็รองหัวหน้าหน่วยนั้นเขาไม่ใคร่สนิทด้วยนัก
“ก็ข้าถูกจับไปสำนักมือปราบบ่อยนี่เ้าก็รู้ว่าข้ากับสหายทั้งสองมักจะมีเื่มีราวไม่เว้นแต่ละวัน”
“พวกท่านสามคนนี่ก็แปลกจริงชอบนักเชียวหอโคมเขียว เหลาสุรากับบ่อนการพนัน ไปได้ไม่เว้นแต่ละวัน”
จานเจิ้งพยักหน้าหงึกหงักเขา เถียนฮุยและเหมาฮ่าว สหายกลุ่มบุรุษ สิ้นดีทั้งชอบกิจกรรมพวกนั้นและยังทำงานเป็สายลับให้กับทางการด้วยจึงต้องไปตรวจตราดูเหตุการณ์ทุกวันแต่เื่นี้บอกกล่าวผู้ใดไม่ได้ เหลาสุราร่ำสุขที่มีสาขาอยู่ทั่วเมืองหลวงก็เป็กิจการที่พวกเขาทั้งสามเป็เ้าของโดยให้หลงจู๊สองคนออกหน้า
“ก็พวกข้าเป็คุณชายจอมเสเพลของเมืองหลวงนี่นาหากไม่ไปก็เสียหายชื่อเสียงของพวกเราสิ”
“โอ๊ย! พวกท่านน่ะมีแต่ชื่อเสียต่างหากชื่อเสียงหามีไม่”
“ฮ่าๆนั่นล่ะพวกข้าถือว่าเป็สิ่งที่ชาวเมืองยกย่องพวกเราในฐานะจอมเสเพลนับว่าเป็เกียรติประวัติที่ดียิ่ง”
“เอาเถอะๆเกียรติประวัติของพวกท่านก็ทำเอาสตรีทั้งเมืองหลวงหวาดผวาจนไม่กล้าให้แม่สื่อเอ่ยชื่อก็แล้วกัน”ฉงหยวนหยวนยกมือขึ้นปิดปากหัวเราะเบาๆด้วยความขำที่บุรุษทั้งสามล้วนรูปร่างหน้าตาใช้ได้แต่กลับไม่มีสตรีใด้า
“ท่านเลิกประณามข้าเถอะเอาเป็ว่าข้ารับปากจะช่วยท่านสืบเื่คุณหนูสามก็แล้วกันว่าแต่...ความคืบหน้าในตอนนี้ท่านพบร่องรอยใดน่าสนใจบ้าง?ข้าได้ยินมาว่าคดีของสาวใช้อนุหนงก็มิใช่อุบัติเหตุนี่?”
คุณหนูแปดฉงพยักหน้า“ตอนที่หลินเฉินตาย ข้าก็ให้คนไปดูแล้ว ไม่น่าจะเป็อุบัติเหตุจริงๆแต่ก็คาดเดายากนักว่าเป็ฝีมือผู้ใด?”
จานเจิ้งรู้สึกว่าเื่นี้น่าสนใจเขาจึงขอตัวลาคุณหนูแปดรีบออกไปช่วยนางหาความจริงที่ซ่อนอยู่เื้ั
จั๋วเหรินหาวกลับมาจากข้างนอกพอดีเมื่อเห็นคุณชายจานซึ่งมีชื่อเสียงไม่ค่อยดีนักเดินสวนออกไปก็รีบซักถามสาวใช้ครั้นได้ยินคนผู้นั้นมาหาฮูหยินของตนก็หน้าตึงขึ้น รีบสาวเท้าไปยังเรือนพัก
“ท่านกลับมาแล้วหรือ?”
“เหตุใดคุณชายจานจึงมาพบท่านคุณหนูแปด?”
ฉงหยวนหยวนเลิกคิ้ว“ข้ากับเขานับว่าเป็สหายที่พอได้อาศัยพึ่งพา เขาจะมาหาข้าก็ไม่แปลกมิใช่หรือ?ก็เหมือนกับที่ท่านเป็พระสหายของพระชายา ชิงหลานนั่นล่ะ”
“คนผู้นั้นมาหาท่านถึงจวนยามนี้คงไม่ค่อยจะเหมาะนักเพราะยามนี้ท่านได้ชื่อว่าเป็ฮูหยินของข้า ผู้อื่นรู้เข้าอาจจะมองไม่ดี”
ฉงหยวนหยวนสะอึก“ข้าได้ยินว่าท่านก็ยังไปเข้าเฝ้าพระชายาถึงสำนักข่าวนกกระจิบบ่อยๆ มิใช่หรือ?พระชายาเองก็อภิเษกสมรสไปกับท่านอ๋องสิบห้าแล้ว ท่านไม่กลัวคนจะครหาเอาหรือไร?”
มือปราบหนุ่มเชิดหน้าขึ้น“ข้ากับนางเป็สหายกันมาเนิ่นนานทั้งยังเป็ศิษย์พี่ศิษย์น้องเคารพนับถือกันอย่างยิ่งไม่มีผู้ใดคิดในทางไม่ดีหรอก?”
ฉงหยวนหยวนหน้าตึง“เช่นนั้นข้ากับจานเจิ้งก็เป็สหายที่นับถือกันเหมือนพวกท่าน คงไม่มีผู้ใดคิดในทางไม่ดีหรอก?”
จั๋วเหรินหาวรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูกเขาเดินปึงปังออกไปสั่งบ่าว รับใช้ประจำตัวว่าต่อไปหากมีบุรุษมาหาฉงหยวนหยวนอีกให้กีดกันไว้จือข่ายได้ยินเ้านายสั่งงานก็ก้มหน้าซ่อนรอยยิ้ม
“ขอรับข้าน้อยจะดูแลแขกของฮูหยินอย่างดี”
ฉงหยวนหยวนเองก็รู้สึกว้าวุ่นใจนางใคร่อยากรู้เื่ของพระชายา ชิงหลานยิ่งนักปังฮุ่ยรับอาสาไปรวบรวมจดหมายข่าวที่เคยเขียนเื่ราวเกี่ยวกับพระชายาชิงหลานจากห้องสมุดใหญ่ในเรือนมาให้บ่ายวันนั้นฮูหยินกำมะลอของจั๋วเหรินหาวนั่งคร่ำเคร่งเปิดหาเื่ราวที่กล่าวถึงอดีตของท่านอ๋องสิบห้ากับพระชายาชิงหลาน
ตกค่ำคืนนั้นสองสามีภรรยาที่กำลังจะล้มตัวลงนอนไม่ยอมหันหน้ามามองกันแต่เสียงเคาะประตูกลับทำให้คนทั้งสองสะดุ้งจั๋วเหรินหาวเลื่อนที่นอนเข้าซ่อนใต้เตียงของฉงหยวนหยวน
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
“แม่เอาอาหารว่างมาให้พวกเ้าน่ะยังไม่นอนใช่หรือไม่?”
จั๋วเหรินหาวระมัดระวังตัวทุกย่างก้าวแม้ว่าอวี๋ฮูหยินอาจจะเชื่อถือได้แต่สาวใช้ทั้งสองที่ติดตามนางมาอาจจะเป็สายของคนร้าย เขาจึงต้องเล่นบทสามีให้สมบทบาท จั๋วเหรินหาวกระโจนขึ้นไปนอนบนเตียงร่วมผ้าห่มกับฉงหยวนหยวนใบหน้าของเขาอยู่ใกล้จนนางใจเต้นระทึกราวกลองศึก
“ข้าสงสัยว่าสาวใช้ที่ติดตามท่านแม่ของเ้าจะเป็สายของคนร้าย”
เขาเอ่ยขึ้นขณะที่ใบหน้าอยู่ห่างนางไม่ถึงสองชุ่น* ลมหายใจของเขาเป่าหน้าผากจนหน้ารู้สึกร้อนผ่าว
*******************
*1ชุ่น = 3.33 เิเ
23K
![ครอบครัวของข้า นอกจากข้า ล้วนข้ามมิติมาทั้งครอบครัว [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727100_84772278.webp)
