ตอนนี้ทั้งเซย์รินและยูริต่างก็อยู่ในห้องส่วนตัวของผู้อำนวยการ
ที่นี่มีกฎอยู่ว่านักเรียนทุกคนที่กำลังศึกษาอยู่จะต้องพักอาศัยอยู่กับที่พักของทางเราที่จัดเตรียมไว้ให้เท่านั้นและที่พัก 1 ห้อง จะต้องอาศัยอยู่ร่วมกัน 3 คนโดยที่ที่พักชายและหญิงจะถูกแยกออกจากกัน ข้าเองก็กังวลใจยิ่งนักกับเื่นี้หากท่านเพียงคนเดียวที่ได้สิทธิ์ในการพักอาศัยอยู่ข้างนอกข้าคิดว่ามันจะเป็จุดเด่นจนเกินไปสำหรับตัวท่านข้ารู้ว่าท่าน้าอยู่อย่างสงบโดยไม่เป็การจุดสนใจให้แก่คนอื่น
"อืมตัวข้าไม่มีปัญหากับเื่ที่พักหรอกท่านผู้อำนวยการ ท่านสามารถจัดการได้ตามสมควรเลย
"เยี่ยมไปเลยท่านเซย์ริน! ข้านั้นจัดให้ท่านได้เข้าไปเรียนกับพวกห้องเรียนระดับสูง ที่ห้องแห่งนี้นั้นมีเด็กๆผู้มีพร์มากมายข้าว่าสภาพแวดล้อมแบบนี้ชั่งเหมาะสมกับท่านยิ่งนัก
"แล้วห้องเรียนมันมีกี่แบบกันเซย์รินถามด้วยความแปลกใจ?
"อ่อหลักๆห้องเรียนของทางเราจะแบ่งออกเป็ 3 ระดับ ห้องเรียนระดับต่ำ ห้องเรียนระดับกลาง ห้องเรียนระดับสูง ยิ่งพวกเขาอยู่ห้องระดับสูงเท่าไหร่ก็ยิ่งจะได้ทรัพยากรมากเท่านั้นรวมถึงสภาพแวดล้อมในการเรียนด้วย
อื้มหากข้าคิดไม่ผิดหากตัวข้าเข้าไปในกลุ่มพวกนักเรียนระดับสูงมันก็น่าจะเป็จุดสนใจละซินะข้าขอเข้าห้องเรียนระดับต่ำระกันอีกอย่างข้าเพียง้าเรียนรู้แค่พื้นฐานแค่นั้นและที่นี่คงจะมีอะไรที่น่าทำมากกว่า
เออ…ท่านแน่ใจรึ ท่านเซย์รินถึงท่านจะเข้าห้องเรียนระดับไหนมันก็เป็จุดสนใจไปทั้งนั้นแหละเพราะั้แ่อดีตมาผู้ที่เข้าเรียนมากลางคันส่วนมากก็เป็พวกอัจฉริยะทั้งนั้นยังไงตัวท่านก็เป็จุดเด่นอยู่ดี
เอาตามที่ข้าว่าแหละ คุณ ริคุ
"ได้ตกลง เออแล้วยูริเ้ามีความถนัดด้านไหนบ้าง
"ข้าถนัดในด้านการต่อสู้ระยะประชิดยูริ ตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆ
"อ่า งั้นเ้าไปสอนวิชาศาสตร์แห่งการต่อสู้เบื้องต้นแล้วกัน
ได้ตกลงตามนั้นหากข้ามาเป็ครูสอนที่นี่ข้าจะได้สอนท่านเซย์รินรึไม่?
"ยอมได้อยู่แล้วเพราะยังไงวิชานี้ก็เป็วิชาเบื้องต้นที่ทุกคนต้องเรียน
"ตัวข้านั้น จะมาสอนที่นี่จนกว่าท่านเซย์รินจะเรียนจบเท่านั้นเ้ามีปัญหารึไม่
"ย่อมไม่มีปัญหาอยู่แล้วเพราะการที่เด็กๆนั้นจะได้เรียนรู้ทักษะกับผู้มีความแข็งแกร่งในระดับตำนานเยี่ยงเ้านั้นหาได้ยากมากเ้าคงไม่มีปัญหาใช่ไหมหากข้าจะให้เ้าสอนพวกเด็กทุกชั้นปีเพราะข้าอยากให้พวกเขาเก็บเกี่ยวประสบการให้มากที่สุด
"ไม่มีปัญหา แต่ในวิชาของข้าขอสอนรวมเลยก็แล้วกัน ี้เีสอนหลายรอบสักอาทิตย์ละ 2 ครั้ง
"ย่อมได้ไม่มีปัญหา ริคุตอบด้วยน้ำเสียงดีใจ
เอาล่ะท่านเซย์รินตอนนี้ข้านั้นจะพาไปยังที่พักของท่าน
ครึ่งชั่วยามผ่านไป เซย์รินและริคุก็มาถึงที่พักหอชายของโรงเรียนจอมเวท
เมื่อเปิดห้องมาก็พบเพื่อนร่วมห้องของเซย์ริน2 คนเอาล่ะเ้าหนูนี่คือเพื่อนร่วมห้องใหม่ของเ้าข้าฝากพวกเ้าดูแลเขาด้วยผู้อำนวยการกล่าวด้วยน้ำเสียงเข็มงวดและพวกเ้าก็พาเขามาเข้าเรียนในวิชาถัดไปด้วยล่ะ
หลังจากนั้นริคุหันมาทำเสียงเข็มกับเซย์รินเพื่อรักษาภาพพจน์เอาไว้หากเ้าขาดเหลืออะไรสามารถติดต่อได้ที่ข้าโดยตรงหลังจากนั้นผู้อำนวยการก็เรียบเดินจากไปทันทีและเด็กหนุ่ม 2 คนที่อยู่ในห้องก็ยังอึ่งพร้อมกับมึนงงอยู่กับเหตุการณ์เมื่อครู่เพราะผู้อำนวยการไม่เคยเดินทางมาที่หอชายแห่งนี้เลยนี่เป็ครั้งแรกที่ได้เห็นคนระดับผู้อำนวยการต้องเดินทางมาส่งด้วยตัวเองเช่นนี้
เมื่อบรรยากาศภายในห้องยังคงเงียบเซย์รินจึงเริ่มกล่าวคำทักทาย
"ข้ามีนามว่าเซย์ริน ต่อไปนี้จะเป็เพื่อนร่วมห้องของพวกเ้ายินดีที่ได้รู้จัก
หลังคำทักทายของเซย์รินทำให้คนทั้ง 2 เริ่มรู้สึกตัว
"อ่อ ข้ามีนามว่า ดราก้อน ส่วนเ้านี่ชิริว ยินดีที่ได้รู้จัก
"เ้านี่ไม่ธรรมดาเลยนะชิริวกล่าวด้วยความแปลกใจ
"ไม่ธรรมดายังไง
แหมม ั้แ่ข้ามาที่นี่ข้าไม่เคยเห็นคนระดับผู้อำนวยการจะเดินมาส่งใครด้วยตัวเองเยี่ยงนี้มาก่อนต่อให้ไปพวกระดับห้องอัจฉริยะก็เถอะ
อืม จะว่าไปก็จริงอย่างที่เ้าชิริวว่าดราก้องเองก็ทำหน้าตาคุ้นคิดอย่างสงสัยพร้อมทั้งจ้องมองอย่างจับผิดกับเด็กหนุ่มผู้มาใหม่
พวกเ้าอย่ามัวสนใจก็เื่เล็กๆน้อยๆเลย..ตัวเด็กหนุ่มเองก็มีท่าทางลำบากใจส่งสัยการมาของเขาคงจะเป็จุดเด่นมากจนเกินไป
"ถ้าเ้าไม่อยากบอกก็ไม่เป็ไรตัวชิริวและดราก้อนก็ไม่ได้สนใจมากนักอีกครึ่งชั่วยามก็จะได้เวลาเรียนวิชาเวทย์แห่งการรักษา เ้าก็เตรียมตัวให้พร้อมล่ะเซย์ริน
"อืม เยี่ยมไปเลยมาถึงก็ได้เรียน นิแหละสิ่งที่ข้า้าข้ามาที่นี่ก็เพื่อสิ่งนี้
เ้าจะดีใจไปทำไมเซย์รินวิชานี้มันเป็วิชาจำพวกพื้นฐานรู้ไปก็เพิ่มความแข็งแกร่งของเ้าไม่ได้หรอก
สู้มาตั้งใจเรียนพวกเวทแห่งการทำลายล้างหรือพวกทักษะการต่อสู้จะดีกว่า
เซย์รินเพียงแค่ยิ้มรับแต่ก็ไม่ได้กล่าวอะไรออกมา
ครึ่งชั่วยามผ่านไป ณห้องโถงเรียนวิชาเวทแห่งการรักษา
เซย์รินมารายงานตัวกับผู้สอนก่อนเริ่มเรียนรายวิชาเ้าซินะเด็กที่เข้ามาเรียนกลางคัน แถมยังได้รับการปลูกฝั่งมาจากท่านผู้อำนวยการด้วย
อาจารย์โจเซฟ เป็อาจารย์ ประจำวิชาเวทแห่งการรักษา ระดับพลัง ์ ขั้น 1
"ข้ามีนามว่า เซย์รินข้าจะตั้งใจเรียนในวิชาของท่านเป็อย่างดี ขอฝากตัวด้วยครับ ท่านอาจารย์ โจเซฟ
"เยี่ยมมาก ถึงแม้ตัวจ้าจะเป็คนของผู้อำนวยการแต่ตัวเ้าก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความนอบน้อมชั่งหาได้ยากยิ่งนัก แต่เดียวก่อนตัวเ้าเป็ถึงคนที่ผู้อำนวยการฝากฝั่งมาทำไมคนเช่นเ้าถึงมาอยู่ร่วมห้องกับเด็กนักเรียนระดับต่ำควรจะไปอยู่กับพวกเด็กห้องเรียนระดับสูงถึงจะถูก
อ่อเป็เพราะตัวข้าขอร้องผู้อำนวยการเองข้าเองก็ไม่้าที่จะเป็จุดสนใจมากจนเกินไปนัก
เป็เช่นนี้ซินะ พวกอัจฉริยะ มักจะชอบทำตัวแปลกๆอยู่เสมอเห้อออ ตามใจเ้าละกันเ้าหนู
หลังจากที่เซย์รินประจำที่ของตัวเองแล้วทางโจเซฟก็เริ่มสอนเลยทันที
เอาล่ะ พวกเ้าเงียบๆได้แล้ววิชาเวทแห่งการรักษาของข้านั้น ชื่อมันก็บ่งบอกอยู่แล้วว่าจะเรียนเกี่ยวกับการรักษาถึงในศาสตร์แห่งวิชานี้มันจะไม่สามารถช่วยให้พวกเ้าแข็งแกร่งขึ้นแต่มันจะช่วยให้พวกเ้ามีโอกาสรอดชีวิตในอัตราที่สูงขึ้นถึงเ้าจะมีความแข็งแกร่งมากแค่ไหนหากในยามที่เ้าบาทเจ็บหรือเสียเืมากๆพวกเ้าก็จะตายอยู่ดีข้าหวังว่าวิชานี้จะมีประโยชน์กับพวกเ้าหลายๆคนในอนาคตที่จะถึงนี้
เวทแห่งการรักษานั้นจะใช้ทักษะทางด้านเวทแห่งแสงการรักษาจะดีแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับการเพ่งสมาธิและอัตราการส่งมานาเข้าไปยิ่งสม่ำเสมอการรักษาก็จะอยู่ในเกณที่ดีขึ้นข้าจะแสดงให้เ้าดู
หลังจากนั้นโจเซฟก็นำสัตว์ทดลองที่เตรียมไว้ออกมาสภาพของมันนั้นบาทเจ็บในระดับการหลังจากที่โจเซฟเริ่มใช้เวทแห่งการรักษาแล้วบาทแผลมันจึงค่อยๆหายไปอย่างรวดเร็ว
เอาล่ะทีนี้ข้าจะแจกจ่ายสัตว์ทดลองให้เ้าไปคนละ1 ตัว เมื่อได้ครบไปกันหมดแล้วพวกเ้าลองทำตามทุกสิ่งทุกอย่างที่ข้าได้สอนแด่พวกเ้าไป
เด็กๆในห้องหลายร้อยคนพยายามรวบรวมมานาแล้วร่ายเวทแห่งการรักษาแต่มันก็ไม่ได้เป็ผลที่ดีมากนักเพียงแค่าแดูดีขึ้นมานิดหน่อยรวมทั้ง ดราก้อน กับ ชิริวก็ไม่ต่างกับเด็กคนอื่นมากนัก โจเซฟเห็นดังนั้นก็พูดปลอบใจแกเหล่าเด็กนักเรียนพวกเ้าไม่จำเป็ต้องเคร่งเครียดนักหากทำบ่อยๆย่อมดีขึ้นเอง
ส่วนตัวเซย์รินที่เห็นเด็กคนอื่นเริ่มทำแล้วตัวเขาจึงลองทำบ้างเพียงตั้งสมาธิให้มั่นรวบรวมมานาแล้วปล่อยเวทแห่งการรักษาออกไป เพียงพริบตาเดียวาแของสัตว์ทดลองก็หายเป็ปกติด
สุดยอด….ดราก้อน พร้อมทั้งชิริว ที่เห็นเหตุการณ์ก็ถึงกับอุทานออกมาพวกมันเห็นกับตาเพียงแค่เซย์เริ่มทดสอบเวทการรักษาเพียงครั้งแรกก็ประสบความสำเร็จแล้วแม้แต่ตัวโจเซฟเองก็ใกับพร์ที่น่ากลัวเช่นนี้เด็กสาวคนอื่นที่อยู่บริเวณโดยรอบต่างก็จ้องมองเด็กหนุ่มเป็ตาประกายพวกเธอเ่าั้ต่างก็มาล้อมรอบตัวเซย์ริน เ้าพอจะสอนพวกข้าได้รึไม่เด็กสาวน่ารักคนนึงเดินข้ามาถาม
เซย์รินคุ้นคิดแล้วสบตากับโจเซฟผู้ซึงเป็อาจารย์เมื่อเห็นพยักหน้าให้เซย์รินจึงช่วยสอนอย่างไม่ลังเล และนี่ก็เป็การเบาแรงอาจารย์หนุ่มไปได้เยอะเพราะไม่ต้องสอนหลายเที่ยวโดยถือว่ามีตัวเด็กหนุ่มเป็ลูกมือ
หนึ่งชั่วยามผ่านไปในที่สุดการเรียนเวทแห่งการรักษาก็จบลง
วิชาต่อไปศาสตร์แห่งการต่อสู้ซินะหวังว่าคงจะไม่ได้เรียนกับยูรินะ มีหวังเกิดเื่ยุ้งๆเป็แน่..
8K
![ก่อกำเนิด : เทพเซียน 9 วิบัติ [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738726538_88141248.webp)
