ชีวิตมหัศจรรย์สองชาติภพ [แปลจบแล้ว]

        การพบเฉินเสาอวี่ระหว่างทางทำให้เสียเวลาไปเล็กน้อยด้วยเหตุนี้หานรุ่ยและจุนเช่อจึงรีบเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น เมื่อถึงป่าพวกเขาจึงคลายความประหม่าจากการระวังตัวไปได้บ้างเขาทั้งสองคือผู้ที่มากประสบการณ์ พวกเขาเข้าป่าอย่างระมัดระวัง เพราะในป่ามีสัตว์อสูรอยู่มากมายเหลือคณานับหากไม่ระวังตัว ย่อมมีโอกาสวายชีวาอย่างแน่นอน

        ตั้งแต่เข้ามาในป่า จุนเช่อก็ได้เห็นสีหน้าที่แปรเปลี่ยนเป็นโหดเหี้ยมพร้อมสังหารของหานรุ่ย เขารู้สึกตะลึงงันอยู่ในใจ พลางครุ่นคิดว่า น้องสะใภ้ชายของเขาคนนี้ ไม่ใช่คนที่จะมองออกได้ง่ายๆ เขาเคยประเมินหานรุ่ยไว้ต่ำเกินไป แต่เดิมเขาตั้งใจจะเข้าป่า เพื่อมาปกป้องหานรุ่ยแต่ตอนนี้เขาไม่แน่ใจแล้วว่าใครต้องปกป้องใครกันแน่ อีกอย่างจุนห่าวก็ไม่ใช่คนธรรมดาภรรยาของเขาจะธรรมดาได้อย่างไร จากนี้ไปเขาต้องระวังให้มากขึ้น และไม่ควรประมาทในการประเมินคนมิเช่นนั้นเขาอาจจะตายตอนไหนไม่รู้ก็ได้

        จุนเช่อไม่เคยรู้ประวัติของหานรุ่ยและไม่เคยพบกันมาก่อน เขารู้แค่ว่า ซวงเอ๋อร์ผู้นี้คือคนที่ท่านปู่ยกให้กับจุนห่าวครานั้นจุนห่าวบ่นกับเขาว่า ท่านปู่จะให้เขาแต่งงานกับซวงเอ๋อร์ให้ได้ ซึ่งเขาไม่ชอบซวงเอ๋อร์แต่เขาชอบสตรี และเขาชอบแค่หลิวหว่านแต่เพียงผู้เดียวต่อให้หลิวหว่านจะไม่ยอมแต่งงานกับเขา เขาก็จะไม่ชอบคนอื่น แต่ทว่าเขาไม่อาจขัดคำสั่งของท่านปู่ได้เขาจึงต้องจำยอมแต่งงานกับซวงเอ๋อร์ โดยที่ไม่ได้สมัครใจเลยแม้แต่น้อย เวลานั้นจุนเช่อยังช่วยเกลี้ยกล่อมจุนห่าวคอยบอกว่าหลิวหว่านเป็นคนทะนงตน คงไม่มีทางมาชอบจุนห่าว เพื่อให้เขาถอดใจ และมีช่วงเวลาดีๆ กับซวงเอ๋อร์คนนี้แทน ในสายตาของจุนเช่อนั้น ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามในเมื่อแต่งงานกับคน ๆ นั้นแล้ว ก็จะต้องรับผิดชอบเขา ตอนนั้นจุนห่าวก็เอาแต่บอกว่าเป็นไปไม่ได้ และยังบอกอีกว่า จะไม่ถอดใจจนกว่าหลิวหว่านจะแต่งงานกับเขา ร้ายแรงถึงขั้นที่ว่าขนาดแต่งงานกับซวงเอ๋อร์ผู้นั้นแล้วก็ยังละเลยเขา ซึ่งจุนเช่อไม่เห็นด้วยกับความคิดของจุนห่าวในครานั้นเลย แต่เขาก็ไม่อาจโน้มน้าวจุนห่าวได้เขาได้แต่หวังว่าจุนห่าวจะเลิกคิดเช่นนั้นสักวัน

        ครานั้นคำพูดของจุนห่าวยังคงแจ่มชัด เขาจึงกังวลเรื่องของจุนห่าว จนกระทั่งได้มาพบกันอีกครั้งหลังผ่านไปหนึ่งปีกว่า เวลานั้นเขากับกรมทหารรับจ้างได้เข้าไปในป่าหลานอู เพื่อทำภารกิจและได้เจอกับจุนห่าวที่กำลังฝึกตนอยู่ในป่าคนเดียว ก่อนหน้านี้จุนห่าวเข้าป่าหลานอูอยู่บ่อยครั้งด้วยเหตุนี้จุนเช่อจึงไม่ได้รู้สึกประหลาดใจอะไรกับการที่ได้พบกับจุนห่าวในป่าหลานอู

        ภายในป่า พวกเขาไม่ได้พูดคุยอะไรกันมาก เพียงแค่ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบเท่านั้นการพบกันครั้งนี้ชีวิตของจุนห่าวและหานรุ่ยแตกต่างไปจากที่เขาคิดไว้โดยสิ้นเชิง จุนห่าวมีชีวิตที่ดีดีกว่าช่วงที่ยังอยู่ในบ้านตระกูลจุนเสียอีก กับหานรุ่ยก็รักกันมากสายตาของจุนห่าวไม่อาจเก็บซ่อนความรักที่มีต่อหานรุ่ยได้ เขาไม่รู้ว่า อะไรที่ทำให้จุนห่าวเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ถ้าให้เขาเดา คงเป็นเพราะหานรุ่ยแน่ ถึงแม้ว่าหานรุ่ยจะมีรูปลักษณ์ภายนอกที่ไม่ได้งดงามเฉกเช่นซวงเอ๋อร์คนอื่นทว่ากลับสง่างามและสูงส่ง หากเป็นบุรุษ ก็คงจะเป็นบุรุษรูปงามที่ต้องตาต้องใจซวงเอ๋อร์และสตรีจนต้องไล่ตามเขาเป็นขบวนแน่น่าเสียดายที่เขาดันเป็นซวงเอ๋อร์

        “พี่รอง ระวัง!” จุนเช่อที่กำลังครุ่นคิดไปต่าง ๆ นา ๆก็พลันได้ยินเสียงเตือนของหานรุ่ย จุนเช่อจึงดึงสติของตัวเองกลับมาทันทีเขารับรู้ได้ว่า มีลมแรงพัดเข้าชนด้านหลังของเขาอย่างจัง เขาพุ่งหลบเข้าด้านข้าง เพื่อหลบหนีการโจมตีเมื่อหันไปมองก็เห็นหนูเข็มทองคำที่มีระดับพลังวิญญาณอยู่ขั้นที่สามระดับปลายหนูเข็มทองคำจะกินทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นทองคำเป็นอาหาร สามารถคายเข็มทองคำออกมาได้มีฟันแหลมคม และมีผิวหนังหยาบกระด้าง รูปร่างไม่ใหญ่ สูงประมาณครึ่งเมตรถึงหนึ่งเมตรร่างกายปกคลุมไปด้วยชั้นของโลหะ โดยทั่วไปอาวุธวิเศษจะทิ่งแทงเข้าสู่ร่างกายของหนูชนิดนี้ไม่ได้นอกเสียจากว่าจะมีระดับพลังปราณที่สูงกว่า และเพิ่มพลังวิญญาณเข้าไปในอาวุธแล้วถึงจะสามารถเจาะเข้าสู่ชั้นผิวหนังบนร่างกายมันได้ จุดอ่อนเพียงหนึ่งเดียวของมันก็คือสายตา หนูเข็มทองคำมักจะมากันเป็นกลุ่ม โดยตัวที่มีพลังปราณสูงสุดจะเป็นจ่าฝูงเมื่อครู่นี้ตัวที่เพิ่งจะโจมตีจุนเช่อไปก็คือ จ่าฝูงของกลุ่มหนูเข็มทองคำนั่นเอง