หลี่ไห่เป็นักรบ แต่เขาก็เป็เพียงนักรบขั้นต้น ตอนนี้เขามีอายุ 60ปีแล้ว และเขาก็จะติดอยู่ในระดับนี้ชั่วตลอดชีวิต หลี่ไห่นั้นเป็คนรับใช้ที่พ่อของโม่เฉ่าเป่ยมอบหมายให้เขามาติดตามและคอยรับใช้โม่เฉ่าเป่ย
“คุณชาย ผมตรวจสอบเื่นี้มาแล้วครอบครัวของเย่เทียนเป็เพียงครอบครัวธรรมดาๆ พ่อแม่ของเขาเคยเป็นักรบแต่เสียชีวิตในป่าขณะออกไปทำภารกิจเมื่อหนึ่งปีก่อนตอนนี้ในครอบครัวเหลือเพียงเย่เทียนและน้องสาวเท่านั้น”ชายชราหลี่ไห่รายงานตามความจริง
“ถ้าไม่ใช่เพราะฉันต้องเก็บตัวบ่มเพาะเพื่อทะลวงผ่านขั้นนักรบมันจะมีชีวิตอยู่ถึงหนึ่งเดือนได้อย่างไร หึ หาคนไปฆ่ามันซะ!”
โม่เฉ่าเป่ยกล่าวด้วยแววตาอาฆาต
สีหน้าของหลี่ไห่เปลี่ยนไป “คุณชาย การฆ่าคนในฐานทัพมันจะเป็ปัญหากับเราถ้าหากถูกคนจับได้ ต่อให้ตระกูลโม่ของเรานั้นจะมีอำนาจมากแค่ไหนก็อาจจะต้องตกอยู่ในที่นั่งลําบาก!”
“ถ้าถูกจับได้ มันก็อาจจะเกิดปัญหาจริงๆ นั่นแหละแต่ถ้าทำโดยไม่มีใครจับได้ มันก็ไม่มีปัญหาแล้วถูกไหม?” โม่เฉ่าเป่ยยิ้มเยาะ
“คุณชายหมายความว่าอย่างไร?” ทันใดนั้นหลี่ไห่ก็นึกถึงใครบางคนขึ้นมาได้“คุณชาย ท่าน้าเชิญเงาทมิฬมาทำงานนี้อย่างนั้นหรือ? แต่การว่าจ้างเงาทมิฬนั้นราคาก็ไม่ใช่ถูกๆอย่างน้อยก็ต้องใช้เงินถึงหนึ่งล้านหยวน!”
การฆ่าเด็กน้อยระดับผู้ฝึกยุทธ์ในราคาหนึ่งล้านหยวนสำหรับหลี่ไห่นั้นมองว่ามันไม่คุ้มค่าเลย
โม่เฉ่าเป่ยเพียงเพิ่งเลื่อนขั้นเป็นักรบเท่านั้นเขาสามารถรับเงินจากตระกูลโม่ได้ไม่เกินหนึ่งล้านหยวน
“พร์ของเ้าเด็กนั่นน่าจะไม่เลวนักอายุยังน้อยก็บรรลุถึงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นกลางแล้วพร์ของมันน่าจะเป็พร์ระดับเริ่มต้น ไม่น่าจะเป็พร์ระดับกลางแต่ถึงอย่างนั้นด้วยความช่วยเหลือของเืสัตว์อสูรระดับกลางและเือสูรงูหลามใบไม้เขียว บางทีมันอาจจะเลื่อนขึ้นเป็ระดับนักรบได้ภายในหนึ่งหรือสองปีค่าใช้จ่ายในการสังหารผู้ฝึกยุทธ์หนึ่งคนกับนักรบหนึ่งคนนั้นแตกต่างกันฉันอยากสังหารมันั้แ่ตอนนี้ ลุงหลี่เข้าใจหรือไม่? ถึงเงินจำนวนหนึ่งล้านจะเป็ตัวเลขที่ไม่น้อยสำหรับฉันแต่ในอีกหนึ่งหรือสองปีเงินหนึ่งล้านจะนับเป็อะไรได้?” โม่เฉ่าเป่ยพูดอธิบาย
“คุณชาย ผมเข้าใจแล้ว ผมจะติดต่อเงาทมิฬโดยเร็ว!”
หลี่ไห่กล่าว
พูดจบก็ถอยออกจากห้องไป
ภายในห้อง โม่เฉ่าเป่ยพึมพำกับตัวเอง“แม้ว่าเงาทมิฬจะเป็เพียงผู้มีพร์ระดับรองหลังจากกลายเป็นักรบขั้นต้นเขาก็ไม่สามารถพัฒนาตัวเองได้อีกต่อไปแต่เขาเป็นักรบที่มีพร์ที่หาได้ยากอย่างพร์เงาทมิฬที่สามารถซ่อนตัวอยู่ในเงามืดได้แม้แต่นักรบชั้นยอดก็ยังยากที่จะสังเกตเห็น การคงอยู่ของพร์เงาทมิฬมันเป็พร์ที่น่ากลัวมากในหมู่นักรบแม้แต่เราเองก็ไม่สามารถหลบการลอบสังหารของเงาทมิฬได้การว่าจ้างให้เขาลอบสังหารเย่เทียนต้องสำเร็จแน่นอน!”
จากนั้นโม่เฉ่าเป่ยก็วางเื่นี้ลงจากหัวและเริ่มฝึกยุทธ์
......
หนึ่งวันต่อมา
เหมือนดังทุกๆ วันที่เย่เทียนเตรียมจะกลับบ้านหลังจากฝึกในป่าเล็กๆของสถาบัน
อย่างไรก็ตาม เมื่อเขากําลังจะออกจากป่า สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยแต่ดวงตาของเขากลับเต็มไปด้วยความใ
เขามองไปที่ต้นไม้ที่อยู่ห่างออกไปราวสามเมตรต้นไม้ต้นนี้ขนาดไม่เล็กมากนัก แต่ใต้ร่มเงาของมันไม่มีอะไรเลย มันว่างเปล่า
อย่างไรก็ตามเย่เทียนกลับััได้ว่ามีใครบางคนอยู่ที่นี่
[มนุษย์ : หลี่ฉุน
พร์ในการบ่มเพาะ : ระดับรอง
พร์เงาทมิฬ : ระดับเริ่มต้น]
พร์ในการคัดลอกได้กลายเป็สัญชาตญาณของเย่เทียนไปแล้ว เขาสามารถสํารวจทุกสิ่งที่อยู่รอบๆตัวได้ทุกเวลา เมื่อมีคนหรือสัตว์ป่าเข้ามาใกล้ เขาจะรู้ได้ทันที
นี่เป็วิธีหนึ่งของเย่เทียนที่เขาใช้ในการปกป้องตัวเอง
“คนที่ชื่อหลี่ฉุนคนนี่น่าจะใช้พร์เงาทมิฬซ่อนตัวอยู่ดังนั้นเราจึงมองไม่เห็นเขาด้วยตาเปล่า คนที่ปลุกพร์เช่นนี้ได้แน่นอนว่าต้องมีความแข็งแกร่งเหนือผู้ฝึกยุทธ์อย่างเราเเน่นอนแต่พร์ของเขาเป็เพียงพร์ระดับรองเท่านั้น ดูๆ แล้วเขาน่าจะเป็นักรบขั้นต้น!”
เพียงชั่วพริบตาเย่เทียนก็สามารถคาดเดาสถานการณ์ของหลี่ฉุนได้
ตอนนี้เป็เวลาใกล้พลบค่ำ ท้องฟ้าก็กําลังจะมืดลงเหล่าศิษย์ในสถาบันต่างก็จากไปแล้ว ในป่าเล็กๆ แห่งนี้มีเพียงเขาคนเดียวจุดประสงค์ที่หลี่ฉุนมาซ่อนอยู่ที่นี่นั้นมันชัดเจนมาก
“หรือว่าจะมาเพื่อลอบสังหารเรา?”
เย่เทียนคิดในใจ
เขาไม่รู้จักหลี่ฉุน แต่เห็นได้ชัดว่ามีคนจ้างหลี่ฉุนมาลอบสังหารเขาและเขาก็ไม่จำเป็ต้องเดาก็รู้ว่าเป็ใคร
“โม่เฉ่าเป่ย!”
ดวงตาของเย่เทียนเปล่งประกายด้วยจิตสังหาร
เดิมเขาคิดว่าโม่เฉ่าเป่ยจะแค่ใช้ลูกเล่นเล็กน้อยเพื่อสร้างปัญหาให้กับเขาแต่คิดไม่ถึงว่าโม่เฉ่าเป่ยจะกล้าจ้างคนมาลอบสังหารเขาโดยตรงแบบนี้
“ถ้ารอดไปได้ โม่เฉ่าเป่ย แกตายแน่!”
เย่เทียนสาบานในใจ
สถานการณ์ตอนนี้ไม่ได้ส่งผลดีต่อเย่เทียนมากนักแต่นี่ก็เป็โอกาสของเย่เทียนเช่นกัน
พร์ในการคัดลอกของเขาในตอนนี้นั้นสามารถใช้ได้อีกครั้งแล้วเดิมทีเขายังไม่รู้ว่าจะใช้มันคัดลอกพร์อะไรดีแต่ตอนนี้พร์หายากได้วิ่งมาหาเขาแล้ว
พร์เงาทมิฬเป็พร์ที่ท้าทาย์สำหรับนักรบขั้นต้นถ้าเย่เทียนมีพร์เงาทมิฬ เขาก็จะสามารถทำสิ่งต่างๆ ที่เขาไม่สามารถทำได้ในตอนนี้ได้ง่ายดายยิ่งขึ้น
“หาก้าพร์เงาทมิฬ ก่อนอื่นเราต้องฆ่าหลี่ฉุนให้ได้!”เย่เทียนพูดกับตนเองอย่างใจเย็น
เขาเดินต่อไปอย่างช้าๆขณะนั้นเขาััได้ถึงจิตสังหารที่กําลังคืบใกล้เข้ามา
เขารู้ดีว่าหลี่ฉุนกําลังจะลงมือแล้ว!
แต่ในขณะที่หลี่ฉุนกําลังจะลงมือ เย่เทียนก็ชิงลงมือก่อน
ฟึบ!
พร์ด้านความเร็วถูกเรียกใช้งาน
ด้วยพร์ความเร็วทำให้ความเร็วของเย่เทียนเหนือกว่านักรบทั่วไปหากเทียบกับนักรบขั้นกลางก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย
เดิมทีหลี่ฉุนคิดว่าการสังหารผู้ฝึกยุทธ์สำหรับเขานั้นง่ายมากดังนั้นเขาจึงไม่ได้จริงจังกับภารกิจนี้มากนัก
แต่ทันใดนั้น ร่างหนึ่งก็แวบผ่านมาปรากฏตรงหน้าเขาทำให้หลี่ฉุนเบิกตากว้างด้วยความใ
“ตาย!”
เย่เทียนที่ถือดาบเหล็กในมือฟันออกไปอย่างรุนแรง
ฉึก!
แม้ว่าความเร็วของเย่เทียนจะรวดเร็วมากแต่ดาบเหล็กในมือเขากลับเร็วยิ่งกว่า
“เ้าหนู รนหาที่ตาย!”
หลี่ฉุนปรากฏตัวจากเงามืด ตอนนี้มีาแปรากฏขึ้นที่แขนขวาของเขาดูแล้วาแค่อนข้างสาหัส
ถ้าเย่เทียนแข็งแกร่งกว่านี้ แขนของหลี่ฉุนคงจะถูกตัดขาดไปแล้ว
หลี่ฉุนได้รับาเ็ที่แขนขวา แม้ว่าพลังการต่อสู้ของเขาจะลดลงอย่างมากแต่เขาก็ยังคิดว่าเขายังสามารถที่จะฆ่าเย่เทียนได้
แต่ไม่นานเขาก็ต้องตกตะลึง!
ความเร็วของเย่เทียนนั้นรวดเร็วอย่างมาก มันเร็วยิ่งกว่าเขาเสียอีกรวมไปถึงทักษะดาบที่ทั้งรวดเร็วและเฉียบคมนั่นแม้ว่าตัวหลี่ฉุนจะฝึกฝนทักษะดาบมานานกว่า 20 ปีเขาก็ยังไม่แข็งแกร่งเท่าเย่เทียนเลยด้วยซ้ำ
เย่เทียนอาศัยความเร็วและวิชาดาบค่อยๆ กดดันหลี่ฉุนในขณะที่แขนขวาของหลี่ฉุนยังคงมีเืไหลออกมา ทำให้สภาพของหลี่ฉุนยิ่งแย่ลงเรื่อยๆ
ทันใดนั้น
เย่เทียนคว้าโอกาสฟันไปที่หน้าอกของหลี่ฉุนจนเกิดาแฉกรรจ์อีกครั้ง
“เ้าหนู รอก่อน!”
ร่างของหลี่ฉุนวูบวาบและเลือนหายไปในความมืด
อย่างไรก็ตามเย่เทียนไม่ได้หยุดและยังคงฟันออกไปยังความว่างเปล่า
อ๊าก!!!!
ภายใต้การโจมตีเพียงครั้งเดียว ร่างหนึ่งกระเด็นถอยหลังออกไปมันคือหลี่ฉุน
“บ้าเอ้ย! เป็ไปไม่ได้ แกมองทะลุพร์เงาทมิฬของฉันได้อย่างไร!!!”
เห็นได้ชัดว่าหลี่ฉุนไม่อาจเข้าใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้แม้แต่น้อย
ที่ฐานหลินไห่แห่งนี้ อย่าว่าแต่นักรบระดับเดียวกับเขาเลยแม้แต่นักรบชั้นยอดก็ไม่สามารถมองทะลุพร์ของเขาได้มีเพียงผู้ฝึกยุทธ์ที่มีพลังจิติญญากล้าแกร่งเท่านั้นที่สามารถปลดปล่อยพลังจิตออกมาััการคงอยู่ของเขาได้
ด้วยพร์เงาทมิฬมันทำให้ผู้ฝึกยุทธ์จำนวนมากในฐานหลินไห่ไม่กล้ายั่วยุเขาเขาไม่คิดเลยว่าวันนี้เขาจะถูกจัดการโดยเด็กน้อยที่มีระดับเพียงแค่ผู้ฝึกยุทธ์
เย่เทียนไม่ได้พูดอะไรออกมา เขาตอบกลับหลี่ฉุนด้วยดาบในมือ
ไม่นานหลี่ฉุนก็ไม่สามารถทนได้อีกต่อไป เขาถูกเย่เทียนฟันจนคอขาดกระเด็นและตายไปในที่สุด
11K
