ในเวลาเดียวกันที่หมู่บ้านต่างๆ โดยรอบ ยุวชนทั้งหลายต่างเริ่มเดินทางออกจากหมู่บ้านกันแล้ว หลี่เยว่ซินและเพื่อนของเธอก็เช่นเดียวกัน หัวหน้าหมู่บ้านและเพื่อนบ้านอีกหลายสิบคนได้ออกมาส่งพวกเขาที่หน้าหมู่บ้าน หลังจากร่ำลากันแล้ว พวกเธอก็เดินทางเข้าเมือง เพื่อนยุวชนชายหญิงเดินทางไปขึ้นรถไฟที่มณฑลต่อเพื่อกลับบ้านเกิด ส่วนหลี่เยว่ซิน มู่ชง และหลินเสี่ยวเหม่ย เดินทางมุ่งหน้าไปบ้านของจางเฉินอวี้
หน้าบ้านพักของจางเฉินอวี้ เขาเดินวนไปวนมารอพวกเธออยู่หน้าบ้านด้วยความตื่นเต้น โดยเด็กๆ ทั้ง 3 คนก็อยู่กับเขาด้วย
“พี่อวี้ครับ เดี๋ยวพี่สาวก็มาถึงแล้วล่ะครับ พี่ช่วยหยุดเดินสักพักนะครับ พวกผมเวียนหัวกันจะแย่แล้ว” โจวเฟยเทียน พูดหยอกล้อเขา
“พี่สาวจะย้ายมาอยู่ที่นี่เลยใช่ไหมคะ” หวังเจียวมิ่งถามขึ้น
“ใช่แล้วล่ะ คุณมู่ชงกับคุณเสี่ยวเหม่ยก็มาด้วย” เขาตอบพลางมองไปที่ถนนอย่างไม่วางตา
“คุณปู่กับคุณย่าหวัง ก็รอพบหน้าพี่สาวอยู่เหมือนกันครับ ท่านบอกว่าอยากพบหน้าว่าที่หลานสะใภ้” โจวเฟยหยางบอกกับเขา
“ฉันตั้งใจว่าจะพาเธอไปแนะนำให้คุณลุงกับคุณป้ารู้จักอยู่เหมือนกัน” เขาตอบแต่สายตาก็ยังมองไปที่ถนนเหมือนเดิม
เด็กๆ นั่งมองเขาเดินไปเดินมาอย่างนี้อยู่เป็เวลานานแล้ว จนในที่สุดหลี่เยว่ซินและเพื่อนก็เดินทางมาถึง จางเฉินอวี้รีบเดินเข้าไปรับของและพาพวกเขาเดินเข้าไปในบ้าน
“สวัสดีครับ/ค่ะ พี่สาว พี่มูชง พี่เสี่ยวเหม่ย” เด็กๆ กล่าวทักทายด้วยน้ำเสียงสดใส
“สวัสดีจ้า วันนี้พี่ทำขนมเปี๊ยะไส้ถั่วแดง ไส้ถั่วไข่เค็ม แล้วก็ไส้งาดำมาด้วยนะ พี่จะนำไปมอบให้คุณลุงโจวกับคุณป้าหวัง ส่วนของพวกเธอพี่ก็เตรียมมาด้วยเหมือนกัน แต่ตอนนี้พี่ขอเอาของไปเก็บก่อนนะจ๊ะ” หลี่เยว่ซินทักทายเด็กๆ ก่อนที่จะเดินเอาของเข้าไปเก็บ
จางเฉินอวี้พาพวกเขาเข้าไปในส่วนของบ้านพัก โดยให้หลี่เยว่ซินและหลินเสี่ยวเหม่ยพักห้องหนึ่ง มู่ชงพักอีกห้องหนึ่ง หลังจากจัดเก็บสิ่งของเข้าที่แล้ว พวกเขาก็ไปพบผู้าุโทั้งสอง โดยนำขนมเปี๊ยะที่หลี่เยว่ซินตั้งใจทำมาป็นของขวัญในการพบกับครั้งแรกไปด้วย
วันนี้ป้าหวังมาเล่นหมากรุกที่บ้านของลุงโจวเพื่อรอพบกับหนุ่มสาว
“ลุงโจว ป้าหวัง นี่คือหลี่เยว่ซินคนรักของผมครับ ส่วนนี่คือคุณมู่ชง และคุณหลินเสี่ยวเหม่ย พวกเขาเป็เพื่อนยุวชนที่พักอยู่ในหมู่บ้านเดียวกับเยว่ซินครับ พวกเขาสอบได้ที่วิทยาลัยฝึกหัดครูที่เมืองของเรา และกำลังรอเวลาเข้าพักที่หอพัก ดังนั้นระหว่างนี้พวกเขาจะพักที่บ้านของผมก่อนครับ” จางเฉินอวี้กล่าวแนะนำ
“สวัสดีค่ะ/ครับ ลุงโจว ป้าหวัง” หลี่เยว่ซินและเพื่อนกล่าวคำทักทายผู้าุโ
“คุณลุงโจว คุณป้าหวัง หนูนำขนมเปี๊ยะมามอบให้ท่านทั้งสองด้วยค่ะ” หลี่เยว่ซินนำขนมมอบให้กับผู้าุโคนละหนึ่งกล่อง
“ขอบใจนะ เธอไม่เห็นต้องลำบากเลย” ลุงโจวรับของและกล่าว
“ขอบใจนะจ๊ะ” ป้าหวังกล่าวพร้อมกับเปิดกล่องขนมออก “ขนมนี่หนูทำเองหรือ กลิ่นหอมมาก หน้าตาน่าทานมากเลยจ้ะ ไม่แปลกใจเลยที่เด็กๆ ชมไม่หยุด”
“เยว่ซินเป็คนที่ทำอาหารอร่อยมากเลยล่ะค่ะ ตอนอยู่ที่หมู่บ้าน เยว่ซินก็เป็คนทำ ยกตัวอย่างแค่หมั่นโถว เยว่ซินยังทำออกมาได้อร่อยกว่าคนอื่นเลยค่ะ” หลินเสี่ยวเหม่ยชมเพื่อน
ทักทายกับผู้าุโได้สักพัก มู่ชง หลินเสี่ยวเหม่ย และเด็กทั้งสามขอตัวแยกย้ายออกไป เหลือเพียงจางเฉินอวี้และหลี่เยว่ซินที่นั่งอยู่ต่อ
“ลุงโจว ป้าหวังครับ ผมกับเยว่ซินอยากจะปรึกษาเื่งานแต่งงานของเราทั้งสองคนน่ะครับ” ชายหนุ่มกล่าวก่อน
“พวกเธอจะจัดการอย่างไรล่ะ” ลุงโจวถามขึ้นด้วยความยินดี
“ผมไม่มีญาติผู้ใหญ่ที่ไหน ผมอยากให้ลุงโจวกับป้าหวังเป็ผู้าุโฝั่งผมในพิธียกน้ำชาน่ะครับ”
“ไม่มีปัญหาอะไรนะจ๊ะ พวกเธอจะจัดพิธีที่ไหน” ป้าหวังกล่าวด้วยน้ำเสียงยินดีเช่นกัน
“ผมคิดว่าจะจัดที่บ้านผมครับ หลังจากพิธียกน้ำชาเสร็จก็จะมีงานเลี้ยงเล็กๆ เท่านั้นครับ”
“ป้าขอถามหน่อยได้ไหมจ๊ะหนู พ่อกับแม่หนูมีความเห็นว่าอย่างไรกับเื่นี้” ป้าหวังไม่ลืมถามถึงผู้าุโของอีกฝั่ง เพราะนางเห็นว่าเด็กสาวไม่ได้เอ่ยถึงครอบครัวตัวเองเลย
“หนูเขียนจดหมายถึงท่านแล้วค่ะ อีกไม่เกิน 10 วัน ครอบครัวหนูคงเดินทางมาถึง”
“เยว่ซินซื้อร้านค้าไว้ให้พวกท่านอยู่อีกฟากหนึ่งของเมืองครับ อยู่ใกล้กับอาคารที่พักอาศัยใหม่ที่กำลังก่อสร้างอยู่ตอนนี้ เยว่ซินตั้งใจจะให้ครอบครัวย้ายมาอยู่ที่นี่น่ะครับ” จางเฉินอวี้อธิบายให้ผู้าุโทั้งสองฟัง
“หนูอยากเปิดร้านค้าให้ครอบครัวหรือจ๊ะ หนูช่างเป็ลูกสาวที่กตัญญูมากจริงๆ” พอได้ฟังป้าหวังก็กล่าวชมหญิงสาวไม่หยุด “เฉินอวี้ เธอโชคดีจริงๆ ที่จะได้ภรรยาที่ดีอย่างนี้ หาไม่ง่ายหรอกนะ คนที่มีความกตัญญูอย่างนี้”
“ผมเป็ผู้ชายที่โชคดีจริงๆ ครับ” เขาพูดยิ้ม
“หนูก็เป็ผู้หญิงที่โชคดีเหมือนกันค่ะ” หญิงสาวพูดกับป้าหวัง และหันไปสบตาชายหนุ่ม
“ก่อนหน้านี้ที่เธอเคยให้ลุงหาฤกษ์ให้ อย่างเร็วที่สุดคือวันที่ 8 เดือนหน้า” ลุงโจวหันไปพูดกับหญิงสาว “ครอบครัวหนูมาร่วมงานได้ทันเวลาพอดี”
หลังจากหารือกันเื่การจัดงานแต่งงานเสร็จ จางเฉินอวี้และหลี่เยว่ซินก็ขอตัวกลับ โดยบอกกับผู้าุโทั้งสองว่าจะนำอาหารมื้อเย็นมาส่งให้ทั้งสองท่าน และขออนุญาตให้เด็กๆ ไปร่วมทานกับพวกเขา
1K
![[จบ] ยอดกุ๊กบุกแดนเซียน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1707367957_83105662.webp)
