Cosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ)

    ตอนที่​ 21​ สุดยอดพลัง


    สายฟ้าหลายสิบเส้นทะลักออกมาจากร่างกายของเย่ชิงหยู ถักทอราวกับสวมอาภรณ์​ อัสนีบาตสำแดงเดช​ กลุ่มเมฆบริเวณเริ่มครึ้มลง​ แรงกดดันกระจายไปทั่วบริเวณ​
    นัยย์ตาของเย่ชิงหยู​ มองไปที่อูเซิงด้วยจิตสังหารแห่งการฆ่า
    อูเซิงยืนมองด้วยความตะลึง​ สายฟ้ามากมายพวยพุ่งเข้าใส่​ ร่างกายรู้สึกเจ็บแปลบ​ ใบหน้าของเขาเริ่มคลุ้มคลั่งขึ้น​ เขาปลดปล่อยพลังพุ่งเข้าใส่เย่ชิงหยูอย่างรวดเร็ว
    เย่ชิงหยูคำรามลากเสียงยาวดังก้องกังวาลไปทั่วบริเวณ​ เขาฟื้นคืนคัมภีร์จักรวาลนิรันด์สูงสุด​ อักขระรอบกายผุดขึ้นผสานเข้ากับผิวหนัง​ กายเทพโกลาหลปลดปล่อยอานุภาพเทียมฟ้า​ สำแดงพลังที่เหนือกว่าสรรพสิ่ง​
    อากาศทั่วทั้งบริเวณสั่นสะเทือน
    เย่ชิงหยูใช้กระบวณท่า​ สายฟ้าพินาศเข้าใส่ทันที​ อัสนีบาตฟาดพุ่งเข้าใส่อูเซิงราวกับเป็นคมดาบทุกทิศทาง​ ห้อมล้อมอูเซิงไว้
    เย่ชิงหยูตะโกนออกมาเสียงดังลั่น​ เขายกมือออกมาชี้ไปที่อูเซิง
    "อัสนีบาตล่าสังหาร​" เส้นสายฟ้านับสิบนับร้อยพุ่งเข้าใส่​ อูเซิงคำรามอย่างบ้าคลั่ง​ เขาโคจรพลังงานขึ้นถึงขีดสุดใช้ทักษะป้องกันของตนเอง​ ออร่าระฆังเงินขนาดใหญ่ครอบคลุมรอบตัวของเขา​ เส้นแสงสายฟ้าฟาด​ระเบิดเข้าใส่ระฆังทุกทิศทาง
    "ตู้ม​ ตู้ม​ ตู้ม"​ เสียงการโจมตีดังต่อเนื่อง​ ผ่านไปครู่นึงก็หยุดลง​ ระฆังเงินเริ่มสลายหายไป​ อูเซิงโผล่มาเขาเอามือไขว้กันไว้เป็นรูปกากบาทเพื่อป้องกัน​ ตามเนื้อตามตัวมีรอยไหม้ไปทั่ว​ อูเซิงเมื่อเห็นว่าการโจมตีหยุดลงแล้ว​ ก็พุ่งเข้าใส่เย่ชิงหยูอย่างรวดเร็ว​ ร่างกายกระพริบพุ่งผ่่านไป​ แรงกดดันปล่อยออกมามากมาย​
    เย่ชิงหยูเม่อเห็นว่าสายฟ้าไม่ค่อยได้ผล​ เขาก็คำรามเสียงดัง​ พุ่งเข้าใส่อูเซิง​ หมัดของเขาปรากฏสายฟ้าพันรอบมือ​ ระเบิดออกมาอย่างบ้าคลั่ง
    "เปริ๊ยง เปริ๊ยง"
    ในเวลาไม่นานทั้งสองปะทะกัน​หลายร้อยกระบวณท่า​ เสียงคำรามของหมัดทั้งคู่ดังสนั่นหวั่นไหว​ อากาศพลันสั่นสะเทือน​ ผู้คนที่เฝ้าดูเมื่อเห็นก็ต้องสั่นสะพรึง
    ร่างของทั้งคู่กระพริบไปมา​ ความเร็วถือว่าเป็นขีดสุด​ เย่ชิงหยูราวกับสวมอาภรณ์สายฟ้าประจันหน้ากับ​อูเซิง​ ที่ตอนนี้ซัดหมัดออกมาอย่างมากมาย
    พื้นดินกลายเป็นหลุมลึก​ ตึกรามบ้านช่องรอบบริเวณหลายร้อยเมตรพังทลาย​ แรงปะทะของทั้งคู่ระเบิดออกมาไกล​ ผู้คนวิ่งหนีกันจ้าละหวั่นกลัวว่าจะได้รับผลกระทบไปด้วย
    เย่ชิงหยูร่างกายสั่นเทาเล็กน้อยขนาดเข้าปะทะกับอูเซิง
    แต่อูเซิงตอนนี้กำลังอึ้ง​ เขามองไปที่เย่ชิงหยูราวกับมองสัตว์ประหลาด
    ทำไมมันถึงปะทะกับเราซึ่งๆหน้าได้​ ร่างกายมันทำจากอะไร​ ทำไมมันแข็งแกร่งขนาดนี้​ อูเซิงใบหน้าราวกับคลุ้มคลั่ง​
    เย่ชิงหยูขนาดที่ปะทะกัน​ ในความคิด​ของเขา​ "เมื่อเราใช้พลังเต็มที่แล้ว​ สามารถปะทะกับขุนพลปฐพีขั้นกลางซึ่งๆหน้าได้เล​ย​ แต่​คงได้เวลาจบแล้ว"
    หลังจากทั้งคู่ปะทะกันแล้วก็แยกออกจากกันอย่างรวดเร็ว​
    เย่ชิงหยูหลี่ตาลง​ พลางประกบมือทั้งสองเข้าด้วยกัน​ เสียงบทสวดลึกลับเล็ดลอดออกมาจากปากของเขา​ ในขนาดนั่น​ เมฆบนท้องฟ้ารวมตัวหนาแน่น​ เริ่มกลายเป็นสีดำเป็นบริเวณกว่าร้อยเมตร​ สายฟ้าแลบแปรบปรากฏ​​
    เย่ชิงหยูตอนนี้ร่างกายปลดปล่อยสายฟ้าออกมาอย่างบ้าคลั่ง​ เสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง​ ผู้คนหน้าซีด​ สัมผัสได้ถึงพลังงานจากเมฆนั่น​ อูเซิงเงยหน้ามองบนฟ้า​ สัมผัสได้ถึงพลังงานที่น่าสะพรึง ​ ​
    นัยยต์ตาของเย่ชิงหยูราวกับมีอสูรร้าย​ เขาส่งจิตสังหารทะลักออกมา​ เขามองไปที่อูเซิง​
    "ตายซะ" เย่ชิงหยูคำราม
    ท้องฟ้าพลันสว่างจ้า​ราวกับแสงของดวงอาทิตย์ เส้นแสงหอกอัสนีบาตขนาดยักษ์พุ่งลงมาจากฟากฟ้า​ ​ พลังงานธรรมชาติที่ร้ายกาจอย่างถึงที่สุด​ ราวกับว่าไม่มีผู้ใดต้านทานได้
    อูเซิงมองหอกสายฟ้าที่กำลังฟาดลงมา​ ในใจของเขาเคียดแค้น​ ไม่ยินยอม​ เขาอยากรู้ว่าทำไมพลังของมันถึงมากมายเพียงนี้​ แต่ถึงยังงั้น​เขาก็ไม่ยินยอมที่จะตาย ดวงตาเขาเบิกโพรง
    อูเซิงตะโกนคำรามออก​ ดวงตาเขาแดงฉาน​ เขาเผาผลาญพลังชีวิตตัวเอง​ เร่งพลังงานถึงขีดสุด​ เกร็งร่างกายปูดโพลน กล้ามเนื้อขยายใหญ่หลายเท่า​ เขาใช้ทักษะลับของตนเองทันที​ มันมีชื่อว่า​ เพลิงผลาญทำลาย​ เมื่อเขาใช้ทักษะนีี้อายุขัยจะหายไปหลายพันปีเลยทีเดียว​
    เปลวเพลิงทะลักออกมาจากร่างอูเซิงอย่างบ้าคลั่ง​ ความร้อนของมันละลายรอบริเวณเลยทีเดียว​ เปลวเพลิงพุ่งเข้าใส่สายฟ้าอย่างรวดเร็วและแล้ว​ พลังทั้งสองก็ปะทะกัน​
    "ปัง"​ เสียงดังระเบิดสนั่นสั่นไหว​ ฝุ่นควันคุ้งกระจาย​ แรงปะทะระเบิดออก​ ผู้คนที่มุงดูหลายคนกระอักเลือดกระเด็นไปไกล
    เมื่อฝุ่นควันเริ่มหายไปผู้คนเริ่มเห็นจุดปะทะ​ ในขนาดนั่นเสียงสายฟ้าคำรามต่ำในจุดศูนย์กลาง​ ทักษะของทั้งคู่กำลังปะทะกันอยู่​ สายฟ้าเริ่มกดดันเปลวเพลิงทีละนิ​
    "เปร๊ยๆ​ๆๆๆ"​ อากาศในจุดศูนย์กลางปะทะเริ่มฉีกขาด​ ผู้คนเห็นก็ได้แต่ทำสีหน้าหวาดกลัว
    "อ๊ากกกกกก"​ อูเซิงตะโกนอย่างสุดเสียงเร่งพลังงานสุดขีดเพื่อต้านสายฟ้าพินาศนั่น​ เปลวเพลิงเริ่มขยายออกไป
    เย่ชิงหยูเมื่อเห็นว่ายังปิดบัญชีไม่ได้เขาก็เร่งเร้าพลังงาน​ออกมาอีก​ คัมภีร์จักรวาลนิรันดร์โคจรอย่างเต็มกำลัง​ ​ เขาคำรามเสียงยาวเหยียด​สายฟ้าเริ่มทะลักออกมาอีกหลายร้อยเส้น​ พุ่งเข้าใส่อูเซิงที่ตอนนี้กำลังต้านทานเส้นแสงหอกอัสนีบาตอยู่​ อูเซิงตอนนี้ทำอะไรไม่ได้​ ได้แต่มองสายฟ้าหลายร้อยเส้น​ เข้าทำลายร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว​ ร่องรอยฉีกขาดนับร้อยปรากฏ​ อูเซิงเมื่อโดนเข้าไปจังๆ​ ก็ไม่ไหว​ ในใจเขาขมขืน​ เขาเอ่ยกับตัวเองเป็นครั้งสุดท้าย​ "พ่อขอโทษที่ไม่สามารถแก้แค้นให้เจ้าได้"​ พลังงานของเขาเริ่มสลายหายไป​ ร่างกายบาดเจ็บสาหัส​ เปลวเพลิงที่ตอนนี้กำลังต้านทานหอกอัสนีบาตขนาดยักษ์ก็สลายไปทันที​
    "ตู้มมมม" หอกอัสนีบาตฟาดผ่าน​ พุ่งลงมาจากฟากฟ้าระเบิดเข้าใส่อูเซิงเต็มๆ​ ร่างกายของเขาสลายหายไป​ ไม่เหลือแม้แต่เซลล์เดียว​ เมื่อฝุ่นจางหายไปก็ปรากฏหลุมลึกหลาย​สิบเมตร​ รอบบริเวณกลายเป็นที่โล่งกว้าง​
    ผู้คนได้แต่หลับตาจากแสงเจิดจ้า​ แต่เมื่อลืมตาออกมาสีหน้าของพวกเขาก็หวาดกลัว​ ร่างกายสั่นสะท้าน​ พวกเขาเห็นหลุมกว้างขนาดใหญ่​ ลอยลึกหลายสิบเมตร​ ส่วนอูเซิงนะหรอ​ ไม่ต้องพูดถึงโดนไปขนาดนี้ถ้าไม่ตายก็เลี้ยงไม่โตแล้ว​
    พวกเขามองไปที่ชายหนุ่มบริเวณไม่ห่างไกล​ ดวงตาของพวกเขาหวาดกลัว​ ในใจร้องตะโกนอย่างบ้าคลั่ง​ ชายหนุ่มขั้นพลังแค่จิตวิญญาณขั้น​10​ สังหาร​ ขุนพลปฐพีขั้นกลาง​ ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์
    "แฮ่ก​ แฮ่ก"​ เย่ชิงหยูตอนนี้ยืนหอบหายใจอยู่​ หน้าอกของเขากระเพึ่อม เขาสูดหายใจเข้าไปลึกๆ​ กระบวณท่าสายฟ้าพินาศกินพลังงานของเขามากมายนัก​ เมื่อใช้ท่านี้ตอนที่ยังมีระดับขั้นพลังน้อย​ ถ้าเป็นคนอื่นในขั้นเดียวกัน​ ไม่สามารถปลดปล่อยสายฟ้าพินาศได้เลยทีเดียว​ แต่เขาฝึกคัมภีร์จักรวาลนิรันดร์​พลังงานมากกว่าผู้อื่นรวม​ หลายร้อยเท่า​ แต่ถึงอย่างนั่นก็ใช้พลัังไปมหาศาลแทบจะหมดตัวเลยทีเดียว
    เย่ชิงหยูเดินไปที่หลุม​ เขากระโดดลงไปพลางมองหาสิ่งนึง​ ขนานนั่นเขาก็เจอ​ มันคือแหวนมิติของอูเซิง​ เย่ชิงหยูไม่ลืมของกำนันแห่งชัยชนะ เมื่อได้แหวนมิติมาแล้ว​ เขาก็กระโดดออกมาจากหลุมอย่างรวดเร็ว​ เขาหันไปมองผู้คนรอบๆ​ เมื่อเห็นว่าเย่ชิงหยูหันมาพวกเขาก็หลบหน้ากันทันที

    เย่ชิงหยูไม่รอช้าพุ่งผ่านออกไปอย่างรวดเร็ว​ หนีออกจากรอบบริเวณทันที