ปูเจ๊กเทียนมีสีหน้าหาเื่กับลมฟ้าอากาศ เขาลุกขึ้นมาเพื่อย้ายที่นั่งไปยังธรณีเมฆที่มีหญ้าคาเล็กๆเพราะสมาธิจะเกิดขึ้นได้จากการรีวิวสินค้าให้นายต๋อง
บรรดาเซียนที่วิ่งออกจากโรงพยาบาลต่างพากันมารวมตัวร่างกายเป็หนึ่งเดียวกลายเป็สุนัขพุดเดิ้ลขนาดจิ๋วแล้วร่างกายของมันปล่อยหมึกสีดำกระจายไปรอบๆ ปลาหมึกตัวจริงๆยังทำขนาดนี้ไม่ได้เลย เลยเอาเพชรสองกะรัตยัดเข้าไปในตำลึงทองคำ แต่พระาาประจำปราสาทขนมเค้กก็นั่งอยู่บนบัลลังก์ถือก้อนเนยแข็งมาเข้าปากกิน กลืน และโยนเนยแข็งลงสระน้ำข้างๆตอปิโด
ห่างออกมาจากปราสาท ปูเจ๊กเทียนใช้นิ้วเป่าเสียงวี้ดเรียกปุยเมฆกองรวมตัวกลายเป็เจ็ด ฤาษีนั่งขัดสมาธิลอยออกมายืดขาและขัดสมาธิและยืดขาและขัดสมาธิเพื่อล่อใจเลขเจ็ดให้ห่ามสุกและค่อยกลับมาเป็ดิบ
หมาพุดเดิ้ลที่เกิดจากการรวมตัวของขี้ เลยเห่าแล้วหันข้างไปวิ่งบนลู่วิ่งวิเศษ ฤาษีเอาจอกเหล้ามาคาราวะหนึ่งจอก ปูเจ๊กเทียนเอามือซ้ายจับพุง ทำสีหน้าเ็ปยิงฟันและเผลอตดออกมาไวไว
หมายเลขเจ็ดเกิดความเบื่อหน่ายต่อบรรดาตัวละครบน์ ชายหนุ่มผู้เดินเข้าๆออกๆเลยปรากฏจากมุมที่ซ่อนออกมาให้เห็นชัดๆเพื่อมาเดินหน้าและถอยหลังยั่วยวนเลขเจ็ด
เลขเจ็ดทนไม่ไหว เอาหัวส่ายเอวส่ายแขนรอบๆขาตัวเองร่างกายะเิแล้วพบน้ำหวานสีชมพูเพราะหัวเราะมากเกินไป
การต่อสู้กับหมายเลขเจ็ดจึงประสบความสำเร็จและฤาษีก็ทำท่าเดิมๆคือนั่งตัวลอยเหนือธรณีนิดหน่อยทำขัดสมาธิและยืดขาและขัดสมาธิและยืดขา