“อู้ว...”
“วันนี้คุณร้อนแรงมาก ซี้ด! จะออก!...”
“อะ...ฉันด้วย อือ!”
แต๊ก ๆ ๆ ๆ
นิ้วมือเล็กรัวคีย์บอร์ดอย่างเมามัน ขยับเร่งความเร็วเพื่อพิมพ์ตามจินตนาการในหัวให้ทัน เสียงครวญคราง เสียงกระเส่า และเสียงประกอบกิจกรรมเข้าจังหวะของห้องข้าง ๆ เป็แรงกระตุ้นความหื่นให้รังสรรค์ผลงานอันยอดเยี่ยม
ชีวิตนักเขียนนวนิยายมักจะทำงานตามอารมณ์ แล้วแต่ว่าความสุนทรีย์และไอเดียจะบังเกิดขึ้นตอนไหน ถ้ามันไม่มี ต่อให้นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ทั้งวันก็ไม่สามารถเขียนได้แม้แต่บรรทัดเดียว
ทว่าบางครั้งก็แวบเข้ามาในหัวกะทันหันอย่างไม่ทันตั้งตัว โดยไม่สนเวลาและสถานที่ นั่งส้วมอยู่ก็ต้องรีบคว้ามือถือมาพิมพ์เก็บไว้ก่อนจะลืม ถือเป็หนึ่งในอาชีพที่มีความติสท์สูงอาชีพหนึ่ง
ในบรรดานักเขียนเ่าั้ นักเขียนนิยายอีโรติกถือเป็ขั้นสูงสุด แทบจะเป็อันดับหนึ่งเลยก็ว่าได้ กว่าจะบิ้วอารมณ์ กว่าจะหาสถานที่เขียนที่เป็ส่วนตัวหลบสายตาผู้คน ไม่ใช่เื่ง่ายเลยจริง ๆ
จะให้เขียนบนรถไฟฟ้าหรือที่ที่คนพลุ่งพล่านก็ไม่ได้ไง เขียนฉากอย่างว่าผู้เขียนก็ต้องเกิดอารมณ์อยู่แล้ว มโนธรรมและจิตใต้สำนึกยังคงมีอยู่มาก จะให้พิมพ์ อู้ว อ๊า โอ้ กลางที่สาธารณะได้ยังไงกันเล่า!
ปิงปองเป็นักเขียนที่มีหลายนามปากกาเพื่อใช้ในงานเขียนประเภทต่าง ๆ และหนึ่งในนั้นก็มีนามปากกา ‘มะลิแดง’ ที่ใช้เขียนแนวอีโรติกโดยเฉพาะ
ดอกมะลิสีแดง...
นามปากกานี้ตั้งใจให้มะลิขาวบริสุทธิ์ถูกย้อมเป็สีแดง สื่อถึงความร่านและเร่าร้อน
นักเขียนคนอื่นได้รับแรงบันดาลใจยังไงไม่รู้หรอกนะ แต่นักเขียนมะลิแดงได้รับแรงบันดาลใจจากบทรักของห้องข้าง ๆ
ไม่ใช่ห้องเดียว แต่เป็ทั้งสองห้องที่ขนาบข้าง!
หูย...เด็ดดวงร้อนแรงอย่าบอกใคร
ห้องฝั่งซ้ายเป็คู่รักชาย-ชาย นอกจากจะขยันทำการบ้านทุกวัน ยังเป็คู่รักที่สร้างสรรค์มาก ช่างสรรหาบทรักมาเล่นกันเหลือเกิน เป็คู่รัก sm ที่อุปกรณ์และท่ายากใด ๆ แน่นมาก!
อะแฮ่ม...
ส่วนห้องฝั่งขวา ด้านนี้ก็ร้อนแรงไม่แพ้กัน ตัวหลักคือฝ่ายหญิง เธอเป็เ้าของฮาเร็ม! ถ้านับไม่ผิด น่าจะมีผู้ชายในสังกัดประมาณสี่คน สี่คนเลยนะ! แถมเ้าของห้องก็ไม่ใช่เธอคนนั้น แต่เป็หนึ่งในฮาเร็มที่ได้รับการประดับยศแฟน!
พระเ้า!
แฟนหล่อรวยแถมเก่งเื่บนเตียงขนาดนั้นยังมีคนอื่นได้ เป็นักสะสมผู้ชายหรือยังไง แบ่งมาทางนี้สักคนสิ...
ปิงปองประท้วงในใจ ฟ้าไม่ยุติธรรมเลย ผู้ชายทุกคนของผู้หญิงคนนั้นมีแต่คนเด็ด ๆ นอกจากผู้ชายที่เป็แฟนแล้ว ปิงปองยังเคยเจอในลิฟต์อีกสองคน คนหนึ่งละมุนละไมมาดเ้าชาย อีกคนใส่แว่นท่าทางเงียบขรึม แต่เขาคือฮอตเนิร์ด! ผู้ชายคนนั้นมีรสนิยมทางเพศรุนแรงที่สุดในบรรดาฮาเร็มแล้ว คู่รัก sm อีกฝั่งยังต้องชิดซ้าย แต่นาน ๆ ถึงจะเห็นหิ้วมาสักที
แน่ละ ถ้าแฟนอยู่หรือไม่อยู่ไม่กี่วันก็คงไม่พามาให้ถูกจับได้หรอก นอนด้วยกันทีเจ็บหนักจนแทบจะลุกจากเตียงไม่ได้ ใส่เสื้อผ้าปิดทั้งตัว แถมเดินขาถ่างขนาดนั้น ไม่ถูกจับได้ก็บ้าแล้ว
ผู้ชายคนสุดท้าย บอกเลยว่าคนนี้เก็บเงียบมาก ปิงปองแอบส่องรอเผือกมานานก็ไม่เคยเห็นหน้าสักครั้งเดียว แต่เข้าใจได้ เพราะเขาคนนั้นยังเป็เยาวชน!
ผู้หญิงคนนั้นต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ หลังได้ยินพวกเขาหลุดปากตอนร่วมรักกัน ปิงปองใแทบสลบ ล่อลวงเด็กไม่พอ ยังเสี้ยมสอนให้เด็กน้อยผู้บริสุทธิ์ผุดผ่องเป็ฝ่ายรับ เล่นเอาซะเขากลายเป็มาโซคิสม์ไปเลย
โอ๊ย! นี่มันผิดกฎหมาย
คุก! คุก! คุก!
เออ ยอมรับว่าอิจฉา แต่อิจฉาที่สุดคือคุณแฟนคนนั้น
แค่ฟังเสียงก็รู้ว่าของดี ผู้ชายที่เร่าร้อนและอึดถึกทนแบบนั้นจะไปหาจากไหน ยังไม่รวมหน้าตาอันหล่อเหลาราวพระเอกซีรีส์จีนนั่นอีก ยัง ยังมีความรวย แม่เพื่อนสนิทถึงกับการันตี ผู้อาศัยอยู่ที่นี่อย่างน้อยก็รวยระดับร้อยล้าน
โฮ...น่าอิจฉาเกินไปแล้ว
ถึงจะไม่ได้เห็นด้วยตา แค่ได้ยินเสียงก็เห็นภาพเป็ฉาก ๆ แล้ว นักเขียนนิยายเป็อาชีพที่มีจินตนาการสูงส่ง บอกเลยว่ายิ่งกว่านั่งดูหนังโป๊! และเพราะไม่เห็น ภาพในหัวเลยยิ่งแจ่มชัด!
ปิงปองเสียเืให้สองห้องนี้ไปหลายรอบจนเืแทบจะหมดตัวอยู่แล้ว
...ไม่เห็นใจคนโสดห้องข้าง ๆ บ้างเลย
คอนโดแห่งนี้หรูหราหมาเห่าพอสมควร เป็ห้องชุดที่มีสองห้องนอน สามห้องน้ำ หนึ่งห้องครัว แถมอีกหนึ่งห้องนั่งเล่น นี่ไม่ใช่บ้านหนึ่งหลังหรอกเหรอ
ลำพังปิงปองไม่มีปัญญาซื้อห้องแบบนี้ได้หรอก ต่อให้มีเงินก็ยังไม่พอ ต้องมีเส้นสายที่จะจองห้องได้ด้วย โครงการนี้ตั้งใจสร้างขึ้นมาให้เหล่าคุณหนูบ้านรวยได้มาพักผ่อนหลบภัย เน้นความปลอดภัยและความเป็ส่วนตัว ถ้าไม่ใช่ว่าเพื่อนเส้นใหญ่เป็ลูกเ้าของโครงการก็คงไม่รู้เหมือนกัน
แน่นอนว่ามันหรูหราสำหรับคนทั่วไป แต่ก็ไม่ได้หรูหรามากขนาดที่จะเป็บ้านหรือที่พักผ่อนของเหล่าคนรวยได้ มันสำหรับชนชั้นกลางที่ค่อนข้างรวยเท่านั้น มองจากภายนอกไม่ออกจริง ๆ
ด้วยความที่เพื่อนเส้นใหญ่และรวยมาก ปิงปองเลยได้อภิสิทธิ์ผ่อนจ่ายกับลูกสาวเ้าของโครงการที่เก็บห้องไว้เองสามห้องโดยตรง ให้ปิงปองหนึ่งห้อง ส่วนอีกสองห้องอยู่ชั้นบนที่สูงกว่านี้ ได้ยินว่าทุบรวมให้เป็ห้องเดียว ปิงปองเองก็ยังไม่เคยเข้าไป เพราะเพื่อนคนนี้ไม่ได้อาศัยอยู่ที่นี่ ต้องทำงานไปนู่นมานี่ตามคำสั่งคุณพ่อประธานบริษัทอยู่บ่อย ๆ ดังนั้นจึงกลับไปอาศัยที่บ้าน เวลามาที่นี่ก็จะมาห้องของปิงปองเสมอ ไม่เห็นไปที่ห้องตัวเองสักครั้ง
ปิงปองไม่ใช่คนหรูหราหรอก เธอแค่ชอบที่ผนังห้องของคอนโดแห่งนี้มันหนา หนาขนาดที่ถ้าเป็คนธรรมดา ต่อให้ข้างห้องเปิดเพลงปาร์ตี้เสียงดังก็ยังไม่ได้ยิน
...น่าเสียดายที่เธอไม่ใช่
ปิงปองมีความสามารถที่คนทั่วไปมักจะเรียกว่าหูผี เธอหูดีเกินไป แต่ไม่ใช่ว่ามีความสามารถได้ยินเสียงในความถี่ที่สัตว์อย่างหมาแมวได้ยินหรอกนะ คนทั่วไปได้ยินยังไงเธอก็ได้ยินอย่างนั้น เพียงแต่ระยะการได้ยินของเธอมันมากกว่าคนทั่วไปเล็กน้อย
สมมติว่า ถ้าคนธรรมดาได้ยินเสียงเหรียญตกในระยะห้าเมตร เธอก็จะได้ยินในระยะสิบเมตร ดังนั้นคงไม่เข้าข่ายหูทิพย์
ผนังห้องมันหนาแต่เธอก็ยังได้ยินอยู่ ต้องอยู่ในห้องที่ผนังติดกับอีกห้อง ห้องนอนสองคนจะแยกซ้ายขวา ติดกับห้องข้าง ๆ ทั้งสองฝั่ง ตรงกลางเป็ห้องนั่งเล่น ถ้าอยู่ห้องนั่งเล่นจะได้ยินเบามาก ๆ ชนิดที่ใกล้เคียงกับหูแว่ว แต่ถ้าอยู่ในห้องนอน ปิงปองจะได้ยินชัดพอที่จะรู้ว่าห้องข้าง ๆ ทำอะไร หรือพูดคุยอะไรกัน
แน่นอนว่าอีกฝั่งก็น่าจะเป็ห้องนอนเหมือนกัน ดังนั้นกิจกรรมที่จะเกิดขึ้นได้จึงมีน้อยมาก ถ้าอีกฝ่ายนอนหลับเฉย ๆ ก็คงไม่ได้ยินเสียงอะไร แต่นี่เล่นใช้หลับนอนทุกวัน บางครั้งก็ทั้งวันทั้งคืน!
แล้วจะให้หลับลงได้ยังไง!
…………………………………………………………….
รับบทเป็ป้าข้างบ้านแล้วหนึ่ง
ไหน ๆ แล้วก็เอามาเขียนนิยายหาเงินไปเลยสิค่า
นางเอกเราเป็คนใส ๆ (?) 555