สวนผักสกุลจาง

ห้องทำงานนายท่านซู

"อาฟูเรื่องสมุนไพรปราณว่าอย่างไร  เจ้าได้ติดต่อกับทางนั้นหรือยัง"ซูหลิงเหวินได้เอ่ยถามบุตรชายด้วยน้ำเสียงที่เคร่งเครียด

"ท่านพ่อคือว่าข้าได้พยายามอย่างเต็มที่แล้วแต่ทางนั้นเข้าถึงยากมากประกอบกับทางสกุลจางได้เก็บตัวในจวนของตนได้แต่ส่งผักให้กับคู่ค้าเก่าแก่เท่านั้นขอรับ"ซูหลิ่งฟูหรือคุณชายใหญ่ได้แต่เอ่ยตอบอย่างจนใจ.ไม่ว่าตนจะพยายามอย่างไรก็ไม่สามารถเข้าไปพบปะกับหัวหน้าตระกูลจางได้เลยการติดต่อซื้อขายในครั้งนี้ถ้าตนทำได้จะทำให้ฐานะผู้นำตระกูลคนต่อไปเป็นของตนอย่างแน่นอน

"ท่านพ่อขอรับเรื่องนี้พี่ใหญ่ได้รับไปทำนานแล้วแต่ข้าเห็นว่ายังไม่คืบหน้ามานานเป็นแรมปีแล้วข้าจึงอยากอาสาติดต่อสกุลจางต่อจากพี่ใหญ่เองขอรับ"ซูหลิ่งจิ้งเอ่ยอาสาอย่างหมายมั่นการติดต่อซื้อขายในครั้งนี้สำคัญเป็นอย่างมากหากเขาทำสำเร็จตำแหน่งหัวหน้าตระกูลย่อมเป็นของตนถึงแม้เขาจะเกิดจากอนุก็ตามเพราะในตระกูลซูผู้ที่มีความสามารถเท่านั้นจึงจะอยู่รอด  ดูเอาอย่างน้องสามเป็นไรเกิดมามีความสามารถโดดเด่นแต่ไม่มีความรอบครอบหลงกลพี่ใหญ่เข้าเต็มเปาแถมยังต้องพิษร้ายที่ไม่สามารถรักษาให้หายได้อีกนี้จึงเป็นแบบอย่างที่ดีของคนในตระกูลซูให้ระวังตนอย่าได้ไว้ใจใครแม้แต่คนในครอบครัวก็ตาม

"ท่านพ่อขอรับเรื่องนี้ข้าทำมานานแล้วข้าขอโอกาสอีกครั้งหากครั้งนี้ไม่ได้ข้ายินดีให้น้องรองมาทำเรื่องนี้ต่อจากข้าขอรับ"หลิ่งฟูเอ่ยขอโอกาสจากบิดาอีกครั้ง 

"ท่านพ่อหากรอพี่ใหญ่เราอาจเสียโอกาสให้ร้านค้าของตระกูลอื่นนะขอรับ ตอนนี้ใครๆ ก็อยากค้าขายกับตระกูลจางนะขอรับ"หลิ่งจิ้งเอ่ยค้านหลิ่งฟู 

"เรื่องการค้ากับตระกูลจางพ่อจะให้โอกาสเจ้าอีกครั้งอาฟู่  ส่วนเจ้าอาจิ้งเจ้าควรใส่ใจอาเจี้ยนกับอาเฝิงให้มากอีกสองเดือนสำนักต่างๆจะเปิดรับสมัครศิษย์ในสำนัก  หากพลาดโอกาสในครั้งนี้เราต้องรออีกสี่ปีในการสอบเข้าสำนักที่ต้องการเข้าใจที่ข้าบอกรึไม่อาจิ้ง"หลิงเหวินเอ่ยสั่งงานต่างๆกับบุตรชายเสร็จจึงสั่งให้แยกย้ายออกไปเพื่อทำกิจต่างๆที่ได้รับมอบหมาย

"พี่ใหญ่ครั้งนี้ข้าหวังว่าท่านจะทำสำเร็จนะขอรับ เพราะถ้าครั้งนี้ไม่สำเร็จตำแหน่งหัวหน้าตระกูลที่ท่านกับแม่ใหญ่หวังมันคงยากเกินกว่าที่พวกท่านจะเอื้อมถึงอีกต่อไป"หลิ่งจิ้งเอ่ยด้วยใบหน้าที่แสดงถึงการเย้ยหยันในคราวเคราะห์ของหลิ่งฝูในครั้งนี้

"ต่อให้ข้าทำไม่สำเร็จในครั้งนี้ เจ้าก็ไม่มีทางเป็นหัวหน้าตระกูลซูแห่งนี้ได้ เจ้าทะนงตนไปเถอะถึงเวลานั้นเมื่อใดข้าจะถอนรากถอนโคนพวกเจ้าให้หมดไปจากตระกูลซูของข้า"หลิ่งฟูกล่าวอย่างอาฆาตต่อหลิ่งจิ้งหลังจากแยกจากกันทำไมเขาที่เป็นพี่ใหญ่ไม่มีอะไรโดดเด่นเหนือใครซักอย่างรูปร่างงดงามจนเป็นที่กล่าวถึงก็ลู่ซิ่น  เก่งกาจด้านการค้าก็หลิ่งจิ้งทำลูกพวกอนุจึงเกิดมาเป็นขวากหนามค่อยทิ่มตำเขาอย่างนี้นะ หลิ่งฟูได้แต่คิดในใจพร้อมเดินกลับเรือนด้วยอารมณ์ที่ครุกกรุ่น

ห้องพักศิษย์นอก

ซูจิงซือกลับเข้ามาในห้องพักด้วยใบหน้าที่แสดงถึงความตื่นเต้นหลายวันมานี้เขาได้ให้คนสนิทตามสืบเกี่ยวกับศิษย์สายในคนหนึ่งที่จะเป็นศิษย์สืบทอดของอาวุโสสองของสำนักขุนเขาสวรรค์นั่นคือจางลู่ฉีจนในที่สุดจึงได้รู้ว่าลู่ฉีนั่นเป็นถึงบุตรชายตระกูลจางที่ส่งออกพืชปราณรายใหญ่ของแคว้นอ้ายในเวลานี้ต่อมาเมื่อสืบลงไปอีกจึงพบว่าลู่ฉีคือบุตรชายของอาลู่ซิ่นนั่นเองเรื่องนี้จะเป็นประโยชน์ต่อตนเป็นอย่างมากไม่ว่าจะเป็นอย่างไรเขาสามารถนำลู่ฉีญาติผู้น้องมาเป็นที่พึ่งในสำนักแห่งนี้ได้  ต่อไปทุกคนที่เป็นศิษย์นอกต้องยำเกรงต่อเขาคนนี้จะมีใครกล้าหือต่อญาติผู้พี่ของจางลู่ฉีอย่างซูจิงซือคนนี้ได้อีกเมื่อคิดได้อย่างนี้จิงซือจึงลงมือเขียนเรื่องราวที่ตนสืบได้ส่งเป็นจดหมายให้บิดาตนที่กำลังทำการติดต่อการค้าพืชปราณกับตระกูลจางอยู่เพื่อเป็นข้อได้เปรียบกับกลุ่มการค้าสกุลอื่น