“คุณหญิงแน่ใจนะคะว่าอยู่ได้”
ลิซ่าถามเมื่อโรซี่พาเธอมาเที่ยวที่ผับแห่งหนึ่ง ในขณะที่ลิซ่ามีธุระด่วนต้องกลับไปพบอาจารย์ที่มหาวิทยาลัย
“ไม่เป็ไร มีเพื่อนฉันอยู่ทั้งคน”
“เธอกลับไปพบอาจารย์ก่อนเถอะ”
หญิงเพ็ญบอกลิซ่า อย่างน้อยที่นี่เธอก็ยังมีโรซี่อยู่ ส่วนลิซ่าเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็จำเป็ต้องตัดใจทิ้งหญิงสาวไว้ให้อยู่กับเพื่อนของเธอ
“คุณหญิงดูแลตัวเองให้ดีนะคะ” ลิซ่ากำชับแล้วก็รีบร้อนออกไป
.
.
อีกมุมหนึ่งของผับในห้อง VIP. คุณชายกีรติกำลังชนแก้วกับลูกค้ารายใหม่ที่ตกลงเซ็นสัญญากับเขาทำโปรเจ็คใหญ่
“ให้เรียกเด็กให้มั้ยครับ”
พนักงานถาม ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังนั่งมองสาวสวยสุดเซ็กซี่สองคนกำลังให่ความบันเทิงกับลูกค้าหนุ่มอยู่
“ไม่ล่ะ”
ชายหนุ่มปฏิเสธแล้วขอตัวออกมาด้านนอก เขาชอบมองหาคนที่ถูกใจแล้วตกลงกันเองมากกว่า
“คุณชายคะ” คริสติน่าที่ติดสอยห้อยตามเขามาพบปะกับลูกค้าด้วยเดินตามชายหนุ่มออกมา
“มายืนทำอะไรตรงนี้ล่ะคะ” หล่อนเดินเข้ามาคล้องแขนพร้อมกับเบียดอกอวบกับท่อนแขนแข็งแรงอย่างจงใจ
“คริสว่า….เราไปหาอะไรที่มันสนุกๆ กันดีกว่าค่ะ” หล่อนเงยหน้าขึ้นกระซิบข้างหูเขา แต่ทว่ากลับถูกคุณชายกีรติแกะมือออกจากท่อนแขนของเขา
“อย่าเลยดีกว่า เื่ของเราให้มันจบแค่นั้นเถอะ” เขาบอกหล่อน .
“แต่ว่าแม่ของคริส….”
“ไม่ต้องกังวลเื่แม่ของคุณหรอก ผมให้โจเซฟจัดการทุกอย่างหมดแล้ว” เขาพูดต่อในขณะที่โจเซฟเดินออกมาพอดี
“พาเธอไปส่งบ้านด้วย” เขาสั่งลูกน้อง .
“ครับคุณชาย”
โจเซฟพยักหน้า ส่วนคริสติน่าก็จำใจต้องกลับไปพร้อมกับโจเซฟโดยที่หล่อนไม่ได้เต็มใจเลยสักนิด
“………” คุณชายกีรติถอนใจในเวลาต่อมาหลังโจเซฟพาคริสติน่าออกไปแล้ว
“ถ้ารู้ก่อนหน้านี้ฉันคงไม่รับข้อเสนอของเธอหรอก”
ชายหนุ่มเอ่ยกับสิงหาลูกน้องอีกคนอย่างหนักใจ เมื่อรู้ว่าลูกน้องคนสนิทแอบรักเลขาสาวที่ยอมนอนทอดกายให้เขาเพื่อแลกกับเงินอยู่ บ่งบอกได้ชัดว่าชายหนุ่มเองก็เป็เ้านายที่แคร์ความรู้สึกของลูกน้องอยู่เพราะทั้งโจเซฟและสิงหาก็เป็เหมือนน้องชายของเขา
“ผู้หญิงแบบนั้นไม่คู่ควรกับความรักของไอ้โจเซฟมันหรอกครับ”
สิงหาบอกเขาและตัวโจเซฟเองก็น่าจะรู้ดี ในขณะที่คุณชายกีรติก็หวังให้เป็เช่นนั้น ชายหนุ่มมองผู้คนที่กำลังสนุกสนานกับเสียงเพลงที่ดีเจเปิดไปเรื่อยๆ จนกระทั่งสายตาของเขาไปสะดุดกับสาวสวยผมยาวในชุดสีขาวหวาน การแต่งตัวที่ดูหวานเกินไปไม่เข้ากับสถานที่บันเทิงแห่งนี้เอาเสียเลยบวกกับผมยาวสลวยและรูปร่างบอบบางของเธอทำให้ชายหนุ่มต้องเหลียวมองจาก้าด้วยความสนใจจนกระทั่งแว่บหนึ่งที่เธอหันหน้าเธอ.
“เธออีกแล้วหรอ?”
ชายหนุ่มขมวดคิ้ว นี่เป็ครั้งที่สี่แล้วที่เขาบังเอิญได้เจอเธอ ในขณะที่หญิงสาวคงจะไม่คุ้นเคยกับใบหน้าของเขาเลยด้วยซ้ำ
“วันนี้นายกลับไปได้เลยนะ”
.
.
กลับมาที่หญิงเพ็ญซึ่งนั่งสงบอยู่บนเก้าอี้ตามลำพังท่ามกลางเสียง
“เด็กคนนั้นล่ะ” โรซี่ที่เดินกลับมาจากไปเติมหน้าในห้องน้ำถามขึ้นเมื่อไม่เห็นลิซ่าอยู่กับหญิงสาวแล้ว.
“มีธุระเลยต้องกลับไปก่อนนะ” เธอบอกหล่อน ในขณะที่โรซี่ ทำท่าเหมือนกำลังรอใครอยู่
“มีอะไรรึเปล่าโรซี่” เธอจึงถามหล่อน .
“อ่อ พอดีลืมบอกไปน่ะว่าแฟนของโรซี่จะมาด้วย”
“คเชนทร์น่ะหรอ?”
หญิงสาวจำได้ว่าคเชนทร์กับโรซี่คบกันั้แ่ทั้งคู่เข้าเรียน ฝมหาวิทยาลัยใหม่ๆ แต่เพราะติดปัญหาเื่เงิน คเชนทร์จึงไม่ได้ตามโรซี่มาเรียนต่อที่นี่นี่นา.
“คเชนทร์หรอ เลิกกันไปสักพักแล้วล่ะ”
“ไกลกันขนาดนั้นใครจะไปรอไหว”
หล่อนบอกเธอพร้อมกับยักไหล่อย่างไม่นึกเสียดายความสัมพันธ์กับอดีตแฟนหนุ่มที่คบหากันมาเกือบเป็ปีๆ เลยแม้แต่น้อย.
“คุณหญิงก็เหมือนกัน” แล้วหล่อนก็วนกลับมาพูดเื่ของเธอ.
“นี่ โรซี่รู้หรอกนะว่า่นี้คุณหญิงเองก็กำลังเฮิรตซ์อยู่” หล่อนพูดต่อและมันก็สะกิดแผลในใจของคนฟังขึ้นมาอีกครั้ง
“จะไปแคร์อะไรกับอิแค่ผู้ชายหลายใจคนเดียวล่ะ” ซึ่งมันก็จริงของหล่อนนะ
“เื่มันซับซ้อนกว่าที่เธอคิดน่ะโรซี่”
หญิงเพ็ญบอกเพื่อนสาว ความจริงเธอเองก็พอจะรู้แล้วว่าทำไมคนรักถึงต้องเลือกแต่งงานกับน้องสาว อย่างน้อยพี่ชายพันธ์ก็ยังมีความเป็ลูกผู้ชายรับผิดชอบน้องสาวของเธออยู่ ดังนั้นหญิงสาวจึงไม่อยากให้โรซี่มองเขาเป็คนไม่ดีขนาดนั้น .
“เป็คนดีจริ๊งจริง” โรซี่แอบเบะปากใส่เธอ ฝด้วยความหมั่นไส้
“แต่ไหนๆ ก็ได้ออกมาเปิดหูเปิดตาแล้ว มองหาคนใหม่ๆ ดูมันก็ไม่ได้เสียหายนี่”
“เปิดโอกาสให้ตัวเองหน่อย” หล่อนบอกเธอพร้อมกับกวักมือเรียกเด็กในร้านให้ไปเอาเหล้ามาให้ .
“ดื่ม” หล่อนยื่นเหล้าในแก้วให้เธอ
“จะดีหรอโรซี่” หญิงเพ็ญทำท่าจะปฏิเสธเพราะเธอไม่เคยดื่มมันมาก่อน.
“ชงสูตรอ่อนให้แล้ว ไม่เมาหรอก”
หล่อนบอกเธอ หญิงสาวจึงจำใจต้องรับมันมาในขณะที่โรซี่กำลังคะยั้นคะยอให้เธอดื่มดู ซึ่งรสชาติมันก็ไม่ได้แย่อย่างที่เธอคิด แต่ก็ไม่ใช่รสชาติที่เธอชอบอยู่ดี
“ความจริงพวกเราในกลุ่มไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าคุณหญิงมีแฟน มารู้อีกทีก็ตอนที่คุณหญิงเฮิรตซ์ละ” โรซี่พูดเื่นี้ขึ้นมาอีกครั้ง
“เรารู้จักกันมานานแล้ว แต่เพิ่งตัดสินใจคบกันน่ะ”
เธอบอกโรซี่พลางซดเหล้าเข้าปากอีกแก้ว ความจริงวันนี้ดื่มมันให้หายเศร้าไปเลยได้ก็ดีอยู่เหมือนกัน
“Hey Lucius”
แล้วจู่ๆ โรซี่ก็รีบลงจากเก้าอี้ไปกอดกับผู้ชายคนหนึ่งที่เพิ่งมาถึง แล้วทั้งคู่ก็จุ๊บกันตามประสาคู่รัก นั่นจึงทำให้หญิงสาวเข้าใจว่าเขาคงจะเป็แฟนใหม่ของหล่อนสินะ
“นี่ลูเซียส คนที่เล่าให้ฟัง” หล่อนแนะนำแฟนใหม่ให้เธอรู้จัก
“ส่วนนี่ เพ็ญเพื่อนของโรซี่มาจากประเทศไทย” โรซี่แนะนำเธอกับแฟนหนุ่มด้วยชื่อเพียงสั้นๆ เพราะหญิงสาวเคยบอกว่าเธอไม่้าให้ใครรู้จักตน
“ยินดีที่ได้รู้จักครับเพ็ญ” ลูเซียสทักทายเธอ
“เช่นกันค่ะลูเซียส”
ทั้งคู่ทักทายกัน แล้วโรซี่ก็ชวนแฟนหนุ่มของหล่อนออกไปเต้น ในขณะที่หญิงเพ็ญยังคงนั่งดื่มเงียบๆ อยู่ที่โต๊ะเพื่อดับความเศร้าในใจที่ยิ่งดื่มก็ยิ่งนึกถึงคนรักเก่าที่ป่านนี้คงจะมีความสุขอยู่กับน้องสาวของเธอ โดยที่หญิงสาวไม่รู้เลยว่าเธอกำลังตกเป็เป้าสายตาของใครคนหนึ่งอยู่ตลอดเวลา
“เธอสวยนะ” ลูเซียสเอ่ยในระหว่างที่โรซี่กำลังเต้นคลอเคลียตนอยู่
“ชมโรซี่หรอคะ” หล่อนถามแฟนหนุ่มอย่างอารมณ์ดีเพราะได้ยินไม่ถนัด
“เพื่อนของคุณคนนั้นต่างหาก”
ลูเซียสบอกหล่อนพลางหัวเราะเบาๆ แต่นั่นกลับทำให้โรซี่รู้สึกไม่พอใจอยู่เงียบๆ
“ดูเธอคนละสไตล์กับคุณเลย” ลูเซียสพูดต่อโดยไม่รู้เลยว่ากำลังสร้างความไม่พอใจให้กับแฟนสาว
“คุณเต้นกับเพื่อนไปก่อนล่ะกัน” จู่ๆ หล่อนก็หยุดเต้นและบอกลูเซียสอย่างหมดอารมณ์
“โรซี่จะไปเข้าห้องน้ำ”
……………..
ฝากกดติดตามและกดถูกใจนิยายเป็กำลังใจให้ไรท์ด้วยน๊าาาาาา