วันรุ่น วัยฝัน และวันเติบโต

ฮานมาโรงเรียนเพราะเป็๲สอบปลายภาค แต่ยังเดินขากะเผลกอยู่

วันนี้มาเร็วเพราะแม่มาส่ง เลยบังเอิญเจอเชอรีนอยู่หน้าโรงเรียน

ฮานก็เลยกอดคอเชอรีนเข้ารั้วโรงเรียน 

" ไหวมั้ยเนี่ย " เชอรีนถาม 

" มา!! ช่วยหน่อย " ฮานตอบ 

" นายไม่เอาไม้เท้ามาด้วยละ ? " เชอรีนถาม 

" ฮึ ไม่เอามา เกาะเธอไปนี่แหละ " ฮานตอบ 

ซักพักก็มีมือคู่นึงพยุงฮานแล้วเอาแขนฮานมาวางที่ไหล่ 

" เอ!! นายทำไรเนี่ย " ฮานถามเคน 

" ช่วยนายไง " เคนตอบ พร้อมทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ พยุงฮานเดินต่อ 

" ยุ่งไม่เข้าเ๱ื่๵๹เลย " ฮานหันค้อนใส่เคน 

สอบเสร็จเพื่อนที่ไม่ได้รวมตัวกันมาซักพักก็เลยไปรวมตัว

เล่นเกมที่เซฟเฮ้า ปรึกษาว่าหลังสอบปีนี้จะไปเที่ยวที่ไหนดี

ทุกคนบอกว่าปีนี้ไม่อยากไปไหนแล้ว อยากเที่ยวในประเทศ

ทุกคนเลยพร้อมใจกันไปขึ้นเขา พักในป่าที่รายล้อมด้วยธรรมชาติ

เปลี่ยนบรรยายกาศกันบ้าง 

ทุกคนออกมานั่งแคมป์ก่อไฟกัน ดีดกีตาร์ร้องเพลงกันไปพลาง

เพราะอากาศหนาว ฮานก็เลยถอดเสื้อคลุมตัวเองกำลังยื่นให้เชอรีน 

อยู่ๆ เคนก็เอาผ้าห่มยื่นให้เชอรีนตัดหน้า ฮานก็มองหน้าด้วยความรู้สึก 

ว่าเอาอีกแล้วนะ นายอีกแล้วนะ เจอาร์เริ่มรับรู้ความรู้สึกของสองคนนี้ 

ที่มีต่อเชอรีนได้ ก็เลยเริ่มเปิดประเด็น แอบถามเชอรีน 

" พวกนายไม่คิดจะมีแฟนกันบ้างเหรอ ชั้นมีสาวไม่รู้กี่คนแล้ว " เจอาร์เอ่ย 

เคนกับฮานเริ่มทำหน้าเลิ่กลั่ก ไม่รู้จะตอบยังไงดี 

เบนผู้ซึ่งเริ่มรับรู้ความรู้สึกแปลกๆ ก็เริ่มเข้าใจเ๱ื่๵๹ราว 

" ชั้นว่าคนที่แต่งงานคนแรกน่าจะเป็๞นายนะเจอาร์ " เบนออกความคิดเห็น 

" ไม่ต้องมาห่วงชั้นหรอกน่า สาวๆชั้นมีไม่ขาดอยู่แล้ว ห่วงพวกนายเถอะ" เจอาร์กล่าว 

" คนที่สาวเยอะสุดน่าจะคนนี้นะ " ฮานพูดและหันหน้าไปที่เคน 

" ไม่เท่านายหรอกน่า " เคนรีบปฏิเสธ 

" แล้วเธอละ " เจอาร์ถามเชอรีน 

" นายคงไม่คิดให้ชั้นไปคบกับสาวๆ พวกนั้นหรอกใช่มั้ย  " เชอรีนถาม 

" ไม่ลองมองคนใกล้ๆตัวบ้างละ เผื่อจะมีใครแอบชอบเธออยู่ก็ได้ " เจอาร์บอก 

" อย่าบอกนะว่านายแอบชอบชั้น อย่าเชียวนะ ชั้นไม่อยากเสียเพื่อน " เชอรีนบอก 

" อ้าวไหงเป็๞งั้นอ่ะ " เจอาร์สงสัย 

" คบกันแล้ววันไหนเลิกกันทำยังไงละ ยิ่งเพื่อนสนิทนะ ยิ่งไม่ต้องคิดเลย

เป็๞เพื่อนกันแบบนี้ ดีที่สุดแล้ว ฉะนั้นนายเลิกความคิดนั้นซะ" เชอรีนขู่

" ฮ่าๆ " เจอาร์หัวเราะกลบเกลื่อนพร้อมมองหน้าเคนและฮาน

เคนกับฮานเริ่มทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะไปยังไงต่อ ได้แต่ฟังเงียบๆ 

จากนั้นทุกคนก็นั่งเล่นเกมกัน จนดึกดื่น แล้วก็ทยอยกันเข้าไปนอน 

เคนนอนไม่หลับยังคงเอนตัวมองดาวอยู่แบบนั้น 

เชอรีนเห็นไฟยังเปิดอยู่ก็เลยเดินออกมาดู 

" ยังไม่ง่วงเหรอ " เชอรีนถามพร้อมไปนั่งเก้าอี้ข้างๆ 

" ดูดาวหน่ะ ดาวที่นี่เห็นชัดกว่าในเมืองเยอะเลย " เคนตอบ 

" จริงด้วย สวยจัง อยากเก็บ๰่๥๹เวลานี้ไว้นานๆจังเลย

ไม่รู้จะได้ดูดาวสวยๆแบบนี้ได้อีกเมื่อไหร่ " เชอรีนบอก 

" แต่ดาวจะสวยหรือไม่มันอยู่ที่ว่าเราดูกับใครต่างหาก " เคนบอก 

" งั้นวันนี้นายว่าดาวสวยมั้ย " เชอรีนถาม

" สวยมากเป็๞พิเศษเลยละ " เคนตอบพร้อมยิ้มเบาๆ