ได้โปรดอย่าทำร้ายช่างตีบวกของชั้นเลย

3  เดือนผ่านไป หลังจาก ออกกระดาษเปื้อนสีมหัศจรรย์ ตามคำบอกของช่างตีบวก และมันกลายเป็นธนบัตรที่ใช้กันอย่างแพร่หลายตามเมืองแถบชายแดน.....
" แลนเวีย ฮิเมะขอรับ เราควรจะฆ่า ช่างตีบวกคนนี้ ก่อนที่พวกปีศาจจะมาช่วยเขาไปนะขอรับ " ลุงอามากัน ข้าหลวงใหญ่ ที่ตามมารับใช้ชั้นถึงเมือง เอเซลที่ห่างไกลความเจริญอย่างเมืองหลวง ทำท่าลุกลี้ลุกลน และทำให้ชั้นอดนึกขำไม่ได้
"ลุงอามากัน ไม่ต้องกลัวไป ถ้าพวกปีศาจมาจริงๆ ชั้นนี่ละ จะฆ่าพวกมันทีเดียวหมดทั้งกองทัพเอง จะเรียกว่า กลยุทธเปลี่ยนจากแขกเป็นเจ้าบ้านก็ได้ " ชั้นพูดให้ ลุงอามากันที่สติแตกไปแล้ว อารมณ์ดีขึ้น
" กลยุทธเปลี่ยนจากแขกเป็นเจ้าบ้าน? " ลุงอามากันทำหน้าสงสัย ชั้นจึงอธิบายไป
" ถ้าเราเข้าไปในแดนข้าศึก เราก็ไม่ต่างจากแขกที่ไม่รู้ สมรภูมิรบ แต่ถ้าเป็นเมือง เอเซลนี้ ถ้าพวกปีศาจมาโจมตีเรา เราก็จะรู้สมรภูมิรบดีกว่าพวกปีศาจ ไม่ต่างจากการเป็นเจ้าบ้าน " ชั้นกล่าวอย่างนึกสนุก  แล้วกล่าวต่อ
" ถ้าโชคดีเราอาจกวาดล้างพวกมันทีเดียวหมดทั้งกองทัพเลย หุหุ เหมือนในนิยายที่ชั้นชอบแต่ง "
" ถ้า องค์หญิงจะทำเช่นนั้น โดยไม่ประมาณกำลังตนเอง จะเป็นภัยแก่ตัวได้นะ พะยะค่ะ " แม่ทัพ อูกุส หลานชายของลุงอามากันกล่าวแย้ง เขาเองก็ตามลุงอามากัน มารับใช้ชั้นถึงเมืองบ้านนอกนี่เช่นกัน
" หุหุ ไม่ต้องห่วงไปหรอกนะ อูกุส แล้วตอนนี้ ไรชินกำลังทำอะไรอยู่ " ชั้นถามด้วยความเป็นห่วงไรชิน เกี่ยวกับสถานการณ์การเมือง อาจทำให้เขาต้องพบจุดจบในอีกไม่ช้า ถ้าหากชั้นไม่ช่วย
" หมอนั่น ว่างงานมาก ถึงขนาดนั่งประดิษฐ์ ปล้องยาสูบแบบใหม่ มาเก็บสะสมไว้ในคุก จนตอนนี้ในคุกกลายเป็นห้องทำงานของไรชิน เจ้าช่างตีบวกคนนั้นไปเสียแล้ว ขอรับ " อูกุส รายงาน
" งั้นชั้นจะลงไปดูผลงานของเขาหน่อยนะ " ชั้นกล่าวแบบเอาแต่ใจ โชคยังดีที่ แลนเวีย ฮิเมะคนเดิมเป็นคนชอบเอาแต่ใจ ถึงแม้จะเป็นคนสวยมากก็ตาม ทำให้ชั้นไม่ถูกขุนนางรับใช้จับได้ว่าเป็นตัวปลอม
30 นาทีต่อมา......
ชั้นเดินลงบันไดทีละขั้น ทีละขั้น ยิ่งลงมาลึกเท่าไหร่ มันยิ่งแคบลงเท่านั้น ไม่นึกเลยว่า ไรชิน จะเอาคุกมาเป็นห้องทำงาน แบบนี้ได้ ในขณะที่ชั้นกำลังคิดอะไรอยู่คนเดียว
เปรี๊ยง
เสียงของลูกกระสุน ราวกับเสียงอสุนีบาต เฉี่ยวข้ามหัวของชั้นไปแบบเส้นยาแดงผ่าแปด อีกนิดเดียว มันคงจะทะลุหัวของชั้นไปแล้ว ถ้าชั้นไม่ได้กำลังเอียงคออยู่ ชั้นหันกลับไปและเห็นกำแพงหินแกรนิตเป็นรู ราว 4เซนติเมตร ทำให้ชั้นต้องออกปากต่อว่าไรชิน เจ้าช่างตีบวกเร่ร่อนคนนั้น
" เธอ ทำบ้าอะไรยะ ไรชิน ชั้นเกือบตายแล้วรู้ไหม "
" ผมทำปล้องยาสูบแบบใหม่นะครับ แต่เมื่อใส่ยาลูกกลอนลงไปแล้วจุดไฟ มันกลับ ยิงออกมาเป็นลูกกระสุนเสียได้ ผมไม่รู้จริงๆ ขอโทษด้วยนะ " ไรชินทำหน้าสำนึกผิด
" ขอชั้นดู ปล้องยาสูบแบบใหม่ของนายหน่อย " ชั้นไม่รอให้ไรชินอนุญาติ ก็ฉวยปล้องยาสูบของเขามาดู แล้วชั้นถึงกับต้องร้องตะโกนออกมา
" นี่มันปืนยุคแรกนี่นา " ชั้นร้องเสียงดังมาก จนลุงอามากัน และอูกุส ต้องวิ่งเข้ามาดู สิ่งประดิษฐ์แบบใหม่ ของไรชิน 
" ปืน? " ไรชินทำหน้าสงสัย เพราะเขาไม่เคยรู้จักอาวุธที่ชื่อ ปืน
" ใช่แล้วปืน ชั้นอยากให้นายทำปล้องยาสูบแบบใหม่นี่ ออกมาจำนวนมาก และให้ทหารของชั้นใช้มัน ต่อให้เป็นทหารม้า หรือพวกปีศาจ ก็ต้องตกใจ กับผลงานของนาย " ชั้นพูดด้วยความภาคภูมิใจ แล้วหยิบกระดาษมาออกแบบปืนซะใหม่ให้สวยหรู ในขณะที่ทุกคนกำลัง งง กับอาวุธที่มีชื่อว่าปืน เพราะทุกคนไม่เคยเห็นมันมาก่อน
****
3 วันถัดมา.....
อาวุธที่ชื่อว่าปืนกระบอกแรกก็สร้างเสร็จ มันเป็นปล้องยาสูบขนาดสั้น มีรูปทรงกระทัดรัด และมีรูปร่างแบบปืนจริงๆ ชั้นตั้งชื่อมันว่า ชลาเก้น แปลว่า ผู้รู้แจ้ง แต่ทุกอย่างมันคงน่าเบื่อถ้าชั้นไม่ได้ลองใช้ชลาเก้น ให้เกิดประโยชน์สูงสุด
เปรี๊ยง เปรี๊ยง เปรี๊ยง
ชั้นชักกระสุนยิงใส่อากาศที่ร้อนระอุ ในฤดูร้อนไปสามนัด และยิ้มหวานเมื่อกระสุนที่ชั้นยิงออกไป ได้บินตัดหัวงูจงอางที่อยู่ในสวน ในขณะที่ชั้นยังยิงปืนเล่นอยู่นั้น ธีโด ก็เดินเข้ามา
" ขอประทานโทษ ขอรับ นายหญิง มีผู้วิเศษ เร้นกายมาขอพบ นายหญิงขอรับ " ธีโด ข้ารับใช้หนุ่ม กล่าว พร้อมกับชี้ไปที่ อลิเซีย ผู้เป็นผู้วิเศษ ชั้นจึงเก็บปืนแล้วเดินเข้าไปตบบ่า อลิเซียเบาๆ ก่อนจะชักดาบออกมาเพื่อขู่เธอ
" ถ้าเธอ เป็นผู้วิเศษจริง ก็จงแสดงให้ชั้นเห็น ว่าเธอจะรอดชีวิตจากดาบของชั้นได้ยังไง " ชั้นกล่าว แล้วควงดาบเล่นให้เธอหวาดเสียว แต่อลิเซีย ไม่สนใจ เธอยังคงพูดธุระของเธอต่อ
" ข้ามาที่นี่ เพื่อขอข้าวให้กับเหล่าเด็กๆที่น่าสงสาร ที่กำลังโหยหิว ในขณะที่ยุ้งฉางขององค์หญิง เต็มไปด้วยกระสอบข้าว และหนูตัวอ้วนกลม ที่กำลังวิ่งเล่นและทำรัง " อลิเซียกล่าวอย่างแผ่วเบา และฮัมเพลงออกมาเพื่อเรียกความสงสาร เสียงของเธอช่างไพเราะนัก จนชั้นอิจฉา จึงต้องหาวิธีแกล้งอลิเซีย ผู้วิเศษสาวเสียหน่อย ชั้นจะต้องแกล้งเธอ ให้จงได้ ชั้นถึงจะพอใจ ดังนั้นชั้นจึงพูดออกไป
" ชั้นจะให้ข้าวเธอก็ได้ แต่เธอต้องเอาน้ำราดตัว เอาถังครอบหัว แล้วไปร้องเพลงในห้องน้ำ เป็นเวลา 1 วัน มันจะช่วยให้เธอ ร้องเพลงได้ไพเราะขึ้นอีกนะ หาไม่แล้ว การมาพูดจาขอร้องชั้นถึงที่นี่ จะทำให้เพลิงโทสะของชั้นพิโรธ "
" ย่อมเป็นไปตามพระประสงค์ แลนเวียฮิเมะ " อลิเซียกล่าวอย่างว่าง่าย แล้วเดินไปถาม ธีโด ว่าห้องน้ำไปทางไหน ก่อนจะเอาน้ำราดตัว แล้วเอาถังครอบหัวร้องเพลงในห้องน้ำ นี่เป็นครั้งแรกที่ชั้นได้แกล้งคนในต่างโลกใบนี้ แถมคนที่ชั้นแกล้งยังเป็นถึงผู้วิเศษ อีกด้วย 5555+
หลังจากให้อลิเซียไปรออยู่ในห้องน้ำ ชั้นก็กลับไปที่ทำงานของไรชิน ตอนนี้เขากำลังผลิตปล้องยาสูบแบบใหม่ ที่สามารถใช้เวทย์มนต์เพิ่มความรุนแรงได้ แบบเดียวกับ กระสุนเรียลกัน โดยเฉพาะกระสุน ชั้นเน้นให้ไรชิน ใช้แร่ทาร์ มาทำ เพราะมันเบาและแข็งแรง เพื่อให้ปล้องยาสูบแบบใหม่ของไรชิน กลายเป็นปืนประจำกายของชั้น
ตอนที่ไรชิน กำลังประกอบปืนแบบใหม่อยู่นั้นเอง อูกุสก็รีบร้อนเข้ามา เพื่อแจ้งข่าวร้ายแก่ชั้น
" แลนเวีย ฮิเมะขอรับ ข้าน้อยต้องแจ้งข่าวร้ายว่า เหมืองแร่ที่เราใช้ขุดแร่ ทาร์ มันพังถล่มลงมา ทับคนงานเหมือง จนล้มตายไปหลายสิบคน ตอนนี้ยังกู้ซากศพออกมาได้ไม่หมดเลย มีคำร่ำลือว่า มันเป็นฝีมือของพวกปีศาจที่ไม่พอใจที่เราจับช่างตีบวกของพวกมันไป ซึ่งเรื่องนี้สร้างความไม่พอใจให้กับชาวเมือง ตอนนี้กำลังมีการล่ารายชื่อ เพื่อให้พระองค์ ตัดสินประหารช่างตีบวกคนนี้"
ให้ตายเหอะ เมืองบ้านนอกแบบนี้ จะมีปัญหาอะไรให้ชั้นแปลกใจอีกไหมเนี่ย ชั้นรีบนึกวิธีที่จะช่วย ไรชินในทันที และหันไปพูดกับไรชินว่า
" ไม่ต้องห่วงเรื่องอื่น ประกอบปืนต่อไปไรชิน ชั้นจะหาวิธีช่วยนายเอง "
****************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป