บทที่ 2
ร่างของ NPC
“ องค์รัชทายาทฟื้นแล้ว!!! ”
“ องค์รัชทายาทฟื้นแล้ว!!! ”เสียงดังแว่วของนางกำนัลรอบร่างกายดังขึ้นอย่างเอิกเกริก
ดวงตาทั้งสองข้างที่กำลังพับปิดอยู่ค่อยๆขยับเขยื้อนร่างของรัชทายาทหวงิแน่นิ่งอยู่บนเตียงมาเป็เวลาหลายวันค่อยๆรู้สึกตัว
เปลือกตาลืมเปิดขึ้นอย่างช้าช้าประสาทััที่ถูกตัดขาดไปเป็เวลานานย้อนคืนกลับมาอีกครั้ง
เพดานห้องที่ไม่คุ้นเคยเสียงรอบร่างกายที่ดังโหวกเหวกโวยวาย
เสี่ยวิเพิ่งรู้สึกตัวขึ้นมาในความรู้สึกที่ค่อนข้างจะไม่คุ้นเคย
เขาจำได้ว่าก่อนหน้านี้ความเ็ปมากมายมหาศาลที่ตนเองได้รับหลังจากโดนรถชนมันเป็อีกแบบหนึ่ง
ในตอนนี้ร่างกายรู้สึกเ็ปแต่ไม่มีแผลทั่วทั้งร่างกายเหมือนก่อนหน้านี้
เสี่ยวิรู้สึกเ็ปบริเวณหน้าท้องของตนเองแต่ร่างกายมันก็ไม่สามารถขยับได้
สติที่ค่อยๆย้อนคืนกลับมามันเลือนลางและพร่ามัวเหมือนกับภาพความทรงจำที่ขาดหาย
“ นี่มันอะไรกันความรู้สึกแบบนี้ ”
“ แล้วเสียงของใครนะหรือว่าโรงพยาบาล ”เสี่ยวิคิดในใจ
ในตอนแรกคิดว่าตนเองตายไปแล้วแต่ดูเหมือนว่าการที่ได้ยินเสียงของผู้คนมันจะไม่เป็แบบนั้น
“ หมอหลวง…เข้ามาตรวจพระอาการองค์รัชทายาทเร็ว!! ”
“ หมอหลวงอย่างงั้นหรอ? หมายถึง…” เสี่ยวิสะติยังคงเลือนลาง
ดวงตาทั้งสองข้างเองก็ยังคงพร่ามัวอาจจะเป็เพราะพิษของาแที่ได้รับ
เขารู้สึกว่าตนเองนั้นยังไม่ตายแต่ว่าไม่สามารถขยับร่างกายได้ไม่นานนักได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งเข้ามาภายในห้องเป็จำนวนมาก
หมอหลวงเฒ่าผู้นึงเข้ามาตรวจอาการองค์รัชทายาทหวงิที่นอนอยู่บนเตียง
หลังจากที่ตรวจอากาศมันลูบเคราแพะของตนเองพร้อมกับแสดงใบหน้าแปลกประหลาดใจ“ น่าประหลาดเป็อย่างมากร่างกายองค์รัชทายาทที่ชีพจรกลับมาเป็ปกติละ ”
“ เหตุใดจึงเป็เช่นนี้ ”
“ ยอดเยี่ยมองค์รัชทายาทรอดพ้นอันตรายแล้ว ”
“ ไปแจ้งเื่นี้กับฝ่าาเร็ว!!! ”
เสียงของคนที่อยู่บริเวณรอบกายดังโหวกเหวกโวยวายพวกมันสนทนากันอย่างตื่นตระหนก
เสี่ยวิที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงไม่รู้ความอันใดตอนนี้เขาได้แต่ฟังคำพูดของพวกมันที่พูดกรอกอยู่ข้าง
ผ่านไปสักพักสติที่เลือนลางค่อยๆชัดเจนมากขึ้นเสี่ยวิดวงตาทั้งสองข้างมองเห็นเพดานใหม่ที่ตนเองไม่คุ้นเคย
“ ที่นี่มันที่ไหนกันไม่ใช่โรงพยาบาล…”
เสี่ยวิรู้สึกประหลาดใจที่ตอนนี้สถานที่ที่อยู่มันกลับไม่ใช่โรงพยาบาล
ดวงตาของเขากวาดไปมองบริเวณรอบๆหลังจากที่มองรอบร่างกายก็พบเห็นเค้ากั๊กเหล่านางกำนัลที่สวมใส่ชุดงดงาม
พวกนางมีใบหน้าสละสลวยมีกิริยาที่งดงาม
เสี่ยวิอาศัยอยู่ภายในเกมกระบี่ยุทธภพมาเป็เวลานานพวกสตรีที่แต่งชุดแบบนี้ไม่ได้เป็ที่ประหลาดตากับเค้าสักเท่าไหร่
เพียงแต่ว่านี่มันคือโลกแห่งความจริงทำไมมีคนแต่งกายแบบนี้ด้วย
คำถามบางเกิดขึ้นภายในหัว “ นี่พวกเธอเป็ใคร…”
เสียงอันแ่เบาของเขากล่าวออกมากล่าวกับนางกำนัลที่อยู่ข้างกายของตนเอง
“ องค์รัชทายาท้าอะไรอย่างนั้นหรือเพคะ ”
“ รัชทายาท? ” เสี่ยวิรู้สึกประหลาดใจในคำเรียกที่นางเรียกเขาแบบนั้น
แต่ในขณะที่กำลังสับสนและงุนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ในตอนนี้
“ ตึ้ง!!! ”เสียงบางอย่างดังขึ้นภายในหูคล้ายคลื่นกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบภายในเกม
ไม่นานนักข้อความจากระบบปริศนาก็ลอยขึ้นมาบริเวณด้านหน้าของจางิ
เสี่ยวิใเป็อย่างมากที่มีข้อความจากระบบปรากฏขึ้นด้านหน้าของตนเอง“ นี่มันอะไรกันภายในเกมส์กระบี่ยุทธภพงั้นเหรอ ”
เสี่ยวิรู้สึกสงสัยกับสิ่งที่ปรากฏมาบริเวณด้านหน้าของตนเองในตอนนี้
แต่ไม่นานนักเขาก็พยายามสงบใจแล้วก็มองดูสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าอ่านพวกมันอย่างละเอียด
[ ระบบ :ท่านสวมบทบาทตัวละครหวงิอยู่ ]
[ ระบบ :อธิบายตัวละคร ]
[ ระบบ :หวงิรัชทายาทแห่งอาณาจักรฉี รัชทายาทจอมเสเพลไร้ความสามารถอายุย่างเข้ายี่สิบสองปีนิสัยวางอำนาจบาตรใหญ่เป็ที่หมั่นไส้แก่เหล่าขุนนางและผู้คน ]
เสี่ยวิมองเห็นสิ่งที่ขึ้นมาบริเวณด้านหน้ารู้สึกใเป็อย่างมาก
เขารีบพยายามจะลุกขึ้นอย่างรวดเร็วแต่เมื่อคิดจะพยายามดีดตัวขึ้นาแบริเวณหน้าท้องก็ส่งผลความเ็ปรวดร้าวไปทั้งร่าง
ความเ็ปแผ่กระจายไปทั้งร่างกายเสี่ยวิส่งเสียงร้องออกมาอย่าง “ โอ๊ย!!! ”
ร่างกายที่พยายามจะลุกขึ้นมาเอนล้มลงไปกับเตียงอีกครั้งเขาไม่สามารถต้านทานความเ็ปแบบนี้
“ นี่มันอะไรกันความเ็ปความรู้สึก ”
“ ทุกอย่างเป็ของจริง ”เสี่ยวิคิดภายในใจของตนเอง
ในตอนนี้เขารู้สึกว่ามันเ็ปจริงๆมันแตกต่างจากเกมออนไลน์ที่เขาเคยเล่นที่ค่าความเ็ปนั้นไม่ส่งผลกับร่างกาย
แต่ว่าในตอนนี้มันคืออะไรหน้าต่างจากระบบก็มีบริเวณด้านหน้าและเขายังรู้สึกถึงความเ็ป
เสี่ยวิหาคำอธิบายเกี่ยวกับเื่นี้ไม่ได้เขาไม่รู้ว่ามันคืออะไรกันแน่
“ นี่มันอะไรกัน… ”
[ ระบบ :แจ้งเตือนจากระบบกรุณาสวมบทบาทหวงิ]
[ ระบบ :ถ้าตัวของท่านแสดงบทบาทว่าตนเองนั้นเป็คนอื่นจะได้รับการลงโทษจากระบบ]
เห็นสิ่งที่อยู่ด้านหน้าเสี่ยวิยิ่งสับสน “อะไรวะเนี่ย!!!!”
เขามั่นใจว่าดวงตาของเขาไม่ได้ผิดเพี้ยนไปอย่างแน่นอนสิ่งที่เห็นบริเวณด้านหน้ามันคือข้อความจากระบบอย่างชัดเจน
ภายในใจรู้สึกสับสนและก็มึนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นเป็อย่างมาก
เขาค่อยๆหันใบหน้าไปหานางกำนัลที่ยืนอยู่ข้างเตียงนับสิบคน “นี่ข้าเป็ผู้ใด… ”
“ องค์รัชทายาทหวงิเหตุใดจึงพูดเช่นนั้นล่ะเพคะ”เมื่อเห็นนางพูดขึ้นมาด้วยใบหน้าจริงจังเสี่ยวิก็รู้ได้ในทันทีว่านี่ไม่ใช่ความฝัน
ความเ็ปที่ได้รับเองก็เป็ของจริงคำพูดและทุกอย่างมันก็ดูเหมือนจริงเป็อย่างมาก
เสี่ยวิในตอนนี้ตกอยู่ภายในห้วงภวังค์แห่งความสับสน
ผ่านไปสองวัน
าแเริ่มดีขึ้นาแบริเวณหน้าท้องค่อยๆหายความเ็ปนั้นไม่มากเมื่อก่อนหน้านี้
เสี่ยวิที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงในฐานะรัชทายาทมาเป็เวลาหลายวันเขาค่อยๆลุกขึ้นมาอย่างช้าๆ
่เวลาสองวันที่ผ่านมาไม่พูดจากับผู้ใดเลยแม้แต่ประโยคเดียวเอาแต่นอนแน่นิ่งบนเตียงแล้วก็ขบคิดกับตัวเองภายในใจ
พยายามไต่ตรองว่าเื่ที่เกิดขึ้นนี้มันคืออะไรกันแน่
ในตอนนี้ขยับร่างกายได้แล้วเสี่ยวิลุกขึ้นมาอยู่ภายในท่านั่ง
เสี่ยวิมองดูร่างกายของตนเองใช้ดวงตาสำรวจใช้ฝ่ามือััทุกอย่างมันคือของจริง
“ ทุกอย่างมันคือของจริงไม่ใช่ความฝันอย่างแน่นอน”
เสี่ยวิก้มใบหน้าของตนเองแล้วก็ขบคิดภายในใจ “หลังจากที่อยู่ภายในร่างกายนี้มาเป็เวลาสองวัน ”
“ มันทำให้ตัวของฉันรู้ว่านี่มันร่างกายของ NPC”
“ หวงิรัชทายาทไร้ค่าของอาณาจักรฉีหนึ่งในอาณาจักรที่อยู่ภายในเกมส์กระบี่ยุทธภพออนไลน์”
“ นี่มันอะไรกันมันเกิดเื่บ้าอะไรขึ้น”
“ ทำไมฉันถึงมาอยู่ภายในร่างกายนี้ได้!!! ”
“ ก่อนหน้านี้ตัวของฉันว่าตัวเองโดนรถชนสถานที่ที่อยู่มันน่าจะเป็หลุมศพไม่ก็โรงพยาบาลสิแล้วทำไมถึงมาอยู่ภายในร่างกายของตัวละครภายในเกมส์ได้”
“ ถ้านี้เป็ภายในเกมกระบี่ยุทธภพจริงๆมันก็ต้อง…”
“ เปิดหน้าต่างสเตตัส ”
“ ตึ้ง!!! ”
[ ชื่อตัวละครหวงิ LV.1 ]
[ เพศ ชาย ]
[ ฉายาที่มี -รัชทายาทเสเพล - มหาเศรษฐีผู้ร่ำรวย - ผู้สืบทอดบัลลังค์ ]
[ ค่าชื่อเสียง- 99999999 ]
[ พลังชีวิต [100/100]] [ พลังปราณ [50/50] ]
[ ความแข็งแกร่ง5 ] [ ความรวดเร็ว 10]
[ ัั 5] [ จิต 1 ]
[ ปราณ 0]
[ ความสามารถ- ]
เห็นสิ่งที่มันปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าดวงตาทั้งสองข้างของเสี่ยวิแทบไม่อยากเชื่อสายตาของตนเอง“ ไม่จริงใช่ไหมนี่มันภายในเกมส์จริงๆด้วย ”
เสี่ยวิยกมือขึ้นมาปิดปากของตนเองแสดงใบหน้าไม่อยากเชื่อออกมา
จบบท
714
