คนตัวสูงจำใจต้องนั่งข้างๆ นิธิศแทน ชำเลืองมองหญิงสาวที่กำลังเมามายตรงกลาง เธอไม่รักนวลสงวนตัวเอาเสียเลย กอดแขนนิธิศแน่นไม่ยอมปล่อย
สิ่งที่เห็นทำให้ปกป้องอยากกระชากคอของนิธิศให้ออกห่างจากหญิงสาวเสียจริง
ทว่าสายตาของเพื่อนสนิทเจนเนตรจ้องเขาไม่วางตา ทำให้ชายหนุ่มต้องเอ่ยแนะนำตัวเองให้อีกฝ่ายรู้จัก
“สวัสดีครับ ผมปกป้อง ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไร”
“เพียงฟ้าค่ะ”
น้ำเสียงห้วนๆ บ่งบอกว่าไม่เต็มใจตอบสักเท่าไร ชายหนุ่มจึงไม่ได้เอ่ยชวนคุยต่อ เลื่อนสายตากลับมาที่เจนเนตร เห็นหญิงสาวสนุกกับการดื่มอยู่เพียงคนเดียว ไม่สนใจบรรยากาศรอบด้านเลยว่าเป็นยังไง
ปกป้องยกแก้วแอลกอฮอล์ที่เด็กพนักงานยกมาวางเอาไว้ให้ขึ้นมาถือเอาไว้ในมือ
“คุณก็ดื่มด้วยซิ”
พลางชวนคนตัวสูงที่นั่งข้างๆ ให้ดื่มเป็นเพื่อน อันที่จริงปกป้องเพียงอยากมอมเหล้านิธิศเพื่อจะได้พาเจนเนตรกลับคอนโดของตัวเอง
“ไม่ละครับ”
ถูกปฏิเสธยิ่งทำให้ปกป้องแค้นใจ อีกฝ่ายคงคิดว่าปกป้องตีสนิทด้วยเพราะอยากผูกมิตรหรือไง
“เอาน่า รึว่าคุณคออ่อน”
“คออ่อนแล้วไง”
อีกฝ่ายมีน้ำเสียงแข็งกระด้างขึ้นกว่าเดิม เมื่อเห็นว่าสามารถยั่วโทสะของนิธิศได้ ปกป้องจึงลอบยิ้มด้วยความสะใจ
“เจนเขาชอบผู้ชายคอแข็ง”
เพียงประโยคนั้นก็ทำให้นิธิศยกแก้วแอลกอฮอล์มากรอกใส่ปากทันที
หึๆ มันต้องอย่างนั้นสิ…
ทีนี้จะได้ดวลกันว่าใครจะเมาก่อน แต่ที่แน่ๆ ปกป้องคอแข็งเกินกว่าใครจะมาล้มแชมป์ได้ อยากรู้ว่านิธิศจะดื่มได้สักกี่แก้วกัน
“คุณหมอเก่งจัง ดื่มรวดเดียวหมดเลย”
น้ำเสียงหวานหยาดเยิ้มดังขึ้น ไม่เพียงเท่านั้น เจนเนตรกำลังโอบไหล่นิธิศเอาไว้หลวมๆ เสียด้วย
“มาค่ะ ชนแก้วกับฉันหน่อย”
คราวนี้กำลังถูกเจนเนตรมอมเหล้าแทน เห็นอย่างนั้นปกป้องจึงพยายามใจเย็นอดทนมองภาพบาดตาบาดใจไปก่อน
รออีกหน่อยเถอะ รอให้ฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำงานเสียก่อน เขาค่อยแย่งเจนเนตรกลับคืนก็ยังไม่สาย
“เจนชนแก้วกับผมบ้างสิ”
ปกป้องยกแก้วเอื้อมไปหาหญิงสาว เธอปรือตามองเขาเล็กน้อย ก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความตกใจ
“ตาชีกอนี่นา ไม่อาว”
หญิงสาวสะบัดหน้าหนีไปอีกทาง ปกป้องรู้สึกเสียหน้า เธอไม่สนใจเขา ทั้งยังเรียกเขาว่าผู้ชายชีกอ มันน่านัก
ชายหนุ่มยกแก้วดื่มอย่างอารมณ์เสีย ทีกับนิธิศไม่เห็นปฏิเสธ เจนเนตรทำราวกับว่าปกป้องเป็นตัวอะไรที่น่าขยะแขยงเหลือเกิน
“คุณเมารึยัง”
จากการสังเกตมาสักพักเห็นนิธิศใบหน้าแดงก่ำ ปกป้องจึงเอ่ยถามขึ้นเพื่อความแน่ใจ
“ผมไม่มาวง่ายๆ หร๊อก คุณอย่าหวังว่าจะได้ใกล้ชิดเจนเลย ผมม่ายห้าย”
น้ำเสียงลากยาวบ่งบอกชัดเจนว่านิธิศถูกฤทธิ์แอลกอฮอล์เล่นงานเข้าเสียแล้ว ปกป้องยกยิ้มมุมปาก โถ…คออ่อนขนาดนั้น ยังกล้ามาทำเป็นหมาหวงก้างใส่เขาอีก ตลกสิ้นดี
“ถ้ายังไม่เมาก็ดื่มอีกซิ”
“ด้าย… ผมจะดื่มให้คุณดู”
นิธิศพลางยกแก้วขึ้นมาดื่มโชว์ สติเริ่มพร่าเลือน เพราะถูกเจนเนตรชวนให้ดื่มด้วยหลายแก้ว ยามนี้แทบควบคุมตัวเองไม่อยู่ ห้ามตัวเองไม่ให้ดื่มยังยากเลย
“คอแข็งไม่เบานะครับ”
“แน่นอน โผม…ไม่แพ้คุณหร๊อก”
เรียกว่านิธิศพ่ายแพ้อย่างราบคาบเสียดีกว่า ปกป้องดื่มเท่าเขายังไม่มึนหัวสักนิดเดียว
ทางด้านเจนเนตรกับเพียงฟ้ากำลังนั่งชนแก้วกันอย่างมีความสุข ดูเหมือนว่าเพียงฟ้าจะถูกหญิงสาวมอมเหล้าด้วยอีกคน ทุกอย่างกำลังเข้าทางเขาไปหมด โดยมีคนตัวเล็กคอยช่วยเหลืออย่างไม่รู้ตัว ช่างดีอะไรอย่างนี้
ขณะที่กำลังคิดอย่างมีชัยอยู่นั้นภายในห้องก็เกิดไฟดับขึ้นกะทันหัน มืดมิดมองอะไรไม่เห็น
“อะไรวะเนี่ย ผมกลัวความมืด”
ได้ยินเสียงของนิธิศร้องขึ้นก่อนจะโถมกายแกร่งเข้าหาปกป้อง กอดเขาเอาไว้แนบแน่นไม่ยอมปล่อย
ให้ตายสิ! จู่ๆ ก็โดนผู้ชายกอด น่าขนลุกสิ้นดี
“ปล่อยสิฟระ”
“ม่าย อย่าแกะมือผม”
“โอ๊ย! ไอ้หมอบ้าเอ๊ย กูบอกให้ปล่อยไง ไม่ได้ยินรึ”
ปกป้องดีดดิ้นอย่างหัวเสีย คราวนี้ไม่จำเป็นต้องรักษามารยาทอีกแล้ว เขาขยะแขยงนิธิศเต็มทน ยิ่งดิ้นหมอนั่นกลับยิ่งรัดแนบแน่น มันเอาแรงมาจากไหนมากมายเพียงนี้
อยากจะบ้าตาย!
ตลอดชีวิตไม่เคยมีผู้ชายคนไหนโอบกอดปกป้องแนบเนื้อขนาดนี้มาก่อน ทว่าศัตรูหัวใจกลับกล้าทำกับเขาแบบนี้ได้ยังไง น่าโมโหจริงๆ
“ถ้ามึงไม่ปล่อย กูต่อยมึงแน่”
กัดฟันกรอด อย่าให้ดิ้นหลุดนะ ปกป้องจะอัดหมอนั่นให้จมดินไปเลย หน้าหล่อๆ คงฟกช้ำไปหลายวัน อย่ามาโทษว่าเขาใจดำทีหลังก็แล้วกัน
“อย่าทำร้ายผม ให้ผมกอดแบบนี้เถอะ ขอร้องล่ะ”
ทำไมต้องมาเจอกับเหตุการณ์บ้าๆ อะไรอย่างนี้ด้วย อีกอย่าง ทำไมไฟดับนานจังวะ
ปกป้องฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าทั้งหมดอาจเป็นแผนของอาทิตย์ เพื่อนตั้งใจสร้างสถานการณ์ให้เขาได้ใกล้ชิดกับเจนเนตร เพราะคงคาดเดาว่าหญิงสาวหวาดกลัวต่อความมืดคล้ายผู้หญิงทั่วไปกระมัง
ทว่ายามนี้สถานการณ์โคตรแย่ เพราะคนที่กลัวความมืดกลับเป็นนิธิศแทนเสียอย่างนั้น
แล้วแบบนี้มันคุ้มกันไหม
“ต้องขอโทษคุณลูกค้าด้วยนะครับ พอดีว่าไฟที่ผับมีปัญหานิดหน่อย”
อาทิตย์เปิดประตูเข้ามาท่ามกลางความมืดก่อนจะเอ่ยขึ้น หวังว่าแผนของเขาในครั้งนี้จะทำให้ปกป้องมีโมเมนต์ดีๆ กับเจนเนตร พลางสะกิดให้เด็กเสิร์ฟยกคัตเอาต์ขึ้น จนกระทั่งไฟในห้องส่องสว่างขึ้นอีกครั้ง
ทว่าภาพที่เห็นเบื้องหน้าทำให้อาทิตย์อ้าปากค้างด้วยความตกใจสุดขีด ชายหนุ่มทั้งสองกำลังนัวเนียกันจนเสื้อผ้าหลุดลุ่ย
นี่มันเรื่องอะไรกันวะเนี่ย!!
“ปล่อยสิว้อย!!”
ปกป้องถีบนิธิศจนกระเด็นลงไปนั่งอยู่บนพื้น พลางยกขวดแอลกอฮอล์สุดท้ายมาดื่มเพื่อดับกระหายน้ำ เพราะเมื่อสักครู่กอดรัดฟัดเหวี่ยงกับนิธิศจนแทบหมดแรง
“เฮ้ย! ขวดนั้นดื่มไม่ได้”
อาทิตย์กุมขมับอย่างปวดหัวที่ไม่สามารถห้ามอีกฝ่ายได้ทันท่วงที อันที่จริงขวดนั้นเขาตั้งใจเอามาให้หมอหนุ่มดื่มต่างหาก กะว่าจะมอมเมาด้วยแอลกอฮอล์ชนิดเข้มข้นเป็นพิเศษเพื่อให้หมอหนุ่มหมดสติ ปกป้องจะได้ควงเจนเนตรกลับบ้าน
ทว่าทุกอย่างกลับไม่เป็นไปตามแผน
“เอาไงต่อครับบอส”
เด็กเสิร์ฟเอ่ยถามขึ้น ยามนี้ลูกค้าทั้งสี่คนแทบไม่มีสติสักคน จึงกะพริบตาปริบๆ มองบอส ไม่รู้จะทำยังไงต่อดี