ตกเย็นหลิงหลิงทำอาหารที่ย่อยง่ายๆให้ครอบครัวทาน เพราะกลางวันไปทานที่เหลาจนแน่นท้องแล้ว เมื่อทานอาหารเสร็จก็มานั่งจิบชาคุยกันที่โถงหลักกลางบ้าน
เฟยหลงมองภรรยาอย่างออดอ้อนเอาใจรินน้ำชาให้แทบอยากจะยกป้อน เด็กแฝดเล่นของเล่นอยู่ใกล้ๆ หลงเป่าอ่านหนังสือและดูแลน้องๆ
หลิงหลิงมองดูทุกคนในครอบครัวแล้วก็กล่าวขึ้น
"ท่านพี่ ต่อไปเราต้องวางแผนอนาคตให้ลูกๆนะเ้าคะ ตอนนี้หลงเป่าอายุ 11 ปีแล้วควรเข้าสำนักศึกษาได้แล้ว จะได้อ่านออกเขียนได้มากๆ ถึงตอนนี้จะพออ่านได้แต่ก็ต้องมีคนสอนสั่งเพิ่มเติมความรู้อื่นๆอีก"
เฟยหลงพยักหน้าเห็นด้วย
"ตอนนี้เราพอมีเงินทองแล้ว หากเราซื้อบ้านที่ใกล้สำนักศึกษาเ้าว่าเป็อย่างไร หลงเป่าก็ได้เรียนใกล้ๆและพักกับเราได้ ไม่ต้องเข้าพักในสำนักศึกษา"
"ข้ากำลังคิดว่าถึงเราซื้อหลังไหนลูกก็อยู่กับเราได้นะเ้าคะเพราะอย่างไรก็อยู่ในเขตเมือง แต่เราจะเลือกว่าจะค้าขายอะไรดีก่อนหรือไม่เ้าคะมีโรงเตี๊ยม ร้านผ้า ร้านขายยา 3 อย่างนี้เราจะทำหรือไม่ทำก็ได้แต่เราเลือกทำเลที่เหมาะกับสิ่งที่เราอยากทำดีกว่าเ้าค่ะ ข้ามีสมุนไพรของท่านพ่อที่ทำเก็บไว้มากมายและพอมีความรู้เื่ยา ในเมืองมีโรงหมอเน้นการรักษาคนถึงจะมีสมุนไพรบ้างก็เป็สมุนไพรบำรุงร่างกายซะส่วนมาก ส่วนยารักษาก็ต้องออกเทียบยาให้ไปหาซื้อเองหรือจัดให้เฉพาะยาที่หาง่ายเท่านั้น"
"เช่นนั้นทำเลตรงไหนที่เหมาะกับร้านขายยาของเ้า หรือจะเอาทำเลที่เป็ร้านยาเก่า แล้วเ้าต้องขอใบอนุญาตหรือไม่หากอยากเปิดร้านขายยาสมุนไพร"
"ข้าอยากได้ทำเลหน้าตลาดของโรงเตี๊ยมเก่าเ้าค่ะท่านพี่ ชั้นล่างทำเป็ชั้นวางขายยารักษาโรคและวิเคราะห์โรคก่อนขายยา ข้าอยากทำสมุนไพรบำรุงผิวและความงามสตรีเพิ่มด้วยเ้าค่ะ ส่วนห้องพักชั้นล่างที่ว่างอาจจะไว้ทำเป็ห้องนวดหน้านวดตัวแยกเป็คนละห้องได้ จึงอยากได้พื้นที่ร้านกว้างหน่อย ร้านขายยาเก่าที่จะขายให้เราเล็กไปเ้าค่ะ ส่วนชั้นบนเราไว้เก็บสมุนไพรแยกเป็ห้องๆได้ มีห้องไว้ให้ข้าปรุงยาทดลองยาบำรุงผิวต่างๆได้ด้วยเ้าค่ะ ถ้าอย่างนั้นเราซื้อโรงเตี๊ยมเก่ามาทำร้านขายยาดีหรือไม่เ้าคะ บ้านก็มีห้องหลายห้องด้วย เพียงพอกับครอบครัวเรา แต่หากทำร้านขายยาก็ต้องมีลูกจ้างคนงานมาช่วยอีกนะเ้าคะกว่าจะได้เปิดจริงๆคงอีกพักใหญ่ แถมเราต้องไปซ่อมแซมต่อเติมบ้านและโรงเตี๊ยมเก่าให้เหมาะเป็ร้านขายยาที่ข้าคิดไว้ด้วยนะเ้าคะ ตัวบ้านข้าเห็นมีพื้นที่ว่างให้ต่อเติมได้อีกเยอะเลยถึงราคาขายจะแพงมากแต่ก็คุ้มค่านะเ้าคะ ส่วนใบอนุญาตขายยาและรักษาโรคข้ามีแล้วเ้าค่ะ ท่านพ่อพาข้าไปสอบใบอนุญาตไว้นานแล้วเพราะข้าต้องช่วยท่านพ่อเตรียมยาและดูแลผู้ป่วยมาก่อน"
หลงเฟยพยักหน้าพลางคิดทบทวนตามภรรยา
"เช่นนั้นพี่จะไปติดต่อขอซื้อโรงเตี๊ยมเก่าและหาช่างซ่อมแซมต่อเติมตามที่เ้า้า เ้าเตรียมแบบแปลนแก้ไขร้านและบ้านไว้ด้วย"
"ให้ลูกๆไปด้วยหรือไม่เ้าคะ เราต้องไปซื้อรถม้าด้วยนะเ้าคะ ท่านพี่ขับเป็หรือไม่"
"ข้าขับเป็ ถ้าเอาลูกๆไปก็คงต้องจ้างเกวียนเทียมไปส่ง ไว้ใกล้วันนัดกับนายหน้าข้าค่อยไปแจ้ง ขากลับเราค่อยขับรถม้ากลับดีหรือไม่"
หลิงหลิงพยักหน้ายิ้มรับอย่างอ่อนหวาน
"ดีมากเ้าค่ะ ท่านพี่หลงเฟยของข้าเก่งที่สุด"
"เช่นนั้นวันนี้…พี่นอนในห้องภรรยาได้ใช่หรือไม่"
เมื่อได้ยินสามีพูดประโยคนี้หลังจากทำหน้าหงอยเหงาเศร้าซึมั้แ่ตอนทานอาหารเย็น หลิงหลิงก็เผลอหลุดหัวเราะออกมาพร้อมลูกๆทันทีที่ได้ยิน