หลังจากวันที่ผมฟื้นผ่านมา 2 สัปดาห์แล้ว ตอนนี้ร่างกายหายเป็ปกติแบบสุดๆ ่ที่ผ่านมาก็ให้จูน่าสอนอะไรให้หลายๆอย่างเลย
เป็สุดยอดหัวหน้าเมดเลยละ ‘ก๊อกๆๆ’ พอนึกถึงก็มาเลยแฮะสมแล้วที่เป็สุดยอดหัวหน้าเมด
“เชิญเลยครับ” ไม่ช้าประตูก็เปิดออก จูน่าและมิร่าก้มทำความเคารพผมที่ยังคงนั่งอยู่บนเตียง
"อรุณสวัสดิ์ค่ะท่านไกรอัส" ทั้งคู่พูดพร้อมกันอย่างพร้อมเพรียงสมแล้วที่เป็แม่-ลูก เข้ากันได้อย่างดีเลย ไม่ต้องพูดถึงหน้าตาเลย
มิร่าคือจูน่าตอนเด็กและจูน่าคือมิร่าตอนโตชัดๆ
ต่างกันที่มิร่าไว้โพนี่เทลแต่จูน่าเกล้าผมละน่ะและดวงตาสีแดง
ทั้งขนาดตัวที่เล็กมากๆ จูน่าสูงประมาณ 145 เท่านั้นเอง แต่เธอก็น่านับถือด้วยตัวเธอเองละนะ
“อรุณสวัสดิ์ จูน่า มิร่า” ตอบกลับทั้งสองคนตามปกติ อ่ะ ที่เรียกว่าจูน่าน่ะ เพราะเธอบอกให้เรียกแบบนั้นหรอกนะ ไม่ใช่ว่าผมไม่มีมารยาท
“นายท่านและนายหญิงรออยู่ที่ห้องรับประทานอาหารแล้วค่ะ” เธอรายงานธุระอย่างเรียบง่าย
ผมลงจากเตียง ยืนตรงกางแขนออก จูน่าก็เข้ามาเปลี่ยนชุดให้ผมอย่างรวดเร็ว ว่าก็ว่าเถอะ เร็วเกินไปแล้วแค่ 5 วิเองนะ
“มองวิธีทันรึเปล่าคะมิร่า” หลังจากเปลี่ยนชุดเสร็จเธอก็หันไปถามลูกสาวของเธอ
“ไม่ทันสักนิดเลยค่ะคุณแม่” เธอเกาหัวพร้อมแลบลิ้นอย่างน่ารักแต่ก็โดนจูน่าสับหัวเข้าให้
นี่มันตลกคาเฟ่ยามเช้าเพื่อให้หายง่วงนอนงั้นหรอ แล้ววิธีเปลี่ยนชุดนั่นน่ะผมยังแทบจะมองไม่ทันเลย เมดวัย 5 ขวบต้องฝึกจริงหรอเนี่ย
หลังจากจบจากตลกขำขันยามเช้าพวกผมก็มุ่งหน้าไปห้องรับประทานอาหาร
จึงพบกับท่านพ่อและท่านแม่ ตอนนี้เรียกแบบนี้ไปก่อนละกัน อย่างน้อยก็ต้องมีมารยาทที่ดี
“อรุณสวัสดิ์ครับท่านพ่อท่านแม่” ท่านทั้งสองดีใจมากที่ยอมเรียกว่าท่านพ่อท่านแม่แล้วทักทายกลับมาปกติ
ไหนๆก็หายดีแล้ว ต้องเริ่มแผนสักที ผมจึงเอ่ยปากขอทั้งสอง
“คือว่านะครับ ไหนๆผมก็หายดีแล้ว เลยอยากเรียนเวทมนตร์น่ะครับ ..ถ้าเป็ไปได้อยากให้คนที่สอนเป็นักเวทของตระกูลด้วยน่ะครับ อีกอย่างผมอยากให้มิร่าเรียนกับผมด้วยครับ”
ในปัจจุบันเวทมนตร์นั้นสำคัญอย่างแท้จริง โดยทั่วไปขุนนางจะจ้างนักเวทมาสอนให้กับลูกของพวกเขาตอนอายุ 7 ปี ผมขอเรียนก่อน 1 ปีคงไม่แปลกหรอกมั้ง
“ได้สิ เดี๋ยวข้าจะเรียกนักเวทที่เก่งที่สุดของตระกูลมาให้ เพื่อแลกเปลี่ยน เ้าสนใจเรียนวิชาดาบกับข้าไหม?*”
ตาแก่นี่เหมือนรู้อยู่แล้วว่าผมอยากทำอะไรเลยเตรียมพร้อมข้อแลกเปลี่ยนมาพร้อมเชียว เอาจริงๆแค่เห่อลูกสินะ
การฟันดาบงั้นหรอ เป็อีกเื่ที่ผมกำลังกังวลเลยเพราะว่าหลังจากฟื้นมาเหมือนมีคนยัดอะไรแปลกๆเต็มหัวไปหมด
แถมพอได้ยินว่าวิชาดาบ ใจของผมตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกเลยล่ะ ผมจึงขอเพิ่มอีกนิด
“ถ้างั้นถ้าท่านพ่อไม่ว่างผมขอไปซ้อมกับอัศวินที่ลานฝึกได้ไหมครับ” เหมือนว่าเขาจะยิ่งดีใจยกใหญ่ พยักหน้าไม่พักคงอยากให้ลูกชายเรียนดาบติดตัวไว้สินะ
“หลังกินข้าวเสร็จไปซ้อมกันเลยนะเ้าลูกชายฮ่าาๆ” คงจะดีใจจริงๆ ขนาดท่านแม่ยังหัวเราะเบาๆเลย
หลังจากทานข้าวเสร็จจึงไปซ้อมที่ลานกว้างแทนลานฝึกซ้อม เนื่องจากทหารก็มีการฝึกของพวกเขาเช่นกัน
เมื่อถึงที่ลานท่านพ่อส่งดาบไม้ฝึกซ้อมที่ขนาดเท่าดาบจริงให้ผม เอาจริงๆผมแทบไม่รู้วิชาดาบเลย
สิ่งที่รู้ก็แค่วิธีการยืนพื้นฐานกับท่าเตรียมพร้อมเท่านั้นเอง มิร่าคงเห็นว่าผมทำอะไรไม่ถูกจึงเข้ามาให้กำลังใจ?
“ท่านไกรอัส ตื่นเต้นใช่ไหมละคะ ถึงหนูจะไม่รู้เื่การฟันดาบแต่หนูก็ตื่นเต้นเหมือนกัน”
ไม่อ่ะ ผมไม่ได้ตื่นเต้น ผมไม่รู้จะทำยังไงต่างหาก ฟันดาบก็ไม่เป็
“เอาละ ไกรอัส เตรียมพร้อมได้แล้ว จูน่าจะเป็คนให้สัญญาณเริ่ม” ตาแก่นี่ก็อีกคนจะตื่นเต้นอะไรกันขนาดนั้น เอาไงเอากันงานนี้
‘ไม่เป็ไรแค่ฟันลงไปก็พอ’ ห้ะ? นั่นมันเสียงใครน่ะ คุ้นเคยมากแต่กลับนึกไม่ออก
“3 2 1 เริ่มได้” ไม่ทันได้คิดขณะที่ผมยังอยู่ท่าเตรียมพร้อมทั้งสองมือจับดาบชี้ไปข้างหน้า ตาแก่ก็พุ่งเข้ามาในระยะฟันของเขาแล้ว
เขาลดความเร็วในการวาดดาบลงมาเพื่อให้เข้ากับผมแต่ก็ยังเร็วอยู่ดี ผมจึงทำตามที่เสียงในหัวบอก ยกดาบขึ้นและฟันลงไป
ดาบของผมัักับดาบของตาแก่ แต่กลับไม่มีเสียงการปะทะกันของดาบไม้เกิดขึ้น
เพราะทันทีที่ััดาบของผมก็ตัดดาบของตาแก่ออกเป็2ท่อน ทุกคนตรงนั้นไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น
เป็ท่านพ่อที่ได้สติก่อนใคร เขาเข้าประชิดตัวใช้ไหล่ผลักผม ผมหงายหลังล้มลงพร้อมกับท่านพ่อที่มายืนคร่อมร่างกายของผมและชี้ดาบมาตรงหน้า
“แพ้แล้วครับ” ผมปล่อยดาบในมือทิ้งเป็สัญญาณว่ายอมแพ้จริงๆ ท่านพ่อเลิกยืนคร่อมผมแล้วยื่นมือมาให้
ผมจึงจับมือของเขาลุกขึ้น เสียงรอบตัวเงียบสงัดท่านพ่อจึงได้ถามขึ้นมา
“ไกรอัส เ้าใช้เวทมนตร์งั้นรึ”
เป็ธรรมดาที่จะสงสัย เด็ก 6 ขวบ ใช้ดาบไม้ตัดดาบไม้ของผู้ใหญ่ราวกับตัดเนย แถมยังเป็รอยที่ปรานีตมากเสียด้วย
“ไม่น่าใช่หรอกครับ ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน อยู่ๆก็มีเสียงบอกให้ผมทำแถมผมรู้สึกคุ้นเคยกับวิชาดาบนี้มากๆ”
หลังผมพูดจบนึกว่าจะต้องตอบคำถามอะไรมากกว่านี้ซะอีก กลายเป็ได้ยินเสียงของมิร่ามาแต่ไกลเชียวละ
“ว้าวว นายท่านสุดยอดมากเลยค่ะ ถึงจะแพ้ก็เถอะแต่ตัดดาบได้ด้วยนะคะ ฉับ ฟิ้ว แบบนี้เลยค่ะ” เธอดีใจมากจนเหมือนเธอเป็คนทำเองพร้อมกับเลียนแบบท่าทางของผมเมื่อสักครู่
“เป็การลงดาบที่สวยงามมากค่ะท่านไกรอัส” จูน่าชมผมด้วยแสดงว่ามันสวยจริงๆสินะ ผมที่เป็คนทำยังงงอยู่เลย
ในจังหวะที่ผมงงกับการกระทำของตัวเองตัวผมก็ถูกยกขึ้น
“ฮ่าๆๆ ลูกชายข้านี่อัจฉริยะจริงๆ สามารถตัดดาบของฝ่ายตรงข้ามได้โดยไม่รู้ตัว ข้าภูมิใจจริงๆ”
พูดจบหลังจากยกตัวกลายเป็โยนขึ้นฟ้าแทนซะงั้น มันน่าหวาดเสียวนะเฟ้ยตาแก่ ไม่นานเขาก็ปล่อยผมลง
“ขอบคุณมากนะครับ ผมยังไม่เข้าใจเกี่ยวกับมันเท่าไหร่ คงต้องฝึกอีกเยอะเลยครับ”
ตอนนี้การประลองก็เสร็จแล้ว จะว่าไปเหนื่อยมันกันนะ ทั้งที่ผ่านไปแปปเดียวแท้ๆ เหมือนใช้ร่างกายหนักมาทั้งวันเลย
ก่อนที่พวกเรากำลังจะแยกกัน ตาแก่ก็บอกว่าเตรียมนักเวทไว้แล้ว ให้ไปเริ่มเรียนตอนบ่ายวันนี้ได้เลย ระ..เร็็วชะมัดเพิ่งบอกก่อนหน้านี้ไม่นานเอง
แสดงว่านักเวทคนนั้นไม่ได้ออกไปทำภารกิจที่อื่นสินะ ดีเลย ยิ่งได้เรียนเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี
หลังจากประลองเสร็จก็เริ่มการฝึกกับจูน่าต่อ ถ้าคิดว่าการฝึกกับเมดจะง่ายละก็กลับไปนอนคิดให้ดีอีกสักคืนเถอะ
วิ่ง 50 กิโลเมตรทุกวัน ฟาดดาบ 5000 ครั้ง และเสริมร่างกายต่างๆกับมารยาทอีก นี่เป็ตารางฝึกปกติของจูน่าที่ใช้ฝึกมิร่า
อาทิตย์ที่แล้วผมก็ฝึกแบบนี้เหมือนกัน ข่าวร้ายในการฝึกซ้อมวันนี้คือเพิ่มทุกอย่างเป็ 2 เท่า
พอลองถามจูน่าว่าทำไม เธอบอกว่า ‘ก็เหตุผลง่ายๆตอนนี้นายน้อยหายดีแล้วนี่คะ’
ผมจึงต้องฝึกนรกแตกทุกวันในตอนเช้า จูน่าบอกว่าถ้าไม่มีเรียนเวทมนตร์ตอนบ่ายก็อยากจะเพิ่มสัก4เท่า ผมภาวนาในใจเบาๆว่า เวทมนตร์จงเจริญ
ขณะนี้บ่ายแล้ว ผมกับมิร่ากำลังนั่งรอครูสอนเวทมนตร์ที่จะมาสอนพวกเราอย่างตื่นเต้น
ไม่นานนัก ประตูก็เปิดออก
ผมสีน้ำตาลตรงยาวที่ถูกดูแลอย่างดี
ดวงตาสีน้ำตาลธรรมดาอันแสนอ่อนโยน
สวมแว่นตาที่กรอบเป็สี่เหลี่ยม
ส่วนสูงประมาณ 160 เิเ โดยรวมแล้วเป็ผู้หญิงที่ดูเด็กกว่าวัย ยืดอกเดินอย่างมั่นใจ หืม คำบรรยายคุ้นๆงั้นหรอ ผมก็คุ้นๆเหมือนกัน เอ้ะ นั่นมัน ….
“ท่านแม่?” ผมเรียกเธอด้วยความใ
“ไม่ใช่ท่านแม่สักหน่อย อาจารย์ต่างหากจ้ะ”
ผมเริ่มใช้หัววิเคราะห์อย่างเต็มที่ ตาแก่บอกว่า เป็นักเวทที่เก่งที่สุดในตระกูล ถ้าท่านแม่เป็อาจารย์ละก็หมายความว่า เป็นักเวทที่เก่งที่สุดในตระกูลสินะ เอ้ะ
“เอ๋ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ” ครอบครัวนี้มันอะไรกันเนี่ย ตาแก่ที่แข็งแกร่งสุดๆ ท่านแม่ที่เป็นักเวทของตระกูลด้วยแถมยังสุดยอดหัวหน้าเมดกับลูกสาว?
อิแบบนี้ถ้าโดนรู้ว่าเป็ราชวงศ์ของอาณาจักรฮาร์ด ผมจะรอดไหมเนี่ย
213
