่ที่รอรถคันใหม่ฐปนนท์ก็ขับรถไปรับกชอรทุกเช้าจนที่บริษัทซุบซิบกันหนาหูว่าพนักงานคนใหม่เป็เด็กใหม่ของเ้านาย
“ใช่เหรอหน้าตาแบบนั้นบอสไม่แลย่ะ”แพตตี้ไม่ชอบใจที่เพื่อนต่างคิดแบบนั้นขนาดตนอ่อยแล้วอ่อยอีกก็ไม่เคยอยู่ในสายตาเลย
“ก็มาด้วยกันทุกเช้าไม่อยู่ที่เดียวกันใครจะเชื่อบอสมาก่อนพวกเราเกือบทุกวันนะ”
“ฉันไม่เชื่อ”แพตตี้รีบสะบัดหน้าเดินกลับโต๊ะทำงาน
“ยัยแพตคงคิดว่าตัวเองใกล้ชิดบอสแล้วจะได้งาบงั้นล่ะเด็กใหม่มาไม่กี่วันได้งาบได้แทะซะแล้ว” สองสาวคุยกันจนหัวหน้าได้ยินต้องตำหนิเื่มารยาท
“ที่นี่คือที่ทำงานเราต้องให้เกียรติทุกคนยิ่งบอสเราต้องให้เกียรติเื่ส่วนตัวอย่าเอามาพูดเล่นถ้าไม่รู้จริง”
“คุณณีก็เห็นนี่คะ”
“ฉันเห็นแต่ไม่ได้ไปอยู่ใต้เตียงเขานี่”
“ค่ะ”
“ไปทำงานอย่าให้รู้ว่าสุมหัวกันนินทาใครอีกนะ”ปราณีหัวหน้าแผนกบัญชีดุลูกน้องแล้วรีบกลับไปที่โต๊ะทำงาน
“เที่ยงไปกินข้าวกับฉัน”
“ค่ะ”กชอรก้มหัวลงเล็กน้อยและก็รีบไปที่แผนกเพื่อฝึกงานต่อ
“เธอๆ บอสเราอร่อยปะ”เสียงเพื่อนร่วมงานสาวประเภทสองยิ้มแล้วลากเก้าอี้มาใกล้
“อะไรนะคะ”
“งาบบอสแซ่บปะ” คิ้วโก่งเลิกสูงพร้อมแววตาส่อประกายอยากรู้อยากเห็น
“ไม่ใช่ค่ะไม่ใช่แบบนั้น”
“เออน่าแค่อยากรู้บอสหุ่นน่างาบมากแต่เขาไม่สนฉันนะสิ”
“กชไม่ได้มีอะไรกับบอสค่ะแค่ติดรถมาทำงานเดี๋ยวได้รถก็ไม่ได้มาด้วยกันล่ะ”
“บอสออกให้สิท่ามาทำงานได้ป้ายแดงเลย”
“ผ่อนเอาค่ะ”
“บอสชอบแบบเธอเหรอแต่ก็ดีนะบอสรวยมากแต่คงเป็ได้แค่ของเล่นล่ะเพราะคุณกรรณรวยกว่าบอสอีก”
“กรรณไหนคะ”
“แฟนบอสสวยรวยมากไม่เห็นมาสักพักล่ะแต่ก็มาหาบอสที่นี่อยู่นะไม่แน่วันนี้อาจจะมาก็ได้ถ้าเธอจะกินก็แอบๆกินล่ะอย่าให้คุณกรรณรู้ไม่งั้นเธอจะอดได้งาบบอส”
“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะแค่ติดรถมาจริงๆ”
“ไม่เอาน่าใครๆก็รู้ว่าเธอเด็กบอสสู้ๆนะอย่าให้คุณกรรณจำได้ล่ะ”
“พี่เทย่า…”กชอรส่ายหน้าเพราะเทย่าสาวประเภทสองเข้าใจว่าตนเป็เด็กของฐปนนท์ไปแล้วและคนอื่นก็คงคิดแบบเทย่าเช่นกัน
แพตตี้นั่งกระวนกระวายข่าวลือหนาหูมากขึ้นทุกวันเื่ที่กชอรเป็เด็กโปรดของบอสที่ตนแอบรักมาั้แ่มาทำงานที่นี่เป็วันแรกหญิงสาวมองเวลาเมื่อเห็นว่าใกล้เที่ยงก็รีบเดินเข้าไปหาเ้านายในห้องทำงาน
“มีอะไร”
“บอสพอดีว่าแพตตี้อยากทานก๋วยเตี๋ยวห้อยขาที่เปิดใหม่ค่ะเห็นว่าอร่อยมากรีวิวเยอะมากเลยค่ะ”
“แล้วมาบอกผมทำไมก็ไปทานสิ”
“อยากชวนบอสไปด้วยค่ะอยากให้ได้ลองชิม”
“ผมนี่นะ” เขาทำหน้างงเล็กน้อยแต่ก็พยักหน้าเพราะเขาก็เคยชวนแพตตี้ไปร้านเปิดใหม่บ่อยเหมือนกัน
“งั้นแพตตี้ไปแต่งหน้านะคะอีกสิบนาทีก็จะเที่ยงแล้วรอที่รถนะคะ”
“ไปตามกชอรไปด้วยกัน”
“อะไรนะคะ”
“ตามกชอรไปด้วยกัน” เขาย้ำอีกครั้ง
“ค่ะ”แพตตี้แทบจะกระแทกส้นเท้าแต่ก็ยังพอมีสติดควบคุมอารมณ์โกรธเอาไว้ได้หญิงสาวเดินตรงไปยังฝ่ายการตลาดกวาดสายตามองรอบๆ
“น้องแพตตี้”เทย่าลากเสียงยาวสำเนียงฝรั่งจนเพื่อนข้างๆหัวเราะเพราะรู้สึกขำกับท่าทีของเทย่า
“คุณพี่เทคะกชอรอยู่ไหนบอสให้มาตามค่ะ”
“ว้ายน้องแพตตี้มาตามเด็กใหม่ให้บอสฮิๆ” เทย่าเอามือปิดปากเพราะพอจะรู้มาบ้างว่าแพตตี้หวงเ้านายหนุ่มยิ่งกว่าอะไร
“ยังไม่ไปตามอีก”
“น้องกช บอสตามค่าเร็วๆ”เทย่าะโไปอีกฟากของแผนกที่กชอรกำลังวุ่นกับกองเอกสาร
“ค่ะไปแล้วค่ะ”กชอรเดินมาพร้อมใบหน้ามันวาวเพราะเพิ่งได้เงยหน้าจากกองเอกสาร
“ไปแบบนี้ล่ะ บอสรอแล้วนะ”แพตตี้ชอบใจที่กชอรสภาพดูไม่ได้หน้ามันวาวหญิงสาวเจตนาจะให้กชอรไปแบบนี้เพราะตนจะได้ดูเด่นกว่า
“น้องกชหน้าทอดไข่ได้นะคะ”
“เหรอพี่เทย่า”
“พี่เทไม่ต้องยุ่งเลยค่ะบอสรีบไปสิมัวอืดอาดบอสไล่ออกไม่รู้นะ”
“ค่ะ” กชอรเดินตามแพตตี้ติดๆก่อนจะไปหยุดยืนรอที่ห้องน้ำ
“ฉันซับหน้าก่อน”
“อ้าวไหนว่ารีบคะ”
“ก็รีบแต่ฉันไม่สวยออกไปไหนไม่ได้”แพตตี้รีบควักแป้งตลับแล้วตบที่หน้าจนพอใจก่อนจะทาลิปสติกสีแดงสดที่ริมฝีปากแล้วยิ้มสองสาวเดินตรงมายังรถของเ้านายหนุ่มพร้อมสายตาที่พร้อมจะตำหนิเื่เวลา
“ผมบอกว่าเร็วๆไงรีบไปรีบทานรีบกลับ”
“ค่ะ ว่าแต่ไปไหนกันคะ”
“ก๋วยเตี๋ยวห้อยขา” ฐปนนท์หันมาบอกทำให้กชอรเอามือปิดปากเพราะรู้สึกขำที่เขาสั่งให้รีบตามมาเร็วๆเพื่อไปกินก๋วยเตี๋ยว
“บอสขาเขารีวิวว่าอร่อยมากแพตตี้ก็เชื่อว่าอร่อยค่ะ”
“ก๋วยเตี๋ยวก็เหมือนๆกันมั้งคะคุณแพตตี้”
“เธอจะไปรู้อะไรเงียบไปเลยฉันเป็คนชวนบอสมา”
“อ้าวแล้วให้กชมาทำไมคะ”
“ฉันสั่งเอง” เขาหันมาตอบแล้วยิ้ม
“ค่ะ”กชอรก้มหน้าเล็กน้อยเพราะรู้ดีว่าการรับประทานอาหารกับคนที่ไม่ค่อยชอบหน้าตัวเองคงไม่อร่อยสักเท่าไรนัก
ร้านก๋วยเตี๋ยวริมคลองที่ตกแต่งด้วยต้นไม้ร่มรื่นลูกค้าหนาตากระท่อมไม้ไผ่เล็กคือที่นั่งสำหรับลูกค้า บรรยากาศราวกับหลุดไปอยู่ต่างจังหวัดกชอรยิ้มเพราะรู้สึกสบายใจส่วนเ้านายหนุ่มก็พอจะรู้ว่าพนักงานคนใหม่คงชอบบรรยากาศแบบธรรมชาติแบบนี้มาก
“ชอบเหรอ”
“คิดถึงบ้านยายที่บุรีรัมย์เลยค่ะมีแต่ทุ่งนาต้นไม้ ควายก็มีค่ะ”
“ว้ายอยู่บ้านนอกนี่เอง”แพตตี้ยิ้มเล็กน้อย
“ตอนเด็กๆค่ะย้ายมาเรียนที่นี่ตอนมอต้น”
“ก็เด็กบ้านนอกอยู่ดีล่ะ”แพตตี้พยายามข่มให้กชอรดูด้อยกว่าตนอีกครั้ง
“ผมก็เคยอยู่บ้านนอกนะคุณแพตตี้งั้นคุณก็ต้องเรียกผมว่าเด็กบ้านนอกสิ”
“แพตตี้ขอโทษค่ะบอส”แพตตี้หน้าเจื่อนเพราะลืมเื่นี้ไปสนิทเลยฐปนนท์เคยเล่าให้ฟังว่าเขาเคยอยู่ต่างจังหวัด่เรียนจบใหม่ๆ
“ผมอยู่ตอนโตด้วยนะอยู่เป็ปี”
“บอสอยู่แบบคุณหนูนี่คะ”
“เปล่าคุณย่าผมทำนาทำสวนเลี้ยงปลาทุกอย่างเพียงแต่ให้คนแรงทำแต่คุณย่าก็ไปดูแลเองตอนผมไปอยู่ก็ไปช่วยงานก็สนุกดีไม่เห็นว่าจะเป็เด็กบ้านนอกแล้วแย่ตรงไหน”
“ค่ะบอส”แพตตี้หน้าเจื่อนแล้วก้มหน้าเล็กน้อยและรีบเดินตามพนักงานไปที่นั่งเพื่อสั่งรายการอาหาร
“ก๋วยเตี๋ยวปกติค่ะแค่ขาห้อยเฉยๆ”กชอรยิ้มแล้วหันไปมองหน้าแพตตี้
“เธอนี่แล้วมันห้อยขาไหมล่ะ”
“ห้อยค่ะพอดีกชขาสั้นไปหน่อยค่ะ”
“ไม่สั้นนะขาเรียวกำลังดีเลย”
“บอสมองขากชอรเหรอคะ”แพตตี้ถามด้วยความสงสัย
1K
